หมทยความว่ายังไง ที่บอกว่า อีกคนไม่มีตัั้ั้ั้ั้ั้ั้ั้ั้ั้ั้ั้ั้งเเต่เเรกน่ะ
โยฟุคิด
"หมายความยังไง"
โยฟุถาม
"เอาเถอะ เดี๋ยวก็รู้ เอาล่ะตอนนี้มาครบกันเเล้วสินะ เหล่าเจ้าชายทั้งสิบคน"
เอลลิสพูด
เจ้าชายทุกคนมองไปทางเอลลิสที่ค่อยๆมีร่างกายโผล่ออกมา
"งั้นมาเริ่มเห่งหายนะกันเลยดีกว่า"
เอลลิสพูดก่อนที่กรงที่ขังพวกโยฟุอีกที จะเปิดออก
เเละก็มีใครบางคนจับมือของโยฟุเเละวิ่งหนีออกห่างจากรานประหารเจ้าชาย
"กาไค.."
โยฟุพูดชื่อขึ้น
"เกมเริ่มขึ้นเเล้วโยฟุ อยู่ไปก็มีเเต่จะเสี่ยงอัตนตรายไปเรารีบออกห่างจะดีกว่า"
กาไคพูดโดยที่วิ่งไปเรื่อยๆพร้อมโยฟุ
"อา โอเค"
โยฟุวิ่งตามไปเรื่อยๆ
เเละไปซ่อนในที่ๆนึง
"ซ่อนที่นี่จนกว่าจะเหลือคนน้อยกันก่อน เพราะไม่งั้นอาจจะตายก็ได้"
กาไคบอกในขณะที่หลบซ่อนอยู่่
"นั่นสิน้า~~"
มีเสียงพูดขึ้น โดยที่เสียงนั้นไม่ใช่ของโยฟุ
"เอ๋"
กาไคตกใจรีบหันไปทางข้างล่างที่เสียงดังขึ้น
ก็ไม่พบโยฟุเเต่พบกับเวตต้าเเทน
"มนต์ลวงตางั้นหรอ"
กาไคพูด
จริงสิ โยฟุไม่ใช่คนช้าอย่างงั้น เพราะฉนั้นเเล้ว ตอนที่เอลลิสประกาศเริ่มเกม โยฟุก็วิ่งหนีออกจากรานไปเเล้ว เเต่เจ้านี่ใช้มนต์ลวงตาทำให้เรานึกว่านั่นคือโยฟุจริงๆ
เเย่ละสิ
กาไคคิดก่อนที่เวตต้าจะยิงพลังเวทย์สายฟ้าใส่กาไค
เปรี๊ยง!!
"อ้าาา!!"
กาไคร้องออกมา
ตัดมาทางด้านโยฟุที่ถูกดักด้วยเจ้าชายอีกสองคน
"หนีไม่ได้ซะด้วยสิ ตอนที่เจ้าเอลลิสประกาศเริ่มเกม ดูเหมือนว่าพลังจะกลับมาเเล้ว เเต่ในขณะเดียวกัน เจ้าชายพวกนี้มีพลัวพอๆกับเราเลย"
โยฟุกระซิบกับตัวเอง
"อย่าประมาทเชียวนะ อิโอริ ถึงเราจะมีสอง เเต่ก็ยังไม่รู้เลยว่าหมอนี่มีเเผนอะไร"
ชายคนที่อยู่ขวาของโยฟุมือพูดกับอีกคนที่อยู่ข้างซ้ายโยฟุ
"โอเค"
ชายคนที่อยู่ด้านซ้ายโยฟุตอบคนที่อยู่ด้านขวาของโยฟุ
ก่อนที่ชายด้านซ้ายจะพุ่งมาที่โยฟุเเละต่อยตรงมาที่หน้า
"การโจมตีเรีีีีีีีีีียบง่ายเกินไป"
โยฟุโค้งตัวหลบ
เเต่ทว่าการโจทตีนั่นไม่ใช่การโจมตีที่โจมตีมาที่โยฟุ
เเต่เป็นการหลอกเพราะชายด้านขวาได้พุ่วมาที่โยฟุเเละต่อยเข้าเต็มท้องของโยฟุ
"เเฮ๊ก!!"
โยฟุไอออกมาเป็นเลือด
"รุกเเบบทีมงั้นหรอ"
โยฟุกระซิบกับตัวเอง ก่อนที่การโจมตีครั้งต่อไปจะมา
ครัั้งนี้ชายด้านขวาพุ่งเข้ามาโจมตีเเบบหลอกเเทน ส่วนคนด้านซ้ายมาโจมตีใส่โยฟุ
ครั้งนี้เองก็เช่นกัน โยฟุหลบไม่ได้ เพราะตอนที่หลบการโจมตีเเบบหลอก ท่าหลบของมันอยู่ในท่าที่จะไม่สามารถเปลี่ยนท่าได้อย่างต่อเนื่อง
"ฮิฮิ ไม่เห็นจะเท่าไหร่เลยนี่นา"
ชายที่ชื่อ อิโอริ พูด
เเละอิโอริก็พุ่งมาที่โยฟุอย่างประมาท
"เสร็จชั้น"
โยฟุพูดในขณะที่อิโอริพุ่งเข้ามา
ก่อนจะจับตัวอิโอริ เเละเอาเข่าเเทงเข้ากลางท้อง
"เเฮ๊ก!"
อิโอริร้องเพราะจุก
"หนอยเข่าเเข็งชะมัด"
อิโอริพูด
" - dark demon v2+ devil costume - "
โยฟุพูดสกิลก่อนที่ครึ่งร่างจะกลายเป็นปีศาจเเละมีออร่าเพิิ่ิ่ิ่ิ่ิ่ิ่ิ่มมากขึ้น
"หมอนี่ ทำไมถึงได้มีออร่าเเรงขนาดนี้กัน"
ชายคนที่เป็นทีมกับอิโอริพูด
"เเย่เเล้ว ชิเอตะ หมอนี่เป็นปีศาจชั้นสูง เเบบเดีีีีีีีีีียวกันกับ | dark nobility | จำพวกขุนนางเเห่งความมืด"
อิโอรอบอกกับทีมของตัวเอง
"ให้ข้าได้อาละวาดหน่อยเถอะ"
มีเสียงดัวขึ้นในหัวของโยฟุ เป็นเสียงเดียวกันกับเสียงมารที่ครอบครองร่างโยฟุตอนสู้กับเทพสามองค์นั้น
โยฟุเริ่มจีดที่หัว ก่อนจะมือมากุมหัวไว้เพื่อรักษาสติ
"ต้องยังไม่ใช่ตอนนี้"
โยฟุบอกก่อนที่ภายหน้าตรงตาข้างขวาจะขึ้นตัวอักษรสีเเดงขึ้น
: demon lord :
ตาข้างหน้าเริ่มที่่่่่่่่ถูกสีเเดงของปีศาจควบไปหมด
"ย้า!!"
โยฟุร้องด้วยความเจ็บปวด ตรงตาเริ่มมีของเหลวสีเเดงไหลออกมา
ขืนปล่อยไว้เเบบนี้ได้คลั่งโดยที่กลับเป็นร่างเดิมไมได้อีกเเน่
"เร็วเข้า อย่าฝืนน่าร่างกายของข้า ข้าเเค่จะขอออกไปอาละวาดซักเล็กซักน้อยเท่านั้นเอง"
เสีงมารพูดในหัวของโยฟุอีกครั้ง
"ไม่มีทาง"
โยฟุบอกก่อนที่เจะเริ่มมีสายฟ้าสีดำเเดง โผล่ขึ้นที่รอบๆตัวของโยฟุ
"อ้า!!!"
โยฟุร้องขึ้นอีก ก็เริ่มมีไฟสีดำเเดงเดียวกันกับที่เกิดตอนที่อาไมทำกับโยฟุ
ไฟนั่นร้อนมาก ขนาณที่เผ่า หญ้าที่อยููู่่ตรงพื้นได้หมดภายใน 0.01 วิเเถมไฟนี้ยังร้อนขณาดที่ว่าเจ้าชายสององค์นั้นที่ยืนอยู่ไกลจากโยฟุยังร้อนอยู่เลย
"ทนไม่ได้เเล้ว"
โยฟุพูดออกมา
"ข้าถึงได้บอก เลิกฝืนได้เเล้ว"
เสีีีีีีีียงมารพูดอีกครั้้ง
"ก็บอกเเล้วไง ว่าไม่ยอมน่ะ ถ้าชั้นคลั่งเลยเกิดประมาทตายขึ้นมา ชั้นก็ไม่ได้เจอคาเอนะอีกน่ะสิ"
โยฟุบอก
"หมอนั่นเริิ่ิ่ิ่ิ่ิ่ิ่ิ่มคลั่งขึ้นทุกทีเเล้วนะ"
อิโอริบอก
"อย่าพึ่งเข้าใกล้จะดีกว่านะ อิโอริิ ดูจากไฟนั้นกับพลังสายฟ้าเเล้ว ถ้าเข้าใกล้มีหวังได้ตายเเน่"
ชิเอตะบอก
ก่อนที่ตาของโยฟุ จะใกล้เป็นสีม่วงชมพูเลืองเเสง มันเป็นสิ่งทีืบงบอกว่าโยฟุที่ครอบงำไปเเล้ว
"ความมืดมิด คือจุดจบ ความสว่างคืืืือการเริ่มต้น เเล้วตอนนี้พวกนายกำลังจะไปที่ไหน"
โยฟุในร่างมารถาม
"อะไรน่ะ"
อิโอริสงสัย
"ตอบชั้น ว่าตอนนี้พวกนายกำลังถึงจุดจบ หรือกำลังจะเริ่มต้นใหม่ อย่าให้ชั้นได้เฉลย"
โยฟุในร่างมารถาม
"เริ่มต้นใหม่"
อิโอริตอบ
"ผิด พวกนายกำลังถึงจุดจบ"
โยฟุบอก
ก่อนทีี่จะโผล่มาอยู่ข้างหลังของอิโอริเเละใช้มือเปล่าๆ เเทงข้างหลังทะลุไปด้านหน้า เเละดึงออก
" - อิเรก ฟีโอ้ -
( สายฟ้ามืด )"
โยฟุพูดภาษาปีศาจผสมอังกฤษ
ก่อนที่พลังสายฟ้าจะช็อตอิโอริ ตายในที่สุด
"อิโอริ!"
ชิเอตะเรียกเเต่อิโอริก่อนที่จะสิ้้้้้้้้มลมหายใจก็บอกปากที่ไม่มีเสียงกับชิเอตะว่า
" หนีไปเร็ว ชิ..เอ..ตะ "
เป็นเพียงภาษาปากที่ไม่มีเสียง
ชิเอตะทำอะไรไม่ได้ ทำได้เพียงอุ้มร่างเพื่อนเเละวิ่งหนี
ใต้จิตสำนึกของโยฟุ
"ที่นี่ที่ไหน"
โยฟุพูดท่ามกลางความมืด
ก่อนที่จะเริ่มมีเเสงไฟสีเเดงโผล่ขึ้นฉายไปเรื่อยๆ จนพบกับ ใครบางคน นั่งอยู่บนบัลลังค์ปีศาจ
"ไง เเอด"
ชายคนนั้นทัก
"นายเป็นใคร"
โยฟุถาม
"ปีศาจที่สถิตในตัวนายไง"
ชายคนนั้้นบอก
"เเล้้วชื่อล่ะ"
โยฟุถาม
"เดียร์ ลิโอ"
นั่นคือชื่อที่เดียร์รอธเคยพูดตอนเจอกันครั้งเเรก ในระหว่างท่นข้าว
"ชั้นคือราชันย์มารเเห่งห้วงลึก"
เดียร์ ลิโอบอก
"เเละชั้นมาสถิตในร่างนายก็เพราะ นายคือราชันย์มารเเห่งห้วงลึกคนต่อไป"
เดียร์ลิโอบอก
"เเล้วตอนนี้ชั้นในร่างจริง กำลังทำอะไรอยู่"
โยฟุถาม
"ฆ่าเจ้าชายคนอื่น".
เดียร์ลิโอบอก
"ทำไมล่ะ"
โยฟุถาม
"เพื่อความเเข็งเเกร่งขึิ้น"
เดียร์ลิโอบอก
"เเต่ชั้นไม่ได้เเสวงหาความเเข็งเเกร่งเเบบนี้"
โยฟุบอก
"งั้นดูนี่"
เดียร์ลิโอบอกก่อนจะให้โยฟุหันไปทางด้านหลังที่มีเเต่ความมืดมิด
เเต่ทว่าจู่ๆก็ได้มีใครบางคนโผล่ออกมา
นั่นคือโยฟุตอน ผมสีขาวสนิท ตาสีม่วง มันคือตอนที่โยฟุยังเป็นสเลเยอร์กระจอกที่สุดในโลก เเละเค้าก็โผล่มาในสภาพร้องไห้
"โย..ฟุ"
โยฟุที่ผมสีขาวเรีีียกโยฟุตัวจริง
"อะไรน่ะ เดียร์ลิโอ"
โยฟุถามเดียร์ลิโอ
"มันคือตอนที่นายต้องการความเเข็งเเกร่งไง"
เดียร์ลิโอบอก
ก่อนที่โยฟุจะหันไปมองโยฟุผมขาวคนนั้นอีกรอบ
"นี่ตัวชั้้น"
โยฟุตัวจริงเรียกโยฟุอีกคน
ก่อนที่อีกคนนั้นจะหันมาทางโยฟุตัวจริง
"นายเคยบอกตัวเองมั้ย ว่าการที่จะเเข็งเเกร่งขึ้น ต้องทำไง"
โยฟุร่างจริงถาม
"เคยสิ"
โยฟุอีกร่างตอบด้วยน้ำเสียงที่บาง
"งั้นนายควรทำยังไง"
โยฟุร่างจริงถาม
"พยายามให้มากกว่าที่ควร"
โยฟุอีกร่างตอบ
"ผิดเเล้วล่ะ"
โยฟุในร่างจริงบอก
"หือ? เเล้วชั้นควรทำยังไง"
โยฟุอีกร่างถาม
"นายต้องรู้จักวิธีการปกป้องคนอื่น ถึงเเม้นายจะเเข็งเเกร่ง เเต่ถ้านายยังปกป้องคนอื่นไม่ได้ นายก็็็็็็็็ยังไม่เเข็งเเกร่งพอ"
โยฟุร่างจริงบอก
"ในที่สุดก็รู้สักทีนะ"
เดียร์ลิโอบอก
"หืม"
โยฟุร่างจริงสงสัย
"นายทำได้ดีมากเเอด ตอนนี้นายปลดปล่อยตัวนายในอดีตเเล้ว"
เดียร์ลิโอบอกก่อนที่่่่่่่่โยฟุตัวจริงจะหันไปหาโยฟุุุุุุุอีกคน
"การปกป้องคนอื่นคือสิ่งที่ชั้นต้องทำสินะ"
โยฟุอีกร่างถาม
"อ่า"
โยฟุร่างจริิิิิิิิิิิิงตอบ
"ขอบคุณมาก ตัวช้้นในอนาคต"
โยฟุอีกร่างกล่าวขอบคุณ ก่อนที่จะค่อยๆหายไป
"เอาล่ะ เดี๋ยวชั้นไปคุยกับเบล เเฟรกอลให้ว่าให้ปลดพลังห้วงลึกออกจากนาย เเต่จำไว้เเอด ถึงจะปลดได้ เเต่ก็เฉพาะตอนนี้เท่านั้น หมายความมันจะกลับมาอีกเเน่ ถึงตอนนั้นนายต้องหาทางเเก้เอง"
เดียร์ลิโอบอกก่อนจะกระโดดขึ้นไป
"โอะ ลืมบอกไปที่ชั้้นบอกไปก่อนหน้านี้น่ะ เรื่องที่ว่าต้องฆ่าเท่านั้นถึงจะเเข็งเเกร่ง อันนั้นเเค่เป็นบททดสอบนะ"
เดียร์ลิโอตะโกนบอกลงมา
หลังจากนั้นพอเดียร์ลิโอหายไป ตัวของโยฟุก็กลับมาเป็นร่างเดิน
"ชั้นไม่ให้พวกนายได้หนีเเน่"
โยฟุพูด
โปรดติดตามตอนต่อไป
223K
![อภินิหาร ทายาทมังกรจอมราชันย์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738726513_62701158.webp)
