Galactic Imperium

ตอนที่หนึ่งร้อยเจ็ดสิบเจ็ด  Devil’s bargain6

อันที่จริงอย่างที่เฉลยแล้วของประเทศมหาอำนาจหนึ่งที่ส่งความช่วยเหลือทางการเงินในกับประเทศต่างๆบางครั้งส่งไปทั้งสองประเทศที่เป็นศัตรูกัน

หากมองจากมุมมองของคนธรรมดาคงมองเหมือนคนบ้าที่ยุแยงทั้งสองฝ่ายไม่จบไม่สิ้นแต่หากมองแบบ

นักวางแผนยุทธศาสตร์

Strategic planner

ได้สอนเอาไว้ว่าทุกแผนการนั้น

ดำเนินไปในเวลาเดียวกัน

Concurrently

ไม่ใช่ว่าพวกเขาเป็นคนบ้าอยากเสียเงินเล่นๆแต่การให้เงินทั้งสองกลุ่มหรือทุกกลุ่มนั้นมันแปลว่า

ไม่ว่ากลุ่มไหนชนะเรายังมีช่องทางติดต่อเสมอ

อาจจะเป็นจุดอ่อนของเจ้าแผนการก็ว่าได้ว่าคนที่เป็นนักวางแผนที่ต้องการความมั่นใจนั้นที่แท้จริงแล้วเป็นคนที่ไม่ไว้ใจแผนของตนเองมากที่สุดคำนวณเสมอว่าแผนการนี้จะผิดพลาดได้อย่างไรและเพื่อจัดการกับความกังวลนั้นต้องวางแผนสำรองเผื่อเอาไว้ปานแบทแมนแต่เราทำในโลกของความเป็นจริง

หากคำกล่าวของคนที่อ้างว่าเป็นผู้ช่วยระดับเสมียนของนักยุทธศาสตร์เป้นความจริงประเทศมหาอำนาจมีการวางแผนการ

Scenario

เหตุการณ์

ต่างเอาไว้เสมอว่าจะบุกยึดประเทศทางเหนือตีกับประเทศแดงหรือประเทศน้ำเงิน

ว่าระดับเสมียนเองเขาก็ไม่ได้รู้ยุทธศาสตร์ทั้งหมดแต่อย่างน้อยในส่วนของเขาที่ทำเอกสารเกี่ยวกับการสู้รบกับประเทศแดงหรือน้ำเงินก็มีการระบุไว้ว่าหากเกิดเหตุการณ์นี้จะทำอย่างไรบ้าง

ซึ่งอาจจะไม่ใช่สถานการณ์ที่ฝ่ายการเมืองหรือหลายๆฝ่ายต้องการให้เกิด

แต่อย่างน้อยนระดับเสมียนที่ได้แบ่งงานมาก็คือส่วนหนึ่งแผนการของแผนสำรองของแผนสำรองของแผนสำรองปานแบทแมน

คนเราอาจจะชื่นชมแบทแมนที่วางแผนการต่างๆเอาไว้เสมอไม่ว่าจะเผชิญเรื่องราวบ้าบอมากแค่ไหน

แต่สำหรับมุมมองด้านการวางแผนของแบทแมนแล้วมีแผนการที่เขายังไม่ได้ใช้เพราะเหตุการณ์ยังไม่เกิดขึ้นมากมายกว่าหลายเท่า

ท่านจักรพรรดิก็วางแผนการไว้เช่นนั้นเช่นกัน

ว่านี่ทางเทคนิคหากพูดแล้วคือ

Sideshow of sideshow of sideshow

รายการคั่นเวลาของคั่นเวลาของคั่นเวลา

ไม่ใช่การต่อสู้หรือสงครามระดับอวกาศแต่คือตัวประกอบหนึ่งของแผนการหลายๆแผนที่ดำเนินไปอยู่พร้อมกัน

เพราะในขณะที่ผมมาสวมบทบาทบอสอดัมอยู่ตอนนี้

เดธ เอ๊ย ดีเฟนสตาร์ดาราแห่งการปกป้องก็กำลังก่อสร้างเพิ่มเติมอยู่ ณ ตอนนี้

แค่ผมลงมาจัดการกับพวกเบียวไซเบอร์พังก์เองเพราะต้องการควบคุมไม่ให้ใครก่อความวุ่นวายได้และต้องการแรงงานคนเพื่อส่งเข้าโรงงานผลิตและสร้างโคโลนี่ต่อไป

มองจากพวกอยู่นครใต้ดินพวกแก๊งที่แย่งที่ดินทำกินนั้นไม่สามารถเจรจากันได้เพราขัดผลประโยชน์กันแต่มองจากสายตาของผมแล้วผมเห็นแรงงานที่จะไปเสี่ยงตายในการสำรวจถ้ำเอเลี่ยนในอวกาศให้กับผมสู้กันเอง

ดังนั้นผมถึงสามารถกล่าวอย่างอ่อนโยนต่อกลุ่มจิตรกรรมงานศิลป์ปั้นร่างกายของกลุ่มนี้ได้

ในสายตาของผมพวกเขาไม่ต่างกับพวกที่เป็นวิทช์ด็อกเตอร์ในแอฟริกาที่เจาะรูตามร่างกายมนุษย์เสียเท่าไรนัก

“เราจะสู้กันทำไมหากเราทำการค้ากันได้รบกันเองไม่เกิดประโยชน์ใดใดเลย”

ผมกล่าวจากใจจริง