จุติใหม่เป็นหายนะของโลก

ตอนที่ 43

     อาชีพนักดาบเวทย์หายากไหม...คำตอบคือไม่เพราะอัศวินบนทวีปนี้ทุกคนต่างเป็นนักต่อสู้ด้านกายภาพและเวทย์ในตัว ทำให้ทวีปไม่เคยขาดแคลนนักดาบเวทย์อีกทั้งยังจัดเป็นกองกำลังชั้นสูงอีกด้วย แต่...ผู้ที่สามารถขึ้นไปสุ่จุดสูงสุดของเส้นทางนี้มีจำนวนน้อยมากเท่าที่ทราบกันทั่วไปมีเพียง13คนเท่านั้นที่ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดทำให้นักดาบเวทย์ที่ขึ้นสู่จุดสุงสุดถือได้ว่าเป็นตัวตนระดับตำนานและผู้ที่วายุกำลังปะมือด้วยก็คือนักดาบเวทย์ที่อยู่จุดสูงสุดพร้อมกับอาวุธศักดิ์สิทธิ์ชุดคลุมมรกต ศึกตัดสินระหว่างผู้ทำลายล้างกับปราการสุดท้ายของที่ราบภาคกลางกำลังเริ่มขึ้นแล้ว

“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

“รุ่นพี่ความสามารถของท่านคือพิษใช่ไหม?ถ้างั้นข้าอยากให้ท่านเปลี่ยนแม่น้ำตะวันออกให้เป็นพิษหน่อยจะได้ไหมครับ??”

“อ้อแล้วก็แพร่พิษไปทางอากาศด้วยเน้นพวกป้อมปราการทหารเป็นหลักเพราะกองกำลังทหารของแต่ล่ะอาณาจักจะมีค่ายกลที่สามารถรวบรวมพลังเพื่อจัดการศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าได้เพราะงั้นการทำให้ทหารเหล่านั้นอ่อนแอลงหรือจำนวนลดลงจะทำให้เราเป็นต่ออย่างมาก”

ซีโร่ค่อยๆสาธยายแผนการที่เขาต้องการให้อัลฟาทำอย่างละเอียด

“การให้แพร่พาใส่ป้อมปราการทหารข้าก็พอเข้าใจอยู่....”

“แต่ให้ใส่พิษลงแม่น้ำตะวันออกจะไม่ทำให้สิ่งมีชีวิตตายหมดหรอกหรอ??”

“ถึงยังไงนั่นก็เป็นแม่น้ำสำคัญของภาคตะวันออกนะ??”

อัลฟ่าเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัยแม้ว่าภายในใจเขาจะต้องการทำลายสิ่งมีชีวิตโดยเฉพาะเผ่ามนุษย์ให้หมดแต่เขาก็ยังไม่ลืมภารกิจที่ได้รับมอบหมายมา

“ไม่ต้องห่วงหรอกครับ”

ซีโร่แสยะยิ้มอย่างมีเลศนัย

“แม้ว่าแม่น้ำตะวันออกจะมีแม่น้ำหลายสายเชื่อมต่ออยู่ก็ตามแต่ว่ามันก็มีแม่น้ำบางสายที่ไม่ได้เชื่อมอยู่ซึ่งก็คือแม่น้ำที่ไหลผ่านดินแดนบ้านนอก”

“แม่น้ำตะวันออกจะไหลผ่านเฉพาะเมืองสำคัญๆของภาคตะวันออกเท่านั้น”

“เท่านี้ก็จะเหลือสิ่งมีชีวิตบางส่วนไว้”

อัลฟ่าที่ได้ยินคำอธิบายของซีโร่ถึงขนาดยกนิ้วโป้งให้

ไอ้รุ่นน้องนี่มันสุดยอดจริงๆ

“งั้นข้าจะไปปล่อยพิษร้ายแรงชนิดดื่มปั๊ปตายปุ๊ปให้เดี๋ยวนี้แหละ”

“ไม่ได้!!”

“เอ้า ไหนเมื่อกี้เจ้าบอกข้าให้ไปหยอดพิษไง?จะเอาไงกันแน่??”

อัลฟ่ามองไปยังซีโร่ด้วยความสับสน

รุ่นน้องเรามันเป็นอัลไซเมอร์ด้วยหรอว่ะ??

ไม่ใช่ผลึกแห่งความโกลาหลมันช่วยทำให้ไม่ป่วยไม่ไข้หรอกหรอ??

“ถ้าท่านใส่พิษร้ายแรงก็ถูกจับได้ในทันทีสิ”

“ท่านลองคิดดูว่าถ้าชาวบ้านกินน้ำเข้าไปแล้วตายทันทีจะเป็นยังไง?”

“คนแรกคนอาจจะไม่คิดอะไรแต่คนที่สองที่สามที่ตายเพราะดื่มน้ำจะต้องทำให้คนสังเกตเห็นแน่”

“จริงอย่างที่เจ้าว่า....”

“เพราะงั้นข้าอยากให้ท่านสร้างพาชนิดที่ทำให้สะสมในร่างกายไปเรื่อยๆนั่นจะทำให้คนไม่สงสัย”

“โอเคงั้นเอาตามนั้น”

อัลฟ่ารีบตอบตกลงแล้วหายไปจากจุดนั้นทันที

เพราะเขากลัวว่ายิ่งอยู่นานยิ่งต้องฟังแผนนาน

ข้านึกว่าตัวเองมานั่งฟังบรรยายพิเศษสมัยเรียนแล้วเนี่ย!!

อืมมม

ซีโร่มองไปยังจุดที่อัลฟ่าหายไปพร้อมกับกระพริบตาปริบๆ

ผมยังพูดไม่หมดเลยนะพึ่งผ่านไปแค่10%เองนะ

ช่างเถอะไว้ให้รุ่นพี่มันจัดการขั้นตอนนี้เสร็จก่อนค่อยบอกขั้นตอนต่อไปก็ยังไม่สาย

“เอาล่ะ.....เราเองก็ไปสุ่มทำลายเมืองสักเมืองแล้วกัน”

“จะว่าไปแล้วไอ้สองหน่อนั่นเป็นไงบ้างนะ”

.

.

ทางด้านของม้าไม้

“โอ้ สู้โว้ยยยยยยยย”

“แม่งเอ้ย ตูนึกว่าตัวเองเป็นนักรบสปาร์ตาแล้วเนี่ย”

“เห็นกูพลาดท่าหน่อยตามมาซ้ำไม่เลิกเลยนะ”

ม้าไม้เหวี่ยงขวานยักษ์ในมือใส่ยอดฝีมือที่พุ่งเข้ามาจากทั้งสองด้าน

ฉัวะ!

“อ้ากกกกกกกก”

“ถอยไปไอ้พวกขยะเรือหาย!!”

เปรี้ยงงงงงงงงง

“เจ้าปีศาจร้ายเจ้ากล้าดียังไงถึงสังหารผู้บริสุทธิ์”

ชายหนุ่มผมสีทองประกายแวววาวพุ่งเข้าหาม้าไม้พร้อมกับฟาดดาบเข้าใส่อย่างแรงจรพื้นดินแตกเป็นลายใยแมงมุม