ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

ทางด้านร้านแผงลอยของโอ๊ตที่ไม่มีทีท่าว่าลูกค้าจะหมดลงเลยแม้แต่น้อย แต่มันช่างสวนทางกับแป้งทำแพนเค้กที่ค่อยๆหมดลงเรื่อยๆ แม้ว่าเขาจะต้องทำมันอย่างต่อเนื่องด้วยความเหน็ดเหนื่อย แต่เมื่อการจัดการแบบใหม่ที่โรสได้เสนอให้กับการขายของเขา ทำให้โอ๊ตทำงานได้อย่างเป็นระบบมากขึ้น ไม่วุ่นวายเหมือนกับเมื่อวานก่อนๆ“ต้องขอโทษด้วยนะครับ ผมคิดว่าสามารถรับได้อีกเพียงแค่ 10 คิวเท่านั้น..” โอ๊ตที่หันมองถังแป้ง พร้อมกับกะปริมาณการทำอย่างเคยชิน เขาตะโกนเอ่ยกล่าวกับลูกค้าที่กำลังต่อแถวอยู่ด้วยความเกรงใจ“1...2...3...4.... 9...10 เย้ๆ ฉันคนที่ 10 พอดีล่ะ” เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งกล่าวออกมาอย่างดีใจ เธอถึงขั้นกระโดดโลดเต้น เล่นเอาคนที่ต่อแถวหลังจากเธอแสดงสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย“อะไรกัน! ทำไมมันหมดเร็วอย่างนี้ล่ะ.. ไม่น้า”ลูกค้าหลายคนต่างบ่นออกมากันเป็นแถวๆ พวกเขาคิดว่าพ่อค้าหนุ่มขายมันน้อยเกินไปขนาดนี้ ในขณะเดียวกับที่พวกเขากำลังมองไปทางเหล่าผู้คนที่ได้ทานมันด้วยสีหน้าเบิกบาน พวกเขาก็ต่างก้มหน้าเศร้า และเสียใจที่ไม่ได้ทานมัน ถึงกับมีเสียงงอแงประท้วงโอ๊ตกันเลยทีเดียว ทำให้เรื่องมันวุ่นวายไม่น้อย“ผมเข้าใจว่าทุกคนอยากจะทานมัน แต่ขอให้เข้าใจด้วยว่าผมไม่สามารถทำมันได้มากกว่านี้ด้วยแรงคนเพียงคนเดียวนะครับ โปรดเข้าใจผมด้วยเถอะครับ.. เอาเป็นว่าผมจะพิจารณาเพื่อทำมันเพิ่มอีกสักเล็กน้อยในวันพรุ่งนี้นะครับ” พวกลูกค้าหน้าใหม่ไม่รู้อะไรเสียแล้ว สกิลเจ้าพ่อดึงอารมณ์ดราม่าของโอ๊ตไม่ใช่ว่าเขาได้มันมาโดยการนอนแล้วฝันถึงละครภายในคืนเดียวสักหน่อย แต่เขาพูดดราม่าแบบนี้มาบ่อย หรืออาจจะเรียกได้ว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของการทำมาหากินตลอด 10 กว่าปีที่ผ่านมาเลยด้วยซ้ำ มีหรือที่เด็กน้อยการแสดงอย่างพวกลูกค้าจะสู้ตัวพ่ออย่างเขาได้ สีหน้าของโอ๊ตในเวลานี้มันทั้งดูเหนื่อย และเศร้าเสียใจในเวลาเดียวกัน จึงส่งผลให้ลูกค้าเริ่มที่จะกลับกลายมาเห็นใจโอ๊ตแทน และเริ่มที่จะกระจายตัวออกไป พร้อมกับโทษตัวเองที่มาช้าไป ลูกค้าจำนวน 10 คิวที่เหลือต่างก็รอลุ้นอย่างใจจดใจจ่อให้ถึงคิวของตัวเอง บางคนก็ถ่ายคลิปวีดิโอ หรือไม่ก็ถ่ายทอดสดให้กับคนอื่นได้รับชมถึงจำนวนคิว และวิธีการทำแพนเค้กอย่างละเอียดราวกับนักรีวิวอย่างไรอย่างนั้น ไม่นานเกินรอกาลเวลามันก็ไหลจนมาถึงลูกค้ารายสุดท้ายของวันนี้..“ต้องขอโทษลูกค้าด้วยนะครับ ถึงผมจะบอกว่ามันสามารถรับรองได้ถึงคิวของคุณก็จริง แต่จำนวนแป้งที่เหลือสามารถทำได้เพียงแค่ 3 ชิ้นเท่านั้น เพื่อเป็นการขอโทษที่คุณไม่ได้รับตามโควตาจำนวน 5 ชิ้น ผมจะลดราคา 3 ชิ้นนี้เหลือ 100 บาทก็พอแล้วครับ..” โอ๊ตกล่าวพร้อมกับยิ้มให้กับลูกค้าสาวสวย“ได้เลยๆ ฉันยังไงก็ได้อยู่แล้วพ่อหนุ่ม.. อ๊ะ! ฉันเกือบลืมไปเลย จริงๆฉันมาด้วยเรื่องอื่นด้วยนะ..” ผู้หญิงคนนั้นกล่าวกับโอ๊ตพร้อมกับรอยยิ้ม โอ๊ตที่ได้ยินอย่างนั้นก็ถึงกับขมวดคิ้ว เขามองหน้าของผู้หญิงคนนี้ดีๆอีกครั้ง แต่ทว่าเขาก็ไม่ได้คุ้นเคยกับเธอเลยแม้แต่น้อย“เรื่องอื่นอย่างนั้นเหรอครับ.. เรื่องอะไรครับพี่สาว” โอ๊ตทำใจดีถามสู้เสือไป“..ก่อนอื่นฉันขอแนะนำตัวหน่อยก็แล้วกัน ฉันชื่อพลอย เป็นแพทย์ที่รักษาอาการของคุณชุนตง.. พ่อหนุ่มพอรู้จักเขาหรือเปล่าเอ่ย” ใช่แล้วลูกค้าคนสุดท้ายนี้คือแพทย์พลอยนั่นเอง เธอกล่าวแนะนำตัวกับโอ๊ตสักเล็กน้อย‘หมออีกแล้วเหรอ.. พวกเดียวกันกับคนที่เจอที่ธนาคารนั้นสินะ เฮ้อออ’ ถึงเขาจะคิดอย่างนั้นภายในใจ แต่ต่อหน้าลูกค้าเขาก็ต้องรักษามารยาทเอาไว้ ไม่ให้ตัวเองดูแย่ “ครับคุณหมอ.. แล้วคุณหมอมีธุระอะไรอย่างอื่นกับผมอย่างนั้นเหรอครับ.. จริงสิ! ว่าแต่คุณหมอจะเอารูปวาดเป็นรูปอะไรดีล่ะครับ” โอ๊ตกล่าวถามกับพลอย และเขาก็ไม่ลืมที่จะถามถึงภาพที่เขาต้องวาด“เอาเป็นรูปฉันได้ไหม.. แล้วก็ธุระนั้นน่ะ ก็แค่อยากจะรู้ถึงวิธีการรักษาคุณชุนตง กับคุณบันยาด้วยอีกคน พอจะบอกพี่สาวคนนี้ได้หรือเปล่าน้า” พลอยกล่าวถึงรูปที่ต้องวาด ก่อนจะพูดถึงธุระของเธอตรงๆ“แหม่.. เรื่องรูปของพี่สาวไม่มีปัญหาอะไรครับ.. แต่ว่าเรื่องของการรักษาอะไรนั่นผมคิดว่ามันค่อนข้างมีปัญหานะครับ ผมว่ามันคงเป็นแค่เรื่องบังเอิญเท่านั้นแหละครับ” โอ๊ตกล่าวตอบอย่างใจเย็น พลอยที่ได้ยินอย่างนั้นเธอก็ได้แต่ยิ้มรับคำ ก่อนที่เธอจะหยิบมือถือของตัวเองออกมาเปิดอะไรบางอย่างให้กับโอ๊ตได้รับชม มันเป็นภาพวีดิโอหลักฐานจากถนนตรงกันข้ามของเหตุการณ์รักษาชุนตง แน่นอนว่ามันเห็นการกระทำของเขาทุกอย่าง ทั้งก้อนเลือดที่ตกลงบนพื้น เธอคนนี้ก็ยังไปตามเก็บมาวิเคราะห์เช่นกันในวีดิโอถัดไป ตัวเลือดเสียนั้นมันบ่งบอกได้ว่าเขาเป็นคนที่รักษาชุนตงได้เป็นอย่างดี“นอกจากนี้เรากำลังจะได้ภาพจากหอพักของนาย ตอนที่นายรักษาคุณบันยาด้วยนะ.. เอาล่ะ ทีนี้นายจะกล่าวปฏิเสธยังไงดีล่ะ..” พลอยกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ แน่นอนว่าเธอใช้เวลาในช่วงบ่ายตามหาหลักฐานพวกนี้ด้วยตัวเอง และมันเป็นอะไรที่น่าเหลือเชื่อมากในตอนที่ได้รับรู้ความจริง โอ๊ตที่ได้ยินอย่างนั้นก็ถอนหายใจออกมา“เฮ้ออ ผมไม่คิดว่าคุณหมอจะขยันตามหาหลักฐานขนาดนี้ แล้วมีใครที่ได้เห็นวีดิโอตัวนี้อีกไหมครับ..” โอ๊ตกล่าวถามกับพลอยไปตรงๆ“ตอนนี้คนที่เห็นความอัศจรรย์นั้นคงมีแต่ฉันเพียงคนเดียวนะ.. แต่ว่ารุ่นน้องของฉันอีกคน ตอนนี้เธออยู่ที่หอพักของนาย และกำลังจะได้หลักฐานที่นายรักษาคุณบันยาอยู่.. อาจจะเรียกได้ว่าตอนนี้มีคนรับรู้เรื่องของนายแค่ฉันกับรุ่นน้องของฉันเท่านั้น..” พลอยกล่าว“ฮ่าๆๆ เข้าใจแล้วครับ แปลว่าผมก็แค่ต้องฆ่าพวกคุณสองคนอย่างนั้นสินะครับ เท่านี้ความลับของผมก็คงจะปลอดภัย..” โอ๊ตกล่าวพร้อมกับยิ้มราวกับฆาตกรโรคจิต พลอยที่เห็นอย่างนั้นก็เกือบที่จะถอยหลังไปด้วยความกลัวเช่นกัน เหงื่อของเธอเริ่มที่จะไหลตกมาเป็นทาง“..ทำไมนายถึงได้ทำเรื่องที่โหดร้ายขนาดนั้นกันล่ะ.. แล้วอีกอย่างฉันกับรุ่นน้องก็ไม่ได้คิดที่จะเอาเรื่องนี้ไปบอกกับใครสักหน่อย ก็แค่อยากจะรู้ว่านายทำอย่างนั้นได้อย่างไร มันเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่สำหรับวงการแพทย์เลยนะนายรู้ไหม ไม่เห็นจำเป็นต้องฆ่าแกงกันเลยนี่นา..” พลอยกล่าวออกมาอย่างตะกุกตะกัก“ก็ผมไม่ค่อยชอบเรื่องที่วุ่นวายน่ะครับ.. จริงสิ! นี่คือแพนเค้กของคุณ ไม่ลองทานมันดูล่ะครับ.. แล้วก็ขออนุญาตเก็บเงินด้วย 100 บาทตามที่ตกลงเอาไว้ด้วยนะครับ” โอ๊ตกล่าวพร้อมกับยื่นแพนเค้กที่ทำเสร็จให้กับคุณหมอ แน่นอนว่าพลอยที่เห็นรอยยิ้มปีศาจนั้นก็หวาดระแวงเล็กน้อย แต่เธอก็รับมันมาอย่างใจกล้า“นายคงไม่ใส่ยาพิษเอาไว้หรอกนะ..” พลอยกล่าวอย่างกล้าๆกลัวๆ แต่โอ๊ตก็ยังคงยิ้มให้กับเธอ“เชิญทานเลยครับ..” โอ๊ตกล่าวแค่เพียงเท่านี้ พลอยเองก็ต้องตัดสินใจว่าจะทานมันดีหรือไม่ แต่ด้วยรอยยิ้ม และสีหน้าของชายหนุ่มตรงหน้า เธอก็ไม่มีทางเลือกนอกจากทานมันเข้าไปเพื่อเป็นการพิสูจน์ให้เห็นว่าเธอนั้นบริสุทธิ์ใจกับเรื่องที่กล่าวออกไปก่อนหน้านี้“อร่อยไหมครับคุณหมอ.. ทำไมไม่ทานให้หมดล่ะครับ เชิญๆ..” โอ๊ตกล่าวถามด้วยรอยยิ้ม พลอยที่ได้เห็นอย่างนั้นความกลัวก็เริ่มเกาะเข้ามาในจิตใจมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงแพนเค้กมันจะอร่อยมาก แต่ต้องมาทานมันด้วยน้ำตาอย่างนี้ มันจะไปอร่อยได้ยังไงกันเล่า เธอทำได้เพียงแค่พยักหน้าให้กับเขาเพื่อเป็นการตอบกลับเท่านั้น“จริงๆผมก็ไม่ค่อยสนใจว่าใครจะเป็นหรือจะตายหรอกนะครับ วิชาการแพทย์ของผมนั้นเป็นสิ่งที่เรียกว่า ‘แพทย์เทวะ’ เป็นความรู้ของทางฝั่งจีนโบราณ คงจะบอกว่ามันเป็นแพทย์แผนจีนก็คงจะไม่ผิด ความรู้ของผมนั้นสามารถรักษาได้แม้กระทั่งคนที่เป็นโรคมะเร็งให้หายขาดได้ในพริบตาเดียว.. แล้วคุณหมอรู้อะไรไหมครับ ว่าทำไมผมถึงกล้าบอกเรื่องนี้ให้กับคุณหมอฟัง..” โอ๊ตกล่าว พลอยที่ได้ยินคำถามก็ส่ายหน้าของตัวเองเล็กน้อย“ก็เพราะว่าคุณหมอ คุณเป็นคนเดียวที่รู้ความลับของผม.. คุณคงจะไม่ทราบว่ากล้องวงจรปิดที่หอของผมนั้น มันก็แค่ติดเอาไว้เพื่อหลอกโจรก็เท่านั้น.. จะว่ายังไงดีล่ะครับ เจ้าของหอพักของผม เธอเป็นคนที่ค่อนข้างงกน่ะครับ ผมจึงสามารถบอกได้เลยในทันทีว่ารุ่นน้องของคุณคงจะไม่ได้หลักฐานอะไรเลย..” โอ๊ตกล่าวออกมาเช่นนั้น พลอยก็เริ่มหน้าซีดไปเรื่อยๆ นั่นไม่เท่ากับว่าเธอเป็นคนเดียวเท่านั้นเหรอที่รู้ความลับนี้“ไม่ต้องห่วงนะครับ หลังจากยาพิษในแพนเค้กออกฤทธิ์แล้ว สติของคุณหมอก็จะเริ่มหมดลงไปทีละเล็กทีละน้อย จากนั้นคุณหมอก็จะตายลงอย่างไม่ทรมาน ผมก็แค่ต้องเอาโทรศัพท์ของคุณมาก็เท่านั้น..” พลอยที่ได้ยินก็เริ่มถอยหลังไปทีละก้าวสองก้าว เธอใช้นิ้วมือของเธอล้วงลงคอ เพื่อที่จะอาเจียนเอายาพิษที่เธอทานเข้าไปออกมาให้หมด“แหม่.. จะมาอ้วกตรงนี้เลย ไม่อายคนอื่นเขาบ้างหรือยังไงกันครับ.. จริงๆผมก็แค่ล้อเล่นเท่านั้นเอง ฮ่าๆ..” โอ๊ตกล่าว พลอยที่ได้ยินก็หันมามองหน้าของโอ๊ตที่กำลังหัวเราะอย่างชอบใจ เธอไม่เข้าใจวัตถุประสงค์ของเขาคนนี้เลยแม้แต่น้อยว่าเขาต้องการอะไรกันแน่“มันก็แค่เป็นการเตือนน่ะครับ.. ถ้าคุณคิดจะนำความลับนี้ไปเผยแพร่ที่ไหนก็ตาม ความตายมันจะเรียกร้องหาคุณแน่นอน คุณหมอ.. ผมไม่ได้แค่ขู่เท่านั้น โปรดจำเอาไว้ให้ขึ้นใจ”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 44

คล้ายกับเรื่องระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน ที่คุณอ่าน

ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 44

คล้ายกับเรื่องระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้