เมื่อผมหลงรักลูกสะใภ้

ชาญยืนตัวแข็งเกร็งขึงทื่อราวกับท่อนเสาคอนกรีตที่ถูกตั้งทิ้งไว้กลางไซต์งานสระบุรีที่ร้อนระอุ ท้องไส้บิดมวนเป็นเกลียวปูน หัวใจเต้นตูมตามโครมครามราวกองศึกปะทะ มือสั่นเทาหยาบกร้านกำซองจดหมายกระดาษสีเหลืองขนาดเอสี่หนาปึกของไอ้ยามโฉมที่เพิ่งล้วงออกมาจากกล่องจดหมายสแตนเลสป้ายแดงหน้าบ้านเดี่ยวหลังใหม่ แสงสว่างจากไฟกิ่งสีส้มสลัวร่าเหนือกำแพงรั้วสาดส่องลงมาระบายไออุ่นบนแผ่นกระดาษจดหมายข่มขู่ที่ระบุข้อความแบล็คเมล์เรียกเงินห้าแสนบาทและบันทึกไฟล์เสียงสารภาพเรื่องจ่ายเงินสามแสนครั้งก่อน ชาญจ้องมองตัวหนังสือหยาบๆ ด้วยหัวใจที่ร่วงหล่นลงตาตุ่มระทึกสั่นระริก ความรู้สึกปลอดภัยในบ้านเดี่ยวหรูราคาแพงที่พึ่งย้ายเข้าวันแรกมลายหายไปสิ้นเชิงในชั่วพริบตา ช่างไร้เดียงสาน่าสมเพชสิ้นดีที่เขาเคยคิดว่าการย้ายหนีมาหมู่บ้านปิดที่มีระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนาและกล้องวงจรปิดรอบด้านจะช่วยสลัดเงาคนร้ายออกไปได้ แต่กลับกลายเป็นว่าคนร้ายชั่วช้าชิ้นนี้สวมรอยเข้ามาทำงานอยู่ด้านในรั้วหมู่บ้านนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ความหนาวเย็นยะเยือกแล่นพุ่งจากฝ่าเท้าก้าวเดินผ่านกระดูกสันหลังขึ้นสู่สมอง ชาญตระหนักรู้แจ่มแจ้งแก่ใจทันทีว่าความสุขสงบในบ้านใหม่ป้ายแดงที่ลูกชายวาดฝันไว้เป็นระเบียบสวยงามนั้นเป็นเพียงฝุ่นผงที่ถูกสายลมพายุพัดหายไปในพริบตา ชาญรีบพับซองเหลืองเหล่านั้นซุกซ่อนลงลึกในกระเป๋าเสื้อยืดป่านของคนงานก่อสร้างตัวเก่าสีหม่นอย่างมิดชิด พยายามสูดลมหายใจลึกยาวเพื่อขจัดความตื่นตกใจหวาดผวาปนสับสนบีบคั้นจิตใจ ดับความโกรธเกรี้ยวที่แล่นพล่านในสายเลือด ก่อนจะตัดสินใจก้าวเท้าเดินผ่านประตูบานเลื่อนกระจกใสเข้าไปในห้องนั่งเล่นชั้นล่างของบ้านใหม่ที่สะอาดสะอ้านไร้ฝุ่นละอองปูน

ภายในห้องนั่งเล่นชั้นล่างที่เพิ่งตกแต่งเสร็จหอมกลิ่นสีทาบ้านอ่อนๆ ผสมกับกลิ่นไม้สักของตู้โชว์หรู แก้มสะใภ้สาวแสนสวยก้าวเดินลงบันไดปูนมาเงียบเชียบ หล่อนเพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ เรือนร่างนวลลออหอมกรุ่นกลิ่นแป้งเด็กอ่อนโยนสวมใส่เสื้อยืดผ้าฝ้ายบางเบาสีชมพูอ่อนคู่กับกางเกงขาสั้นสีขาวนวลเผยเรียวขาขาวผุดผาดสะท้อนลำแสงไฟกิ่งดูเต่งตึงละมุนตาน่าทะนุถนอม แก้มหยุดชะงักสายตามองจ้องตรงมายังชาญดวงตาคู่สวยฉายแววกังวลใจอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นสีหน้าของพ่อผัวที่ซีดเผือดสั่นระริก

"คุณพ่อคะ... เกิดเรื่องอะไรขึ้นข้างนอกรั้วหรือเปล่าคะ ทำไมสีหน้าของคุณพ่อดูหน้าชาวาบซีดเซียวและเหงื่อกาฬไหลโซมเต็มหน้าแบบนั้นล่ะคะ แก้มใจไม่ดีเลยค่ะ" สะใภ้สาวกระซิบถามสุ้มเสียงแผ่วเบาด้วยความห่วงใยระแวงระไว แอบก้าวเท้ามาประชิดข้างกายชาญและช้อนสายตาออดอ้อนระคนกังวลจ้องมอง ลมหายใจอุ่นๆ ของเธอผสมกลิ่นหอมชวนฝันสั่นประสาทใคร่

ชาญพยายามบดฟันกรามแน่นสะกดกลั้นอารมณ์บีบคั้นหวาดหวั่นปนขุ่นมัวไม่ให้หลุดพิรุธ ชาญก้าวเดินประชิดสาวสะใภ้คนสวย เอื้อมสองมือหยาบกร้านบ่ามนเนียนลูบเบาๆ อย่างแสนรักเพื่อปลอบประโลมจิตใจสะใภ้ชู้รัก "ไม่มีอะไรน่ากังวลหรอกแก้มจ๋า พ่อแค่... แค่เพิ่งช่วยขนเครื่องตกแต่งหนักๆ และรู้สึกปวดข้อเข่าด้านซ้ายที่เคยชำรุดสมัยเทปูนเมื่อปีก่อน ประกอบกับมีอาการวิงเวียนศีรษะเพราะกระแสลมอ้าวสลัวร่าข้างนอกบ้านน่ะจ้ะ แก้มอย่าคิดมากวิตกกังวลไปเลยนะคนดีของพ่อ รีบก้าวเท้ากลับขึ้นห้องนอนชั้นสองไปพักผ่อนได้แล้วล่ะจ้ะ ประเดี๋ยวเอกเคลียร์เอกสารปูนโอนบ้านเสร็จขับรถกระบะกลับมาเห็นพวกเรายืนพูดคุยกันสองต่อสองในที่มืดชั้นล่าง มันจะดูไม่ดีและทำให้เอกเกิดความเคลือบแคลงสงสัยจับพิรุธพวกเราได้นะจ๊ะ" ชาญกระซิบเตือนสติเสียงแผ่วชิดขมับหอมของแก้ม

แก้มยืนนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง หล่อนขยับตัวเข้ามาสวมกอดเอวหนาของชาญแน่นอิงซบหน้าอกกว้างครู่หนึ่งด้วยความวาดกลัวแฝงเร้น ในใจ ก่อนจะผงกหัวยอมรับฟังอย่างว่าง่ายดาย แม้แววตาดำขลับคู่สวยปนรอยน้ำตาจะยังคงฉายความหวั่นเกรงในความมืดที่ไร้พรมแดนปกป้อง แต่ก็ยอมละมือเรียวออกและก้าวเท้าเดินนุ่มนวลช้าๆ กลับขึ้นชั้นสองไปเงียบเชียบ ชาญเพ่งสายตามองตามร่างงามในชุดเสื้อยืดผ้าฝ้ายบางเบาสลัวร่า สะโพกอวบอัดตึงแน่นกลมมนและบั้นท้ายผุดผาดส่ายไหวชวนเสน่หาของชู้รักสะใภ้ที่ก้าวเดินลับโค้งบันไดปูนหายเข้าสู่ความมืดด้านบนหัวใจของชาญกระตุกวูบหนักด้วยความอาลัยอาวรณ์

เมื่อประตูด้านล่างปิดเงียบ ชาญเดินลากฝ่าเท้าย่ำไปบนพื้นกระเบื้องแกรนิตโต้มันวับเข้าสู่ห้องนอนชั้นล่างของตนที่เอกจัดระเบียบไว้อย่างดี ชาญทิ้งตัวลงนอนบนฟูกนอนปิคนิคบางเฉียบ กุมขมับด้วยความทุกข์ระทมกังวลใจแสนสาหัส สมองหมกมุ่นสับสนพะวักพะวนคิดทบทวนหาวิถีทางป้องกันและแก้ไขคดีดำแบล็คเมล์ปิดปากคนชั่วช้าไม่ตกเลยจริงๆ

ตลอดค่ำคืนดึกสงัดปานเที่ยงคืนเศษ ชาญนอนพลิกตัวไปมานอนไม่หลับ เสียงพัดลมเพดานหมุนครืดคราดแผ่วเบายิ่งกระตุ้นความฟุ้งซ่าน ชาญตัดสินใจลุกขึ้นยืนก้าวเท้าเดินไปที่หน้าต่างกระจกบานเลื่อนห้องทำงาน ดึงผ้าม่านสีเทาออกช่องเล็กๆ กวาดสายตามองลอดผ่านช่องรั้วเหล็กดิ่งตรงไปยังทิศทางป้อมยามรักษาความปลอดภัยหน้าซอยโครงการหมู่บ้านใหม่ป้ายแดง

ท่ามกลางแสงสว่างจากเสาไฟถนนสีส้มสลัวราง ชาญปะทะสายตาเข้ากับเงาร่างผอมกรำแดดของไอ้ **ยามโฉม** ในชุดเครื่องแบบ รปภ. สีกรมท่าสะท้อนแสงไฟเข็มขัด มันกำลังปั่นจักรยานสองล้อเหล็กมาตรวจความเรียบร้อยรอบซอยช้าๆ และเจตนาชะลอเบรกหยุดจักรยานจอดแอบอยู่หน้าบ้านเดี่ยวสองชั้นของชาญ ยามโฉมเงยใบหน้าผอมกรำแดดแสยะรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ร้ายกาจปะทะทิศทางหน้าต่างห้องของชาญ ราวกับรู้ว่าชู้รักพ่อผัวกำลังแอบเฝ้ามองดูมันอยู่ด้วยความเครียดจัด ยามโฉมยกกระบองไฟกะพริบสีแดงโบกแกว่งแผ่วเบาเพื่อบอกเป็นสารท้าทายก่อนจะปั่นจักรยานผ่านเลยไปในความเงียบ ชาญได้แต่นอนกุมขมับคิดไม่ตกว่าศัตรูร้ายตนนี้ตามกลิ่นพิกัดหมู่บ้านใหม่นี้เจอได้อย่างไร หรือว่ามันเคยลอบคัดลอกประวัติการจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ของนิติไปก่อนแล้วกันแน่

รุ่งอรุณวันถัดมา แสงดวงตะวันอุ่นวันสลัวร่าทอสาดขับผ่านยอดไม้ใบหญ้าและสีทาปูนรั้วบ้านปูนเดี่ยวหลังใหม่จนแห้งผาด เอกสตาร์ทบดล้อรถกระบะคู่ใจเลี้ยวกลับมาถึงบ้านด้วยใบหน้าอิ่มเอิบเต็มนมด้วยความสุขร่าแจ่มใสปัดฝุ่นปูน เอกก้าวเท้าเหยียบก้าวยาวก้าวผ่านประตูบ้านเข้ามาก็ตะโกนเล่าฟุ้งเรื่องความสำเร็จสัญญาว่าจ้างเหมางานเทปูนหล่อคอนกรีตฐานรากหมู่บ้านอื่นที่ได้ค่านายหน้าและผลตอบแทนดีงาม เอกคุยโวโอ้อวดความภูมิใจอย่างกระตือรือร้นโดยมีแก้มนั่งพับเพียบเรียบร้อยปั้นยิ้มหวาน คอยใช้ผ้าเช็ดโต๊ะรินถ้วยน้ำชาสมุนไพรและน้ำเย็นประคบประหงมเสิร์ฟบริการพัดวีสามีด้วยรักใคร่อยู่ข้างโต๊ะอาหารเช้าไม้สักทองที่สะท้อนแสงแดดยามเช้าวับวับ

เอกคุยยาวเยียดไปถึงเรื่องแผนการแต่งสวนและจะเททางเดินปูนรอบบ้านใหม่เพิ่ม ชาญได้แต่นั่งตัวเกร็งหลังพิงพนักเก้าอี้หวายถักขยับตัวยกถ้วยน้ำชาขึ้นจิบสัมผัสความร้อนลื่นคอเงียบกริบสั่นเทา ชาญต้องก้มหน้ารับฟังคำคุยอวดสรรเสริญผลกำไรและแผนงานของลูกชายด้วยหัวใจที่กึกก้องไปด้วยสำนึกผิดบาปตราบาปเสน่หาชู้สาวปูนกามารมณ์ที่สุมอัดแน่นในก้นบึ้งหัวอกพินาศคาตากับความกตัญญูเชิดชูความซื่อตรงของเอกลูกรัก ชาญรู้สึกเสมือนตนเองเป็นปีศาจตัณหาที่คอยแว้งกัดกินใจครอบครัวลูกชาย แอบลอบกระทำความสัมผัสสวาทปนบาปหลังรั้วลับหลังเอกอย่างน่ารังเกียจเป็นที่สุด

เพื่อขจัดความเครียดและหลีกเลี่ยงสายตาอบอุ่นของเอก ชาญขอตัวก้าวเท้าเดินออกไปร้านตลาดหน้าหมู่บ้านเพื่อซื้อน้ำเต้าหู้ร้อนและปาท่องโก๋ทอดกรอบมาประจบเอกและแก้ม ชาญเดินสูดอากาศเช้าและคิดทบทวนหาวิธีสลัดหลุดพ้นจากเงื้อมมือคนชั่วร้ายให้สิ้นซากในหมู่บ้านใหม่

ทว่า... ในจังหวะที่ขากลับ ชาญหิ้วถุงน้ำเต้าหู้และขนมก้าวเท้าเดินผ่านตึกแถวพาณิชย์หน้าซุ้มประตูทางเข้าโครงการใหม่ป้ายแดงที่เงียบสงัดไร้ผู้คนสัญจร

พลัน! เงาร่างผอมดำของไอ้ **ยามโฉม** ในชุด รปภ. เต็มยศ ก้าวพรวดพราดออกมาจากมุมตึกแอบซุ่ม ดึงแขนท่อนบนหนาหยาบกร้านของชาญด้วยพละกำลังดึงรั้งลากตัวชาญเข้าไปในซอกตึกมุมอับหลังตู้เก็บเครื่องมือไฟฟ้าของนิติหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว ชาญตกใจสุดขีดหวิดปล่อยถุงน้ำเต้าหู้ร่วงหล่น ยามโฉมแสยะยิ้มชั่วร้ายใบหน้ากะดำกระด่างสบตากับชาญ กระซิบวาจาน้ำเสียงเย็นเยือกบดขยี้ประสาทขู่เรียกทวงสิทธิแบล็คเมล์ทันที:

"ว่ายังไงล่ะไอ้ตาเฒ่าตัณหากลับ... คิดหรอวะว่าการหอบผ้าหอบผ่อนพาชู้รักหนีย้ายบ้านจัดสรรป้ายแดงจะพ้นจากสายตาและเงื้อมมือคนอย่างกูไปได้? ซองเอกสารจดหมายเหลืองหนาปึกเมื่อคืนที่กูอุตส่าห์แอบเอามาหย่อนทิ้งไว้ในตู้จดหมายบ้านใหม่แก แกคงได้แกะอ่านสารลักษณ์และฟังคลิปเสียงแสนสุขสมไพเราะของแกกับนังสะใภ้แก้มคราวมีเพศสัมพันธ์ร่วมรักกันคราวก่อนเรียบร้อยแล้วสินะ ห้าแสนบาทถ้วนขาดตัวห้ามขาดแม้แต่บาทเดียว! พรุ่งนี้ช่วงเย็นเอาเงินสดจัดใส่ซองมาวางไว้หลังถังขยะข้างป้อมยามหน้าโครงการ ไม่อย่างนั้นไฟล์คลิปเสียงสวาทสะใภ้ครางกระเส่าร้องเรียกพ่อผัวปูนร้อนระอุคู่นี้จะถูกกูส่งตรงถึงช่องแอปพลิเคชันไลน์ส่วนตัวของไอ้เอกลูกรักแกทันที! คราวนี้แหละมึงเอ๊ย... บ้านใหม่ป้ายแดงหลังงามจะกลายเป็นลานประหารนองเลือดของครอบครัวมึงแน่!" ยามโฉมบดฟันเอ่ยวาจาร้ายกาจและใช้เล็บยาวสกปรกกดทึ้งบดเบียดเนื้อข้อมือหนาของชาญจนน่าชาวาบระทึกร้าวรานถึงกระดูก ทิ้งตัวทิ้งแรงข่มขู่ไว้ให้ชาญยืนตัวสั่นระริกด้วยโทสะแค้นใจสุดขีดปะปนวิตกหวาดผวาปานพินาศลงตรงหน้าจริงๆ!