ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

บทที่ 147: เจ้าสำนักอาละวาด

เปรี้ยง!

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวมาจากพลับพลาที่นั่งประธาน เก้าอี้หยกขาวที่กู่เทียนฉิงนั่งอยู่แหลกละเอียดเป็นผุยผงด้วยแรงกดดันที่ไม่อาจควบคุมได้อีกต่อไป!

"ไอ้เดรัจฉาน!!!"

เสียงคำรามของกู่เทียนฉิงดังก้องไปทั่วสนามประลองราวกับฟ้าผ่า ฮ่องเต้เมฆาครามที่นั่งอยู่ข้างๆ ถึงกับหน้าซีดเผือดและต้องถอยหนีจากรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมา

กู่เทียนฉิงลุกขึ้นยืน ร่างกายสั่นเทาด้วยความโกรธเกรี้ยว แผนการของเขาพังพินาศ ศิษย์เอกที่ฟูมฟักมาเพื่อเป็นภาชนะรองรับพลังถูกสังหาร และที่สำคัญที่สุด... ศักดิ์ศรีของนิกายกระบี่ครามถูกเด็กบ้านนอกคนหนึ่งเหยียบย่ำจนป่นปี้!

"เจ้ากล้าฆ่าศิษย์รักของข้า!"

ฟุ่บ!

ร่างของเจ้าสำนักกระบี่ครามพุ่งทะยานลงมาจากพลับพลาสูงเสียดฟ้า ความเร็วของเขานั้นเหนือชั้นกว่าเจี้ยนเฉินอย่างเทียบไม่ติด มันคือความเร็วของยอดฝีมือขอบเขต "กึ่งวิญญาณแรกเริ่ม"!

ตูมมมมม!

กู่เทียนฉิงกระแทกเท้าลงบนลานประลองหยกขาวจนเกิดหลุมลึกขนาดมหึมา แรงสั่นสะเทือนทำให้ผู้เข้าแข่งขันและกรรมการที่อยู่ใกล้เคียงกระเด็นออกไปราวกับใบไม้ร่วง

ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย แต่สิ่งที่ชัดเจนยิ่งกว่าคือแรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงมาที่หลิงเซียวโดยเฉพาะ พื้นหินใต้เท้าของหลิงเซียวแตกร้าวเป็นใยแมงมุมทันที

"เจ้าต้องตาย! วันนี้ข้าจะชำระเลือดด้วยเลือด!"

กู่เทียนฉิงชักกระบี่ประจำตัวออกมา มันคือ "กระบี่เมฆาหวนคืน" ศาสตราวุธระดับสูงที่แผ่ไอเย็นยะเยือก

"ท่านเจ้าสำนัก! ได้โปรดระงับโทสะ!" กรรมการรวบรวมความกล้าตะโกนห้าม "นี่คืองานประลองหลวง และหลิงเซียวทำตามกฎ..."

"ไสหัวไป!" กู่เทียนฉิงตวาดลั่น พร้อมสะบัดมือเพียงเบาๆ

เพียะ!

ร่างของกรรมการปลิวไปกระแทกกำแพงจนสลบเหมือดทันที

ไม่มีใครกล้าส่งเสียงอีกต่อไป อำนาจของกู่เทียนฉิงในตอนนี้อยู่เหนือกว่ากฎเกณฑ์ใดๆ ในแคว้นนี้ เขาคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด และผู้ที่แข็งแกร่งย่อมกำหนดความถูกต้อง!

กู่เทียนฉิงหันกลับมาจ้องหลิงเซียวด้วยแววตาที่แดงก่ำ "เจ้าทำลายความหวังของข้า... เจ้าทำลายอนาคตของนิกาย... ข้าจะไม่ให้เจ้าตายสบายๆ แน่ ข้าจะควักวิญญาณเจ้าออกมาเผาด้วยเพลิงมารเจ็ดวันเจ็ดคืน!"

หลิงเซียวยืนประจันหน้ากับสัตว์ประหลาดเฒ่าผู้นี้ แม้แรงกดดันจะหนักหน่วงจนกระดูกลั่นกรอบแกรบ แต่เขาก็ยังยืนหยัดได้อย่างมั่นคง กระบี่วิญญาณในมือถูกกระชับแน่น

เขารอเวลานี้มานานแล้ว

"ในที่สุด..." หลิงเซียวเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบไม่เปลี่ยนแปลง แม้จะอยู่ต่อหน้าความตาย "สุนัขแก่ก็ยอมถอดหน้ากากจอมปลอมออกมาเสียที"

คำด่าทอนั้นเหมือนราดน้ำมันลงบนกองไฟ

"ตายซะ!!!"

กู่เทียนฉิงระเบิดพลังลมปราณระดับกึ่งวิญญาณแรกเริ่มออกมาเต็มพิกัด เตรียมลงมือสังหารหลิงเซียวในดาบเดียว!