"นี่ นี่ ตื่นได้แล้วนะคะพี่ชาย"
เสียงของเด็กสาวกำลังปลุกพี่ชายของเธอที่อยู่บนที่นอน
"...ขอนอนต่ออีก5นาที..."
พี่ชายตอบเธอมาทั้งๆที่ยังไม่ลืมตาตื่น
"ไม่ได้นะคะ เดี๋ยวก็ไปโรงเรียนไม่ทันหรอกค่ะ ถ้าไม่ตื่นฉันจะทำอะไรกับร่างกายขอพี่แล้วนะ?"
"ตื่นแล้วๆ ขอล่ะอย่าทำแบบนั้นเลย เธอเนี่ยนะหัดระวังเื่แบบนี้บ้างเถอะ"
"ก็พี่ไม่ยอมตื่นนี่นา ฉันก็ต้องทำแบบนี้ทุกทีเลยพี่ถึงจะยอมลุก"
"ทีหลังก็ไม่ต้องมาปลุกพี่ก็ได้ พี่ตื่นเองได้นา"
"ไม่ค่ะหนูจะมาปลุกพี่ทุกวัน แล้วก็รีบลงไปกินข้าวได้แล้วนะคะ หนูทำให้เรียบร้อยแล้ว"
"อืม เดี๋ยวพี่ไปกินขอไปอาบน้ำก่อนล่ะกัน"
"ค่าาา"
ฉัน ทากาฮาชิ อากิโตะ ส่วนน้องสาวที่ขึ้นมาปลุกฉันเมื่อกี้ชื่อของเธอ คือ ทากาฮาชิ ซานะ ถึงจะบอกว่าเป็น้องสาวของฉันแต่จริงๆเราไม่ได้เป็พี่น้องกันแท้ๆหรอกนะ
"เป็ยังไงบ้างคะ?"
"อร่อยมาก"
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมน้องสาวของฉันถึงชอบถามเื่แบบนี้ทุกครั้งเลย ทั้งๆที่ฉันก็บอกไปแล้วว่ามันอร่อยทุกครั้ง ถ้าฉันไม่พูดพอมาอีกวันกลับไม่มีอาหารสำหรับฉัน ฉันเลยต้องค่อยพูดแบบนี้ให้เธอตลอดไม่งั้นฉันอดกินอาหารเช้าแน่ๆ
"พี่กินเร็วจังเลยนะวันนี้"
"ถ้าไม่กินเร็วพี่ก็ไปโรงเรียนสายน่ะสิ"
"ทำเป็พูดอย่างนั้นทุกทีสุดท้ายพี่ก็ไปสายเกือบทุกวันเลยนี่นา"
"....."
ฉันเถียงน้องสาวของฉันไม่ออกเลยพอเจอประโยคนี้เข้าไปจังๆ
"งั้นรีบไปโรงเรียนกันเลยดีกว่า"
"ค่ะพี่ชาย"
หลังจากที่ฉันกับซานะออกจากบ้านแล้วจู่ๆก็มีคนมายื่นรอหน้าบ้านนั้นก็คือ....
"อรุณวัสดิ์จ๊ะ ยังตื่นสายเมื่อเคยเลยนะจ๊ะ"
"ขอโทษนะครับ พอดีผมนอนเพลินไปหน่อย"
"เอ๊ อาจารย์ ฮารุกะ มารออีกแล้วเหรอคะ? ทำไมถึงมารอพี่ชายทุกวันเลยล่ะคะ หรือว่า...."
"ไม่ใช่นะจ้ะ ครูก็แค่เป็คนดูแลเื่ของ อากิโตะคุง เท่านั้นเองจ้ะ"
"...งั้นก็แล้วไปคะ"
"เอ่อ...เรารีบไปโรงเรียนกันเลยดีกว่ามั้ยครับ รู้สึกว่าจะเริ่มไม่ทันขึ้นมาทุกทีแล้วสิ"
"ค่ะพี่ชาย"
"จ้ะ งั้นก็รีบไปกันเลย"
ใช่ อาจารย์ ฮารุกะ ที่เธอมารอผมแบบนี้ทุกวันก็เพราะว่าผมกับอาจารย์คบกันอยู่น่ะสิ เื่นี้ผมไม่เคยบอกใครเลยเลยแม้แต่คนเดียว น้องสาวของผมก็ไม่รู้เื่นี้ แต่รู้สึกว่าเธอก็เริ่มสงสัยในตัวอาจารย์ ฮารุกะ ทุกวันแล้วด้วยสิ เดี๋ยวไว้วันนี้ฉันต้องบอกอาจารย์ฮารุกะแล้วว่าให้มาวันเว้นวันพอ
ขณะที่ฉันคิดเื่นี้ไปเรื่อยๆสุดท้ายก็เดินมาถึงโรงเรียน จากนั้นฉันก็เดินไปที่ล็อคเกอร์ของฉัน
"......."
(นี่มันจดหมายนี่นาใครเอามาใส่ในตู้ของฉันกันเนี่ย มีอยู่ตั้ง4ซองเลยเหรอ)
"อากิโตะคุง เป็อะไรไปเหรอจ๊ะ"
"นี่...พี่เป็อะไรไปเหรอคะ?"
"ปะ...เปล่าครับ ไม่มีอะไร อาจารย์ ฮารุกะ เข้าไปที่ชั้นเรียนก่อนเลยก็ได้นะครับ เดี๋ยวผมตามไป"
"ซานะเธอก็ไปเข้าชั้นเรียนเธอได้แล้วนะ เดี๋ยวก็สายเอาหรอก"
(อากิโตะคุงเมื่อกี้ฉันเห็นนะว่าในมือเธอถือจดหมายอยู่ ฉันแค่เเกล้งถามไปงั้นล่ะดูสิว่าเธอจะบอกฉันมั้ย? สุดท้ายไม่บอกฉันสินะ หึ หึ เดี๋ยววันนี้ต้องโดนลงโทษสักหน่อยแล้วที่มาโกหกฉัน)
"ได้จ้ะ"
(นี่พี่อากิโตะกำลังโกหกฉันคนนี้อยู่สินะ เมื่อกี้ฉันเห็นนะว่ามีจดหมายอะไรอยู่ในมือพี่น่ะ เดี๋ยววันนี้ฉันต้องค่อยตามดูพี่แล้วล่ะ มาโกหกฉันได้เดี๋ยวจะไม่ทำอาหารให้กินเลยค่อยดู)
"ค่ะ"
หลังจากที่ทั้งสองคนไปแล้วเรย์จิก็เริ่มเปิดซองจดหมายอ่าน
'ถึง ทากาฮาชิ อากิโตะ หลังเลิกเรียนมาเจอฉันที่หลังตึกเรียนเก่าได้มั้ย จาก.....'
'ถึง ทากาฮาชิ อากิโตะ เอ่อคือว่าถ้าไม่เป็การรบกวนช่วยมาพบฉันที่ตึกเรียนเก่าได้มั้ยคะ จาก.....'
'ถึง ทากาฮาชิ อากิโตะ มาเจอกันที่ตึกเรียนเก่าหน่อยคะ จาก......'
'ถึง ทากาฮาชิ อากิโตะ ฉันมีเื่อยากจะบอกเธอมาเจอกันที่ตึกเรียนเก่าได้มั้ยคะ? จาก.....'
(นี่มันอะไรกันฟ่ะเนี่ยยย ทำไมถึงมีจดหมาย4ซองแถมข้อความดันเกือบเหมือนกันหมดอีก อย่าบอกนะว่ามีคนจงใจแกล้งฉัน เอาเป็ว่าเดี๋ยวพอหลังเลิกเรียนค่อยลองไปดูก็แล้วกัน ยังไงก็ไม่เสียหายอะไรอยู่ดี แต่เื่นี้คงบอกอาจารย์ ฮารุกะ กับ ซานะไม่ได้แน่นอน ไม่งั้นมันต้องกลายเป็เื่ใหญ่เเน่นอน)
หลังจากที่ฉันอ่านซองจดหมายทั้งหมดแล้วก็เอาเก็บมาไว้ในกระเป๋านักเรียนแล้วก็เข้าไปในห้องเรียน
เรียนคาบเช้าจบสักที ไปหาอะไรกินสักหน่อยดีกว่า
จู่ๆก็มีเสียงทักขึ้นมา
"นี่ อากิโตะคุง มากินข้าวกับฉันมั้ยจ๊ะ?"
คนที่ทักฉันก็คือ คุณ มิฮารุ ฮารุนะ เป็ไอดอลของชั้นปี1เลยก็ว่าได้ ถ้าถามว่าฉันสนิทกับเธอมั้ย? ต้องบอกว่า ก็สนิทนิดหน่อย เพราะว่าเธอชอบเข้ามาคุยกับฉันเป็ประจำเลยทำให้ฉันต้องจำใจคุยกับเธอด้วยไม่งั้นฉันจะโดนคนในห้องจ้องมองด้วยสายตาที่บอกว่าห้ามทำคุณฮารุนะร้องไห้นะเว้ย ทำให้ผมต้องจำใจยอมคุยกับเธอด้วย แต่ฉันก็ไม่ได้เกลียดอะไรที่ได้คุยกับคุณฮารุนะนะ เพราะยังไงก็ได้คุยกับผู้หญิงที่สวยที่สุดในชั้นปีเลยนะ เป็ใครจะไม่ชอบล่ะ แต่ในกรณีของฉันมันคนละเื่กันน่ะสิเพราะว่าฉันมีแฟนแล้วแถมยังเป็อาจารย์ที่สวยมีเสน่ห์สุดๆเลยด้วย เป็ไปไม่ได้เลยที่จะไม่โดนสายตาที่มองทิ่งแทงมาทางนี้ได้เจ็บซะขนาดนี้ นั้นก็เพราะว่า....
"อากิโตะคุง ช่วยมากับฉันหน่อยได้มั้ยจ๊ะ?"
คนที่เรียกเรย์จิด้วยเสียงที่เรียบแต่กลับเป็เสียงที่ทำให้เรย์จิถึงกับหนาวเย็นไปทั้งตัวก็คืออาจารย์ฮารุกะ
"อะไรกันคะ อาจารย์ฮารุกะ วันนี้ก็จะเอาตัวอากิโตะคุงไปอีกแล้วเหรอคะ?"
"ใช่จ้ะเพราะอาจารย์ต้องค่อยดูแลเขาตลอดเพราะโดนพ่อแม่เขาบอกมาน่ะจ๊ะ"
"วันนี้หนูไม่ยอมเด็ดขาดคะ ถ้าจะเอาตัวอากิโตะคุงไปด้วย หนูก็จะตามไปด้วยคะ"
"อาจารย์ไม่เห็นด้วยคะ อาจารย์ต้องอยู่กับอากิโตะคุงตามเดิมจ๊ะ"
"หนูไม่ยอมแน่นอนคะ วันนี้ยังไงหนูก็ต้องไปด้วย แล้วอาจารย์ฮารุกะไม่มีสิทธิ์ห้ามหนูด้วย"
ฮารุนะกับอาจารย์ฮารุกะอยู่ๆก็จ้องตากันแล้วก็มีประกายไฟออกมาจากตาของทั้งคู่ทำให้คนในห้องที่เห็นแบบนั้นรีบออกไปจากห้องอย่างรวดเร็วเหลือแค่ผมกับพวกเธอสองคน
"เอ่อ...งั้นก็ไปกันหมดนี่ล่ะครับ"
อาจารย์ฮารุกะกันมามองหน้าฉันแล้วก็...
"หึ....."
(เอ๊...ฉันทำอะไรผิดเหรอเนี่ย?)
"ขอบคุณนะ อากิโตะคุง"
"...ครับ"
พวกเราเดินไปบนตึกเรียนเพื่อไปทานอาหารกัน แต่วันนี้ไม่ได้ไปห้องส่วนตัวที่อาจารย์ฮารุกะชอบพาไปกินกัน เพราะอะไรไม่รู้อาจารย์ฮารุกะถึงได้บอกว่าวันนี้ต้องขึ้นไปกินข้าวบนตึกเรียน
"งั้นก็มาเริ่มทานกันเลยมั้ยจ๊ะ?"
"ครับ แต่ว่าจะดีเหรอครับที่ให้ข้าวกล่องมาให้ผมแบบนี้"
"ไม่เป็ไรหรอกจ๊ะ วันนี้ฉันทำมาให้อากิโตะคุงโดยตรงเลยนะ"
"ขอบคุณนะครับ"
"จ้ะ"
"........."
"อาจารย์ครับกำลังทำอะไรอยู่เหรอครับ?"
"ก็เปล่านี่นา ก็ทำตามปกติที่ฉันทำให้อากิโตะคุงนี่นา"
"...."
"นี่อาจารย์ฮารุกะกำลังทำอะไรอยู่คะ?"
"เอ๊ะ อาจารย์ก็แค่ป้อนให้อากิโตะคุงเองนี่นา"
"ไม่ใช่แล้วคะแบบนี้มันเหมือนกับ...เหมือนกับ...คะ...คนรักป้อนให้กันเลยนิคะ"
(เอาแล้วไงคุณฮารุนะเริ่มสงสัยแล้วไง เราควรห้ามอาจารย์ดีกว่า แต่ว่า...)
"ก็ใช่นะสิจ๊ะ อาจารย์ขอบอกฮารุนะไว้ก่อนเลยนะว่า อากิโตะคุง เขาเป็แฟนของอาจารย์คะ"
"อาจารย์ครับ!! ไหนบอกว่าจะให้เก็บเงียบเป็ความลับยังไงล่ะครับ"
"เรย์จิคุงเงียบไปก่อนจ๊ะ"
"ครับ...."
"งั้นเหรอ ก็ว่าแล้วทำไมอากิโตะคุงถึงไปกับอาจารย์่พักกลางวันตลอดเพราะแบบนี้เองสินะ"
"อ้ามมม...."
"หยุดเลยนะคะ ฉันไม่ยอมเด็ดขาดเื่แบบนี้"
"ทำไมล่ะจ๊ะ อาจารย์ก็แค่ป้อนให้คนรักของอาจารย์เองนี่นามีอะไรผิดหรือเปล่าจ๊ะ"
(ทำไมรู้สึกว่าข้าววันนี้แทนที่จะอร่อยกลับกลายเป็ว่ากินแล้วไม่รู้รสชาติเลยสักนิด)
"เื่นั้น...ฉันก็จะป้อนด้วยคะถ้าอาจารย์ทำได้ฉันก็จะทำด้วย"
"อากิโตะคุง อ้ามมมม"
"......."
(บรรยากาศแบบนี้มันอาไรกันแล้วทำไมอาจารย์ถึงก้มหน้าแบบนั้นล่ะครับ"
"นี่ คุณฮารุนะ นี่คนรักของอาจารย์นะจ๊ะ เธอมาทำแบบนี้ไม่ได้นะ มันไม่ดีเลยนะจ๊ะ"
"ไม่เห็นเป็ไรเลยนิคะอาจารย์ เื่แค่นี้เองให้หนูได้ลองทำบ้างสิคะ"
"เอ่อ...รีบกินข้าวกันก่อนดีมั้ยครับ เดี๋ยวก็จะหมดคาบเที่ยงแล้วนะครับ"
"........"
"........"
(อย่าหันมามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นสิครับ)
"ก็ได้วันนี้อาจารย์จะยอมให้ก็แล้วกัน"
"หนูก็จะยอมให้เหมือนกัน"
หลังจากกินข้าวเสร็จฉันกับอาจารย์ฮารุกะและฮารุนะก็เดินกันลงมาจากตึกเรียนเพื่อไปเข้าห้องเรียน แต่ทำไมพอถึงห้องเรียนอาจารย์กับฮารุนะก็เดินเข้าไปในห้องแล้วก็ไม่คุยอะไรกับฉันเลย
(ไม่เข้าใจผู้หญิงเลยสักนิด)
หลังจากจบคาบเรียนเสร็จฮารุนะก็เดินออกจากห้องทันทีเลย อาจารย์ฮารุกะก็เดินออกไปเหมือนกัน
(นี่อาจารย์โกธรฉันเหรอเนี่ย เอาไว้ก่อนล่ะกันเดี๋ยวไว้ไปหาซื้อของไปให้เพื่อให้อาจารย์หายโกธรล่ะกัน)
เอาล่ะได้เวลาไปตามนัดในจดหมายที่ใครเขียนมาให้เราแล้ว ใครกันนะที่ส่งจดหมายมาแกล้งฉันเดี๋ยวถ้าเจอพ่อจะจับเชือดให้ร้องเลยค่อยดู
ฉันก็เดินไปที่ตึกเรียนเก่าที่บอกไว้ในจดหมายแล้ว พอมาถึงที่หมายแล้วแต่ฉันไม่เห็นมีใครเลยสักคนคงจะแกล้งฉันจริงๆสินะ
"......"
"......"
"......"
"......"
(อะไรกันฉันนัดแค่อากิโตะคุงนี่นาทำไมถึงมีคนพวกนี้มาอยู่ที่นี้ด้วยนะ? หรือว่า ฉันใส่ตู้ผิดเหรอ ไม่น่าเป็ไปได้นี่นา)
(นั้นรุ่นน้องที่อยู่ห้องเดียวกับอากิโตะคุงนี่นา มาทำอะไรในที่แบบนี้กันนะ?)
(คนพวกนั้นเป็ใครกันน่ะ แต่ปล่อยไปล่ะกันอาจจะเป็เื่บังเอิญก็ได้)
(ตื่นเต้นจังเลย เเต่ทำไมรุ่นพี่ที่อยู่ห้องเดียวกับรุ่นพี่อากิโตะถึงมาอยู่ที่นี้กันล่ะ?)
"""อากิโตะคุง"""
"รุ่นพี่อากิโตะ"
""""............""""
"เอ่อ...อย่าบอกนะครับว่าพวกคุณเรียกฉันมาที่ตึกเรียนเก่า"
""""............""""
พวกเธอพยักหน้าพร้อมกัน แล้วจู่ๆฮารุนะก็พูดว่า.....
"อากิโตะคุงฉันชอบเธอชอบที่สุดเลยได้โปรดคบกับฉันด้วยคะ"
"เอ๊!!!"
"ฉันก็ชอบเธออากิโตะคุง"
"ฉันก็ด้วยชอบเธอมานานแล้ว"
"หนูก็ด้วยคะรุ่นพี่อากิโตะ"
"เอ่อ....คือ....."
ในขณะที่อากิโตะกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ไม่คิดไม่ฝันว่าจะโดนสารภาพรักพร้อมกันสี่คน จู่ๆก็มีคนอยู่สองคนที่กำลังแอบดูเขาอยู่สองคนนั้นก็คือ...อาจารย์ฮารุกะ กับ ซานะ ตอนนี้พวกเธอกำลังยืนแข็งทื่ออยู่
อาจารย์ฮารุกะยื่นนิ่งไปเพราะใไม่คิดว่าอากิโตะจะโดนผู้หญิงสารภาพรักถึงสี่คน
ส่วน ซานะก็นิ่งไปเพราะใเพราะไม่คิดว่าพี่ของตัวเองจะโดนสาวทั้งสี่คนสารภาพรักแถมยังมีเพื่อนรักของเธออยู่ในนั้นด้วยทำให้ซานะยื่นนิ่งคู่กับอาจารย์ฮารุกะ
"ฉันมีแฟนแล้วนะ ดังนั้น..."
"ไม่เป็ไรจ๊ะ ฉันไม่คิดมากเื่นั้น"
"ฉันก็ด้วย"
"ฉันขอแค่ได้อยู่กับอากิโตะคุงก็พอ"
"หนูก็ด้วยคะ"
(นี่มันอะไรกันฟ่ะเนี่ยยย ฉันไม่ใช่พระเอกในนิยายซะหน่อยนะเว้ยย ทำไมเื่แบบนี้ถึงเกิดขึ้นกับฉันล่ะเนี่ยยยย)
"ปัญหามันไม่ใช่ตรงนั้นนะครับ แล้วฉันก็......"
อยู่ๆขณะที่ฉันกำลังจะพูดก็มีแสงออกมาใต้เท้าของฉันแล้วพวกฮารุนะก็วิ่งเข้ามากอดฉันแล้วจู่ๆก็มีคนอีกสองคนตามมาด้วยนั้นก็คือ อาจารย์ฮารุกะ กับ ซานะ แล้วแสงสว่างใต้เท้าก็ส่องสว่างมากขึ้นพร้อมกับทิวทัศน์ที่ค่อยๆเปลี่ยนไป