โดนสารภาพรักแล้วจู่ๆก็....

    ตอนที่1

    "นี่ นี่ ตื่นได้แล้วนะคะพี่ชาย"


    เสียงของเด็กสาวกำลังปลุกพี่ชายของเธอที่อยู่บนที่นอน


    "...ขอนอนต่ออีก5นาที..."


    พี่ชายตอบเธอมาทั้งๆที่ยังไม่ลืมตาตื่น


    "ไม่ได้นะคะ เดี๋ยวก็ไปโรงเรียนไม่ทันหรอกค่ะ ถ้าไม่ตื่นฉันจะทำอะไรกับร่างกายขอพี่แล้วนะ?"


    "ตื่นแล้วๆ ขอล่ะอย่าทำแบบนั้นเลย เธอเนี่ยนะหัดระวังเ๱ื่๵๹แบบนี้บ้างเถอะ"


    "ก็พี่ไม่ยอมตื่นนี่นา ฉันก็ต้องทำแบบนี้ทุกทีเลยพี่ถึงจะยอมลุก"


    "ทีหลังก็ไม่ต้องมาปลุกพี่ก็ได้ พี่ตื่นเองได้นา"


    "ไม่ค่ะหนูจะมาปลุกพี่ทุกวัน แล้วก็รีบลงไปกินข้าวได้แล้วนะคะ หนูทำให้เรียบร้อยแล้ว"


    "อืม เดี๋ยวพี่ไปกินขอไปอาบน้ำก่อนล่ะกัน"


    "ค่าาา"


    ฉัน ทากาฮาชิ อากิโตะ ส่วนน้องสาวที่ขึ้นมาปลุกฉันเมื่อกี้ชื่อของเธอ คือ ทากาฮาชิ ซานะ ถึงจะบอกว่าเป็๲น้องสาวของฉันแต่จริงๆเราไม่ได้เป็๲พี่น้องกันแท้ๆหรอกนะ


    "เป็๲ยังไงบ้างคะ?"


    "อร่อยมาก"


    ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมน้องสาวของฉันถึงชอบถามเ๱ื่๵๹แบบนี้ทุกครั้งเลย ทั้งๆที่ฉันก็บอกไปแล้วว่ามันอร่อยทุกครั้ง ถ้าฉันไม่พูดพอมาอีกวันกลับไม่มีอาหารสำหรับฉัน ฉันเลยต้องค่อยพูดแบบนี้ให้เธอตลอดไม่งั้นฉันอดกินอาหารเช้าแน่ๆ


    "พี่กินเร็วจังเลยนะวันนี้"


    "ถ้าไม่กินเร็วพี่ก็ไปโรงเรียนสายน่ะสิ"


    "ทำเป็๲พูดอย่างนั้นทุกทีสุดท้ายพี่ก็ไปสายเกือบทุกวันเลยนี่นา"


    "....."


    ฉันเถียงน้องสาวของฉันไม่ออกเลยพอเจอประโยคนี้เข้าไปจังๆ


    "งั้นรีบไปโรงเรียนกันเลยดีกว่า"


    "ค่ะพี่ชาย"


    หลังจากที่ฉันกับซานะออกจากบ้านแล้วจู่ๆก็มีคนมายื่นรอหน้าบ้านนั้นก็คือ....


    "อรุณวัสดิ์จ๊ะ ยังตื่นสายเมื่อเคยเลยนะจ๊ะ"


    "ขอโทษนะครับ พอดีผมนอนเพลินไปหน่อย"


    "เอ๊ อาจารย์ ฮารุกะ มารออีกแล้วเหรอคะ? ทำไมถึงมารอพี่ชายทุกวันเลยล่ะคะ หรือว่า...."


    "ไม่ใช่นะจ้ะ ครูก็แค่เป็๲คนดูแลเ๱ื่๵๹ของ อากิโตะคุง เท่านั้นเองจ้ะ"


    "...งั้นก็แล้วไปคะ"


    "เอ่อ...เรารีบไปโรงเรียนกันเลยดีกว่ามั้ยครับ รู้สึกว่าจะเริ่มไม่ทันขึ้นมาทุกทีแล้วสิ"


    "ค่ะพี่ชาย"


    "จ้ะ งั้นก็รีบไปกันเลย"


    ใช่ อาจารย์ ฮารุกะ ที่เธอมารอผมแบบนี้ทุกวันก็เพราะว่าผมกับอาจารย์คบกันอยู่น่ะสิ เ๱ื่๵๹นี้ผมไม่เคยบอกใครเลยเลยแม้แต่คนเดียว น้องสาวของผมก็ไม่รู้เ๱ื่๵๹นี้ แต่รู้สึกว่าเธอก็เริ่มสงสัยในตัวอาจารย์ ฮารุกะ ทุกวันแล้วด้วยสิ เดี๋ยวไว้วันนี้ฉันต้องบอกอาจารย์ฮารุกะแล้วว่าให้มาวันเว้นวันพอ


    ขณะที่ฉันคิดเ๱ื่๵๹นี้ไปเรื่อยๆสุดท้ายก็เดินมาถึงโรงเรียน จากนั้นฉันก็เดินไปที่ล็อคเกอร์ของฉัน


    "......."


    (นี่มันจดหมายนี่นาใครเอามาใส่ในตู้ของฉันกันเนี่ย มีอยู่ตั้ง4ซองเลยเหรอ)


    "อากิโตะคุง เป็๲อะไรไปเหรอจ๊ะ"


    "นี่...พี่เป็๲อะไรไปเหรอคะ?"


    "ปะ...เปล่าครับ ไม่มีอะไร อาจารย์ ฮารุกะ เข้าไปที่ชั้นเรียนก่อนเลยก็ได้นะครับ เดี๋ยวผมตามไป"


    "ซานะเธอก็ไปเข้าชั้นเรียนเธอได้แล้วนะ เดี๋ยวก็สายเอาหรอก"


    (อากิโตะคุงเมื่อกี้ฉันเห็นนะว่าในมือเธอถือจดหมายอยู่ ฉันแค่เเกล้งถามไปงั้นล่ะดูสิว่าเธอจะบอกฉันมั้ย? สุดท้ายไม่บอกฉันสินะ หึ หึ เดี๋ยววันนี้ต้องโดนลงโทษสักหน่อยแล้วที่มาโกหกฉัน)


    "ได้จ้ะ"


    (นี่พี่อากิโตะกำลังโกหกฉันคนนี้อยู่สินะ เมื่อกี้ฉันเห็นนะว่ามีจดหมายอะไรอยู่ในมือพี่น่ะ เดี๋ยววันนี้ฉันต้องค่อยตามดูพี่แล้วล่ะ มาโกหกฉันได้เดี๋ยวจะไม่ทำอาหารให้กินเลยค่อยดู)


    "ค่ะ"


    หลังจากที่ทั้งสองคนไปแล้วเรย์จิก็เริ่มเปิดซองจดหมายอ่าน


    'ถึง ทากาฮาชิ อากิโตะ หลังเลิกเรียนมาเจอฉันที่หลังตึกเรียนเก่าได้มั้ย จาก.....'


    'ถึง ทากาฮาชิ อากิโตะ เอ่อคือว่าถ้าไม่เป็๲การรบกวนช่วยมาพบฉันที่ตึกเรียนเก่าได้มั้ยคะ จาก.....'


    'ถึง ทากาฮาชิ อากิโตะ มาเจอกันที่ตึกเรียนเก่าหน่อยคะ จาก......'


    'ถึง ทากาฮาชิ อากิโตะ ฉันมีเ๱ื่๵๹อยากจะบอกเธอมาเจอกันที่ตึกเรียนเก่าได้มั้ยคะ? จาก.....'


    (นี่มันอะไรกันฟ่ะเนี่ยยย ทำไมถึงมีจดหมาย4ซองแถมข้อความดันเกือบเหมือนกันหมดอีก อย่าบอกนะว่ามีคนจงใจแกล้งฉัน เอาเป็๲ว่าเดี๋ยวพอหลังเลิกเรียนค่อยลองไปดูก็แล้วกัน ยังไงก็ไม่เสียหายอะไรอยู่ดี แต่เ๱ื่๵๹นี้คงบอกอาจารย์ ฮารุกะ กับ ซานะไม่ได้แน่นอน ไม่งั้นมันต้องกลายเป็๲เ๱ื่๵๹ใหญ่เเน่นอน)


    หลังจากที่ฉันอ่านซองจดหมายทั้งหมดแล้วก็เอาเก็บมาไว้ในกระเป๋านักเรียนแล้วก็เข้าไปในห้องเรียน


    เรียนคาบเช้าจบสักที ไปหาอะไรกินสักหน่อยดีกว่า


    จู่ๆก็มีเสียงทักขึ้นมา


    "นี่ อากิโตะคุง มากินข้าวกับฉันมั้ยจ๊ะ?"


    คนที่ทักฉันก็คือ คุณ มิฮารุ ฮารุนะ เป็๲ไอดอลของชั้นปี1เลยก็ว่าได้ ถ้าถามว่าฉันสนิทกับเธอมั้ย? ต้องบอกว่า ก็สนิทนิดหน่อย เพราะว่าเธอชอบเข้ามาคุยกับฉันเป็๲ประจำเลยทำให้ฉันต้องจำใจคุยกับเธอด้วยไม่งั้นฉันจะโดนคนในห้องจ้องมองด้วยสายตาที่บอกว่าห้ามทำคุณฮารุนะร้องไห้นะเว้ย ทำให้ผมต้องจำใจยอมคุยกับเธอด้วย แต่ฉันก็ไม่ได้เกลียดอะไรที่ได้คุยกับคุณฮารุนะนะ เพราะยังไงก็ได้คุยกับผู้หญิงที่สวยที่สุดในชั้นปีเลยนะ เป็๲ใครจะไม่ชอบล่ะ แต่ในกรณีของฉันมันคนละเ๱ื่๵๹กันน่ะสิเพราะว่าฉันมีแฟนแล้วแถมยังเป็๲อาจารย์ที่สวยมีเสน่ห์สุดๆเลยด้วย เป็๲ไปไม่ได้เลยที่จะไม่โดนสายตาที่มองทิ่งแทงมาทางนี้ได้เจ็บซะขนาดนี้ นั้นก็เพราะว่า....


    "อากิโตะคุง ช่วยมากับฉันหน่อยได้มั้ยจ๊ะ?"


    คนที่เรียกเรย์จิด้วยเสียงที่เรียบแต่กลับเป็๲เสียงที่ทำให้เรย์จิถึงกับหนาวเย็นไปทั้งตัวก็คืออาจารย์ฮารุกะ


    "อะไรกันคะ อาจารย์ฮารุกะ วันนี้ก็จะเอาตัวอากิโตะคุงไปอีกแล้วเหรอคะ?"


    "ใช่จ้ะเพราะอาจารย์ต้องค่อยดูแลเขาตลอดเพราะโดนพ่อแม่เขาบอกมาน่ะจ๊ะ"


    "วันนี้หนูไม่ยอมเด็ดขาดคะ ถ้าจะเอาตัวอากิโตะคุงไปด้วย หนูก็จะตามไปด้วยคะ"


    "อาจารย์ไม่เห็นด้วยคะ อาจารย์ต้องอยู่กับอากิโตะคุงตามเดิมจ๊ะ"


    "หนูไม่ยอมแน่นอนคะ วันนี้ยังไงหนูก็ต้องไปด้วย แล้วอาจารย์ฮารุกะไม่มีสิทธิ์ห้ามหนูด้วย"


    ฮารุนะกับอาจารย์ฮารุกะอยู่ๆก็จ้องตากันแล้วก็มีประกายไฟออกมาจากตาของทั้งคู่ทำให้คนในห้องที่เห็นแบบนั้นรีบออกไปจากห้องอย่างรวดเร็วเหลือแค่ผมกับพวกเธอสองคน


    "เอ่อ...งั้นก็ไปกันหมดนี่ล่ะครับ"


    อาจารย์ฮารุกะกันมามองหน้าฉันแล้วก็...


    "หึ....."


    (เอ๊...ฉันทำอะไรผิดเหรอเนี่ย?)


    "ขอบคุณนะ อากิโตะคุง"


    "...ครับ"


    พวกเราเดินไปบนตึกเรียนเพื่อไปทานอาหารกัน แต่วันนี้ไม่ได้ไปห้องส่วนตัวที่อาจารย์ฮารุกะชอบพาไปกินกัน เพราะอะไรไม่รู้อาจารย์ฮารุกะถึงได้บอกว่าวันนี้ต้องขึ้นไปกินข้าวบนตึกเรียน


    "งั้นก็มาเริ่มทานกันเลยมั้ยจ๊ะ?"


    "ครับ แต่ว่าจะดีเหรอครับที่ให้ข้าวกล่องมาให้ผมแบบนี้"


    "ไม่เป็๲ไรหรอกจ๊ะ วันนี้ฉันทำมาให้อากิโตะคุงโดยตรงเลยนะ"


    "ขอบคุณนะครับ"


    "จ้ะ"


    "........."


    "อาจารย์ครับกำลังทำอะไรอยู่เหรอครับ?"


    "ก็เปล่านี่นา ก็ทำตามปกติที่ฉันทำให้อากิโตะคุงนี่นา"


    "...."


    "นี่อาจารย์ฮารุกะกำลังทำอะไรอยู่คะ?"


    "เอ๊ะ อาจารย์ก็แค่ป้อนให้อากิโตะคุงเองนี่นา"


    "ไม่ใช่แล้วคะแบบนี้มันเหมือนกับ...เหมือนกับ...คะ...คนรักป้อนให้กันเลยนิคะ"


    (เอาแล้วไงคุณฮารุนะเริ่มสงสัยแล้วไง เราควรห้ามอาจารย์ดีกว่า แต่ว่า...)


    "ก็ใช่นะสิจ๊ะ อาจารย์ขอบอกฮารุนะไว้ก่อนเลยนะว่า อากิโตะคุง เขาเป็๲แฟนของอาจารย์คะ"


    "อาจารย์ครับ!! ไหนบอกว่าจะให้เก็บเงียบเป็๲ความลับยังไงล่ะครับ"


    "เรย์จิคุงเงียบไปก่อนจ๊ะ"


    "ครับ...."


    "งั้นเหรอ ก็ว่าแล้วทำไมอากิโตะคุงถึงไปกับอาจารย์๰่๥๹พักกลางวันตลอดเพราะแบบนี้เองสินะ"


    "อ้ามมม...."


    "หยุดเลยนะคะ ฉันไม่ยอมเด็ดขาดเ๱ื่๵๹แบบนี้"


    "ทำไมล่ะจ๊ะ อาจารย์ก็แค่ป้อนให้คนรักของอาจารย์เองนี่นามีอะไรผิดหรือเปล่าจ๊ะ"


    (ทำไมรู้สึกว่าข้าววันนี้แทนที่จะอร่อยกลับกลายเป็๲ว่ากินแล้วไม่รู้รสชาติเลยสักนิด)


    "เ๱ื่๵๹นั้น...ฉันก็จะป้อนด้วยคะถ้าอาจารย์ทำได้ฉันก็จะทำด้วย"


    "อากิโตะคุง อ้ามมมม"


    "......."


    (บรรยากาศแบบนี้มันอาไรกันแล้วทำไมอาจารย์ถึงก้มหน้าแบบนั้นล่ะครับ"


    "นี่ คุณฮารุนะ นี่คนรักของอาจารย์นะจ๊ะ เธอมาทำแบบนี้ไม่ได้นะ มันไม่ดีเลยนะจ๊ะ"


    "ไม่เห็นเป็๲ไรเลยนิคะอาจารย์ เ๱ื่๵๹แค่นี้เองให้หนูได้ลองทำบ้างสิคะ"


    "เอ่อ...รีบกินข้าวกันก่อนดีมั้ยครับ เดี๋ยวก็จะหมดคาบเที่ยงแล้วนะครับ"


    "........"


    "........"


    (อย่าหันมามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นสิครับ)


    "ก็ได้วันนี้อาจารย์จะยอมให้ก็แล้วกัน"


    "หนูก็จะยอมให้เหมือนกัน"


    หลังจากกินข้าวเสร็จฉันกับอาจารย์ฮารุกะและฮารุนะก็เดินกันลงมาจากตึกเรียนเพื่อไปเข้าห้องเรียน แต่ทำไมพอถึงห้องเรียนอาจารย์กับฮารุนะก็เดินเข้าไปในห้องแล้วก็ไม่คุยอะไรกับฉันเลย


    (ไม่เข้าใจผู้หญิงเลยสักนิด)


    หลังจากจบคาบเรียนเสร็จฮารุนะก็เดินออกจากห้องทันทีเลย อาจารย์ฮารุกะก็เดินออกไปเหมือนกัน 


    (นี่อาจารย์โกธรฉันเหรอเนี่ย เอาไว้ก่อนล่ะกันเดี๋ยวไว้ไปหาซื้อของไปให้เพื่อให้อาจารย์หายโกธรล่ะกัน)


    เอาล่ะได้เวลาไปตามนัดในจดหมายที่ใครเขียนมาให้เราแล้ว ใครกันนะที่ส่งจดหมายมาแกล้งฉันเดี๋ยวถ้าเจอพ่อจะจับเชือดให้ร้องเลยค่อยดู


    ฉันก็เดินไปที่ตึกเรียนเก่าที่บอกไว้ในจดหมายแล้ว พอมาถึงที่หมายแล้วแต่ฉันไม่เห็นมีใครเลยสักคนคงจะแกล้งฉันจริงๆสินะ


    "......"


    "......"


    "......"


    "......"


    (อะไรกันฉันนัดแค่อากิโตะคุงนี่นาทำไมถึงมีคนพวกนี้มาอยู่ที่นี้ด้วยนะ? หรือว่า ฉันใส่ตู้ผิดเหรอ ไม่น่าเป็๲ไปได้นี่นา)


    (นั้นรุ่นน้องที่อยู่ห้องเดียวกับอากิโตะคุงนี่นา มาทำอะไรในที่แบบนี้กันนะ?)


    (คนพวกนั้นเป็๲ใครกันน่ะ แต่ปล่อยไปล่ะกันอาจจะเป็๲เ๱ื่๵๹บังเอิญก็ได้)


    (ตื่นเต้นจังเลย เเต่ทำไมรุ่นพี่ที่อยู่ห้องเดียวกับรุ่นพี่อากิโตะถึงมาอยู่ที่นี้กันล่ะ?)


    """อากิโตะคุง""" 


    "รุ่นพี่อากิโตะ"


    """"............""""


    "เอ่อ...อย่าบอกนะครับว่าพวกคุณเรียกฉันมาที่ตึกเรียนเก่า"


    """"............""""


    พวกเธอพยักหน้าพร้อมกัน แล้วจู่ๆฮารุนะก็พูดว่า.....


    "อากิโตะคุงฉันชอบเธอชอบที่สุดเลยได้โปรดคบกับฉันด้วยคะ"


    "เอ๊!!!"


    "ฉันก็ชอบเธออากิโตะคุง"


    "ฉันก็ด้วยชอบเธอมานานแล้ว"


    "หนูก็ด้วยคะรุ่นพี่อากิโตะ"


    "เอ่อ....คือ....."


    ในขณะที่อากิโตะกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ไม่คิดไม่ฝันว่าจะโดนสารภาพรักพร้อมกันสี่คน จู่ๆก็มีคนอยู่สองคนที่กำลังแอบดูเขาอยู่สองคนนั้นก็คือ...อาจารย์ฮารุกะ กับ ซานะ ตอนนี้พวกเธอกำลังยืนแข็งทื่ออยู่


    อาจารย์ฮารุกะยื่นนิ่งไปเพราะ๻๠ใ๽ไม่คิดว่าอากิโตะจะโดนผู้หญิงสารภาพรักถึงสี่คน


    ส่วน ซานะก็นิ่งไปเพราะ๻๠ใ๽เพราะไม่คิดว่าพี่ของตัวเองจะโดนสาวทั้งสี่คนสารภาพรักแถมยังมีเพื่อนรักของเธออยู่ในนั้นด้วยทำให้ซานะยื่นนิ่งคู่กับอาจารย์ฮารุกะ


    "ฉันมีแฟนแล้วนะ ดังนั้น..."


    "ไม่เป็๲ไรจ๊ะ ฉันไม่คิดมากเ๱ื่๵๹นั้น"


    "ฉันก็ด้วย"


    "ฉันขอแค่ได้อยู่กับอากิโตะคุงก็พอ"


    "หนูก็ด้วยคะ"


    (นี่มันอะไรกันฟ่ะเนี่ยยย ฉันไม่ใช่พระเอกในนิยายซะหน่อยนะเว้ยย ทำไมเ๱ื่๵๹แบบนี้ถึงเกิดขึ้นกับฉันล่ะเนี่ยยยย)


    "ปัญหามันไม่ใช่ตรงนั้นนะครับ แล้วฉันก็......"


    อยู่ๆขณะที่ฉันกำลังจะพูดก็มีแสงออกมาใต้เท้าของฉันแล้วพวกฮารุนะก็วิ่งเข้ามากอดฉันแล้วจู่ๆก็มีคนอีกสองคนตามมาด้วยนั้นก็คือ อาจารย์ฮารุกะ กับ ซานะ แล้วแสงสว่างใต้เท้าก็ส่องสว่างมากขึ้นพร้อมกับทิวทัศน์ที่ค่อยๆเปลี่ยนไป