ปรมาจารย์ผู้ใช้อสูรมายา

        เมื่อสัตว์เวทระดับ 3 ดาวเป็นผู้นำในครั้งนี้ฝูงสัตว์เวทก็ดูแข็งแกร่งยิ่งขึ้นอย่างมกาและสำหรับพวกต้าหมิงต่อให้พวกเขาจะแข็งแกร่งขนาดใหนก็ไม่มีทางสังหารสัตว์เวทระดับสามดาวได้เพราะความต่างของพลังมันมากเกินไป

        “พวกเราจะทำยังไงดี” หัวหน้าทหารมองไปยังต้าหมิง

        ในตอนนี้การต่อสู้กับสัตว์เวทในฝูงแรกก็ยังไม่จบลงและทหารหลายคนก็ได้รับบาดเจ็บและเริ่มเหนื่อยกันแล้ว แต่ตอนนี้กลับมีฝูงสัตว์เวทรอบที่ 2 และเหนือสิ่งอื่นใดกลับมีสัตว์เวทระดับ 3 ดาว นี่ไม่ต่างจากการทำลายความหวังของคนทั้งหมู่บ้าน

        “จบสิ้นแล้ว” หัวหน้าหมู่บ้านก้มลงและแสดงสีหน้าหมดหวัง

        “หัวหน้า” พวกปู้เหยียนเองก็สูญเสียพลังเวทย์ไปจำนวนมากจึงรู้สึกอ่อนแรง

        “มันเป็นความผิดของข้าเอง พวกเจ้าถึงได้มาเจอกับเรื่องนี้” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าเจ็บปวด

        “ตูม!!!!!!!!!!”

        ในตอนนั้นเองเสียงระเบิดดังออกมาจากด้านหลังหมู่บ้าน ร่างของเย่สุ่ยกระเด็นออกมาพร้อมกับนักเรียนคนอื่นต่างได้รับบาดเจ็บสาหัส

        “เกิดอะไรขึ้น” ต้าหมิงคำราม

        “มีสัตว์เวทระดับสองบางตัวสามารถดำน้ำได้และมันรอดพ้นจากสายตาพวกเราทำให้พวกเราถูกลอบโจมตี” นักเรียนคนหนึ่งกล่าว

        “บัดซบ” ต้าหมิงคำรามออกมาก่อนจะกระโจนออกไป

        มีดสั้นระดับสีฟ้าที่เอวถูกชักออกมา ต้าหมิงพุ่งไปหาเย่สุ่ยก่อนจะรับร่างของเย่สุ่ยที่ถูกโจมตีกระเด็นมาอีกครั้ง

        “เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าเป็นห่วง

        “ข้าขอโทษข้าทำให้เจ้าผิดหวัง” เย่สุ่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงและโลหิตเต็มร่างของนาง

        “เจ้าเดรัจฉานกล้ามาทำผู้หญิงของข้า” ต้าหมิงคำรามออกมาก่อนจะพุ่งออกไป

        “โฮก!!!!!!!”

        สัตว์เวทระดับสองคำรามออกมาก่อนจะพุ่งออกไปโจมตีต้าหมิง สัตว์เวทตัวนี้มีรูปร่างเหมือนพยัคฆ์แต่กลับมีครีบเหมือนกับปลา

        ต้าหมิงหลบการโจมตีอย่างงดงามพร้อมกับสวนกลับไป มีดคู่เปล่งแสงสีแดงปลพฟ้าออกมาและตัดหนึ่งในขาของสัตว์เวทระดับ 2 ไปอย่างง่ายดาย ต้าหมิงรู้สึกแปลกใจกับความคมของมัดสั้นทั้งสองเล่ม

        “ในเมื่อมันสูญเสียสมดุลร่างกายแล้วหลังจากนี้ก็ของง่ายๆ” ต้าหมิงกล่าวในใจพร้อมกับลงมือสังหารสัตว์เวทระดับสองทันที

        “โฮก!!!!!!!!” อีกด้านหนึ่งสัตว์เวทระดับสามที่เข้ามาใกล้แผ่กลิ่นอายที่แข็งแกร่งออกมา

        อสูรสายฟ้าคลั่งที่รู้สึกเหมือนถูกเหยียดหยามอยู่กลายเป็นบ้าคลั่งและคำรามสวนกลับ เส้นทางที่อสูรสายฟ้าคลั่งพุ่งผ่านไปกลายเป็นกองศากศพทั้งหมด ต่อให้อีกฝ่ายเป็นสัตว์เวทระดับ 2 ดาวก็ไม่สามารถหยุดอสูรสายฟ้าคลั่งได้

        “นี่มันเกิดอะไรขึ้นทำไมสัตว์เวทของต้าหมิงถึงได้คลั่งขนาดนี้” ปู้เหยียนกล่าวด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

        “มันไม่ใช่แค่สัตว์เวทเท่านั้นเจ้าดูต้าหมิงตอนนี้สิ” หัวหน้าทหารกล่าวด้วยสีหน้าแปลกใจที่จอมเวทย์อัญเชิญคนหนึ่งกลับต่อสู้ระยะประชิดกับสัตว์เวทระดับสองดาวและสามารถสังหารมันได้

        “ปู้เหยียนตอนนี้เจ้านำคนของเจ้าไปช่วยเหลือทางด้านหลังให้หมด ส่วนข้างหน้าข้าจะรับผิดชอบเอง” ต้าหมิงคำราม

        “เจ้าบ้าไปแล้วงั้นเหรอหัวหน้า ด้านหน้ามีสัตว์เวทมากมายแถมยังระดับ 3 ดาวอีกเจ้าจะสู้กับมันยังไง” ปู้เหยียนกล่าว

        “เจ้าไม่ต้องกังวลข้ามีแผนของข้า” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชาอย่างถึงขีดสุด

        “ก็ได้” ปู้เหยียนกล่าว

        ปู้เหยียนนำกำลังคนของตนเองไปจัดการกับสัตว์เวทที่เหลือที่อยู่ด้านหลัง

        “เจ้าไปพักเถอะ” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับลูบไปที่แก้มของเย่สุ่ย

        เย่สุ่ยที่อ่อนล้าหน้าแดงขึ้นมาก่อนที่ดวงตาจะค่อยๆหลับไป ต้าหมิงมองไปยังอสูรสายฟ้าคลั่งที่ตอนนี้เข้าปะทะกับสัตว์เวทระดับ 3 ดาวแล้ว ถึงแม้อสูรสายฟ้าคลั่งจะมีความเร็วมากแต่สัตว์เวทระดับสามตัวนี้มีรูปร่างคล้ายเม่นซึ่งมีพลังก้องกันที่สูงมากและอีกอย่างมันสามารถปลดปล่อยหนามแหลมบนหลังออกมาโจมตีเป็นวงกว้างและสร้างขึ้นใหมได้

        “ขืนปล่อยไว้แบบนี้สายฟ้าคลั่งคงไม่สามารถเอาชนะได้แน่ และวิญญาณของอีกาทมิฬเองก็ดูเหมือนจะเริ่มถึงขีดจำกัดแล้วเช่นกัน” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับแสดงสีหน้าเด็ดเดี่ยว

        กำไลมิติส่องแสงออกมาพร้อมกับปรากฏลูกศรทั้ง 10 ออกมา ปรายลูกศรมีสีที่แตกต่างกัน ต้าหมิงนำลูกศรปักเอาไว้ข้างหน้าก่อนจะหยิบลูกศรสีแดงขึ้นมา

        “ก่อนอื่นข้าจะต้องลดจำนวนของสัตว์เวทให้มากกว่านี้” ต้าหมิงดึงสายธนูทันทีเป้าหมายของต้าหมิงเป็นการทำลายสัตว์เวทระดับ 2 ดาวที่กำลังจะมาถึงหมู่บ้าน

        “จงระเบิดซะ” ต้าหมิงคำรามพร้อมกับยิงออกไป

        “ตูม!!!!!!!!!!!!!”

        ศรของต้าหมิงยิงออกไปโดนเป้าหมายทำให้เกิดการระเบิดขนาดใหญ่ สัตว์เวทระดับสองที่หลบไม่ทันถูกสังหารลงทันทีหลายตัว ยิ่งสัตว์เวทระดับ 1 ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

        “มันยังไม่จบ” ต้าหมิงหยิบลูกศรสีฟ้าออกมาก่อนจะยิงออกไป

        “ตูม ตูม ตูม”

        การโจมตีของต้าหมิงนั้นทั้งรุนแรงและต่อเนื่องทำให้สัตว์เวทกลายเป็นแตกตื่น และกระจายกันออกไป ซึ่งเมื่อมันกระจายกันออกไปต้าหมิงก็ไม่ต้องกังวลและสามารถสังหารสัตว์เวทเหล่านั้นได้ทีละตัว

        “ต่อไปก็เป็นคราวของพวกเจ้าแล้ว” ต้าหมิงหันไปทางสัตว์เวทระดับสามและสัตวืเวทระดับ 2 ที่กำลังต่อสู้กับวิญญาณอีกาทมิฬทันที

        ตอนนี้ต้าหมิงเหลือลูกศรเวทอีกแค่ 4 ลูกซึ่งเป็นลูกศรทั้ง 4 ธาตุได้แก่ อัคคี เหมันต์ อสนีและวายุ

        “เริ่มจากเจ้าก่อนแล้วกัน อีกาทมิฬหยุดการเคลื่อนใหวของเจ้านั่นซะ” ต้าหมิงคำรามก่อนจะหยิบศรวายุออกมา

        อีกาทมิฬไม่รอช้ารีบเข้าไปหยุดการเคลื่อนใหวของสัตว์เวทระดับ 2 ด้วยพลังทั้งหมดที่มี

        “หายไปซะ” ต้าหมิงคำรามและปล่อยศรเวทย์ออกไปทันที

        ศรเวทย์ที่มีพลังธาตุวายุพุ่งด้วยความเร็วสูงและเจาะทะลุร่างของสัตว์เวทระดับสองทันที ต้าหมิงไม่ได้แปลกใจและหันมามองสัตว์เวทระดับ 3 ดาวก่อนจะหยิบศรทั้งสามออกมาพร้อมกัน

        “การจะทำลายการป้องกันของเจ้านั่นจำเป็นต้องใช้พลังทั้งหมด” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับสื่อสารกับอสูรสายฟ้าคลั่งทันที

        “โฮก!!!!!!” สัตว์เวทระดับสามรับรู้ได้ถึงภัยคุกคามจากต้าหมิงทำให้มันระเบิดพลังและปล่อยปล่อยหนามบนหลังออกมา

        การยิงหนามบนหลังครั้งนี้ทำให้สัตว์เวทและทหารที่ไม่สามารถหลบได้ทันตกตายทันที ต้าหมิงกระโดนหลับได้ทันก่อนจะปล่อยศรเวทย์ออกไปกลางอากาศ

        “ฟิ้ว!!!!!!!!!”

        ศรเวทย์ทั้งสามพุ่งออกไปก่อนจะเบิดพลังที่แตกต่างกันออกไปทันที

        “ตูม!!!!!!!!!!”

        ร่างของสัตว์เวทระดับสามถูกการโจมตีของต้าหมิงเข้าเต็มๆทำให้ร่างของมันกระเด็นออกไปและหงานท้องขึ้น

        “สังหารมันซะสายฟ้าคลั่ง” ต้าหมิงคำราม

        “โฮก!!!!!!!!!!!” อสูรสายฟ้าคำรามออกมา

        “เปรี้ยง!!!!!!”

        ท้องฟ้ากลายเป็นมืดมนพร้อมกับมีกระแสสายฟ้าวิ่งผ่านไปมา ปรากฎการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ผู้คนที่เห็นกลายเป็นตื่นตระหนกในทันที