ราชันย์ซอมบี้ของฉันยังมีหัวใจ My Zombie King Still Has a Heart

หลอดไฟเหนือศีรษะกะพริบถี่รัวเป็นจังหวะไม่สม่ำเสมอ พลังงานที่ปั่นป่วนจากร่างของอาร์คทำให้ระบบอิเล็กทรอนิกส์ทั่วห้องส่งเสียงเตือนดังแหลม ปิ๊บ— ปิ๊บ— ปิ๊บ— เจ้าหน้าที่ด้านหลังห้องต่างถอยออกไปอย่างระวัง แม้จะมีอาวุธในมือ แต่ไม่มีใครกล้าเป็นฝ่ายลงมือก่อน บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะหยุดหายใจ

หลินเยว่จับแขนของอาร์คแน่นขึ้น สัมผัสได้ถึงความสั่นเทาที่แผ่ออกมาจากร่างเขา “มองฉัน” น้ำเสียงของเธอมั่นคงราวกับเป็นหลักยึดเดียวในพายุ แม้หัวใจจะเต้นรัวระรัว

อาร์คหันมาสบตาเธอ ประกายแดงที่กำลังสั่นไหวในดวงตาค่อย ๆ สงบลงทีละน้อย ลมหายใจหนักหน่วงลดลง แรงกดดันอันน่าหวาดกลัวเริ่มคลายตัวลงช้า ๆ ในที่สุดหลอดไฟก็หยุดกะพริบ เสียงเตือนเงียบหายไป

ดร.เซลีนมองภาพนั้นด้วยแววตาลึกซึ้ง ยากจะคาดเดา “น่าสนใจจริง ๆ”

เจย์หรี่ตา “หมายความว่าเขาสงบลงได้เพราะหลินเยว่”

“ใช่” ดร.เซลีนตอบทันที “และนั่นคือเหตุผลที่พวกคุณสองคนสำคัญกว่าที่คิด” เธอแตะหน้าจออีกครั้ง ข้อมูลประวัติส่วนบุคคลปรากฏขึ้นบนจอขนาดใหญ่

ภาพถ่ายชายหนุ่มคนหนึ่งในชุดเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ใบหน้าคมคาย ดวงตาสงบนิ่ง แม้รูปจะเก่าก่อนโลกล่มสลาย แต่ทุกคนก็จำได้ทันที นั่นคืออาร์ค หรืออย่างน้อย… อดีตของเขา ใต้ภาพมีชื่อระบุไว้ชัดเจน

อาร์เธอร์ คิม

ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง เป็นความเงียบที่หนักอึ้งกว่าครั้งใด ๆ หลินเยว่หันมองชายข้างกาย “อาร์เธอร์…” เธอเอ่ยชื่อเบา ๆ ราวกับกำลังลิ้มรสคำที่ไม่เคยเปล่งออกมา

อาร์คจ้องภาพบนจอโดยไม่กะพริบ เศษเสี้ยวความทรงจำแล่นผ่านในหัวอย่างรวดเร็วและเจ็บปวด เสียงหัวเราะ แสงแดดยามเย็น มือของใครบางคนที่อบอุ่น และความรู้สึกว่าตัวเองเคยมีชีวิตธรรมดา เคยเป็นมนุษย์จริง ๆ เขากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ “ฉัน… เคยมีชื่อ” เสียงของเขาสั่นเล็กน้อย เต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่เพิ่งค้นพบ

หลินเยว่รู้สึกเจ็บแปลบในอก สำหรับคนทั่วไป การมีชื่อคือเรื่องธรรมดา แต่สำหรับอาร์ค มันคือหลักฐานว่าเขาไม่ได้ถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อเป็นสัตว์ประหลาด เขาเคยเป็นใครบางคน เคยมีอดีต เคยมีตัวตน

ดร.เซลีนลดสายตาลง “อาร์เธอร์อาสาเข้าร่วมโครงการโดยสมัครใจ”

ทุกคนหันไปมองเธอพร้อมกัน “สมัครใจ?” คินถามเสียงเข้ม ไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

หญิงสาวพยักหน้า “เขาต้องการปกป้องใครบางคน”

ประโยคนั้นทำให้อาร์คสะดุ้ง หัวใจที่ไม่ควรเต้นกลับรู้สึกหนักอึ้งอย่างประหลาด ภาพผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏขึ้นอีกครั้งในความทรงจำ แม้ใบหน้ายังพร่ามัว แต่ความรู้สึกชัดเจนจนแทบหายใจไม่ออก เขาเคยสัญญาว่าจะปกป้องเธอ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

หลินเยว่จับมือเขาแน่นขึ้น ปลายนิ้วเย็นเฉียบของเขาสั่นเล็กน้อย “นายยังคงทำแบบนั้นอยู่” เธอกล่าวเบา ๆ แต่หนักแน่น

อาร์คหันมามองเธอ ดวงตาสีแดงเข้มสะท้อนภาพของหญิงสาวตรงหน้า ในแววตาคู่นั้น มีความสับสน ความเจ็บปวด และบางสิ่งที่อ่อนโยนอย่างยากจะอธิบาย

ดร.เซลีนมองทั้งสองคน ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้น “ความทรงจำของเขาจะกลับมาอีกเรื่อย ๆ” เธอหยุดเล็กน้อย ปล่อยให้คำพูดนั้นแขวนอยู่ในอากาศ “และเมื่อถึงจุดหนึ่ง เขาอาจจำได้ว่าทำไมโครงการนี้ถึงถูกสร้างขึ้น”

เจย์ก้าวออกมาข้างหน้า “แล้วคุณต้องการอะไรจากเราแน่?”

ดร.เซลีนสบตาหลินเยว่กับอาร์คสลับกัน “ฉันต้องการให้พวกคุณช่วยหยุดคนที่กำลังจะใช้โครงการ Genesis เพื่อทำลายสิ่งที่เหลืออยู่ของโลก”

ประโยคนั้นทำให้ทุกคนชะงักงัน เมืองปลอดภัยหมายเลข 7 โครงการ Genesis ราชันย์วิวัฒนาการ และระบบในตัวหลินเยว่ ทุกอย่างกำลังเชื่อมโยงเข้าหากันทีละส่วน ก่อร่างสร้างเป็นภาพที่น่าสะพรึงกลัว

หลินเยว่เงยหน้าขึ้น “ถ้าเราปฏิเสธล่ะ?”

ดร.เซลีนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบด้วยสายตาหนักอึ้งที่เต็มไปด้วยความจริงจัง “งั้นอีกไม่นาน โลกจะไม่มีที่ให้ทั้งมนุษย์… และคนที่คุณรักยืนอยู่ได้อีกต่อไป”