ปี 2009
มณฑลฮั่นตงเมืองจิงโจว มหาวิทยาลัยฮั่นตง
“พี่เชียนตื่นได้แล้ว เดี๋ยวไปเรียนสาย!วันนี้รองคณบดีเข้าสอน มีเช็กชื่อด้วย!”
เผยเชียนลืมตาตื่นขยี้ตา นึกสงสัยว่าใครกันที่เป็คนเรียก
ฉันเช่าห้องเตียงเดี่ยวนี่ใครมาห้องกัน
พอลืมตาก็เห็นใบหน้ายาวบดบังวิสัยทัศน์ไปเกือบหมด
“หม่าหยางเหรอ”
เผยเชียนนิ่งงันไปนึกว่าตัวเองกำลังฝันอยู่
“พี่รีบลุกเถอะถือว่าผมปลุกพี่แล้วนะ ไปเช็กชื่อไม่ทันอย่ามาโทษกันล่ะ”ใบหน้ายาวของหม่าหยางหายไปจากวิสัยทัศน์ของเผยเชียนเมื่อชายหนุ่มรีบรุดออกจากหอพักไป
เดี๋ยวนะหอพักหรือ
เผยเชียนตื่นในทันใดเ้าคนี้เีดีดตัวขึ้นจากเตียง
หอพักมหาวิทยาลัย ห้องพักหกคน!
เขายังอยู่บนเตียงชั้นล่างของเตียงสองชั้นที่ตั้งอยู่ติดประตูจำได้ว่าประตูนั้นปิดไม่ค่อยสนิท ตอนหน้าหนาวจะมีลมพัดผ่านเข้ามาด้านในตอนนั้นเผยเชียนบ่นถึงเื่นี้บ่อยๆ
รูมเมตอีกสองคนเก็บของเรียบร้อยและกำลังเดินออกจากห้อง
“รีบๆ เลยพี่เชียน เร่งมือหน่อยน่าจะยังตามไปทันถ้าไม่มีเช็กชื่อพวกเราไม่ปลุกหรอก รองคณบดีรู้ว่าโดดจะซวยเอา”
ทั้งสองคนรีบออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว
ปี 2009 หรือ!
เขาย้อนเวลากลับมาสิบปีเลยหรือ
เผยเชียนใช้เวลาสักพักกว่าจะทำใจให้สงบและยอมรับความจริงได้
ั้แ่เรียนจบเมื่อปี2013 เขาได้เข้าไปทำงานในอุตสาหกรรมสองสายและเปลี่ยนงานเปลี่ยนบริษัทมาหลายหนได้เจอหัวหน้าสุดร้ายกาจ ต้องทนรับมือกับอำนาจและการเมืองในชีวิตการทำงาน
เป็แค่ทาสของสังคมคนหนึ่ง
เป็ธรรมดาที่ชายหนุ่มจะรู้สึกตื่นเต้นดีใจที่ได้เจอเหตุการณ์มหัศจรรย์เหมือนได้เกิดใหม่ได้ย้อนเวลากลับไปสิบปีก่อนเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่นี่คงเป็อะไรที่ใครคนอื่นได้แค่เฝ้าฝันถึง!
หลังจากหายง่วงเป็ปลิดทิ้งเผยเชียนก็พลิกตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง
ชายหนุ่มควรทำอะไรต่อไปดี
ควรไปคุยกับผู้คุมกาลอวกาศไหม
คงจะไม่ถูกฆ่าหรือตายคาที่ใช่หรือเปล่า
หรือ...ที่ควรทำอย่างแรกคือไปเข้าเรียน
นี่มันบ้าไปแล้ว!
สิบปีก่อนถึงความทรงจำจะเลือนรางแต่เผยเชียนก็จำได้ว่าตัวเองโดดเรียนไปหลายครั้งตอนอยู่ปีหนึ่งรวมถึงคลาสของรองคณบดีด้วย
ถึงรองคณบดีบอกว่าจะเช็กชื่อแต่จริงๆ ก็ไม่ค่อยเช็กหรอก
กลับกันแล้วครูหนุ่มคนหนึ่งที่เหมือนจะใจดี ไม่เคยเช็กชื่อดันมาเช็กชื่อตอนปลายเทอมแล้วเอาไปรวมกับผลสอบ
“ผมไม่ได้อยากเช็กชื่อผมแค่อยากรู้จักทุกคน”
เขาพูดว่าอย่างนั้น
พอมาคิดดูดีๆแล้ว ก็เพิ่งจะรู้ว่าตัวเองโดนหลอก ตอนนั้นเขายังเด็ก จึงเชื่ออาจารย์ที่ตนเคารพหมดใจ
ทันใดนั้นหน้าจอโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเผยเชียนพร้อมบรรทัดข้อความมากมายไล่เรียงลงมาเต็มหน้าจอ
“นี่มันอะไรเนี่ย!”
เผยเชียนทั้งใและตื่นเต้น
แน่นอนอยู่แล้วว่าพอได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ก็ต้องมีระบบอะไรสักอย่างโผล่มา! พลังโกงของเขามาแล้ว!
ใจเย็น ใจเย็น! ปกติก็มาอีหรอบนี้ตลอด ไม่เห็นต้องใอะไร!
ไม่นานเผยเชียนก็สงบสติอารมณ์ได้และมองไปยังข้อความบนหน้าจอ
นี่คือหน้าจอเมนู
ด้านล่างของหน้าจอเมนูมีหน้าต่างแสดงข้อมูลการทำงานของระบบมันต้องเป็คู่มือการใช้งานแน่
“โหระบบนี่เจ๋งสุดๆ เลย!”
“ให้เงินทุนไม่พอยังจะให้เงินฉันอีกเหรอ ช่างเป็ระบบที่รู้จักคิดจริงๆ!”
เผยเชียนเข้าใจการทำงานของระบบในทันที
แม้ว่าทั้งเงินทุนระบบและความมั่งคั่งส่วนบุคคลจะหมายถึงเงินแต่ก็เป็ส่วนที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง
ความมั่งคั่งส่วนบุคคลที่มีอยู่433 แสดงถึงเงินทั้งหมดที่เผยเชียนมี ซึ่งก็คือ 443หยวน เป็ส่วนที่เขาสามารถใช้จ่ายได้ตามใจชอบ
ส่วน 50,000 หยวนเป็เงินทุนระบบ ตามกฎของระบบแล้ว เงินจำนวนนี้สามารถใช้ในการประกอบธุรกิจได้เท่านั้นเช่น ก่อตั้งบริษัท
หลังจากผ่านไประยะหนึ่งไม่ว่าเขาจะได้กำไรหรือขาดทุนระบบก็จะแปลงเงินทุนระบบมาเป็ความมั่งคั่งส่วนบุคคลตามอัตราที่กำหนดจากนั้นเขาก็จะเอาเงินนี้ไปใช้ได้ตามใจชอบ!
“เจ๋งเป้ง! ดูกฎแบบละเอียดดีกว่า!”
เผยเชียนกดหน้าจอต่อ
“กฎเข้มจังแฮะ”
เผยเชียนตรวจดูข้อละเมิดทั้งสองร้อยข้อขณะตัดแผนในหัวออกไปทีละแผน
ระบบไม่อนุญาตให้เก็งกำไรทรัพย์สินและซื้อสกุลเงินดิจิตอล
เขาทำได้แค่ลงทุนธรรมดาทั่วไปและบริหารจัดการความมั่งคั่งแต่ผลตอบแทนรายปีที่ได้นั้นน้อยเกินไปสำหรับชายหนุ่ม
หลังจากอ่านข้อละเมิดไปทั้งหมดสองร้อยข้อเผยเชียนก็ตระหนักได้ว่านอกจากมีข้อจำกัดในส่วนการแสวงหากำไรแล้วยังมีข้อจำกัดในส่วนการขาดทุนอีก
ทั้งหมดทั้งมวลก็คือชายหนุ่มไม่สามารถทำอะไรที่ผิดกฎหมายได้เลย
เผยเชียนแตะหน้าจอต่อเพื่อดำเนินการขั้นตอนต่อไป
“เอ๊ะ เดี๋ยวนะอัตราส่วนนี่...”
เผยเชียนดูให้ละเอียดอีกครั้งและตระหนักว่าน่าจะเกิดบั๊กบางอย่าง
อัตราแปลงขาดทุนสูงเกินไปหรือเปล่า
ถ้าเกิดเสียเงินทุนระบบทั้งหมดไปเงินทุนทั้งหมดนั้นก็จะถูกแปลงมาเป็ความมั่งคั่งส่วนบุคคลของเขา!
แสดงว่ายิ่งเสียเงินก็ยิ่งได้เงิน!
“นี่ฉันสุ่มได้อัตราแปลงที่สุดยอดขนาดนี้เลยเหรอเทพธิดาแห่งโชคกำลังยิ้มให้ฉันอยู่แน่ๆ!”
“เสียดายที่อัตราแปลงกำไรน้อยเกินไปหน่อยแต่ก็ไม่เป็ไร เสียเงินน่ะมันง่ายกว่าหาเงินอยู่แล้ว!”
เผยเชียนรู้สึกว่าดวงตัวเองกำลังพุ่ง!
เผยเชียนนึกอยู่สักพักก่อนจะกรอกชื่อที่อยู่ในหัวลงไปซึ่งก็คือ เถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีจำกัด
ซึ่งมาจากเฟยหวงเถิงต๋า ที่หมายความว่า ‘รุ่งเรืองก้าวไกล’
นั่นคือสิ่งที่เขาหวังชายหนุ่มอยากให้บริษัทรุ่งเรืองไวๆ!
เมื่อเสร็จสิ้นขั้นตอนสุดท้ายคำบนหน้าจอก็หายไปก่อนที่หน้าจอเมนูจะกลับไปอยู่ในสภาพตั้งต้น
เผยเชียนวิเคราะห์ความหมายของหมายเหตุนั้น
เขาจะมีสินค้าที่ยังไม่ได้วางจำหน่ายใน่หนึ่งสัปดาห์ก่อนวันสรุปบัญชีไม่ได้
ถือว่ามีเหตุผล
ถ้าไม่มีกฎข้อนี้ชายหนุ่มก็สามารถเทเงินทุนระบบที่เหลือไปพัฒนาสินค้าใหม่ก่อนปิดบัญชีได้ทำให้ไม่เหลือเงินทุนระบบสักหยวนและเกิดช่องโหว่ขึ้น
กฎข้อนี้บังคับให้เผยเชียนวางจำหน่ายสินค้าทั้งหมดก่อน่หนึ่งสัปดาห์ก่อนปิดบัญชีเพื่อที่จะได้คำนวณกำไรขาดทุนได้ มันเป็ขั้นตอนที่เขาหลีกเลี่ยงไม่ได้
“อุดช่องโหว่ไปอีกหนึ่งแต่ก็ไม่เป็ไร”
“ถ้าอย่างนั้นที่ต้องทำต่อไปก็คือเปลี่ยนเงินทุนระบบจาก 50,000 ให้เป็ 0 และเพิ่มความมั่งคั่งส่วนบุคคลจาก 443ไปเป็ 50,443”
“ฉันแค่ต้องเริ่มเสียเงินตามกฎใช่ไหมไม่ได้ดูเป็เื่ยากอะไรเลย” เผยเชียนรู้สึกมั่นใจมาก
ตั้งบริษัทสร้างมูลค่า และผลิตสินค้าตามวิธีปกติ
ในฐานะเ้าของบริษัททั้งหมดที่เขาต้องทำคือปล่อยให้ความปกติผิดเพี้ยนไปเล็กน้อย
ทั้งหมดก็แค่นั้นเอง
บริษัททั้งหมดที่ก่อตั้งกันมามีไม่กี่บริษัทที่ประสบความสำเร็จ ส่วนบริษัทอื่นๆ นั้นเจ๊งกันหมดแค่นี้ก็ชัดเจนแล้วว่าทางไหนมันง่ายกว่า!
7K
![[จบ] ยอดพธูเทพบุตร [ Demigod’s Bride ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1644742482_58537617.webp)