เทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา

    ตอนที่​ 102 ไม่ยินยอม​และไม่เต็มใจ​

    ตอนที่​ 102 ไม่ยินยอม​และไม่เต็มใจ​
    แสงสังหาร​จากดวงตาของนักพรต​เชียนจางก็เปล่งประกายสว่างวาบ
    กรงเล็บ​ราชสีห์ทองคำเหยียดออกไป
    นักพรต​ชินเกิงไม่คาดคิดและไม่ระวังตัว​แล้วเขาไม่สามารถ​ป้องกัน​กรงเล็บ​นี้ได้
    กรงเล็บ​เจาะทะลวงและเหวี่ยงตัวเขา
    ร่างนักพรต​ชินเกิงตกไปอยู่ด้านหลังเชียนจางและอยู่ด้านหน้าฆาตกร​อำมหิต
    "นักพรต​เชียนจางนี้เจ้า...!!!"
    ดวงตาเบิกกว้างและสีหน้าไม่อยากเชื่อ
    นักพรต​ชินเกิงไม่นึกว่านักพรต​เชียนจางที่มาจากสำนักเดียวกัน​กล้าทำกับเขาเช่นนี้​
    กรงเล็บ​ปีศาจ​แทงทะลุหลังแล้วเข้าสู่หัวใจ
    ตายทันที!!!
    นักพรต​ชินเกิงไม่สามารถ​ตอบโต้​และตอบสนองต่อเหตุการณ์​ที่เกิดขึ้น​ได้ทัน
    เขาตายอย่างไม่ยินยอมและไม่เต็มใจ​
    "อย่าโทษ​ข้าเลย"
    "ข้าคือคนที่จะกลายเป็น​ผู้ยิ่งใหญ่"
    "ข้าคืออนาคตของผู้นำราชสีห์​ทองคำที่ยิ่งใหญ่"
    "ข้าจะตายได้อย่างไร?"
    เชียนจางจ้องมอง​การจากไป​ของนักพรต​ชินเกิงอย่างเฉยเมย
    มารคลั่ง​เห็นการกระทำนี้และหัวเราะ
    "ฮ่าๆๆๆ... ผู้นำแห่งราชสีห์​ทองคำ?"
    "ดูเหมือน​เจ้าโหดเหี้ยม​ยิ่งกว่า​ข้าเสียอีก"
    "ดูท่าสำนักราชสีห์​ทองคำอันยิ่งใหญ่​จะเป็นสำนักมารร้ายที่ยิ่งใหญ่​ที่สุดเสียแล้ว"
    เชียนจางไม่ตอบโต้และหลบหนี​ต่อไป​
    ...
    นักพรต​เชียนจางมองเห็นกลุ่มพันธมิตร​ดาบปราบมารไกลออกไป
    ดวงตาเขา​สว่างไสว...
    เชียนจางมีรอยยิ้ม​ชั่วร้าย​และรีบตรงไปหากลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารแล้วตะโกน
    "กลุ่มพันธมิตร​ดาบปราบมาร...มาช่วยข้าฆ่าปีศาจตนนี้กัน"
    "นี้คือปีศาจร้าย​ตัวใหญ่ของลัทธิจันทรา"
    "ถ้าฆ่ามันแล้วจะได้รับชื่อเสียง​มหาศาล"
    ในใจเขาเยาะเย้ย...
    หากมารร้ายเห็นพวกเขาแล้ว​ต้องตาย!
    ใบหน้าทุกคนเปลี่ยนไป​และเห็นนักพรต​เชียนจางมุ่งหน้ามาทางพวกเขา​
    ซูเวยมองดู​เชียนจางและใบหน้าเย็นชา
    คำพูดและการกระทำของเชียนจาง
    เขาเข้าใจจุดประสงค์​แฝงอย่างแจ่มแจ้ง​และชัดเจน
    ในใจอยากฆ่าเชียนจางที่ชั่วร้ายและชิงชัง​ แต่ในเวลานี้​เขาพักเรื่องเชียนจางไว้ก่อน
    เขาสูดลมหายใจ​ลึกและตะโกน
    "เตรียมพร้อม​สำหรับการต่อสู้"
    ทั้งสี่แห่งกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารชักดาบและเตรียมต้อนรับ​การมาของมาร​คลั่ง
    ซูเวยเหลือบมอง​หย่วนเจ๋อและพบว่าเขาเกิดความหวาดกลัวอย่างสมบูรณ์
    อย่าคิดว่าเขาจะเข้าร่วมต่อสู้​หรือวิ่งหนีเลย
    ตอนนี้หย่วนเจ๋อไม่สามารถ​พึ่งพา​ได้
    ซูเวยส่ายหัวและไม่​สนใจ​เขาอีกต่อไป​
    ร่างกาย​และจิตใจเขา​เตรียมปะทะ​มารคลั่ง
    "พวกเราร่วมมือเพื่อกำจัดมารร้ายตนนี้กัน"
    นักพรต​เชียนจางเห็นการกระทำของพันธมิตร​ดาบปราบมารและตะโกนเสียงดัง​
    แม่นางน้อยอี้เซียวและอีกสามคนได้ฟังคำพูดเชียนจางแล้วแสดงความรังเกียจขึ้นมา
    มารคลั่ง​มองเห็น​พวกเขา​และยิ้มแปลกๆ
    "หึหึหึ... น่าสนใจ"
    น้ำเสียงเย็นชาและน่าขนลุก​ดังออกมา
    "มันมาแล้ว"
    หูเชินกรีดร้อง​และไม่สามารถ​ระงับ​ความกลัว​ภายในจิตใจ​ได้แล้วร่างกาย​สั่นเทา
    กลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารยกเว้นซูเวยเผยให้เห็นสีหน้าแห่งความกลัว
    มารคลั่ง​เป็นปีศาจร้าย​ตัวใหญ่มาก
    ทุกคนรู้สึก​กดดัน กลัว วิตกกังวล​ และอารมณ์​ด้านลบต่างๆค่อยเผยออกต่อเนื่อง​
    ไม่สามารถ​ระงับอาการได้...
    แต่ไม่มีใครคิดหนี
    "ฆ่ามัน!"
    อี้เซียวตะโกนและศิษย์ชายทั้งสามตาม
    ทั้งหมด​ใช้เพลงดาบที่แข็งแกร่ง​ที่สุด
    ไม่มีใครออมมือหรือเก็บงำฝีมือ​เอาไว้
    เพลงดาบบุปผาบานสะพรั่ง
    เพลงดาบดวงดาว
    เพลงดาบดาวดึงส์
    เพลงดาบเก้าสวรรค์
    เพลงดาบที่ยอดเยี่ยม​ต้อนรับมารคลั่ง
    ดาบพวกเขา​นั้นเร็วและแม่นยำมาก
    เพลงดาบทั้งสี่ไม่ผ่อนแรงและเต็มที่ทุกกระบวนท่าที่ใช้ออกไป
    มารคลั่ง​กำลังคร่ำครวญ​และหัวเราะ
    เขาดูเหมือน​นกอินทรี​ตัวใหญ่พร้อมขย้ำเหยื่ออย่างกลุ่มพันธมิตร​ดาบปราบมาร
    กรงเล็บ​มีเลือดออกและกระเซ็น​
    นกตัวใหญ่ยิ่งสนใจพวกเขา​มากขึ้น
    สี่คนระมัดระวัง​กับกรงเล็บ​ปีศาจ
    เพลงดาบประสานกันและต่อเนื่อง
    สองสามร้อยกระบวนท่าผ่านไป
    ในที่สุด​เพลงดาบทั้งสี่ก็ถูกทำลาย
    พังทลาย​ในเวลาเดียวกัน!
    กรงเล็บ​ปีศาจคว้าตรงไปยังหัวใจ​สี่คนและพวกเขา​ไม่สามารถ​ตอบสนองทัน
    แต่ชุดเกราะ​ยังปกป้อง​พวกเขา...
    อย่างไร​ก็ตามทั้งสี่คนถูกเหวี่ยงด้วยแรงมหาศาลแล้วกระเด็นล้มลงกับพื้น
    พลังมหาศาลสะเทือน​ชุดเกราะและหัวใจ​พวกเขา​เขย่าแรงแล้วมีอาการแข็งค้าง
    ขยับไม่ได้!
    มารคลั่ง​เอาชนะสี่อัจฉริยะ​ของกลุ่มพันธมิตร​ดาบปราบมารลงได้
    ถ้าสี่คนไม่มีเกราะป้องกัน​แล้วจะถูกฆ่า
    ซูเวยเห็นและสูดหายใจ​
    มารคลั่ง​แข็งแกร่ง​กว่าที่จินตนาการมาก
    ความแข็งแกร่ง​ของมารคลั่ง​เทียบเท่าระดับปรมาจารย์​ยุทธ​ขั้นกลางค่อนไปทางขั้นสูง
    อาจกล่าวได้ว่าอยู่จุดสูงสุด​ของปรมาจารย์ยุทธ​ขั้นกลาง
    เขาไม่คาดคิดว่าจะเผชิญหน้า​กับศัตรูที่​แข็งแกร่ง​และเร็วมากขนาดนี้
    แต่เขาก็สั่นเทาและตื่นเต้น​ดีใจ​ด้วยเช่นกัน
    นี้คือการเก็บเกี่ยว​ประสบการณ์​ต่อสู้​ครั้งยิ่งใหญ่

    คล้ายกับเรื่องเทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา ที่คุณอ่าน