ตอนที่ 102 ไม่ยินยอมและไม่เต็มใจ
แสงสังหารจากดวงตาของนักพรตเชียนจางก็เปล่งประกายสว่างวาบ
กรงเล็บราชสีห์ทองคำเหยียดออกไป
นักพรตชินเกิงไม่คาดคิดและไม่ระวังตัวแล้วเขาไม่สามารถป้องกันกรงเล็บนี้ได้
กรงเล็บเจาะทะลวงและเหวี่ยงตัวเขา
ร่างนักพรตชินเกิงตกไปอยู่ด้านหลังเชียนจางและอยู่ด้านหน้าฆาตกรอำมหิต
"นักพรตเชียนจางนี้เจ้า...!!!"
ดวงตาเบิกกว้างและสีหน้าไม่อยากเชื่อ
นักพรตชินเกิงไม่นึกว่านักพรตเชียนจางที่มาจากสำนักเดียวกันกล้าทำกับเขาเช่นนี้
กรงเล็บปีศาจแทงทะลุหลังแล้วเข้าสู่หัวใจ
ตายทันที!!!
นักพรตชินเกิงไม่สามารถตอบโต้และตอบสนองต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ทัน
เขาตายอย่างไม่ยินยอมและไม่เต็มใจ
"อย่าโทษข้าเลย"
"ข้าคือคนที่จะกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่"
"ข้าคืออนาคตของผู้นำราชสีห์ทองคำที่ยิ่งใหญ่"
"ข้าจะตายได้อย่างไร?"
เชียนจางจ้องมองการจากไปของนักพรตชินเกิงอย่างเฉยเมย
มารคลั่งเห็นการกระทำนี้และหัวเราะ
"ฮ่าๆๆๆ... ผู้นำแห่งราชสีห์ทองคำ?"
"ดูเหมือนเจ้าโหดเหี้ยมยิ่งกว่าข้าเสียอีก"
"ดูท่าสำนักราชสีห์ทองคำอันยิ่งใหญ่จะเป็นสำนักมารร้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเสียแล้ว"
เชียนจางไม่ตอบโต้และหลบหนีต่อไป
...
นักพรตเชียนจางมองเห็นกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารไกลออกไป
ดวงตาเขาสว่างไสว...
เชียนจางมีรอยยิ้มชั่วร้ายและรีบตรงไปหากลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารแล้วตะโกน
"กลุ่มพันธมิตรดาบปราบมาร...มาช่วยข้าฆ่าปีศาจตนนี้กัน"
"นี้คือปีศาจร้ายตัวใหญ่ของลัทธิจันทรา"
"ถ้าฆ่ามันแล้วจะได้รับชื่อเสียงมหาศาล"
ในใจเขาเยาะเย้ย...
หากมารร้ายเห็นพวกเขาแล้วต้องตาย!
ใบหน้าทุกคนเปลี่ยนไปและเห็นนักพรตเชียนจางมุ่งหน้ามาทางพวกเขา
ซูเวยมองดูเชียนจางและใบหน้าเย็นชา
คำพูดและการกระทำของเชียนจาง
เขาเข้าใจจุดประสงค์แฝงอย่างแจ่มแจ้งและชัดเจน
ในใจอยากฆ่าเชียนจางที่ชั่วร้ายและชิงชัง แต่ในเวลานี้เขาพักเรื่องเชียนจางไว้ก่อน
เขาสูดลมหายใจลึกและตะโกน
"เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้"
ทั้งสี่แห่งกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารชักดาบและเตรียมต้อนรับการมาของมารคลั่ง
ซูเวยเหลือบมองหย่วนเจ๋อและพบว่าเขาเกิดความหวาดกลัวอย่างสมบูรณ์
อย่าคิดว่าเขาจะเข้าร่วมต่อสู้หรือวิ่งหนีเลย
ตอนนี้หย่วนเจ๋อไม่สามารถพึ่งพาได้
ซูเวยส่ายหัวและไม่สนใจเขาอีกต่อไป
ร่างกายและจิตใจเขาเตรียมปะทะมารคลั่ง
"พวกเราร่วมมือเพื่อกำจัดมารร้ายตนนี้กัน"
นักพรตเชียนจางเห็นการกระทำของพันธมิตรดาบปราบมารและตะโกนเสียงดัง
แม่นางน้อยอี้เซียวและอีกสามคนได้ฟังคำพูดเชียนจางแล้วแสดงความรังเกียจขึ้นมา
มารคลั่งมองเห็นพวกเขาและยิ้มแปลกๆ
"หึหึหึ... น่าสนใจ"
น้ำเสียงเย็นชาและน่าขนลุกดังออกมา
"มันมาแล้ว"
หูเชินกรีดร้องและไม่สามารถระงับความกลัวภายในจิตใจได้แล้วร่างกายสั่นเทา
กลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารยกเว้นซูเวยเผยให้เห็นสีหน้าแห่งความกลัว
มารคลั่งเป็นปีศาจร้ายตัวใหญ่มาก
ทุกคนรู้สึกกดดัน กลัว วิตกกังวล และอารมณ์ด้านลบต่างๆค่อยเผยออกต่อเนื่อง
ไม่สามารถระงับอาการได้...
แต่ไม่มีใครคิดหนี
"ฆ่ามัน!"
อี้เซียวตะโกนและศิษย์ชายทั้งสามตาม
ทั้งหมดใช้เพลงดาบที่แข็งแกร่งที่สุด
ไม่มีใครออมมือหรือเก็บงำฝีมือเอาไว้
เพลงดาบบุปผาบานสะพรั่ง
เพลงดาบดวงดาว
เพลงดาบดาวดึงส์
เพลงดาบเก้าสวรรค์
เพลงดาบที่ยอดเยี่ยมต้อนรับมารคลั่ง
ดาบพวกเขานั้นเร็วและแม่นยำมาก
เพลงดาบทั้งสี่ไม่ผ่อนแรงและเต็มที่ทุกกระบวนท่าที่ใช้ออกไป
มารคลั่งกำลังคร่ำครวญและหัวเราะ
เขาดูเหมือนนกอินทรีตัวใหญ่พร้อมขย้ำเหยื่ออย่างกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมาร
กรงเล็บมีเลือดออกและกระเซ็น
นกตัวใหญ่ยิ่งสนใจพวกเขามากขึ้น
สี่คนระมัดระวังกับกรงเล็บปีศาจ
เพลงดาบประสานกันและต่อเนื่อง
สองสามร้อยกระบวนท่าผ่านไป
ในที่สุดเพลงดาบทั้งสี่ก็ถูกทำลาย
พังทลายในเวลาเดียวกัน!
กรงเล็บปีศาจคว้าตรงไปยังหัวใจสี่คนและพวกเขาไม่สามารถตอบสนองทัน
แต่ชุดเกราะยังปกป้องพวกเขา...
อย่างไรก็ตามทั้งสี่คนถูกเหวี่ยงด้วยแรงมหาศาลแล้วกระเด็นล้มลงกับพื้น
พลังมหาศาลสะเทือนชุดเกราะและหัวใจพวกเขาเขย่าแรงแล้วมีอาการแข็งค้าง
ขยับไม่ได้!
มารคลั่งเอาชนะสี่อัจฉริยะของกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารลงได้
ถ้าสี่คนไม่มีเกราะป้องกันแล้วจะถูกฆ่า
ซูเวยเห็นและสูดหายใจ
มารคลั่งแข็งแกร่งกว่าที่จินตนาการมาก
ความแข็งแกร่งของมารคลั่งเทียบเท่าระดับปรมาจารย์ยุทธขั้นกลางค่อนไปทางขั้นสูง
อาจกล่าวได้ว่าอยู่จุดสูงสุดของปรมาจารย์ยุทธขั้นกลาง
เขาไม่คาดคิดว่าจะเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งและเร็วมากขนาดนี้
แต่เขาก็สั่นเทาและตื่นเต้นดีใจด้วยเช่นกัน
นี้คือการเก็บเกี่ยวประสบการณ์ต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่