“นังแพศยา มาก็ดี!” ฮูหยินใหญ่โมโหจนลืมกิริยาผู้ดีไปเสียสนิท แผนการของนางพังไม่เป็ท่าเพราะคุณหนูตระกูลเสิ่น นางโกรธจนหน้าแดงก่ำ จะลุกขึ้นไปตบหน้าแขกให้ยับเยิน ทว่าบุรุษร่างสูงกำยำเข้ามายืนขวาง คุณหนูก็ดันข่มขู่เสียก่อน
“เอ๊ะ! เหมือนจะได้ยินท่านแม่รองเรียกข้า... ตอนที่ข้ามาคืนนั้น... คืนที่ท่าน...”
“เ้า...”
ฮูหยินซูเงียบไป สามีก้มมองนาง ผู้าุโมีสีหน้าสงสัย จนถึงกระทั่งตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่รู้ว่าฮูหยินซูสั่งเฆี่ยนบุตรชายด้วยแส้หนังสำหรับใช้ตีบ่าวทาสตั้งสามสิบที นางก้มหน้ามองตัก เหมือนถูกคุณหนูเสิ่นบีบคอให้หายใจไม่ออก
“มีอะไรหรือ? ฮูหยิน”
“ไม่มี คุณหนูเสิ่น เ้าเข้ามา” ในน้ำเสียงกระแทกกระทั้น ฮูหยินซูเบือนหน้าหนีไปอีกทาง
คุณหนูตระกูลเสิ่นรักษาท่าทีอ่อนหวาน ประสานมือด้านข้าง ย่อคำนับาุโ
“คำนับฮูหยินผู้เฒ่าเ้าค่ะ”
“ดี ๆ คุณหนูเสิ่นก็ดี เข้ามาสิ ข้ากำลังคุยเื่สำคัญพอดี”
ผู้เฒ่าทั้งหลายถูกใจคุณหนูเสิ่นเข้าแล้ว ไม่ว่าใครก็เห็น โดยเฉพาะท่านย่า มิได้ใจดำกับหลานชายคนเล็ก ออกจะสงสารเสียด้วยซ้ำไป
คุณหนูเสิ่นได้รับการเชื้อเชิญโดยาุโ แต่ทว่าพื้นที่ในจวนนี้นางไม่เคยมีเก้าอี้ ฮูหยินซูไม่ต้อนรับแขกเช่นนาง คุณชายอวิ๋นยืนข้างนาง ไม่นั่งเก้าอี้เหมือนคนอื่น ส่วนบุตรอนุทำความผิด ยังคงคุกเข่าอยู่หน้าผู้เฒ่า
“ฮูหยินผู้เฒ่าชมข้าเกินไป แท้จริงแล้วข้าไม่ใช่คนดี ข้าเพียงมีสติปัญญา สามารถปกป้องพี่อวิ๋นจากสุนัขที่กัดไม่ปล่อยได้...”
“ใครก็รู้ว่าเ้าชอบพี่จื่อหาว ตามตอแยเขามาั้แ่อายุเท่าไร เลิกเสแสร้งเสียที นี่เ้าคงจะยั่วน้องอวิ๋น เพื่อให้พี่จื่อหาวหึงหวงเ้า โง่ชะมัด”
คุณหนูห้าบริภาษนางด้วยสายตาอาฆาตแค้นแทนมารดาที่นั่งโกรธจนมือสั่น ทันใดนั้นเอง บุรุษผู้ไม่ควรปรากฏตัวลากสังขารออกมาจากอีกห้องหนึ่ง เขายืนแทบไม่ไหวจนมารดาต้องช่วยพยุงแขน
“ต่อให้เ้าจะดิ้นรนไปขอพระราชทานสมรส ยังไงข้าก็ไม่แต่งกับเ้า”
คุณชายจื่อหาวสวมชุดขาวทั้งตัว ม่านตาเบิกกว้างเพียงเห็นใบหน้าหยิ่งยโสของคุณหนูจวนแม่ทัพ เขาคิดว่านางมิใช่คนเดียวกับที่เห็นในฝัน หญิงผู้นั้นอ่อนแอเกินไป ทว่าในอกก็เจ็บเหลือเกิน เขาหันไปบอกน้องชาย
“น้องอวิ๋น หากเ้าจะแต่งกับหญิงเ้าชู้ ยั่วยวนบุรุษไปทั่ว อย่าหาว่าข้าไม่เตือน เ้ารู้หรือไม่ว่านางเลี้ยงบัณฑิตหนุ่มรูปงามในเรือนข้างเคียงเรือนฉางชุน”
“คุณชายใหญ่ซู ท่านควรเอาตัวให้รอดก่อน ค่อยยุ่งเื่ของผู้อื่นนะเ้าคะ ข้าหวังดีกับท่าน ได้ข่าวว่าาเ็จากภายใน อาเจียนเป็กองเื หญิงใดได้แต่งกับคุณชายใหญ่ เกรงว่าจะสิ้นทายาท เป็หม้ายสามีตาย...”
“จับนางโยนออกไป!”
ฮูหยินซูเรียกทหารเฝ้าจวนเข้ามา คุณชายอวิ๋นไม่ทันตรึกตรองเื่ที่พี่ใหญ่พูด เขากางแขนปกป้องนางโดยสัญชาตญาณ ทั้งสีหน้าและน้ำเสียงดุดันก้าวร้าว
“ใครกล้าแตะนาง! นางไป ข้าจะไปจากจวนนี้ทันที ไม่หันหลังกลับมาแม้แต่ก้าวเดียว ข้ารักอาหรู จะแต่งกับนางผู้เดียว ข้าไม่ฟังคำผู้อื่น”
‘พี่อวิ๋นใจร้อนเช่นนี้ ที่ข้าทำมาก็เสียหมดน่ะสิ ไปบอกเขาทำไมว่าจะแต่งกับข้าเล่า!’
ถึงจะเสียแผนการใหญ่ไปแล้ว หรูซีเฝ้ามองแผ่นหลังกว้างด้วยแววตาซาบซึ้ง ครู่หนึ่งนางรู้สึกว่าในอกซ้าย กงล้อชะตากำลังหมุนเบา ๆ นางชำเลืองมองเบ้าตาดำคล้ำผ่านแขนเสื้อสีกรมท่า ท่าทางอาลัยตายอยากของคุณชายใหญ่ ลึกลงไปนั้นอาลัยอาวรณ์ แต่ก็เต็มไปด้วยอารม์เคียดแค้น
ดูอย่างไรก็ยังกับศพเดินได้ เขาจำได้แล้วงั้นหรือ?
หรูซีใช้ความคิดไม่นาน บุตรอนุเริ่มใส่ร้ายป้ายสีเพื่อให้าุโเกลียดชังนาง อวิ๋นซียืนกรานปกป้องนางทุกข้อกล่าวหา เขาบดบังนางเสียมิดชิดไม่ให้ใครเข้าใกล้นาง ถกเถียงพี่ใหญ่อย่างเอาเป็เอาตาย กว่านางจะได้จังหวะแทรก
“อย่าโต้เถียงกันให้เสียเวลาเลยเ้าค่ะ ข้ากลับจวนก็ได้ จะไม่มารบกวนพวกท่านอีก... เพียงแต่...” นางแสร้งตัดบท ชำเลืองมองไปทางคุณชายจื่อหาวด้วยสายตาเวทนา “ของหมั้นที่ท่านโหวเคยมอบให้จวนแม่ทัพเสิ่นนั้นมีปะการังแดง ในแผ่นดินต้าฉีมีเพียงสองชิ้น ชิ้นหนึ่งอยู่ที่ข้า ส่วนอีกชิ้นหนึ่งอยู่กับองค์รัชทายาท ยังมีโสมป่าหายาก ราคาโสมในเมืองตอนนี้ก็แพงยิ่งเสียกว่าทองคำ ข้าอุตส่าห์เก็บรักษาอย่างดีมานับสิบปี คุณค่ามิได้ลดลงเลย ได้ยินว่ารักษาโรคช้ำใน อาการาเ็จากภายในได้ผลดียิ่งนัก ในรายการของหมั้นยังมีตำรับยาอายุวัฒนะโบราณ เก่าแก่นับร้อยปี แม้แต่ในคลังหลวงก็สูญหายไปนานแล้ว”
“ทำเป็โอ้อวดไปคุณหนูเสิ่น ตระกูลซูของข้าเคยได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็ถึงจวนโหว จวนแม่ทัพของเ้าเล่า มิเห็นมีดีอะไร เป็แค่แม่ทัพไร้ชื่อไร้นาม บิดามารดาตายในสนามรบ ทิ้งบุตรสาวโดดเดี่ยวกำพร้า ยังจะมีหน้ามาเหยียบย่ำพวกเราด้วยของหมั้นเพียงเท่านี้รึ!”
รองเสนาบดีซูตะคอกด้วยท่าทางเหยียดหยาม ถ่มน้ำลายดูถูกนาง เป็ฮูหยินซูที่ละโมบในของหมั้น อยากได้ยารักษาโรคบุตรชาย หากได้ของล้ำค่าของท่านโหวคืนมาย่อมเป็ผลดีกว่าไปยื้อแย้งสะใภ้มารยาผู้นี้
“ในเมื่อพวกท่านไม่เอาก็ไม่เป็ไร เช่นนั้นก็ช่างเถิด ข้าจะสั่งให้บ่าวเผาทิ้งเดี๋ยวนี้ ส่วนเงินก็เอาไปโปรยทานชาวบ้านในเมือง”
“จริงด้วยอาหรู คนตายก็ตายไปแล้ว มิสู้รักษาคนเป็ดีกว่า ตอนนี้พระชายากำลังป่วย องค์รัชทายาทหรือจะยอมมอบปะการังแดงให้ตระกูลซู...”
อวิ๋นซีทำตัวมีประโยชน์ ดึงแขนคนตัวเล็กเบา ๆ ให้ออกมาประจันหน้าตระกูลซู ส่วนตัวเขาคงรอนางแสดงงิ้ว นางปกป้องเขา ย่อมปกป้องนางอย่างสุดกำลัง
“ถึงข้าจะอยากมอบของล้ำค่าให้พวกท่าน แต่ข้ายังมิได้แต่งเข้าจวนนี้ ในสัญญาหมั้นหมายของท่านโหวระบุชัดเจนว่าเป็บุตรชายคนโตตระกูลซู การยกของมีค่าให้กัน หากไม่มีอะไรมาแลกเปลี่ยนคืน เกรงว่าจะเป็เื่เข้าใจผิดเอาได้ พักหลังมานี้ข่าวลือในจวนท่านไม่ค่อยจะดี เกิดใครมากล่าวหาจวนอดีตโหวอันสูงส่งของพวกท่าน นอกเสียจากไร้คุณธรรม รักบุตรอนุ รักบุตรคนโตมากกว่าคนเล็กแล้วยัง... เงินขาดมือ...”
“นี่เ้า!” ฮูหยินซูชี้หน้าแขกที่ไม่ควรได้รับการเชิญเข้ามานั่งในจวน คุณหนูโบกมือมา
“ขอโทษด้วย ๆ จะว่าเงินขาดมือ ไม่ถูกต้องนัก ควรเรียกยากจน หนี้ท่วมหัวสิ ถึงจะถูกต้อง...”
“สามหาว!” าุโกระแทกไม้เท้าดังปัง เสียงดังชวนให้ใ คุณหนูผู้เตรียมการมาดีถือเป็โอกาสทองของนาง
“ข้ามิได้โกหกเลยแม้สักคำเ้าค่ะฮูหยินผู้เฒ่า ร้านค้าในมืออนุภรรยา สหายจอมปลอมปอกลอกไปหมด กี่เดือน ๆ ก็ติดลบ ในรายการสินค้าใหม่ ของจริงปะปนไปกับของปลอม ลูกค้าที่มาซื้อของตาดีได้ตาร้ายเสีย ตระกูลซูไม่มีเงินจ่ายพนักงานมาสองเดือนแล้ว ลูกจ้างทำงานหนักก็ต้องกินต้องใช้ ไม่ให้เงินวันนี้ ระวังพวกเขาจะพากันไปฟ้องทางการเอานะเ้าคะ”
“เ้าเอาอะไรมาพูด! จิ่งเฉิง ไปตรวจบัญชีร้านค้า เอารายการเงินเดือนของพนักงานมา” ฮูหยินซูเรียกบ่าวรับใช้คนสนิทไปหยิบบัญชีของบ้าน บุตรอนุฝาแฝดเข้าไปเกาะขามารดารอง ทุกคนมองสองฝาแฝดด้วยสายตาที่้าคำตอบ
“ทะ... ท่านแม่รอง อย่าเชื่อนางนะเ้าคะ นางเจตนาไม่บริสุทธิ์กับตระกูลซู”
“ใช่ ๆ นางมาทีไร มีเื่ทุกที ไล่นางกลับไปได้แล้ว อย่าให้นางอยู่ต่อเลย อาการพี่ใหญ่ก็ไม่ค่อยดี ดูสิ เขาจะเป็ลมแล้ว”
“มิได้ทำความผิด จะร้อนรนทำไม มิใช่ว่าข้านำความมาฟ้องผู้ใหญ่หรือ พวกเ้าถึงได้หวาดกลัวจนตัวสั่น ดูสิ จะเป็ลมอยู่แล้ว อย่ามาอ้างคนป่วยเลย เื่คนป่วย ป่วยก็ไปนอน”
“จวนข้า ทำไมข้าจะอยู่มิได้ เ้าสิต้องเป็ฝ่ายไป ท่านยายท่านย่าขอรับ หญิงแพศยาผู้นี้เกาะติดข้ามาเป็สิบปี นางมาหลอกลวงน้องเล็กแน่” คุณชายใหญ่มั่นใจในความคิดตน กระทั่งรายการจากมือบ่าวส่งมาถึงบิดาและบุตรชาย เมื่อก้มดูรายจ่ายของร้านค้าก็ต้องใ ของมีค่าขายออกไปแต่ไม่มีเงินรับเข้ามา อันที่มีเงินเข้าและออกในวันเดียวกันราคาสูงจนดูน่าสงสัย
470
