ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 79

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

.

โทรุ : " ปกติเธอทำอะไรเวลานอนไม่หลับ "

ไมเด้น : " ไม่รู้สิ ปกติแล้วฉันเป็นพวกหลับง่าย หัวถึงหมอนก็นอนเลย "

จากที่โทรุนอนอยู่บนเตียงก็พยายามลุกขึ้นมานั่ง แต่โทรุลุกขึ้นมานั่งเร็วเกินไปทำให้เกิดอาการหน้ามืด

โทรุเสียหลักจนล้มลงไปหาไมเด้นที่นอนอยู่ข้างเตียง

.

โทรุ : " โทษที! หน้ามืดนะ "

ไมเด้น : " ไหวไหม!? "

โทรุ : " ไหวอยู่ สงสัยลุกขึ้นมานั่งเร็วเกินไปหน่อย "

ไมเด้น : " งั้นก็ลุกไปสิ นายทับฉันอยู่นะ "

โทรุล้มลงทับบนตัวของไมเด้นพอดี หลังจากตั้งตัวได้โทรุก็พยายามใช้แขนดันตัวเองขึ้นมานั่งบนเตียง

แต่ท่าทางของโทรุดูเหมือนจะไม่แรง ไมเด้นจึงได้จับมือของโทรุเอาไว้

.

ไมเด้น : " ดูไม่ไหวเลยนะ ไม่ต้องลุกขึ้นไปหรอก ลงมานอนข้างๆ ก็ได้ "

โทรุเอนตัวลงนอนข้างไมเด้นอย่างช้าๆ ทั้งสองมองหน้ากันอยู่สักพัก

.

โทรุ : " หน้าแดงสุดๆ ไปเลยนะ "

ไมเด้น : " รู้น่า!!.............หน้านายดูไม่แดงเลยนะ เคยชินกับต้องนอนข้างผู้หญิงเหรอ "

โทรุ : ".......................ก็เคยอยู่นะ " (โทรุหมายถึงว่าเขาเคยนอนข้างคุณเจ้าหน้าที่รัฐบ่อยๆ ตอนเด็ก)

ไมเด้น : " ว่าไงนะ? " (ไมเด้นคิดว่าโทรุเคยทำแบบนี้กับอลิสตอนที่โทรุโดนพลังของอลิสควบคุมอยู่)

โทรุ : " ที่หน้าไม่แดงคงเป็นเพราะเสียเลือดมากนะ " (พยายามแก้ตัวหลังจากเห็นสีหน้าบูดบึ้งของไมเด้น)

ไมเด้น : " เคยทำแบบนี้กับอลิสแล้วสินะ! "

โทรุ : " ไม่เคยนะ!! อย่างมากก็แค่....................เออ.....................แค่ " (พึ่งนึกขึ้นได้ว่าเคยโดนอลิสจูบ)

ไมเด้น : " แค่อะไร!? พูดมาเลยนะ! "

โทรุ : " แค่................เคยโดนอลิสจูบนะ "

ไมเด้น : " ............อย่าขยับ! "

หลังจากรู้ว่าโทรุเคยโดนอลิสจูบ ไมเด้นก็บอกให้โทรุห้ามขยับก่อนจะพลิกตัวขึ้นมาคร่อมบนตัวของโทรุ

ไมเด้นขยับหน้าของเธอเข้ามาใกล้กับโทรุ จนริมฝีปากของทั้งสองสัมผัสกันก่อนจะเริ่มจูบกันอย่างจริงจัง

.

โทรุ : " (จ้องหน้าไมเด้นเหมือนอยากจะถามอะไรบางอย่างแต่ไม่ได้พูดอะไรออกไป) "

ไมเด้น : " ลบรอยที่ยัยนั้นทำเอาไว้ไง "

หลังจากนั้นทั้งสองจูบกันต่ออยู่หลายนาที แต่ความรู้สึกของพวกเขาสั้นเพียงเสี้ยววินาที

ก่อนจะมีเสียงดังขึ้นที่หน้าประตูบ้านหลังจากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงเคาะประตูและเสียงกดกริ่งหน้าบ้าน

ทำให้ทั้งสองตกใจสะดุ้งจนแยกออกจากกันทั้งเมื่อกี้ยังตัวติดกันอยู่

ไมเด้นรีบลุกขึ้นโดยเธอยืนมือเพื่อให้โทรุจับเพื่อช่วยให้โทรุลุกขึ้นยืนไหว

.

ไมเด้น : " ลงไปดูข้างล่างกันเถอะ "

โทรุ : " ใครมาตอนนี้เนี่ย "

ไมเด้น : " คุณลิน่ากลับมามั่ง "

โทรุ : " เธอมีกุญแจ "

ทั้งสองเดินออกจากห้องมาพบกับ เรย์ เม็กและนีโร่ที่มากองกันอยู่ที่หน้าบันไดทางลง

เพราะทั้งสามไม่กล้าลงไป เพราะกลัวจะเป็นพวกทหารกบฏ โดยมีเสียงเคาะประตูและเสียงกริ่งดังอยู่เป็นระยะ

.

เรย์ เม็กและนีโร่ : " คู่รักออกมาได้ซะทีนะ "

โทรุ : " พวกมึงอยู่นี่แหละ เดียวกูลงไปดูเอง "

เม็ก : " จะไม่เป็นเหรอวะ "

โทรุ : " กูเป็นเจ้าของบ้านนะ ถ้าพวกมึงลงไปด้วยจะดูน่าสงสัย โดยเฉพาะไอ้สองคนนั้น " (หมายถึงเรย์กับนีโร่)

ไมเด้น : " ฉันจะเดินลงไปด้วย เดียวนายจะล้มเอา "

ไมเด้นเข้ามาพยุงโทรุเพื่อช่วยพาโทรุลงบันได หลังจากลงมาชั้นล่างได้ โทรุก็ไปเปิดประตูหน้าบ้าน

.

อีลีท : " ช้าจริง! ไมเด้นอยู่นี่ใช่ไหม? "

ดอล : " พี่โทรุ! " (วิ่งมากอดโทรุ)

ฟารา : " หน้าเธอซีดนะ แต่ขอพวกเราเข้าไปก่อนได้ไหม "

โทรุ : " เชิญครับ "

ถึงจะไม่รู้ว่าเรื่องเป็นมายังไง โทรุก็ให้ทั้งสามคนเข้ามาในบ้านก่อน อีลีทเป็นคนพาฟาราและดอลมาที่นี่

ดอลที่เห็นโทรุก็วิ่งเข้ามากอดเหมือนทุกครั้ง เมื่อรู้ว่าไม่มีอันตราย เรย์ เม็ก และนีโร่ที่อยู่ชั้นสองก็ลงมาข้างล่าง

ไมเด้นก็ได้เจอกับอีลีทที่ซึ่งเธอก็ดีใจมากที่เพื่อนอย่างอีลีทไม่เป็นอะไร

.

อีลีท : " โทษทีนะ ที่ทำให้พ่อเธอเป็นอันตราย "

ไมเด้น : " แค่เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว

หลังจากอีลีทเห็นไมเด้นก็กล่าวขอโทษก่อนเป็นอย่างแรกที่ทำให้พ่อของไมเด้นต้องตกอยู่ในอันตรายไปด้วย

เนื่องจากพ่อของไมเด้นได้เอาตัวมาบังกระสุนให้อีลีท

.

ฟารา : " ขอขัดจังหวะก่อนนะ คืนนี้ขอพวกเรานอนที่นี่สักคืนนะ "

โทรุ : " ได้ครับ แต่ห้องมีแค่สองห้อง คงต้องนอนเบียดกันหน่อย "

เรย์ เม็กและนีโร่ ไปย้ายหมอนกับผ้าห่มมานอนที่ห้องของโทรุ ส่วนไมเด้นก็ไปย้ายหมอนกับผ้าห่มมานอนที่ห้องพ่อแม่ของโทรุ

แบ่งกันนอนโดยห้องของโทรุเป็นพวกผู้ชายทั้งสี่คน ห้องพ่อแม่ก็ให้ไมเด้น อีลีท ฟาราและดอลนอนด้วยกัน

.

ฟารา : " หน้าเธอซีดมาก เกิดอะไรขึ้น "

โทรุ : " โดนยิงนะครับ เสียเลือดไปมาก "

อีลีท : " ว่าไงนะ!? นายโดนยิงเนี่ยนะ? ทั้งที่ฉันใช้พลังกับนายไม่ได้ "

ฟาราสังเกตเห็นอาการของโทรุดูไม่ค่อยดีจึงถามออกไป หลังจากรู้ว่าโทรุโดนยิง ฟาราและอีลีทแปลกใจมากเพราะทั้งสองรู้ว่าโทรุมีพลังอะไร

.

อีลีท : " ก่อนหน้าก็โดนอลิสใช้พลังใส่ ตอนนี้ก็โดนยิง สรุปพลังนายทำอะไรได้บ้างเนี่ย? "

ไมเด้น : " เตรียมห้องเสร็จแล้ว มานอนเถอะ "

ไมเด้นเดินลงมาบอกว่าเธอเตรียมห้องนอนเสร็จแล้วให้ขึ้นมานอนได้เลย

โทรุกำลังจะแยกไปนอนห้องตัวเอง แต่ดอลวิ่งนำโทรุเข้าห้องของโทรุไปก่อน

ดอลวิ่งเข้าค้นที่ตู้เสื้อผ้าของโทรุก่อนจะหยิบตุ๊กตาที่เธอสร้างขึ้นมาออกมาจากตู้ จากนั้นดอลก็วิ่งออกจากห้องของโทรุไปหาฟารา

.

นีโร่ : " เด็กนั้นใคร? "

เรย์ : " หลานของอาจารย์ฟารา "

เม็ก : " นอนเหอะ ง่วงแล้ว "

นีโร่ : " ไอ้โทรุอะ!? "

โทรุ : " มาแล้ว! "

หลังจากดอลวิ่งออกจากห้องไปโทรุก็เข้ามาพอดี

.

ระหว่างที่กำลังจะนอนหลับ โทรุคิดถึงเรื่องตุ๊กตาตัวนั้นที่ดอลให้มาตั้งนานมากแล้ว

ตอนแรกตุ๊กตาตัวนั้นเล็กแค่ฝ่ามือและมันก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนตอนที่ดอลถือมันวิ่งผ่านโทรุไป

ตุ๊กตาตัวนั้นขนาดเกือบเท่าตัวของดอลเลย ไหนจะเรื่องความฝันที่โทรุฝันเจอลิน่าก่อนหน้านี้อยู่หลายครั้งก่อนที่ความฝันนั้นจะหยุดไป

ทำให้โทรุคิดว่าต้องถามเรื่องของดอลกับฟาราในวันพรุ่งนี้

.

ในห้องของพวกผู้หญิง ไมเด้นถามเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นข้างนอก อีลีทบอกว่าก่อนจะมาที่บ้านของโทรุ

เธอได้แวะไปที่โรงเรียนเพื่อถามหาพ่อของไมเด้นและก็ได้เจอกับแม่ของไมเด้นที่เฝ้าอาการของคนเป็นพ่ออยู่

อีลีทยังบอกว่าอาการของพ่อไมเด้นดีขึ้นมามากแล้ว เหลือแค่รอให้ร่างกายฟื้นตัวเท่านั้น

.

อีลีท : " ฉันต้องหนีออกนอกประเทศไปสักระยะ เพราะใช้พลังมากไปนะ "

อีลีทยังเล่าให้ไมเด้นฟังอีกว่าหลังจากไปส่งพ่อไมเด้นที่โรงเรียนแล้ว เธออยากจะกลับมาช่วยไมเด้นกับแม่

แต่เป็นเพราะว่าพวกทหารสามารถตามร่องรอยพลังของเธอได้ จึงต้องให้โทรุมาแทนและตัวเธอต้องล่อทหารไปที่อื่น

ระหว่างที่กำลังหนีไปเรื่อยๆ ก็ทำให้อีลีทก็เริ่มควบคุมพลังตัวเองไม่ค่อยได้จึงหนีออกนอกประเทศซึ่งเป็นที่ที่พวกทหารตามไปไม่ได้

เวลาก็ได้ผ่านไปสักพักอีลีทจึงกลับมาในประเทศเพื่อมาหาฟาราและดอลที่ซ่อนตัวอยู่

หลังจากนั้นก็กลับไปมาดูอาการของพ่อไมเด้นและแม่ไมเด้นก็บอกว่าไมเด้นอยู่ที่บ้านของโทรุ เธอจึงตามมาที่นี่ด้วย

.

ไมเด้น : " โทรุยังไม่ตื่นเหรอ "

ไมเด้นกำลังทำอาหารเช้าอยู่ เธอเห็นเม็ก เรย์และนีโร่เดินลงมาจากชั้นบน แต่ไม่เห็นโทรุลงมาด้วยจึงถามหาโทรุ

ทั้งสามบอกว่าโทรุยังนอนหลับอยู่ ปลุกแล้วก็ยังไม่ตื่น

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ลงมาได้ซะทีนะ ให้รอตั้งนาน พ่อแม่พวกนายกำลังเป็นห่วงอยู่เลย "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐพูดกับเรย์และนีโร่ เธอมารอรับทั้งสองพาไปส่งที่บ้านเพราะครอบครัวของทั้งสองกำลังรอพวกเขากลับไปอยู่

เธอแปลกใจนิดหน่อยที่เห็นเม็กอยู่ที่นี่ด้วย แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

.

ไมเด้น : " ตอนนี้ออกไปข้างนอกได้ใช่ไหมคะ หนูอยากจะไปหาคุณพ่อ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ไปได้เลย สถานการณ์กลับมาเป็นปกติแล้ว "

หลังจากคุยกับฟาราและอีลีทจบแล้ว คุณเจ้าหน้าที่รัฐก็ให้เรย์และนีโร่ไปขึ้นรถที่รออยู่ด้านนอก

เมื่อคุณเจ้าหน้าที่รัฐออกไปแล้ว ฟารากับอีลีทก็จะกลับไปยังสำนักงานของ 4 มหาอำนาจเพื่อดูความเสียหาย

โดยจะให้เม็กดูแลดอลอยู่ที่นี่จนกว่าโทรุจะตื่น เพราะไมเด้นเองก็จะรีบไปดูอาการของคุณพ่อและจะรีบกลับมา

.

เม็ก : " เหลือเราคนเดียวงั้นเหรอ? "

ไมเด้น : " นายอย่าพึ่งรีบกลับบ้าน รอฉันกลับมาก่อน ไปแป๊บเดียวเดี๋ยวกลับมา " (รีบออกจากบ้านโทรุ)

ดอล : " (มองไปที่เม็กและรู้สึกกลัวจึงวิ่งหนีขึ้นไปหาโทรุที่นอนอยู่) "

เม็กเองก็ไม่รู้วิธีดูแลเด็กจึงปล่อยให้ดอลทำตามใจชอบไปโดยไม่ได้ตามขึ้นไปดูที่ห้องของโทรุ แต่มานั่งกินข้าวเช้ารอโทรุตื่น

ก่อนจะออกไป ไมเด้นได้บอกกับเม็กรอให้เธอกลับมาก่อน เพราะต้องมีคนอยู่ดูแลโทรุ

.

_____________________________________จบตอน_____________________________________________