'หอโอสถเมืองัฟ้า'
ทางด้านซิ่วอิงที่เดินตามหวางิ ไปรอผลการทดสอบในห้องของหัวหน้าสมาคม ขณะที่นั่งรอผลประเมินอยู่นั้น ซิ่วอิงสอบถามหวางิถึงเื่ที่อยากรู้หลายเื่ ่นึงเธอก็เอ่ยถามขึ้นมาว่า
" พี่ชายหวางิ.. เหรียญตราผู้ปรุงโอสถมีกี่ระดับเ้าคะ.."
หวางิจึงได้อธิบายว่า
“ เหรียญตรานักปรุงโอสถ เป็เครื่องยืนยันตัวตนของนักปรุงโอสถของเมืองัฟ้า แบ่งเป็ 6 ขั้นคือ เหรียญตราขั้นทองแดง ขั้นเงิน ขั้นทอง ขั้นหยก ขั้นเพชร และ เหรียญตราัฟ้า.. ซึ่งเหรียญตราัฟ้าเป็ระดับผู้ปรุงโอสถขั้นสูงสุด ของเมืองัฟ้าแห่งนี้.."
เมื่อหวางิกล่าวจบ ก็มีเสียงเปิดประตูเข้ามาพอดี ซึ่งเป็ผู้าุโทั้ง 4 นั่นเอง เมื่อผู้าุโเก๋อหยุนและผู้าุโคนอื่นๆได้เข้ามาครบทุกคน ผู้าุโเก๋อหยุนหัวหน้าสมาคม ได้แจ้งผลการทดสอบต่อซิ่วอิง
" จ้าวซิ่วอิง.. เ้าผ่านการทดสอบ และพวกเราได้ลงความเห็นกันแล้วว่า ทางสมาคมนักปรุงโอสถ ขอมอบเหรียญตราัฟ้าแก่เ้า.. เพื่อยืนยันว่า.. เ้าเป็นักปรุงโอสถเหรียญตราัฟ้า ของสมาคมนักปรุงโอสถเมืองัฟ้าแห่งนี้ "
เมื่อผู้าุโเก๋อหยุนกล่าวจบ จึงยื่นเหรียญตราัฟ้าให้แก่ซิ่วอิง
" เ้าต้องหยดเืลงบนเหรียญตรานี้.. เมื่อเ้าได้ทำการหยดเืแล้วจึงจะเป็เ้าของที่แท้จริง และเป็ผู้ปรุงโอสถของสมาคมโดยสมบูรณ์ "
ผู้าุโเก๋อหยุนกล่าวจบ ซิ่วอิงจึงหยดเืลงไปยังเหรียญตราัฟ้าทันที
" ขอบคุณผู้าุโทุกท่านเ้าค่ะ.."
ซิ่วอิงกล่าวขอบคุณพร้อมโค้งตัวลงคำนับาุโทั้งสี่
" เอาละ.. ต่อจากนี้เ้าคือนักปรุงโอสถระดับสูงสุดของสมาคมแล้ว ว่าแต่เ้าสามารถบอกพวกข้าได้หรือไม่ ผู้ใดเป็อาจารย์ของเ้า ”
าุโเก๋อหยุนเอ่ยถามขึ้น ด้วยความอยากรู้ว่าเซียนตนใดกัน ถึงได้ฝึกลูกศิษย์ได้เก่งกาจเช่นนี้
“ เอ่อ.. เื่นี้ข้าต้องขอโทษผู้าุโทุกท่าน ข้านั้นไม่สามารถบอกได้ เพราะข้าเองก็ไม่ทราบว่าท่านอาจารย์เป็ผู้ใด.. ท่านอาจารย์เพียงบอกกับข้าว่า ท่านมิใช่คนดินแดนนี้เ้าค่ะ "
ซิ่วอิงกล่าวอย่างนอบน้อม อีกทั้งขณะพูดถึงอาจารย์เธอก็ชี้มือขึ้นไปบนท้องฟ้า บอกพวกเขาเป็นัยถึงตัวตนของอาจารย์ ผู้าุโทั้ง 4 ตาเบิกกว้างกับการบอกเล่าของซิ่วอิง มีตัวตนระดับนั้นเป็อาจารย์นี่เอง นางถึงได้เก่งกาจถึงเพียงนี้
“ เอาละๆ.. พวกเราทราบแล้ว ”
าุโเก๋อหยุนรีบกล่าวขึ้นมา เมื่อรับรู้ถึงตัวตนของอาจารย์สาวน้อยคนนี้ เพราะคนจากเบื้องบนนั้น พวกเขาไม่สามารถล่วงเกินได้
" ขอบคุณผู้าุโทั้ง 4 เ้าค่ะ.. ผู้เยาว์ต้องขอตัวก่อน "
“ อืม.. เ้าไปเถอะ.. ข้าจะให้หวางิออกไปส่ง”
“ ข้าขอลาเ้าค่ะ..”
เมื่อออกมาจากห้องหัวหน้าสมาคม หวางิก็นำซิ่วอิงมาส่งด้านหน้าหอโอสถ ซิ่วอิงพูดคุยกับหวางิอีกชั่วครู่ จึงขอตัวออกมา พบกับบิดาที่นั่งรออยู่ที่หน้าโอสถ จึงเอ่ยด้วยความดีใจว่า
“ ท่านพ่อ.. ข้าสอบผ่านแล้วเ้าค่ะ..”
“ เหรอ.. ฮ่าๆๆ.. ดีจริงๆ แล้วเ้าได้เหรียญตราประเภทใด..”
“ อิอิ.. ท่านพ่อข้าได้เหรียญตราัฟ้า ซึ่งเป็ขั้นสูงสุดของสมาคมโอสถเลยเ้าค่ะ..”
ซิ่วอิงกล่าวพลางยิ้มให้ผู้เป็บิดาด้วยความสุข
“ ฮ่ะๆๆ.. ลูกสาวข้าช่างมากความสามารถยิ่งนัก.. ต่อไปครอบครัวเราจะได้ลืมตาอ้าปากได้บ้างแล้ว..”
“ เ้าค่ะท่านพ่อ.. ลูกจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง .."
จ้าวเว่ยลูบหัวบุตรสาวด้วยความรัก ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมา
" เ้า้าไปทึ่ใดอีกหรือไม่.. อิงเอ๋อร์.."
" ลูกอยากไปหอประมูล.. ท่านพ่อเราไปที่หอประมูลกันต่อดีกว่า ลูกจะเอาโอสถไปประมูลเ้าค่ะ "
“ งั้นรึ.. ถ้าเช่นนั้นพ่อจะพาเ้าไป..”
‘หอประมูลั์’
จ้าวเว่ยจึงพาซิ่วอิงเดินทางไปยังหอประมูลประจำเมืองัฟ้า ผ่านไปครู่ใหญ่สองพ่อลูกก็มาถึงหอประมูล ซึ่งเป็อาคารสองชั้นหลังใหญ่กลางเมือง ชื่อว่า ‘หอประมูลั์’
" ยินดีต้อนรับนายท่านและคุณหนูเ้าค่ะ.. ข้าซูหลันขอต้อนรับสู่หอประมูลั์เ้าค่ะ "
หญิงสาววัยไม่เกิน 25 ปี หน้าตาสวยเฉี่ยวนามซูหลันซึ่งทำหน้าที่ต้อนรับแขก ออกมาต้อนรับและกล่าวขึ้นมาอย่างนอบน้อม
" สวัสดีพี่สาวซู.. ข้าจ้าวซิ่วอิง นี่บิดาข้าจ้าวเว่ย พวกเราเอาของมาประมูล รบกวนพี่สาวด้วย"
ซิ่วอิงแจ้งความประสงค์ พนักงานต้อนรับสาวสวยจึงกล่าวกับทั้งคู่
" เชิญตามข้ามาเ้าค่ะ.. นายท่าน คุณหนูจ้าว "
กล่าวจบซูหลันพาซิ่วอิงและบิดาไปรอที่ห้องรับรอง เมื่อทั้งสองเข้ามาที่ห้องรับรองแขก ซูหลันก็จัดน้ำชาและของว่างให้แก่สองพ่อลูก
" น้ำชาและของว่างเ้าค่ะ ท่านทั้งสองโปรดรอซักครู่ "
จากนั้นนางก็ออกไปจากห้องรับรอง จนเวลาผ่านไปครู่นึง ซูหลันจึงได้มาเชิญซิ่วอิงและบิดา ให้ไปพบผู้าุโที่ห้องประเมินราคา
‘ก็อกๆๆ’
" ซูหลัน พานายท่านจ้าวและคุณหนูมาแล้วเ้าค่ะ"
"เข้ามาได้"
เสียงแหบๆดังมาจากในห้อง ซูหลันให้ซิ่วอิงกับบิดาเข้าไปด้านใน เมื่อเข้าไปถึงจ้าวเว่ยและซิ่วอิงโค้งคำนับให้คนในห้องเล็กน้อย แล้วเอ่ยทักทาย
" ข้าจ้าวซิ่วอิงกับบิดาจ้าวเว่ย ขอคารวะผู้าุโ.."
" อืม.. เชิญนั่ง ข้ามีนามว่าซูไห่ เป็ดูแลและประเมินราคาของหอประมูล พวกท่านมีสิ่งของอันใดส่งเข้าประมูลหรือ "
ผู้าุโซูกล่าวถามขึ้นอย่างอารมณ์ดี จากการแสดงความนอบน้อมของบิดาและบุตรสาวคู่นี้
" ท่านผู้าุโซู.. ข้านำของสิ่งนี้มาประมูลเ้าค่ะ "
ซิ่วอิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม ฝ่ายจ้าวเว่ยก็นั่งจิบชานิ่งๆ มองบุตรสาวด้วยสายตาภูมิใจ ซิ่วอิงนำขวดหยกออกมาจากแหวนมิติจำนวน 10 ขวด แล้วยื่นไปให้ผู้าุโซูตรวจสอบเพื่อประเมินราคา
ผู้าุโซูรับไปแล้วเปิดขวดออก เมื่อเห็นของที่อยู่ในขวดถึงกับมือไม้สั่นด้วยความใ
" ค.. คุณหนูจ้าว นะ นี่.. นี่มันน้ำทิพย์ดาราใช่หรือไม่ "
ชายชราเอ่ยถามเสียงสั่น
" ใช่แล้วเ้าค่ะผู้าุโ.. ในขวดหยกทั้ง 10 ขวดนี้ แต่ละขวดบรรจุน้ำทิพย์ดาราขวดละ 10 หยด.. ไม่ทราบว่าท่านจะให้ราคาสักเท่าไหร่เ้าคะ "
ซิ่วอิงกล่าววาจาด้วยท่าทีปรกติ ไม่มีความเย่อหยิ่งจากสิ่งของล้ำค่าที่นำออกมาสักนิดเดียว
" เอ่อ.. หากเ้าจะขาย ข้าให้เ้าขวดละ 1 หมื่นเหรียญทอง แต่หากเ้าจะนำเข้าประมูล ทางหอประมูลจะหักค่าใช้จ่าย 1 ใน 100 ส่วนจากราคาประมูล ไม่ทราบว่าเ้า้าจะขายหรือจะนำเข้าประมูล.. แต่หากเ้าจะนำเข้าประมูล ถือเป็โชคดีของเ้าที่มาวันนี้ เพราะอีก 2 ชั่วยามจะมีการประมูลพอดี"
ผู้าุโซูกล่าวจบก็หันไปมองจ้าวเว่ยผู้เป็บิดา ซึ่งั้แ่เข้ามาเขาเอาแต่นั่งจิบชาแทบจะไม่เอ่ยวาจา จ้าวเว่ยเมื่อเห็นาุโซูหันมามองตัวเองก็เอ่ยขึ้น
“ ท่านาุโ.. ข้าให้สิทธิ์ตัดสินใจแก่บุตรสาว หากนาง้าเช่นใดก็ทำแบบนั้น ”
“ อืม.. งั้นหรือ.. แล้วเ้าจะเอาแบบไหนนังหนูน้อย ”
" ข้าขอนำน้ำทิพย์ดาราเข้าร่วมประมูลเ้าค่ะ "
ซิ่วอิงกล่าวตอบ พลางคิดในใจ
'นี่คือน้ำทิพย์ดาราเชียวน่ะ หากเอาเข้าประมูลต้องได้เงินมากกว่าอย่างแน่นอน'
" ได้.. ข้าจะให้คนไปกระจายข่าว เื่ที่มีน้ำทิพย์ดารามาเข้าประมูลให้คนในเมืองรับรู้ "
" เอ่อ.. ผู้าุโซู.. ข้ายังมีของบางอย่าง ไม่ทราบว่าท่านสนใจหรือไม่ "
กล่าวจบซิ่วอิงก็นำขวดหยกออกมาจากแหวนมิติอีก 2 ขวด แล้วส่งให้ผู้าุโซู
ทันทีที่เปิดออกดูทั้งสองขวด ผู้าุโซูถึงกลับอ้าปากค้างด้วยความใ เขาเป็ผู้ประเมินราคาสิ่งของประมูลมาหลายสิบปี เพียงดูก็รู้ว่าสิ่งของในขวดหยกคืออะไร
" ์.. นี่มันโอสถทะลวงปราณระดับปฐี อีกขวดนึงก็โอสถทะลวงปราณระดับนภา นี่ นี่.. เ้ามีโอสถพวกนี้ได้อย่างไรกัน ”
ผู้าุโซูเอ่ยขึ้นมาเสียงสั่น โอสถพวกนี้วัตถุดิบทั้งสมุนไพรและส่วนผสมต่างๆนั้นหายากมาก ถึงแม้นจะมีของเ่าั้แต่การปรุงนั้นยากยิ่งกว่า มีเม็ดเดียวก็แย่งกันจนฆ่ากันตายได้เลย แต่สาวน้อยหน้าตางดงามผู้นี้กลับมีถึง 2 ชนิด อีกทั้งแต่ละชนิดกลับมีถึง 5 เม็ด
“ เอ่อ.. ผู้าุโ.. นี่เป็ของอาจารย์ข้าฝากมาประมูลเ้าค่ะ ส่วนอาจารย์ข้าเป็ใครนั้นข้าไม่สามารถบอกท่านได้ ”
ซิ่วอิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ อืม.. ข้าใไปหน่อย แล้วเ้าจะนำเข้าประมูลทั้งหมดนี่เลยหรือ "
" เ้าค่ะผู้าุโ.. โอสถสองชนิดอย่างละห้าเม็ด ข้าคิดว่าท่านควรประมูลครั้งละ 1 เม็ดเ้าค่ะ "
ซิ่วอิงตอบทันทีแบบไม่มีอาการลังเล โอสถเหล่านี้เธอจะปรุงเมื่อไหร่ก็ได้ เพราะสมุนไพรที่เป็ส่วนผสมมีอยู่มากมายในมิติของเธอ อีกทั้งตอนนี้ซิ่วอิงนั้น้าเงินเป็จำนวนมาก
เมื่อผู้าุโซูหายจากอาการใ จึงได้เอ่ยถามต่อ
" นังหนูน้อย.. เ้าจะไม่เก็บไว้เพื่อให้ตัวเองหรือบิดาของเ้าบ่มเพาะเลยรึ.. "
" ไม่เ้าค่ะ.. ตอนนี้ข้าจำเป็ต้องใช้เงิน.."
คำตอบของซิ่วอิงทำเอาผู้าุโซูหมดคำพูดไปเลย
“ เอาละนังหนูน้อย.. ข้าจะให้คนไปกระจายข่าว ถึงสิ่งของที่เ้านำมาประมูลทั้งสองอย่าง.. แต่ว่าเวลาเพียงสองชั่วยาม ข้าไม่มั่นใจว่าผู้คนจะรับรู้กันทั้งเมืองหรือไม่”
าุโซูกล่าวอย่างกังวลเล็กน้อย หากประมูลได้ในราคาไม่สูงมาก หอประมูลจะได้ส่วนแบ่งน้อยลงไปด้วย ซิ่วอิงยิ้มน้อยๆแล้วกล่าวว่า
“ ผู้าุโซู.. ของที่ข้านำมาประมูลคนธรรมดาประมูลไม่ได้หรอก.. ท่านเพียงส่งคนไปแจ้งแก่ตระกูลใหญ่ คหบดีที่ร่ำรวย หรือสำนักยุทธที่้าสิ่งของเหล่านี้.. ข้าคิดว่า เพียงรู้ข่าวพวกเขาคงรีบมาแน่นอนเ้าค่ะ”
" ฮ่ะๆ ที่เ้าพูดมาก็ถูก.. ของเหล่านี้คนรวยเท่านั้นที่สามารถประมูลได้ เ้านี่หลักแหลมจริงๆ .. นี่คือป้ายหยกแขกผู้มีเกียรติของหอประมูลั์ เ้าสามารถใช้ได้ทุกที่ๆเป็ธุรกิจการค้า ภายใต้หอประมูลั์ของเรา ซึ่งมีสาขาอยู่ทั่วทวีปัศักดิ์สิทธิ์ "
ผู้าุโซูกล่าวพร้อมมอบป้ายหยกให้ซิ่วอิง ซึ่งเป็ของที่ถูกใจเธออย่างที่สุด เพราะเธอวางแผนจะขยายธุรกิจไปทั่วทวีปแห่งนี้ วันนึงต้องได้ใช้ป้ายหยกนี้แน่นอน
" ขอบคุณเ้าค่ะผู้าุโ.."
" นังหนูน้อย เ้าต้องหยดเืไปที่ป้ายหยกเพื่อแสดงตัวตนด้วย เพราะถ้าหากสูญหายคนอื่นจะไม่สามารถใช้ป้ายหยกอันนี้ได้"
" เ้าค่ะผู้าุโ.."
กล่าวจบซิ่วอิงก็หยดเืลงไปบนป้ายหยก พลันก็มีแสงวาบขึ้นมาแสดงว่าป้ายหยกอันนี้เป็ของเธอโดยสมบูรณ์ เมื่อาุโซูเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็เอ่ยขึ้นมาว่า
" อืม.. อีกสองชั่วยามจะถึงเวลาประมูล เ้ากับบิดาอยากไปไหนก่อนหรือไม่ "
" ไม่เ้าค่ะ ข้าจะรอที่นี่"
" ถ้าเ้าอยากอยู่ที่นี่ ข้าจะให้เ้ากับพ่อไปรอในห้องพิเศษเพื่อรอดูการประมูล อยากไปหรือปล่าว"
" อยากไปสิเ้าคะ.. อิอิ"
ซิ่วอิงตอบรับทันทีอย่างไม่ลังเล ก็เธออยากเห็นว่าโลกนี้เขาประมูลกันยังไง เมื่อตกลงกันเรียบร้อยทุกคนก็ออกจากห้องรับรอง ซูหลันยืนรออยู่แล้ว ผู้าุโซูจึงเอ่ยขึ้น
" ซูหลัน.. เ้าพานังหนูจ้าวกับพ่อไปรอที่ห้องประมูลส่วนตัวที ข้าขอตัวไปจัดการธุระต่ออีกนิดหน่อย.. นังหนูเ้าไปกับซูหลัน นางจะเป็คนดูแลพวกเ้า"
เมื่อาุโซูกล่าวจบก็ออกจากห้อง เพื่อไปจัดการลงทะเบียนนำของขึ้นประมูล
" เชิญทางด้านนี้เ้าค่ะ.."
" รบกวนพี่สาวแล้ว ไปกันเถอะเ้าค่ะท่านพ่อ.."
ซิ่วอิงพูดพลางเดินตามซูหลันออกไปจากห้อง
" อืม..ไปสิ "
จ้าวเว่ยกล่าวตอบอย่างมึนๆ เพราะนึกว่านางจะลืมเขาผู้เป็บิดาเสียแล้ว เขาส่ายหน้ายิ้มๆเดินตามบุตรสาวคนเก่งไปยังห้องพิเศษ เพื่อรอชมการประมูลในอีกสองชั่วยามข้างหน้า
‘ห้องพิเศษ1 หอประมูลั์’
สองชั่วยามผ่านไป ณ ห้องพิเศษชั้นสองของหอประมูล ชั้นสองมี 20 ห้องเป็ชั้นที่สร้างเป็ห้องส่วนตัว เพื่อรับแขกระดับสูงของทางหอประมูล โดยทุกห้องมีหน้าต่างซึ่งกั้นด้วยผ้าม่านบางๆเอาไว้ เพื่ออำพรางสายตาจากบุคลลอื่น ซึ่งตอนนี้ซิ่วอิงกับบิดาอยู่ในห้องพิเศษห้องที่ 1
ยามเว่ย (13.00 - 14.59น.) ตอนนี้ภายในห้องโถงประมูลด้านล่าง ผู้เข้าร่วมประมูลต่างกำลังทยอยเข้ามานั่งด้านใน ทำให้เกิดเสียงอื้ออึงจากการพูดคุยอย่างคึกคัก เพราะเหตุที่หอประมูลได้กระจายข่าวถึงสิ่งของที่นำมาประมูลในครั้งนี้ นั่นก็คือน้ำทิพย์ดาราและโอสถทะลวงปราณระดับปฐีและระดับนภา ทำให้ตอนนี้ผู้มีอิทธิพล ตระกูลใหญ่ และผู้ฝึกยุทธในเมืองัฟ้า ต่างก็เข้าร่วมประมูลกันอย่างคับคั่ง
ภายในห้องพิเศษ 1 ซิ่วอิงและจ้าวเว่ยผู้เป็บิดาเข้ามารออยูนานแล้ว ซูหลันสาวสวยที่ก่อนถึงเวลาประมูล ได้นำชาและของว่างมาให้แล้วออกไป ตอนนี้ไกล้ถึงเวลาประมูลจึงกลับเข้ามาคอยดูแลอยู่ด้านข้าง จ้าวเว่ยที่ตอนแรกจิบชากินของว่างอย่างสบายใจ แต่พอไกล้ถึงเวลาประมูลก็เริ่มเคร่งเครียด มองซ้ายขาวเพื่อตรวจสอบความปลอดภัย
" ท่านพ่อ.. ท่านนั่งให้สบายเถอะ ที่นี้ไม่น่าจะอันตรายอะไรหรอกเ้าค่ะ.. ส่วนปราณระดับสูงที่ท่านรับรู้ได้ ข้าว่าน่าจะเป็คนของหอประมูล คอยดูแลความปลอดภัยมากกว่าเ้าค่ะ "
ซิ่วอิงกล่าวขึ้นแล้วจิบชาอย่างสบายใจ เพราะตอนที่เริ่มมีคนเข้ามาในห้องพิเศษจนเต็มทุกห้อง เธอก็สามารถััได้ถึงปราณระดับปฐี และยังมีระดับสูงถึงปราณระดับนภา ซึ่งเธอคิดว่าระดับปฐีคงจะเป็คนของตระกูลใหญ่ ส่วนระดับนภาน่าจะเป็คนของหอประมูล ที่แฝงตัวคอยดูแลความปลอดภัย
" เรียนนายท่าน.. หอประมูลของเราขึ้นชื่อเื่ความปลอดภัย ยิ่งวันนี้มีของสำคัญขึ้นประมูล เราได้เพิ่มยอดฝีมือระดับสูง แฝงตัวอยู่ตามที่ต่างๆเพื่อดูแลความปลอดภัย ขอให้นายท่านโปรดวางใจ"
ซูหลันกล่าวขึ้นเพื่อให้จ้าวเว่ยสบายใจ
" อืม.. ข้าเข้าใจแล้ว"
" การประมูลจะเริ่มแล้ว.. หากนายท่านกับคุณหนู้าสิ่งใด เรียกหาข้าน้อยได้เลยเ้าคะ ข้าน้อยขอตัวก่อน "
กล่าวจบซูหลันทำความเคารพ ก่อนจะเดินออกไปจากห้อง
‘ห้องโถงประมูล’
ป๊ง..!! ป๊ง..!! ป๊งงง..!!!
เสียงค้อนเคาะโต๊ะดังกังวานขึ้น บ่งบอกว่าได้เวลาเริ่มการประมูลแล้ว ครู่นึงก็มีสาวสวยซึ่งเป็ผู้ดำเนินการประมูล แต่งกายด้วยชุดรัดรูปสีฟ้าสดใส เดินขึ้นไปหยุดอยู่กลางเวทีประมูล
นางย่อตัวลงทำความเคารพแล้วกล่าวขึ้นว่า
" คาวระผู้มีเกียรติทุกท่าน.. หอประมูลั์ขอต้อนรับทุกท่านเ้าค่ะ ข้าน้อยซูหลินรับหน้าที่ในการประมูล สินค้าในการประมูลวันนี้ จะไม่ทำให้ทุกท่านผิดหวังแน่นอนเ้าค่ะ.."
สาวสวยซูหลินกล่าวจบ เสียงฮือฮาของผู้คนดังขึ้นมา บ้างก็เอ่ยคำหยอกเย้ากับนางด้วยความครื้นเครง
" เอาละ.. เพื่อไม่ให้ท่านผู้มีเกียรติคอยนาน เรามาเริ่มสินค้าชิ้นแรกเลยนะเ้าค่ะ"
เมื่อซูหลินกล่าวจบ ได้มีกลุ่มคนจากโรงประมูลขึ้นมาประจำตามจุดต่างๆบนเวที เพื่อดูแลความเรียบร้อยและคุ้มกันสินค้า จากนั้นมีคนเดินถือถาดที่คลุมผ้านำมาวางที่โต๊ะกลางเวที
ซูหลินเปิดผ้าคลุมออกแล้วกล่าวขึ้น
" ทุกท่าน.. สินค้าชิ้นแรกในวันนี้ คือมีดสั้นเขี้ยวั เป็อาวุธระดับนภาตัดเหล็กเหมือนตัดหยวก ผู้ใช้สามารถอัดพลังปราณเข้าใส่ตัวมีด ใช้ในการต่อสู้ระยะไกล.. ทางหอประมูลขอเริ่มต้นด้วยราคา 1,000 เหรียญทองเ้าค่ะ”
เมื่อซูหลินกล่าวจบการประมูลแย่งชิงก็เริ่มขึ้น ซิ่วอิงดูของประมูลบนเวทีก็คิดในใจว่า
‘ในกระท่อมเถาวัลย์ของอาจารย์ มีอาวุธระดับนี้และระดับสูงกว่านี้อีกมากมาย’
แต่จะมีสักกี่คนที่มีอาจารย์เหมือนเช่นนาง ไม่กีอึดใจการประมูลก็เริ่มดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ
‘1,100 เหรียญทอง’
‘1,200 เหรียญทอง’
‘1,300 เหรียญทอง’
"1,500 เหรียญทอง"
เสียงเสนอราคาดังขึ้นจากห้องพิเศษ ทำเอาคนในห้องโถงด้านล่างหยุดกึก ด้วยไม่มีใครอยากจะมีปัญหากับคนในห้องพิเศษ ที่มีแต่คนใหญ่คนโตทั้งสิ้น
“ 1,500 เหรียญทอง ครั้งที่ 1 ... ครั้งที่ 2 .. ครั้งที่ 3 .. “
‘ปึ๊งงงง’
“ มีดสั้นเขี้ยวั เป็ของห้องพิเศษ 8 ค่าๆๆๆ..”
ซูหลินนับเป็ครั้งที่ 3 จึงเคาะโต๊ะ แล้วกล่าวด้วยเสียงใสกังวาน สร้างความคึกคักให้การประมูลมากยิ่งขึ้น
…………………………………………….