ฉึก !! กี๊ซ !! สตีฟแทงมีดเข้าไปในรังไหมสีทองนี้เสียงของหนอนที่อยู่ด้านในร้องออกมาก่อนมันจะเงียบไปเลือดของหนอนที่สตีฟแทงนั้นมันเป็นสีเหลืองขุ่นมันพุ่งออกมาจากปางแผลที่สตีฟแทงเข้าไป
“ให้ตายเถอะกลิ่นเลือดของมันยังกับกลิ่นขยะเน่า” สตีฟพูดพลางใช้ระบบตรวจสอบรังไหมที่พึ่งจะลงมือไป
หน้าต่างซากดักแด้หนอนไหมฟ้า Level : 295เป็นซากของดักแด้ที่มีหนอนไหมฟ้าอยู่ด้านใน
“อืม...” สตีฟพยักหน้าก่อนจะดึงมีดออกมา
“หือมีดบิ่นงั้นเหรอแสดงว่าไอ้รังไหมนี่มันแข็งจริงๆสินะเนี่ย” สตีฟมองดูมีดในมือที่ปลายมันบิ่นออกไป
“แต่จะว่าไปกว่าเราจะแทงเข้าก็ใช้แรงไปเกือบเต็มที่ไม่แข็งสิแปลก” สตีฟพยักหน้าเข้าใจก่อนจะเก็บรังไหมที่จัดการแล้วเข้ากระเป๋าไปจริงๆเขาก็ไม่อยากฆ่ามันหรอกนะแต่ถ้าไม่ฆ่าก็จะเก็บซากพวกนี้เข้ากระเป๋าไม่ได้ หรือถ้าจะรอให้มันเป็นผีเสื้อรังไหมพวกนี้ก็จะเสียสรรพคุณไปเสียฉิบ
“คุณลุงคะทำอะไรอยู่เหรอคะ” เสียงแอนนาดังอยู่ด้านหลังสตีฟเขาหันไปมองก่อนจะเห็นภาพของเธอที่เนื้อตัวเปื้อนไปหมดในมือถือปีกแมลงปอหลายสี
“กำลังจัดการพวกนี้อยู่น่ะว่าแต่จัดการปีกพวกมันเสร็จแล้วเหรอ” สตีฟชี้ไปที่พวกดักแด้ก่อนจะถามเธอ
“ยังได้ไม่เท่าไหร่เองค่ะคุณลุงแต่มันเต็มมือแล้วหนูเลยเอามาให้ก่อน” แอนนาพูด
“งั้นเหรอลุกต้องฝากด้วยนะ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะรับปีกแมลงปอพวกนั้นมาและเก็บเอาไว้ในกระเป๋ามิติ
เมื่อสตีฟรับปีกแมลงปอสีรุ้งมาแล้วแอนนาก็วิ่งกลับไปที่บ่อน้ำมันที่มีแมลงปออยู่ก้นบ่อก่อนจะกระโดดลงไปทันที
“ตอนแรกก็นึกว่าต้องทำเองหมดซะแล้วดีนะที่ปีกพวกมันมีข้อต่อและดึงออกง่ายเลยให้หนูแอนนาลองทำดูแมลงปอพวกนั้นมันยังเด็กอยู่เลยยังป้องกันตัวเองไม่เป็นแต่เราเองก็รีบจัดการตรงนี้ดีกว่าจะได้ไปช่วยหนูแอนนา” สตีฟพูดก่อนจะรีบลงมือกับหนอนพวกนี้ให้เสร็จๆไป
ไม่นานสตีฟก็จัดการกับหนอนพวกนี้เสร็จก่อนเขาจะลงไปช่วยแอนนาจัดการกับปีกแมลงปอพวกนั้น
“น่าเสียดายที่แมลงปอพวกนี้มันเลเวลต่ำไปหน่อยไม่งั้นเลเวลเราขึ้นกระฉูด” สตีฟพูด
“คุณลุงคะแมลงปอพวกนี้ปีกจะงอกใหม่จริงๆใช่มั้ย” แอนนาถาม
“ใช่จ๊ะ” สตีฟพยักหน้าไปส่งๆทั้งๆที่รู้ว่าปีกพวกมันไม่งอกหรอกแถมเขาก็ไม่ใช่พวกนิยมกินแมลงด้วยจึงไม่ได้สนใจจะฆ่าพวกมันเพื่อเอามาเป็นอาหารดังนั้นเขาคิดว่าจัดการกับปีกพวกมันเสร็จก็ปล่อยมันเอาไว้แบบนี้ พอเขาจากไปแล้วมันคงมีตัวอะไรสักตัวมาจัดการพวกมันเพื่อเป็นอาหารเอง
หน้าต่างปีกของแมลงปอสีรุ้ง (เหลือง) Level : 200เป็นปีกที่ได้จากแมลงปอสีรุ้งที่ยังไม่โตเต็มวัย
“สีพวกมันสวยจริงๆ สียังกับทองคำเปลวที่เห็นตามวัดไทย” สตีฟพูดซึ่งวัดไทยนั้นในอเมริกาก็ยังพอมีให้เห็นอยู่บ้าง
“ทองคำเปลวคืออะไรเหรอคะ” แอนนาถามเธอนั้นไม่รู้จักมัน
“ก็คือทองคำนั่นแหละแต่มันถูกทำให้เป็นแผ่นบางๆเหมือนกระดาษเอาไปใช้ได้หลายอย่างนะ ตกแต่งอาหารก็ได้ หรือจะไปใช้ตกแต่งพวกเครื่องเรือน” สตีฟอธิบายให้ฟัง
“ว้าวมันกินได้ด้วยเหรอคะอร่อยหรือเปล่า” แอนนามองสตีฟด้วยสายตาเป็นประกาย
“เหอะๆมันไม่มีรสชาติหรอกนะมันแค่ตกแต่งให้อาหารดูมีราคาเท่านั้นแหละ” สตีฟหัวเราะเบาๆ
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
“เอาล่ะเสร็จสักทีเราไปอาบน้ำกันดีกว่าหนูแอนนา” สตีฟพูดหลังจากได้ปีกแมลงปอมาหลายพันชิ้นแมลงปอตัวหนึ่งมีปีกให้สตีฟเด็ดอีกมาถึงสี่ชิ้นดังนั้นสตีฟจึงมีมันเยอะมากๆ ถ้าให้เอาไปตกแต่งกระเป๋าคงได้เป็นพันๆใบ
“ว่าแต่เราจะกลับกันวันไหนเหรอคะ” แอนนาถาม
“อีกสองอาทิตย์เป็นไงลุงเองก็ยังสำรวจป่านี้ได้ไม่เท่าไหร่เลย” สตีฟพูด
“ค่ะ” แอนนาพยักหน้าเธอและสตีฟนั้นอยู่ป่านี้มาเป็นสัปดาห์แล้ว
จากนั้นสตีฟก็พาแอนนาไปอาบน้ำที่ลำธารเดิมก่อนจะกลับมาเก็บข้าวของให้หมดและเดินทางต่อ
“หวังว่าคงไม่เจอพวกคนป่าอีกนะ” สตีฟพูดกับตัวเองเบาๆพลางสำรวจดูค่าสถานะตัวเอง
หน้าต่างสตีฟ แมคดูวัลล์ Level :249อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 29ฉายา : สุดยอดพ่อบ้านRank : SSSสถานะความแข็งแกร่ง 502ความเร็ว 434พลังกาย 405ความฉลาด 63โชค 18
“โหนี่เราฆ่าหนอนเลเวลตั้งสองร้อยเก้าสิบห้าไปสามสิบกว่าตัวได้มาแค่สองเลเวลเอง ยิ่งเลเวลสูงมันยิ่งขึ้นยากจริงๆ” สตีฟพูดหลังจากเห็นเลเวลตัวเองขึ้นมาแค่นิดเดียว
“นี่หนูแอนนาลุงขอดูค่าสถานะหนูหน่อยสิ” สตีฟหันไปพูดกับแอนนา
สถานะความแข็งแกร่ง 5ความเร็ว 5พลังกาย 42 (4200)ความฉลาด 25โชค 30
“เฮ้ยค่าพลังกายมันมาจากไหนอีกเยอะแยะฟระไม่กี่วันก่อนยังยี่สิบเจ็ดอยู่เลยเราเองก็ไม่ได้พาหนูแอนนาไปลุยที่ไหนนะแถมเธอก็ไม่ได้ไปโดนตัวอะไรโจมตีมา” สตีฟอุทานออกมาซึ่งเขาไม่รู้ว่าที่ค่าสถานะของแอนนาขึ้นนั้นเป็นเพราะถูกปลาปิรันย่าที่อยู่ในลำธารกัดเอามันจึงขึ้น
“เหอะๆถ้าค่าพลังกายหนูแอนนาขึ้นไปถึงร้อยคงไม่มีอะไรทำอันตรายเธอได้นอกจากถูกอุกาบาตพุ่งชนล่ะมั้ง” สตีฟหัวเราะแห้งๆ
“ว่าแต่เราจะไปทางไหนดีคะคุณลุง” แอนนาถาม
“อืม...ตอนนี้เราน่าจะอยู่ที่ชายขอบรอบนอกของป่าล่ะมั้ง ลองเข้าไปใจกลางดูดีมั้ยเผื่อเจออะไรดีๆ” สตีฟเองก็ไม่แน่ใจ
“อะไรดีๆที่ว่าคือยังไงเหรอคะ” แอนนาถาม
“ก็แมลงสวยๆยังไงล่ะ” สตีฟพูดเขานั้นอยากเจอแมลงเลเวลเยอะๆสักหน่อยแถบนี้นั้นส่วนใหญ่มีแต่แมลงที่เลเวลน้อยกว่าเขาทั้งนั้นทำให้จัดการไปก็ไม่ได้อะไร
“ไปค่ะไปๆ” แอนนาพยักหน้ารัวๆจากนั้นการเดินทางเข้าป่าลึกของอเมซอนของสตีฟและแอนนาก็เริ่มต้นขึ้น
หลายชั่วโมงต่อมา
“หนูแอนนาหลบตรงนี้ก่อนนะลุงขอจัดการมันก่อน” สตีฟพูดพลางดึงหนูแอนนามาหลบหลังต้นไม้ซึ่งแน่นอนหนูแอนนานั้นทำตามอย่างว่าง่ายก่อนสตีฟจะมองไปที่แมลงเบื้องหน้าที่อยู่ไม่ไกลปีกของมันสีแดงคล้ายกับสีของทับทิม
หน้าต่างแมลงทับ Level : 311เป็นแมลงที่มีปีกแข็งที่มีปีกเป็นสีเลือด
“เป็นแมลงที่เลเวลเยอะชะมัดแถมตัวก็ใหญ่เกือบสองเมตร” สตีฟพูดเจ้าแมลงตัวนี้นั้นกำลังเกาะอยู่บนต้นไม้และกำลังแทะเปลือกไม้ที่สตีฟทำได้แค่เพียงกระเทาะมัน (จริงๆพวกมันกินพวกใบไม้นะครับ)
“คงต้องระวังมันกัดเอาไว้หน่อยเพราะต้นไม้แข็งขนาดนั้นมันยังแทะเล่นสบายๆ” สตีฟถอนหายใจออกมาก่อนจะตั้งสมาธิเตรียมโจมตีมันเขาอยากจะได้ปีกมันเพราะปีกของมันสวยมากๆ
เอาล่ะนะลุยกันเลย สตีฟคิดก่อนจะพุ่งออกไปและชกใส่มันเต็มแรงทันที
ย๊าก !! ตู้ม !! สตีฟร้องตะโกนออกมาก่อนจะชกใส่ร่างของมันเต็มแรง
“บะ บะ บ้าน่า !!” สตีฟอุทานออกมาพลางมองภาพตรงหน้าแมลงทับที่สตีฟชกใส่นั้นมันไม่เป็นอะไรเลยสักนิด
“ปวด !!” สตีฟพูดออกมาพลางรีบถอนมือและกระโดดถอยออกมา
กร๊วบ !! กร๊วบ !! เสียงแทะไม้ของเจ้าแมลงทับตรงหน้ายังดังอยู่
“มันไม่รู้สึกว่าเราต่อยเลยงั้นเหรอ !!!” สตีฟมองมันอย่างอึ้งๆนึกไม่ถึงว่ามันจะไม่รู้สึกด้วยซ้ำว่าเขาโจมตีมัน
“ไม่ตลกเลยนะเฟ้ยค่าสถานะตรูน่ะเยอะกว่าคนอื่นอย่างผิดปกติเลยนะเฟ้ย” สตีฟร้องโวยวายเขาเคยเปรียบเทียบค่าสถานะของเขาและซาร่าในเลเวลเท่ากันแล้วซึ่งค่าสถานะของเขานั้นมากกว่าซาร่าเท่าหนึ่งได้ แต่นี่อะไรกันเขาโจมตีเจ้านี่ไม่เข้างั้นเหรอเนี่ย
“ไมสิบางทีปีกของมันอาจจะเป็นจุดที่แข็งที่สุดเราลองโจมตีจุดอื่นดูดีกว่า” สตีฟพยายามมองหาจุดอ่อนตรงอื่นแต่น่าเสียดายปีกของมันใหญ่มากจนคลุมได้ทั้งตัวแถมใต้ท้องของมันก็เกาะติดกับต้นไม้อยู่ถ้ามันไม่ออกมาสตีฟโจมตีใต้ท้องมันไม่ได้แน่ๆ
ให้ตายเถอะตบกับพวกเลเวลเกินสามร้อยทีไรไม่ง่ายทุกทีสิน่า สตีฟคิดในใจ
“คุณลุงคะคุณแมลงทับมีจุดอ่อนอยู่ที่ใต้ปีกค่ะ” แอนนาตะโกนบอกสตีฟ
“หือหนูรู้จักมัน” สตีฟหันกลับไปมองแอนนา
“ค่ะหนูเคยดูหนังสือภาพโลกแมลง แต่ในหนังสือภาพแมลงทับปีกมันสีเขียว แต่มันก็บอกว่ามีสีอื่นๆด้วย” แอนนาพูด
“ดีล่ะใต้ปีกสินะ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะเดินไปใกล้ๆมันอีกครั้งก่อนจะปีนต้นไม้ขึ้นไปและหาทางพยายามยกปีกมันขึ้น
“ขึ้นสิเฟ้ย !!!” สตีฟสอดนิ้วเข้าไปใต้ปีกของมันก่อนจะออกแรงยกปีกของมันขึ้นทันใดนั้นเองเสียงเคี้ยวต้นไม้ของเจ้าแมลงทับก็หยุดลงมันรู้สึกถึงภัยคุกคามที่ปีกของมันซึ่งใต้ปีกมันนั้นคือจุดอ่อนของมัน มันจึงกางปีกออกทันที
ผัวะ !! ทันทีที่มันกางปีกออกมาสตีฟก็ถูกสะบัดตกจากต้นไม้ทันที
หวี่ !!! มันบินออกมาจากต้นไม้ก่อนจะมองหาคนที่สร้างภัยคุกคามกับตัวมันก่อนจะเห็นสตีฟที่พื้น
“เวรล่ะสิมันรู้สึกตัวแล้ว” สตีฟพูดหลังจากเห็นมันจ้องมองมาทางเข้า
ฟุ่บ !! ทันใดนั้นเองจู่ๆร่างของแมลงทับก็หายไปจากตรงหน้าของสตีฟเขามองเห็นเพียงเงาลางๆพุ่งมาหาเขาเท่านั้น
“เร็ว !!” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะรู้สึกตัวอีกทีตอนที่ร่างของเขาปลิวไปสตีฟรู้สึกถึงแรงกระแทกจากด้านหน้า
ตู้ม !! อัก !! ร่างของสตีฟปลิวไปกระแทกต้นไม้ที่อยู่ด้านหลังไม่ไกลก่อนจะเห็นแมลงทับตัวนั้นปรากฎตัวขึ้นที่เดิมที่มันเคยบินอยู่
“ความเร็วนั่นมันอะไรกัน” สตีฟพูดออกมาพลางรู้สึกถึงเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปาก
นี่มันทำให้เราบาดเจ็บได้เลยเหรอเนี่ย สตีฟคิดในใจ
“คุณลุงคะคุณแมลงทับเป็นแมลงที่มีความเร็วสูงที่สุดด้วยค่ะหนูลืมบอก” แอนนาตะโกนบอกสตีฟ
“เหอะๆไม่บอกลุงพรุ่งนี้เลยล่ะหนูแอนนา” สตีฟหัวเราะก่อนจะฉีกยิ้มออกมาพลางเดินเข้าไปหามัน
“ก็ดีเหมือนกันตอนแรกนึกว่าจะเจอแต่ตัวกระจอกๆเจอแบบนี้ก็ตื่นเต้นดีเหมือนกันตรูจะเอาปีกเอ็งมาให้ได้” สตีฟพูดออกมาก่อนจะใช้ความเร็วสูงสุดของตนพุ่งเข้าใส่มันทันที
ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! ร่างของสตีฟและแมลงทับหายไปจากสายตาก่อนจะพุ่งชนกันกลางอากาศ
ตู้ม !!!!! เสียงการปะทะดังสนั่นลั่นป่าจนเหล่านกที่อยู่ในป่าถึงกับแตกรังร้องกันระงม
จบ...
ปีกของแมลงทับมักถูกนำมาใช้ทำเป็นเครื่องประดับ