ราชาไร้บัลลังก์

เหตุการณ์ทั้งหมดล้วนอยู่ในสายตาชาวบ้าน คนที่เห็นต่างรีบวิ่งไปตรงที่ที่มิคาเอลตกลงมาจากนั้นจึงนำตัวเข้ามาในเมือง ทุกคนพากันเช็ดตัวและดูแลมิคาเอลอย่างดีพวกมันเข้าใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพราะมิคาเอลทำขึ้น พวกมันจึงซาบซึ้งใจเป็นอย่างมากอย่างน้อยพวกมันก็ไม่ต้องอดอยากอีกต่อไปและยังสามารถฝึกฝนพลังได้ดีกว่าอยู่บนพื้นโลกจากที่มีคนเห็นไม่มาก ตอนนี้พวกมันเริ่มกระจายข่าวแบบปากต่อปากไม่นานคนเกือบทั้งหมดรู้เรื่องเข้าทั้งหมดรีบตรงมาทางมิคาเอล ตอนนี้คนเกือบทั้งหมดได้ล้อมมิคาเอลเอาไว้เนื่องจากคนมีจำนวนมากคนที่เดินทางมาจึงล้นออกไปเรื่อยๆ จากนั้นทุกคนจึงยืนรอเพื่อให้มิคาเอลฟื้นขึ้นมา
''เจ้าว่าชายหนุ่มคนนั้นทำได้ยังไง ถึงจะมีพลังมากขนาดไหนก็ตามแต่มันไม่น่าจะทำแบบนี้ได้เลย''
''ข้าไม่รู้ ที่ข้ารู้คือชายหนุ่มคนนั้นได้ช่วยเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมดเอาไว้''
''ถูกต้อง หากเค้าไม่ทำแบบนี้ไม่นานเราก็ต้องอดตาย''
''ตอนนี้เรื่องลูกหลานจะอดอยากและฝึกฝนพลังไม่ได้ได้หมดไปแล้ว เราต้องขอบคุณเค้าอย่างแท้จริง''ระหว่างที่คนโดนรอบต่างพากันพูดชื่นชมไม่หยุดปาก มิคาเอลที่นอนหลับตาอยู่ได้ลืมตาขึ้นมาช้าๆก่อนจะลุกขึ้นยืนด้วยความยากลำบาก ฟู่ววว! เพียงเวลาแค่พ่นลมหายใจพลังของมิคาเอลก็ฟื้นกลับมาตอนนี้มิคาเอลอยู่ในสภาพปกติเหมือนที่เคยเป็น
''ท่านฟื้นแล้ว พะ...พวกเราขอบคุณท่านมากที่ช่วยให้พื้นที่ในนี้มีความอุดมสมบูรณ์มากขึ้นหากมีอะไรที่อยากให้พวกเราทำพวกเราก็ยินดี''ทั้งหมดก้มหน้าและกำหมัดแน่น ต้องการตอบแทน?มิคาเอลรู้อยู่แล้วว่าทุกคนต้องรู้สึกอยากตอบแทน เพราะเมื่อมนุษย์ตกสู่ความสิ้นหวังเป็นเวลานานและเมื่อใดที่พบความหวังมนุษย์เหล่านั้นมักจะแสดงความซาบซึ้งออกมาจากใจจนสามารถมอบให้ได้ทั้งชีวิตและนั่นคือสิ่งที่มิคาเอลต้องการ
''อืม...พวกเจ้าถอยออกไปห่างๆหน่อยข้าต้องการพื้นที่กว้างๆ''ทั้งหมดทำตามที่มิคาเอลพูดพวกมันถอยห่างจากนั้นมิคาเอลจึงเรียกเบบี้ออกมา เบบี้ในตอนนี้เปลี่ยนไปมากแม้แต่มิคาเอลก็คาดไม่ถึงที่ให้คนอื่นถอยออกไปเพราะคิดจะให้เบบี้แสดงตัวออกมาเพื่อยืนยันฐานะของตัวเองแต่ดูเหมือนพื้นที่ที่เตรียมไว้มันจะใหญ่ไม่พอ เบบี้จึงบินอยู่เหนือเมือง โฮก! เบบี้คำรามออกมาจนพื้นดินที่นี่และบาเรียถึงกับสั่นสะเทือน พลังของเบบี้พุ่งสูงไปที่ระดับ65เทพจุติไปแล้วและขนาดตัวของเบบี้ก็เท่ากับภูเขาขนาดใหญ่2ลูกรวมกันได้ ซึ่งมันใหญ่กว่ามังกรทุกตัวที่เคยมีมามาก
''นะ...นี่ มังกรในตำนานที่เป็นของตระกูลมังกรผู้สังหารพระเจ้า?''
''ตระกูลผู้นำยังอยู่?''
''ขอบคุณสวรรค์พวกเรามีโอกาสกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง''ในขณะที่ทุกๆคนพูดกันไปต่างๆนามิคาเอลกลับลอยขึ้นช้าๆ แล้วพูดผ่านพลังทำให้เสียงดังก้องคนทุกคนในนี้ได้ยิน
''อย่างที่พวกเจ้าคิด ข้าคือคนในตระกูลมังกรผู้สังหารพระเจ้าและข้าคือหัวหน้าตระกูลคนปัจจุบันที่ข้ามาที่นี่เพราะต้องการกำลังของทุกคนเพื่อกำจัดเผ่าพันธุ์อื่นที่ทำร้ายพวกเรามาเป็นเวลานานหากพวกเจ้ายินดีที่จะร่วมต่อสู้โดยไม่คำนึงชีวิตข้าให้สัญญาว่าสงครามครั้งนี้พวกเราจะชนะลูกหลานของเราจะมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นโดยไม่ต้องหลบซ่อนอีกต่อไป ตอนนี้ข้าอยากได้ยินคำตอบ''มิคาเอลเงียบลงไป นี่คือการทดสอบว่ามนุษย์ที่เหลืออยู่มีค่าพอให้ช่วยหรือเปล่า
''พวกข้ายินดี แม่ตัวจะตายแต่ถ้าพวกเราทำให้ลูกหลายสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสงบสุขเรายินดี''
''ข้าไม่สนหากจะตาย ขอแค่สงครามครั้งนี้เราชนะก็พอ''
''ข้าด้วย''
''ข้าเองก็ด้วย''
''ข้าด้วย...''ทุกคนในบาเรียต่างยินดีเสียสละชีวิตตัวเองเพื่อวันที่ดีขึ้น นี่ทำให้มิคาเอลรู้สึกดีมากแต่...มิคาเอลกลับไม่ได้ไว้ใจเท่าไหร่ เมื่อความสงบมาถึงคนเรามักจะหาผลประโยชน์และก่อสงครามขึ้น
''ดีมาก หากพวกเจ้าตัดสินใจแล้วข้าจะสลักวิญญาณพวกเจ้าทุกคน หากยินดีอย่าได้ขัดขืน''สลักวิญญาณจนครบทุกคนโดยไม่มีใครขัดขืน กว่า10ล้านคนไม่มีใครเลยที่ขัดขืน
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า พวกเจ้าไม่ได้ทำให้ข้าผิดหวังเลยจริงๆ พวกเจ้ามีความกล้ามากกว่าไอ้4ตระกูลนั่นซะอีกและเพื่อเพิ่มโอกาสให้พวกเจ้ามีชีวิตรอดมากขึ้น รอข้าอยู่ที่นี่สักพัก''มิคาเอลหายเข้าไปในประตูพรสวรรค์จากนั้นไม่นานก็ออกมา มิคาเอลโบกมือและแจกจ่ายหินแห่งพลังและสมุนไพรออกไปเนื่องจากก่อนเข้ามาที่โลกใบนี้มิคาเอลได้ขุดหลุมและปลูกหินแห่งพลังเพิ่มอีกนับ1,000หลุมฉะนั้นหินแห่งพลังจึงไม่ได้ขาดแคลนอีกต่อไป
''จงตั้งใจฝึก อีก100ปีข้างหน้า ข้าจะทำสงครามกับเผ่าพันธุ์อื่นและต่อจากนี้ลาโง่ที่เป็เพื่อนของข้าจะมาเป็นผู้นำของพวกเจ้า จงฝึกและเตรียมจิตใจเอาไว้ให้พร้อม''มิคาเอลข้ามมิติกลับไปที่ห้องรับแขกทันทีทิ้งให้10ล้านคนกำหมัดแน่นด้วยความฮึกเหิม
''พวกข้าจะไม่ทำให้ราชาของเหล่ามวลมนุษย์ต้องผิดหวัง''มีบางคนตะโกนออกมาแบบนี้นั่นทำให้ทุกคนตะโกนตาม ภาพของมิคาเอลใจจิตใจของพวกมันกลายเป็นพระเจ้าและตำนานไปแล้วหากรอดชีวิตจากสงครามใน100ปีข้างหน้าได้พวกมันจะส่งต่อตำนานนี้ต่อไป
เมื่อมิคาเอลกลับมาที่ห้องรับแขกก็ได้เจอกับบรรพชนที่เหลืออยู่3คนกับหัวหน้าตระกูลทั้ง4นั่งอยู่มิคาเอลไม่ได้สนใจขณะเดินไปหาพ่อของลาโง่''ลุกขึ้นแล้วไสหัวไปยืนท้ายห้อง''มิคาเอลพูดออกมาแบบเรียบง่าย แต่มันกลับทำให้อีกฝ่ายรีบทำตามพวกมันได้ยินเสียงของมิคาเอลที่พูดก่อนหน้านี้แน่นอน ตอนนี้พวกมันทั้งอับอายและอยากได้ทรัพยากร
''นะ...นายท่านพวกข้าเองก็ต้องการทรัพยากร''1ใน3บรรพชนพูดออกมาขณะทำท่าทีนอบน้อมถึงพวกมันจะโดนสลักวิญญาณแต่พวกมันกลับไม่ได้เคารพมิคาเอลมากเท่าไหร่นักพวกมันคิดว่าแค่ไม่คิดร้ายและทำตามมิคาเอลแค่นี้ก็ไม่เป็นอะไรแล้ว
''ข้าไม่มีอะไรให้พวกเจ้าหรอก พวกเจ้าต้องเอารอดกันเองและห้ามไปชิงทรัพยากรจากคนที่ข้าให้ไปและพวกเจ้าในตอนนี้ที่ยังมีชีวิตอยู่เป็นเพราะข้ามีเหตุผลบางอย่าง ไม่เช่นนั้นพวกเจ้าได้ตายไปแล้วไร้ค่า สวะ ขี้ขลาด น่ารังเกียจ นี่คือความรู้สึกที่ข้ามีต่อพวกเจ้า''พูดจบมิคาเอลก็โบกมือไล่ทั้งหมดออกไปยิ่งเห็นหน้าคนพวกนี้มิคาเอลยิ่งอารมณ์เสียขึ้นไปทีต่อจากนั้นมามิคาเอลก็นั่งอยู่ที่เดิมตลอดเวลาโดยไม่ได้ทำอะไรจนเวลาผ่านไปทั้งหมด8วันตั้งแต่มิคาเอลออกมาจากสถาบันสัตว์อสูร
''คุณชายทุกอย่างเรียบร้อยแล้วครับ''จีนอสเดินเข้ามาพร้อมกับลาโง่ที่แผลเต็มตัวไปหมดจากการจ้องมองมิคาเอลบอกได้เลยว่าลาโง่โดนมาเยอะมาก แววตาของลาโง่เปลี่ยนไปเป็นคนละคนมีแต่ความมุ่งมันแน่วแน่และเผด็จการ เมื่อเห็นแบบนี้มิคาเอลจึงยิ้มขึ้นด้วยความพอใจ
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดีมาก จีนอสกลับไปฝึกได้ ส่วนลาโง่เพื่อนข้าตอนนี้ทุกอย่างข้าได้ทำไปหมดแล้วที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับตัวของเจ้าและหวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง''มิคาเอลเปิดประตูให้จีนอสกลับไปฝึกขณะที่มิคาเอลก็ลุกขึ้นเตรียมตัวจะกลับไปที่สถาบัน
''ข้าไม่ทำให้เจ้าผิดหวังแน่นอน ข้าไม่คิดเลยว่าทั้งชีวิตของข้าข้าจะคิดง่ายไปมากจริงๆ''ลาโง่กำหมัดแน่นมันในตอนนี้แตกต่างไปจากเดิมจริงๆเพราะตลอดเวลาหลายวันที่ผ่านมาจีนอสปลูกฝังความคิดและการมองโลกให้ลาโง่แบบต่อเนื่องทำให้ลาโง่จำจนฝังใจ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่144:ราชาของเหล่ามวลมนุษย์

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่144:ราชาของเหล่ามวลมนุษย์

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้