ครองโลกด้วยระบบผู้จัดการ

ผ่านช่วงเวลาการต่อสู้มาถึงเช้านี้ ลิซไปสอนที่โรงเรียนแพนซัส ตอนบ่ายเธอต้องไปจัดการเรื่องกองเมืองกันวาโน่

จัดระเบียบพูดคุยกับคนในทีมรอรับคนใหม่ที่ฐานลับจะส่งมา

ราล์ฟนั่งทำงานอยู่ที่ บริษัทแอลอาร์ได้ดั่งใจของเขา ออกแบบสินค้าอีกสามแบบ เมื่อใช้แผ่นสถานะสินค้าล่วงหน้าแต่กลับกลายเป็นขายได้น้อยมาก ไม่ผ่าน

ตอนนี้เขาซื้ออุปกรณ์ไอทีมากมายเป็นรุ่นที่ล้ำสมัย รวดเร็วที่สุดมาใช้ เด็กหนุ่มตัดแร่ไอฟอร์ทส่วนหนึ่งจากก้อนแร่ที่เขาเอามาจากป่าใหญ่มาค่าสามก้อนใหญ่ ลองถ่ายรูปโพสต์ภาพลงไปในโลกออนไลน์

ใช้เทคนิคพิเศษแฮกเกอร์กระจายข้อความออกไปแม้ในเว็บบอร์ด แอปพลิเคชัน ฟอรั่มที่เขาไม่ได้เป็นสมาชิกก็เข้าไปได้ เขาพร้อมเสนอขายบอกว่าตัวเองมีจำนวนมาก ไม่ได้ขายแค่ในประเทศ แต่กระจายไปทั้งโลก ตั้งสแกนหาข้อความตอบรับที่น่าจะจริงหรือน่าสนใจ ตั้งกรองตัดพวกล้อเล่น หรือเป็นพวกที่ไม่น่าเชื่อถือทิ้งไป

ไม่นานก็มี 13 รายถูกเลือกเข้ามา ที่ติดต่อโดยตรงหาเขา ราล์ฟเลือกตอบรายที่น่าเป็นไปได้ก่อนห้าราย

บ๊อบบี้ ไม่บอกสถานที่

/ถ้านายมีไอฟอร์ทถึง 600 กรัม ทิ้งเบอร์ไว้จะมีตัวแทนคุยกับนาย นายอยู่ที่วาซีเลียใช่ไหม

/ใช่ ฉันมีเกิน 600 กรัม ไปมาก และอยู่ที่วาซิเลีย

แล้วเขาก็ให้เบอร์ติดต่อที่ระบุตัวตนไม่ได้ไป

รามิเรซ จาก จิล่อน

/ผมจะไปหาคุณพูดคุยกัน คุณบอกว่ามีมาก มากเท่าไหร่

/มากจนคุณนึกไม่ถึง

/คุณรู้ใช่ไหม แร่นี่เป็นของสำคัญเชื่อได้ยากว่าคุณมีเยอะ ผมไม่ได้ขู่แต่ถ้าคุณทำเราเสียเวลา คุณเดือดร้อนแน่

/มาเถอะ ผมอยู่ที่เมืองกันวาโน่ คุณต้องการเท่าไหร่ผมมีมากกว่า 1 กิโลกรัม

เขาก็ให้เบอร์ติดต่อไป ไม่ได้สนใจคำขู่ไร้สาระของอีกฝ่าย เข้าใจดีว่าคงกลัวเขาโกง

อีกสามรายที่เลือกมาเขาก็คุยคล้ายๆ กัน

เสียงเรียกเข้าจากมือถือดังขึ้น รามิเรซโทรมาก่อน

"คุณเควินใช่ไหม วันนี้จะมีคนไปหาคุณที่เอ็นท์ เราจะซื้อส่วนหนึ่งกับคุณก่อน หากไม่มีปัญหาดีลใหญ่ก็จะเกิดขึ้นทันที"

ราล์ฟใช้ชื่อเควิน การค้ารายนี้จะเป็นการซื้อขายกันเองไม่ได้ผ่านบริษัทของเขา จึงไม่ได้ยอดขายที่จะช่วยให้ภารกิจระบบคืบหน้าได้ แต่แม้ไม่ผ่านบริษัท ก็ไม่ใช่เรื่องที่แย่นัก ก็ได้เป็นเงินทุนของเขาเองไว้

พลังดวงดาวที่เรียนรู้จากคู่มือของระบบ มีความสามารถที่จะปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์ได้ เด็กหนุ่มออกแบบรูปใบหน้าหนึ่งในความคิด ให้เควินเป็นชายหนุ่มอายุประมาณ 30 ปี หล่อเหลาสูงสมาร์ต เขาส่องกระจก ค่อยๆ เปลี่ยนสีผมและคิ้วบางลงเป็นสีดำปรับส่วนสูงขึ้นอีก จากร่างล่ำสันบีบให้เป็นชายหุ่นผอม ผิวขาวขึ้นกว่าปกติ ไม่มีใครอยากเป็นคนขี้เหร่ ยิ่งราล์ฟเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาดีอยู่แล้ว อีกรูปลักษณ์หนึ่งก็อยากให้ตัวเองดูดีอีกด้วย

ใส่เสื้อเชิ้ต กางเกงผ้า แบบหนุ่มทำงานในสำนักงาน สูทลำลองทับ กับมือถืออีกเครื่อง กระเป๋าล่องหนข้างหลัง ตรวจตราว่าตัวเองเรียบร้อยดีแล้ว ราล์ฟก็วาร์ปหายไป

โรเจอร์ กับ นิโคลัส รออยู่ที่ร้านกาแฟ สักพักก็เห็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเดินเข้าประตูมา ทั้งสองไม่ได้สนใจเพราะก็มีคนเดินเข้าออกตลอดเวลา

ชายหล่อเหลาผมดำ เดินไปสั่งกาแฟ แล้วกลับมานั่งลงตรงหน้าพวกเขา

"สวัสดี ผม เควิน"

ทั้งสองคนแปลกใจ ชายหนุ่มคนนี้รู้ได้อย่างไรว่าเขาสองคนคือคนที่นัดไว้ พวกเขาไม่รู้ว่าราล์ฟหรือเควินได้ยินเสียงทุกคนพูดกันแม้จะห่างไกลกว่านี้อีกก็ตามจึงรู้ก่อน

"อืม .. โอเค เควิน ผมคือโรเจอร์ นี่นิโคลัส เราเป็นผู้ช่วยของคุณรามิเรซ"

โรเจอร์แนะนำตัว

"นิโคลัสคือนักสู้ระดับ5 เขามาร่วมจัดการเรื่องในครั้งนี้ด้วย"

โรเจอร์เหมือนจะเตือนว่า มีผู้แข็งแกร่งในการซื้อขายครั้งนี้ นิโคลัสยืดอกเล็กน้อย จนเควินแทบจะขำออกมา เขาไม่พูดพร่ำทำเพลงหยิบแร่ไอฟอร์ทขนาดห้ากรัมออกมาวางบนโต๊ะ

โรเจอร์หยิบมาตรวจ เอาแว่นขยายส่อง เครื่องชั่งน้ำหนักขนาดจิ๋วออกมา ชั่งดู

"น้ำหนักถูกต้องราคาตอนนี้ 125,000 ต่อกรัม คุณโอเคใช่ไหม"

ราคากลางตอนนี้ขึ้นลงจาก 123,000-130,000 เหรียญต่อกรัม เป็นการซื้อขายครั้งแรกเควินยอมให้ราคานี้ไปก่อน

"ไม่มีปัญหา นี่เป็นดีลกันเองใช่ไหม ต่อไปบอกคุณรามิเรซว่า เขาสามารถซื้อขายผ่านบริษัทได้"

"นี่เป็นการดีลกันเอง หากแร่ไอฟอร์ทของคุณคุณภาพตามที่เราต้องการจะมีการติดต่อซื้อขายกันอีกครั้ง"

โรเจอร์ทำการโอนเงินให้เควิน 625,000เหรียญ เข้าบัญชีใหม่ที่สร้างเป็นชื่อเควินโดยเฉพาะ

จากนั้นเมื่อจะแยกย้ายกันกลับ นิโคลัสเหมือนจะต้องการโชว์ความมีตัวตนของตัวเอง  นักสู้ระดับ5ผู้นี้ไม่ชอบที่ชายหนุ่มหล่อผู้นี้ไม่แยแสเขา ต้องการทำให้เควินเสียหน้าสักหน่อย จึงยื่นมือออก

"เราคงได้ซื้อขายกันอีกนะ"

เควินยื่นมือไปจับด้วย นิโคลัสบีบมือตอนแรกใช้พลังไปครึ่งหนึ่งแต่เหมือนตัวเองบีบมือใส่ท่อนโลหะที่ตันไม่มีผลอะไรเลย ตอนนี้จึงเพิ่มพลังแขนทั้งหมดบีบมือเควิน จนหน้าแดงก็ยังไม่เกิดอะไรขึ้น

"ตั้งใจฝึกต่อไปนะ"

เด็กหนุ่มในร่างเควินตบไหล่นิโคลัสเบาๆ แล้วเขาก็เดินจากไป

เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น โรเจอร์ก็ไม่ได้เห็นอะไรผิดปกติ แต่แล้วเมื่อเควินเดินออกประตูร้านกาแฟไป นิโคลัสก็ตัวเอนวูบลงโรเจอร์หันมาพยุงไว้ทัน

"นาย .. นายเป็นอะไรไป"

"ไหล่ ไหล่ฉัน! น่าจะหักแล้ว"

นิโคลัสหน้าซีด กระดูกเขาเหมือนจะแตกไป

"เขา .. เควินนั่นเป็น นักสู้ระดับที่สูงอย่างมาก!"

เควินเดินออกมาไกลแล้ว ใครที่อยากทำให้เขาขายหน้าจะปล่อยไปง่ายๆ ได้ไง เขาสามารถฆ่าหมอนี่ด้วยความคิดครั้งเดียวด้วยซ้ำ

เขาวาร์ปไปที่ห้องทำงาน ยังไม่เปลี่ยนร่างกลับเพราะวันนี้อาจมีการติดต่อซื้อเข้ามาอีก สักพักก็มีคนแชทมาทัก

แมคคอลีย์ จาก ฟาเด็นเบิร์ก

/สวัสดี คุณมีแร่ตามในรูปเท่าไหร่

/มีมากพอสำหรับคุณแน่นอน

/ผมต้องการ 1,500 กรัมก่อน

โอ้ว นี่น่าจะเป็นดีลใหญ่แฮะ

/นัดมาสิ ผมมีตัวอย่างให้คุณดู

เควิน ที่คิดจะจบการขายเร็วๆ แต่แล้วเขาก็ต้องแปลกใจ

/ผมอยู่เมืองเอ็นท์แล้ว คุณพร้อมเจอไหม นำของมาได้เลย หากถูกต้องผมซื้อแล้วจ่ายเลย

หมอนี่แปลกๆ แฮะ จะซื้อขายกันเกือบสองร้อยล้านเหรียญกับคนที่เจอกันครั้งแรกทีเดียวเลยเหรอ แต่เขาไม่กังวลอะไรไปนัก ใครคิดมาโกงเควินคือพลาดอย่างแท้จริง

/เร็วดี ก็ดีนะ มาได้เลย คุณจะซื้อขายส่วนตัว หรือผ่านระบบบริษัทแบบเปิดเผยได้

/ไว้เจอกันก่อน ผมจะบอก

นายแมคคอลีย์ไม่ยอมบอก แต่เควินเดาว่ารายนี้ไม่น่าซื้อขายแบบเปิดเผย เขาจึงให้เบอร์พร้อมนัดหมาย

ร้านอาหารอีกร้านหนึ่งในย่านซาลาไทต์ ไม่นานเควินก็ได้เจอกับแมคคอลีย์ที่มาพร้อมกับคนอีกสองคน แต่ที่จริงแล้วพวกเขามากันหกคนนั่งที่โต๊ะถัดไป พวกเขาไม่รู้ว่าเควินได้รู้เรื่องนี้ แมคคอลีย์ทำเป็นชวนเควินคุยสักพัก

แปลกใจที่ชายหนุ่มขายแร่สูงค่านี้ด้วยตัวคนเดียวแต่นั่นก็เป็นการดีสำหรับพวกเขา อีกสองคนที่มากับแมคคอลีย์ส่งสายตากับสามคนที่นั่งห่างไปบ่อยๆ

"เอาหล่ะ ผมขอดูของก่อนได้ไหม เควิน"

เควินเหมือนเอื้อมมือไปหยิบจากกระเป๋าที่สะพายมา แต่ที่จริงแล้วเขาเอาออกมาจากกระเป๋าล่องหน เป็นก้อนแร่ไอฟอร์ทขนาด ห้ากรัมอีกชิ้น

แมคคอลีย์ กับสองคนที่มารับมาตรวจดูเทียบกับภาพที่พวกเขามีดูลักษณะต่างๆ

"อือ นี่เป็นของจริง เราขอดูของทั้งหมด 1,500 กรัมเลย จะได้โอนเงินให้นายเลย"

แมคคอลีย์กล่าวอย่างยิ้มแย้ม และแร่ห้ากรัมนั้น สองคนที่มาด้วยก็ไม่ได้ส่งคืนให้เควิน ชายหนุ่มรูปหล่อยิ้มกลับเช่นกัน

"ผมก็ขอดูเงินในบัญชีผ่านมือถือของคุณก่อน จะได้แน่ใจว่า คุณจะจ่ายให้ผมจริง"

"คุณคิดว่าเราไม่มีเงิน มาหลอกเอาของคุณ"

"ใช่"

เควินตอบตรงๆ แล้วบรรยากาศก็เปลี่ยน อีกสามคนอีกโต๊ะได้รับสัญญาณให้เดินเข้ามาใกล้ อีกคนเก็บแร่ห้ากรัมเข้ากระเป๋าไปแล้ว

แมคคอลีย์ตอนนี้หัวเราะออกมา เปลี่ยนน้ำเสียงเป็นเสียงที่เย็นชา

"แกก็ทายได้ถูกจริง แต่ช่วยไม่ได้จริงๆ เราไม่มีเงินหรอก มาเถอะเอาของออกมาให้หมด แล้วแกจะยังมีชีวิตอยู่"

ชายอีกคนเอามือขยุ้มคอเควิน  ชายคนข้างๆ กระชากกระเป๋าที่เควินสะพายมาไปดู

กระเป๋าใบนั้นเกือบแสนเลยนะ ไอ้พวกเวร เบาๆ หน่อย เควินนึกในใจ

"ไม่ต้องค้นหรอก ในกระเป๋าไม่มีอะไรเลย ฉันไม่ได้เอามันมา"

มือที่ขยุ้มคอเควินออกแรงบีบหนักขึ้น นี่น่าจะเป็นนักสู้ระดับ6 ได้เลย แต่พวกของแมคคอลีย์เริ่มสงสัยชายหนุ่มหล่อเหลานี้ดูไม่สะดุ้งสะเทือนกับสิ่งที่พวกเขากระทำเลย

"แกต้องพาเราไปเอา แร่ที่เหลือของแก"

แมคคอลีย์กล่าวอย่างโมโห เสียงเครียดแต่ไม่ได้ดัง คนในร้านก็ไม่มีใครสนใจเพราะชายทั้งหมดยืนบังไว้

"ไม่มีปัญหา ออกไปหลังร้านกัน"

เควินกล่าวชวนพวกนี้ด้วยซ้ำ แล้วจะเดินนำออกไป ชายที่ขยุ้มคอเขาก็รีบสาวเท้าตามไป พวกของแมคคอลีย์เดินตามเควินอย่างงง งง นี่มันคืออะไร ทำไมคนโดนปล้นจะอำนวยความสะดวกให้พวกเขาขนาดนี้

เขาพาพวกนี้ไปหลังร้านที่ไม่มีคน แมคคอลีย์ที่เดินตามมาติด ถามทันที

"ไหน แกเอาแร่ที่เหลือไว้ที่ไหน หรือจะพาเราไปที่ไหน"

ราล์ฟในร่างเควินไม่ยอมเสียเวลาอีกต่อไป เขาโบกมือทำให้อากาศแถวนี้พร่ามัวต่อให้ใครมองเข้ามาก็ไม่เห็นอะไร จากนั้น

"พลอก ปัก ปัก ปัก! "

"โอ๊ย อาค! "

ร่างของชายทั้งหกร่วงลงไปกองกับพื้น ร้องครวญคราง

เควินกระทืบลงไปที่แขนชายคนที่ขยุ้มคอเขาจนแขนหัก ใครที่จะลุกขึ้นมาเควินก็ซัดหมอบลงไปจนไม่มีใครกล้าลุกอีก เสียงร้องของพวกนี้ไม่มีใครได้ยิน เพราะถูกม่านพลังอากาศกั้นไว้

แมคคอลีย์ที่รู้แล้วว่า พวกตัวเองที่ต้องการเชือดหมูกินกลายเป็นเจอเสือตะปบ

"แก .. คุณ คุณพวกเรามาจากแก๊งค์ใหญ่ หัวหน้าของเราเป็นถึงระดับ 8! คุณเอาแร่ห้ากรัมนั่นคืนไป แล้วเราเลิกแล้วต่อกันเถอะนะ นะ"

พวกมันอีกคนหนึ่งที่เก็บแร่ไปรีบหยิบออกมา เควินหยิบคืนมา แล้วเตะเข้าไปที่กรามของแมคคอลี่ย์ หน้าของมันสะบัดไปเลือดสาดกระเซ็นกรามหัก

"พวกแกไม่ต้องมาเลิกแล้วต่อกันอะไร ฉันไม่เลิกด้วย ทำฉันเสียเวลา เป็นแก๊งค์โจรใช่ไหม เดี๋ยวฉันจะปล้นเงินจากหัวหน้าใหญ่แกมาให้หมดแล้วส่งเข้าคุก"

เควินซัดพวกมันทั้งหกจนสลบ มัดไว้ ยึดมือถือของพวกนี้ออกมา แล้วโยนพวกมันไปเก็บไว้ในกระเป๋าล่องหนที่มีม่านหมอกปกปิด

ทำเขาเสียเวลา แต่ที่จริงแล้วเควินก็พอจะเดาได้ก่อน จึงต้องการย้อนเกล็ดพวกมันปล้นมันกลับ เขาวาร์ปกลับไปออฟฟิศเอามือถือของพวกมันออกมาดู เปิดคอมพิวเตอร์แฮกเข้าไปดูจนได้รู้ว่า

หัวหน้าของพวกนี้ ชื่อ ไมค์ เป็นนักสู้ระดับนักรบ ระดับ 8จริงๆ หน้าฉากเป็นนายทหารกองทัพวาซีเลีย แต่หลังฉากคือหัวหน้าแก๊งค์โจร หลอกลวง ปล้นชิงสินค้ามานานแล้ว พวกนี้มาเตะเจอตอจริงๆ เขาใช้เครื่องของพวกมันโทรหาไมค์ทันที เสียงรับสายตอบมา

"ฮัลโหล แมคคอลีย์ เป็นไง แร่ของคนนั้นของจริงไหม! "

ไมค์ที่เป็นหัวหน้ารับสาย มันคิดว่าแมคคอลีย์เป็นคนติดต่อจึงถามข่าวคราวลูกน้อง

"ใช่แร่ฉันของจริง แล้วแกก็โดนปล้นแล้วจริงๆ ฉันจะปล่อยแกไปสักพัก หากได้รู้เรื่องพฤติกรรมโจรของแกอีก ฉันจะไปจัดการ"

แล้วเขาก็วางสาย

[ใช้เทคนิคพิเศษ อุปกรณ์ได้เป็นประโยชน์ ได้รับคะแนนเพิ่มเติม 300 แต้ม!]

เสียงระบบรายงาน

ไมค์ ที่เป็นพันเอกแห่งกองทัพวาซิเลีย เป็นโจรในคราบทหารมานานแล้ว เมื่อทีมของพวกเขาพบว่ามีการขายแร่ไอฟอร์ทแร่ที่มีราคาสูง ก็ทำทีจะซื้อด้วย หากว่าเป็นของจริงก็จะปล้นแร่มูลค่าระดับร้อยล้านนี้ ไม่กลัวว่าฝ่ายที่ถูกปล้นจะมีเบื้องหลังยิ่งใหญ่ขนาดไหน เพราะเขาเป็นนายทหารมีพรรคพวกที่แข็งแกร่งมากมายรอบตัว

เจอเควินวางหูใส่ เขาโมโหแล้วก็งุนงง อะไรคือโดนปล้น ให้เอาเงินมาเติม เขาลองเช็กเงินดูแล้วก็ต้องตกใจ มีการโอนเงินออกไปจากบัญชีของเขาทั้งสามบัญชีรวมแล้ว 175ล้านเหรียญ!

ไอ้เควินนี่มันเป็นใคร คราวนี้พันเอกแห่งกองทัพวาซิเลียต้องเต้นเป็นเจ้าเข้า เขาผุดลุกขึ้น ทั้งโทรทั้งส่งข้อความหาคนมากมาย

❝❝❝

เควินเปลี่ยนลักษณะ หน้าตากลับมาร่างเดิมเป็นเด็กหนุ่มราล์ฟ เขาไล่ลบภาพวงจรปิดทั้งที่เจอกับโรเจอร์ และพวกแมคคอลีย์ทิ้ง วาร์ปไปที่สถานีตำรวจใกล้ๆ โยนพวกแมคคอลี่ย์เข้าไปไว้ในคุก ส่งข้อความเรื่องราวความผิดที่พวกนี้เคยทำไปที่คอมพิวเตอร์ของสถานีตำรวจนี้

เพิ่งได้เงินมาง่ายๆ เกือบสองร้อยล้าน แต่ไม่ได้เข้าบริษัทของเขา เขามีเงินทุนเยอะแยะต้องหาทางแปรรูปไปเป็นรายได้ของกิจการเพื่อจะทำภารกิจ

หลายวันต่อมา มีคนติดต่อมา

"สวัสดี ผมแวกเนอร์ เป็นตัวแทนของคุณบ๊อบบี้ คุณคือผู้ที่ขายแร่ไอฟอร์ทใช่ไหม"

"ใช่แล้ว คุณต้องการซื้อขายแบบส่วนตัวใช่ไหม"

"ได้ทั้งนั้น คุณบอกว่ามีมากกว่า 600 กรัมใช่ไหม คุณมีเท่าไหร่"

"ผมมีมากทีเดียวหล่ะ"

ราล์ฟจะบอกได้อย่างไรว่า เขามีแร่ไอฟอร์ทระดับที่ทำเหมืองได้เลย

จากนั้นนายแวกเนอร์นี้ก็ตกลงซื้อที่ 600 กรัมก่อน เขาเป็นตัวแทนให้ที่บริษัทยานยนต์ที่ใหญ่ระดับโลกบริษัทหนึ่ง ราล์ฟเข้าไปตรวจสอบแล้วก็เจอว่ามีบริษัทนี้จริงๆ แฮกเข้าไปดูข้อมูลลึกก็ได้รู้ว่า แวกเนอร์คนนี้เป็นตัวแทนของบ๊อบบี้ที่อยู่ต่างประเทศจริงๆ

เด็กหนุ่มดีใจที่นี่จะเป็นงานภารกิจแล้ว ที่รายได้จะเข้าบริษัทเขาเสียที เรียกลูคัสเข้ามาอธิบายเรื่องการซื้อขายแร่ไอฟอร์ทนี้บอกเพียงว่าเขามีเยอะ ชายหนุ่มค่อนข้างงุนงงว่า เจ้านายเขามีเหมืองแร่ที่ไหน บริษัทนี้มีแร่ที่ราคาสูงขนาดนี้ขายด้วย จากนั้นลูคัสก็ดำเนินการติดต่อแวกเนอร์รับงานขายนี้ต่อจากเขาไป

เขาเรียกวาเนสซ่าเข้ามา หญิงสาวเข้ามาด้วยชุดเดรสที่สั้นมาก เด็กหนุ่มมองแล้วได้แต่แอบกลืนน้ำลาย เธอเห็นท่าทางของเขาแล้วยิ่งนั่งไขว่ห้างยกขาสูงโชว์ขาเรียวงามสวยไปบ่อยๆ ราล์ฟรีบคุยธุระเขาหยิบผลไม้ฟ้า มาให้เธอดูส่งแท็บเล็ตให้เธอเสิร์ชดูว่าคืออะไร วาเนสซ่ามีเพื่อนที่เป็นนักต่อสู้เข้าใจเรื่องโลกของพวกนี้อยู่บ้าง เมื่อเสิร์ชเห็นราคาของผลไม้ฟ้าก็ต้องอึ้ง

เขาบอกเธอว่า เขามีผลไม้ฟ้านี้ 20 ลูก จากที่จริง 28 ลูกโดยกันส่วนที่จะเก็บไว้ให้ลิซ ให้วาเนสซ่าทำการขายโดยบริษัทแอลอาร์ได้ดั่งใจของเขา

วาเนสซ่าออกไปด้วยอาการมึนงงไม่ต่างกับลูคัส บริษัทนี้ก็ขายสิ่งวิเศษสำหรับนักต่อสู้ด้วย

อีกไม่กี่วันราล์ฟต้องไปจูราสซาเพื่อแข่งระดับประเทศแล้ว กลางคืนเขาจะมาอยู่กับลิซก็ไม่ได้

เพราะเธอต้องไปเมืองซีลช่วงเดียวกันเพื่อดูแลเรื่องเบเนดิด และมาเรียเข้ากำแพงคราม

พร้อมรายงานตัวรับตำแหน่งหัวหน้ากองอย่างเป็นทางการ

---------------------