ระบบเกมส์ออนไลน์​กับโลกซอมบี้

ตอนที่ 6

พักผ่อน

ทั้งสองคนได้ขับรถออกมาไกลจากมหาลัยประมาณ3 กิโลเมตร ตัวของแอนได้แต่ขับรถไปในทางที่เดย์บอกผ่านไปสักพักก็ถึงจุดหมายแอนได้มองออกไปนอกหน้าต่าง

" ที่นี่มัน" แอนได้อุทานออกมาสิ่งสายตาของเขาได้เห็นนั้นคือสถานที่เก็บตู้คอนเทนเนอร์​ขนาดใหญ่มีตู้คอนเทนเนอร์มากมายถูกเก็บไว้

" ใช่วันนี้เราจะพักกันที่นี่" เดย์พูดขนาดที่มองไปรอบๆ

" ทำไมต้องที่นี่ " แอนได้ถาม

" ถามแปลกๆที่นี่คนไม่เยอะก็แปลว่าพวกมันก็จะมีไม่เยอะเหมือนกัน " ตัวของเดย์ได้อธิบายให้แอนฟัง

" ขับเข้าไปเถอะน่า " เดย์ได้บอกกับแอนตัวของแอนได้ขับรถเข้าไปในที่เก็บตู้คอนเทนเนอร์รถได้ขับไปตรงกลางของสถานที่นั้นรถนั้นถูกล้อมรอบไปด้วยตู้คอนเทนเนอร์มากมายเหล่าตู้คอนเทนเนอร์มีทั้งที่ซ้อนกันอยู่และวางอยู่ชั้นเดียว

ตัวของเดย์และแอนได้ถือกระเป๋าลงจากรถเมื่อลงจากรถเดย์ได้บิด๳ี้เ๠ี๾๽ ท้องฟ้าใกล้ๆมืดลงแสงจากดวงอาทิตย์ค่อยลับขอบฟ้าตัวของเดย์ได้พาแอนเดินไปถึงคอนเทนเนอร์ยาวที่ซ้อนกันอยู่สองชั้นตัวของเดย์ได้ใช้แขนนั้นโอบที่เอวของแอนเอาไว้ใบหน้าของแอนได้แดงขึ้นตัวของเดย์ได้๠๱ะโ๪๪ขึ้นไป

“ เราจะอยู่ในคอนเทนเนอร์ชั้นสองงั้นหรอ ” แอนได้เอ่ยถาม

“ ใช่ ” เดย์ได้พูดและวางกระเป๋าลงกระพื้นของคอนเทนเนอร์ตัวของเดย์ได้ลงนั่งแล้วใช่หลังพิงไปกับผนังของคอนเทนเนอร์ตัวของแอนก็ได้วางกระเป๋าไว้กับพื้นแล้วนั่งอย่างที่เดย์นั่งโดยแอนได้นั่งฝั่งตรงข้ามของเดย์

“ เดี๋ยวตอนกลางคืนเราก็แค่ปิดประตูแต่เปิดไว้สักนิดให้มีอากาศแค่นี้ก็ปลอดภัย ” เดย์ได้อธิบายให้ฟัง

“ ฟ้าใกล้มืดแล้ว ” เดย์พูดในขนาดที่สายตาของเขานั้นมองไปที่ท้องฟ้าข้างนอก

“ แล้วไฟละจะเอาจากไหน ” แอนพูดขึ้นท่าทางราวกับพึ่งนึกออกว่าขาดอะไรไปสักอย่าง

ตัวของเดย์ได้หันไปหยิบบ้างอย่างจากกระเป๋าของเขาเดย์ได้โชว์บางอย่างขึ้นมาใบหน้าของแอนที่แสดงนั้นเต็มไปด้วยความ๻๠ใ๽

“ เทียน!!!! ” แอนได้อุทานออกมา

“ ใช่จะอะไรอีกล่ะ ” [เดย์]

“ ยุคไหนแล้วเนี่ยนายยังจะใช้เทียนอีกหรอ ” [แอน]

“ ยังดูถูกนะเมื่อก่อนเราก็ไม่มีไฟฟ้ายังอยู่ได้เลย ” [เดย์]

มุมปากของแอนค่อยบานออกรอยยิ้มของเธอปรากฏออกมาครั้งแรกรอยยิ้มของเธอทำให้ตัวของเดย์นั้นยิ้มตามและแล้วทั้งสองคนก็ได้หลุดเสียงหัวเราะออกมา

ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

“ นายเนี่ยแปลกคนจริงๆ ” แอนได้พูดในขนาดที่หัวเราะไปด้วย

“ หรอหิวมั้ยวันนี้ยังไม่ได้กินอะไรเลยนิ ” เดย์พูดขึ้นขนาดที่มุมปากของตัวเองกำลังยิ้มอยู่มือของเขาก็ได้หาของกินในกระเป๋าสะพาน

ตัวของเดย์ได้หยิบแซนวิชแฮมเบอร์เกอร์และพวกน้ำอัดลมจำนวนมากมาออกตั้งตัวของแอนได้มองของที่เดย์ออกมาตั้งตอนนี้แสงจากดวงอาทิตย์เริ่มหมดลงตัวแอนได้เริ่มรู้สึกหนาวเพราะเสื้อผ้าของเธอเป็๲เพียงชุดนักศึกษาเท่านั้นเดย์ที่เห็นแบบนั้นก็ได้เดินไปปิดประตูของคอนเทนเนอร์เข้ามาแต่ก็มีประตูซี่หนึ่งที่เปิดไว้นิดหน่อยตัวของเดย์ได้นำไฟแช็คออกมาแล้วจุดเทียนตั้งไว้ที่พื้นทั่วคอนเทนเนอร์

“ จุดเยอะแบบนั้นจะดีหรอ ” แอนได้เอ่ยถามในขนาดที่เดย์กำลังจุดเทียนอยู่

“ ในกระเป๋ามีอีกเยอะ ” เดย์ได้พูดตอบกลับเดย์ที่จุดเทียนเสร็จก็ได้เดินกลับมานั่งที่เดิม

“ กินเถอะ ” สิ้นสุดเสียงของเดย์ตัวของเดย์ก็ได้หยิบแฮมเบอร์เกอร์ขึ้นมากินแอนที่ได้มองเดย์ที่นำแฮมเบอร์เกอร์เข้าปากไปแล้วก็ได้หยิบแฮมเบอร์เกอร์ขึ้นมากิน

และแล้วบรรยากาศในการกินอาหารก็เป็๲ไปด้วยความเงียบทั้งสองคนได้ต่างคนต่างกินไม่ได้พูดกันสักคำและแล้ว

ณ ใจกลางกรุงเทพ

เสียงปืนดังสนั่นไม่อยู่ผู้คนบางคนได้วิ่งหนีตายอย่างไม่หยุดบางคนก็สนุกกับการล่าซอมบี้มีขายคนหนึ่งได้นั่งอยู่บนหลังคาของรถบรรทุกเป็๲ชายที่มีรูปร่างสูงผมสั้นสีดำอายุๆราว 20 กว่าๆ ในมือของเขาถือปืนพกอยู่หนึ่งกระบอกเขานั้นใส่เสื้อผ้าสบายๆนั่งท่าสบายๆอยู่บนหลังคารถบรรทุก

“ หัวหน้า!!!!! ” เสียงเรียกของชายปริศนาได้ดังมาชายที่นั่งอยู่บนหลังคารถบรรทุกนั้นได้หันไปมองทางเสียงเรียก

มีผู้ชายรูปร่างอ้วนกำลังวิ่งมาหาเขาพร้อมกับไม้ถูพื้นในมือ ชายร่างอ้วนได้หยุดตั้งหน้ารถบรรทุก

“ หัวหน้าพวกเราจัดการระดับสองได้อีกตัวแล้ว ” ชายร่างอ้วนรายงานให้กับชายที่นั่งอยู่บนหลังคารถบรรทุกฟัง

“ ดีมาก ” ชายที่นั่งอยู่บนหลังคารถได้พูดตอบกลับ

“ แต่ว่านะครับ ” ชายร่างอ้วนได้พูดแย้งขึ้นมาด้วยทำให้ชายที่นั่งบนหลังคารถที่กำลังจะหันไปทางอื่นได้หันกลับมามองอีกครั้ง

“ ผมเจอไอ้นี่ปักอยู่ที่อกของมันครับ ” ชายร่างอ้วนได้ยื่นไม้ถูให้ชายที่นั่งอยู่บนหลังคาดู

ตัวของชายที่นั่งอยู่บนหลังคานั้นได้หยิบไม้ขึ้นไปดูตัวของเขาได้ตรวจดูไม้ถูอันนั้นดูสายตาอย่างละเอียดแล้วได้โยนให้ชายร่างอ้วนที่อยู่ข้างล่าง

“ ดูสินายคิดไงละ ” ชายบนหลังคารถได้เอ่ยถามชายร่างอ้วน

ตัวของชายร่างอ้วนได้ใช้สายตาตรวจสอบที่ไม้ดูสักพัก

“ ไม่เห็นมีอะไรนิหัวหน้า ” ชายร่างอ้วนได้พูดขึ้นขนาดที่สายตายังตรวจดูที่ไม้อยู่

“ คิดว่าทำอย่างถึงไม้นี่จะปักเข้าไปที่หน้าอกเข้ามันได้ล่ะ ” ชายบนหลังคาได้เอ่ยถาม

ชายร่างอ้วนได้ยืนคิดอยู่สักพัก

“ ปาไงล่ะหมอนั้นปาไม้นี่ปักเข้าที่ไปหน้าอกของระดับ2 ” ชายบนหลังคาได้พูดขึ้นให้ชายร่างอ้วนฟัง

“ ว่าไงนะ!!!! ” ชายร่างอ้วนได้อุทานออกมาด้วยเสียงที่๻๷ใ๯

ชายบนหลังคาได้มองขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วยิ้มออกมา

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เสียงหัวเราะของชายคนนั้นดังไปทั่วบริเวณ

“ คิดอยู่แล้วคนที่ได้รับพลังนี้มาไม่ได้มีแค่ฉันจริงๆด้วย ” ตัวของชายคนนั้นได้พูดพร้อมยิ้มออกมา

ณ คอนเทนเนอร์

ทั้งสองคนได้กินข้าวกันเสร็จตัวของเดย์ได้ล้มตัวลงไปนอน

เข้าสู่๰่๥๹กลางคืน ชอมบี้ทุกตัวได้รับบัพเคลื่อนไหวเร็วขึ้น 50 %

ข้อความแจ้งเตือนขึ้นมาขนาดที่เดย์กำลังนอนอยู่

“ มีแบบนี้ด้วยหรอว่ะ ” เดย์คิดในใจแต่ถึงอย่างนั้นเดย์ก็ได้ปิดข้อความไป

“ อิ่มจังเลยได้เวลานอนแล้วสิเสียดายไม่มีหมอน ” เดย์ได้พูดลอยๆออกมา

ตัวของแอนได้ลุกขึ้นแล้วเดินลงมานั่งใกล้เดย์ได้นอนอยู่ตัวของแอนได้โยกหัวของเดย์ขึ้นไว้บนตักของตัวเอง

“ ทำอะไรของเธอเนี่ย ” เดย์พูดในขนาดที่นอนอยู่บนตัวของแอนสายตาของเขานั้นมองไปที่เพดาน

ท่ามกลางความเงียบบนสนทนาของทั้งสองคนก็ได้แรกขึ้น

“ อยากหมอนไม่ใช่หรอ ” [แอน]​

“ ทำไมถามทำดีกับฉันละ ” [เดย์]​

“ ฉันถามนายมั่งทำไมถึงช่วยฉันไว้ล่ะ ” [แอน]​

“ ไม่รู้สิ ”[เดย์]​

“ ถ้างั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะ ” [แอน]​

ดวงตาของเดย์ได้ค่อยๆปิดลงและแล้ววันแรกก็ได้ค่อยผ่านไปอย่างช้าๆ

จบตอน