ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

“เจ้าหมอนี่เจ้าเล่ห์จริงๆ คิดจะใช้วิธีนี้ขึ้นราคา”
"อัญมณีระดับสูงอย่างศิลาไม้สวรรค์นั้นหายากจริง ๆ แม้แต่เมืองเฉินปิงในเมืองมังกรวสันต์แห่งนี้ จำนวนของศิลาไม้สวรรค์ที่หาได้ในหนึ่งปีอาจมีเพียงสองหรือสามชิ้นเท่านั้น แต่สหายผู้นี้คนเดียวกลับชนะเดิมพันได้ศิลานี้ไปถึงสามก้อน" "ข่าวคราวที่มันครอบครองศิลาไม้สวรรค์สามก้อนจะแพร่กระจายไปทั่วเมืองมังกรวสันต์อย่างรวดเร็ว เมื่อถึงเวลาลมพัดแรง คงจะมีผู้ฝึกยุทธจำนวนไม่น้อยที่จะมุ่งหน้าไปโรงเตี๊ยมน้ำพุมังกรและขอซื้อศิลาไม้สวรรค์จากมัน ใครจะรู้ว่าสุดท้ายแล้วศิลาไม้สวรรค์อาจจะมีมูลค่ามากกว่าสองล้านเหรียญทองก็เป็นได้" “ถึงคนเราจะมีชีวิตเพื่อหาเงิน แต่ก็ต้องมีชีวิตอยู่เพื่อใช้มันด้วย” "ถูกต้อง ผู้ที่ต้องการซื้อศิลาไม้สวรรค์ในตอนนี้คือแม่ทัพของอาณาจักรซาหลง ชื่อ ตู๋กูเหยียน แถมเป็นปรมาจารย์ยุทธระดับแปดซะด้วย ครั้งนี้ไอ้หนุ่มนั้นทำให้เขาขุ่นเคืองไม่น้อย” “อะไรนะ เขาคือตู๋กูเหยียนรึ ว่ากันว่าทักษะการยิงธนูของเขาอยู่ในระดับสูงสุดอย่างสมบูรณ์แบบ โดยเฉพาะ 'โซ่มุกนพเก้า' มันน่าทึ่งยิ่ง ว่ากันว่าสาเหตุที่ 'ราชาวิหคเพลิง' หนึ่งในแปดราชาปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ได้รับบาดเจ็บอย่างหนักเพราะโดนโซ่มุกนพเก้านั่นทำร้าย" "ฮ่า ๆ ดูเหมือนว่าเมืองมังกรวสันต์ในช่วงสองสามวันนี้คงจะมีเรื่องสนุกแน่นอน"
"..."
มีความคิดเห็นที่แตกต่างกันมากมายรอบ ๆ จุดเปิดหิน
หลังจากพบว่าทั้งคู่จากไปแล้วร่างของผู้อาวุโสที่สวมชุดคลุมสีทองก็หายไปอย่างเงียบ ๆ ทำให้ผู้ฝึกยุทธ์หลายคนรู้สึกโล่งใจ เมื่อถังฮวนและมู่เหยียนออกจากศาลาเฉินปิง ทั้งสองพากันมุ่งหน้าไปทางฝั่งตะวันตกของเมือง
"มีคนตามมาไม่น้อยเลย"
มู่เหยียนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยขณะที่นางพยายามอย่างเต็มที่เพื่อลดเสียงลง"อย่างที่คาดไว้"
"... " สีหน้าของถังฮวนไม่เปลี่ยน เขาเพียงแค่ระบายยิ้มออกมาเท่านั้น พูดเบาๆ
“หินฟานไห่ก็ไม่เลว แต่ศิลาไม้สวรรค์ทั้งสามชิ้นนี้หายากมาก ดังนั้นโดยปกติแล้วจะมีหลายคนที่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เสนอราคาให้เราถึงห้าล้าน เขาไม่มีทางล้มเลิกแน่ แต่ตอนนี้ไม่ต้องกังวลอะไรมาก พวกมันแค่ต้องการรู้ว่าพวกเราพักอยู่ที่โรงเตี๊ยมน้ำพุมังกรจริงรึเปล่า” “ข้าเคยเห็นคน ๆ นั้นมาก่อน เขาเคยเป็นนายพลของกองกำลังพันธมิตรมนุษย์จากอาณาจักรซาหลงที่เรียกว่า ตู๋กูเหยียน ทักษะการยิงธนูเป็นเลิศ โดยเฉพาะเทคนิค 'โซ่มุกนพเก้า' มีพลานุภาพมหาศาล ในช่วงการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ของดินแดนสองอาณาจักร ราชาวิหคเพลิงหนึ่งในแปดราชาปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ได้รับบาดเจ็บเพราะมัน" มู่เหยียนพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “อ๋อ ราชาวิหคเพลิงได้รับบาดเจ็บเพราะตู๋กูเหยียนคนนี้เองรึ"ถังฮวนประหลาดใจเล็กน้อย หลังจากนั้นไม่นานเขาเริ่มมีแววตาแปลก ๆ ตอนนี้เองขนตาของเฟิงหมิงสั่นสะท้านสองสามครั้ง ขณะยังนอนหลับอยู่บนไหล่ของถังฮวน “ข้าเคยได้ยินข่าวเหมือนกัน” "ถ้าไม่มีลมก็ไม่มีคลื่น มันคงเป็นความจริง แต่ว่าทำไมตู๋กูเหยียนถึงมาที่เมืองมังกรวสันต์แห่งนี้แทนที่จะไปปกป้องกองทัพล่ะ"
“ข้าคงต้องถามเจ้ามากกว่า” "ถามข้างั้นรึ"
"ย้อนกลับไปที่ภูเขาเฟิงหมิง ไม่ใช่เฉาเซิงบอกหรือว่าเส้นทางกลับไปยังเมืองจันทร์เสี้ยวจะถูกปิดกั้นอย่างรวดเร็วโดยยอดฝีมือจากกองทัพของอาณาจักรซาหลงน่ะ”
“ตู๋กูเหยียนเป็นผู้ช่วยที่ไว้วางใจได้ของจักรพรรดิแห่งอาณาจักรซาหลง หงเหลียง เนื่องจากเจ้าสังหารลูกชายทั้งสองของแม่ทัพหงเหลียงไปเขาจึงไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากเขตแดนของสองอาณาจักรได้ เช่นนั้นแล้วเขาจะไม่ส่งลูกน้องที่ไว้ใจได้มาจัดการเรื่องนี้ได้ยังไง”
"อย่างนี้นี่เอง ตู๋กูเหยียนคนนี้คงถูกส่งมาจัดการข้าอย่างแน่นอน"
"... "
ราวกับไม่รู้สึกว่ามีใครคอยตามพวกเขามา ถังฮวนและมู่เหยียนคุยกันอย่างสบาย ๆ และพูดติดตลกตลอดทาง ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมาพวกเขาจึงมาถึงฝั่งตะวันตกของเมือง จากนั้นเข้าไปในโรงเตี๊ยมน้ำพุมังกร แล้วไม่ปรากฏตัวอีกเลย ภายในเมืองมังกรวสันต์ ข่าวคราวเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่ศาลาเฉินปิงได้แพร่กระจายออกไปราวกับไฟป่า เมืองมังกรวสันต์ไม่ใหญ่นักสำหรับข่าวลือ เพียงไม่นานข่าวดังกล่าวได้แพร่กระจายไปทั่วแล้ว "แค่เดิมพันหินเพียงสองครั้ง จากห้าร้อยเหรียญทองกลายเป็นสี่แสนแปดหมื่นเหรียญทอง แล้วจากสี่แสนแปดหมื่นเหรียญทองเป็นหลายล้านเหรียญทอง มหัศจรรย์มาก" "หินแก้วภูเขาไฟหนึ่งก้อน หินฟานไห่หนึ่งก้อน ศิลาไม้สวรรค์สามก้อน รวมถึงอัญมณีระดับกลางและระดับต่ำอีกหนึ่งโหล อัตราความสำเร็จของเขาสูงมากเกินไปแล้ว” "หาหินแก้วภูเขาไฟกับหินฟานไห่น่ะง่าย แต่ศิลาไม้สวรรค์สามก้อนเนี่ยยากมาก นับประสาอะไรกับสองล้าน อาจมีคนซื้อก้อนละสองล้านห้าแสนด้วยซ้ำไป”
"... " ไปจนสุดถนน ที่โรงน้ำชาหรือโรงเตี๊ยมไหน ๆ ต่างได้ยินเสียงคล้าย ๆ กันดังขึ้น
“ศิลาไม้สวรรค์สามก้อนเลยรึ” ทางตอนใต้เมืองมังกรวสันต์ กลางร้านอัญมณีของหอซิงไห่ ชายชราในชุดดำที่ผมหงอกขาวโพลนมีสีหน้าดูประหลาดใจเกินคาดเดา
"จริงรึนี่" “แน่นอนสิ” ชายหนุ่มร่างกำยำตรงข้ามพยักหน้าอย่างแน่วแน่
"ดี! ดีมาก!"
"ครึ่งปีที่แล้วมีลูกค้าเก่า ๆ สองสามคนมาเรียกร้องให้ข้าหาศิลาไม้สวรรค์ให้ นั่นถึงกับทำให้หัวข้าแทบระเบิด ไม่คิดว่ามันจะถูกเปิดเจอในพื้นที่พนันของศาลาเฉินปิง และยังมีถึงสามชิ้นด้วย! นี่เป็นข่าวดี มาเถอะเราจะไปที่โรงเตี๊ยมน้ำพุมังกรทันที ไม่ว่าราคาจะสูงแค่ไหนเราต้องซื้อมันให้ได้"
"ขอรับท่าน" …….
"อัญมณีระดับสูงสี่ก้อน จากแร่สี่สิบแปดก้อน เจ้านั่นช่างโชคดีจริง ๆ"ทางตะวันตกของเมืองมังกรวสันต์ ในลานด้านหลังร้านขายอัญมณีหอหลิงหยู ชายหนุ่มหล่อเหลา ดูคมคายและสง่างามในชุดคลุมสีขาวถามด้วยความประหลาดใจ
"เจ้ารู้จักชื่อและตัวตนของเขาหรือไม่" "ในตอนนี้ เท่าที่ทราบอีกฝ่ายเป็นชายวัยกลางคนเช่นกัน แต่รูปร่างหน้าตาและคำพูดของเขาดูแย่มาก สังเกตได้จากการกระทำและคำพูดของเขา มีความเป็นไปได้มากว่าจะเป็นทายาทของหนึ่งในกลุ่มมนุษย์ที่หลงเหลืออยู่ครั้งที่เผ่าปีศาจของเราบุกเข้ามา"
“ลูกหลานของคนพวกนั้นรึ” ย้อนกลับไปเมื่อครั้งที่เผ่าปีศาจบุกเข้ามา ผู้คนจำนวนมากในทวีปจี่หยวนไม่มีเวลาล่าถอย จึงไปซ่อนตัวอยู่ในป่าเขาแยกตัวเองออกจากโลก หลังจากผ่านไปหลายสิบปีลูกหลานของคนเหล่านั้นเติบโตขึ้นมาช้าๆ และในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเริ่มมีลูกหลานของคนเหล่านั้น ทยอยออกจากป่าบนภูเขา
"ถูกต้อง"
"ลืมไปเถอะ ลืมไปเถอะ ตอนนี้ไม่ต้องสนใจเรื่องทั้งหมดแล้ว รีบไปหาศิลาไม้สวรรค์ทั้งสามกัน เถอะ ตามข้าไปที่โรงเตี๊ยมน้ำพุมังกรเดี๋ยวนี้เลย …”
“ฮ่า ฮ่า สามีภรรยาคู่นั้นเลือกสถานที่ได้ดี ในบรรดากองกำลังทั้งหมดของเมืองมังกรวสันต์ เราอยู่ใกล้โรงเตี๊ยมนั้นมากที่สุด"
"... "
"ฮ่าฮ่า ฝ่าบาทต้องการศิลาไม้สวรรค์มาโดยตลอดเพื่อหลอมอาวุธให้กับเจ้าหญิงน้อยแต่ไม่มีโอกาสสักที ตอนนี้มีโอกาสแล้วจะพลาดได้อย่างไร” "ถูกต้อง ไปซื้อศิลาไม้สวรรค์ทั้งหมดเป็นอันดับแรก” "ไปกันเถอะ อย่ามัวรีรออีกเลย"
"... "
ภายในเมืองมังกรวสันต์ เหล่าผู้มีอำนาจและผู้ฝึกยุทธที่สนใจศิลาไม้สวรรค์ต่างพากันมุ่งหน้าไปทางฝั่งตะวันตกของเมือง เพียงไม่นาน ด้านนอกของโรงเตี๊ยมน้ำพุมังกร ก็คึกคักไปด้วยกิจกรรมต่าง ๆ นานา ไม่เพียงแต่มีผู้ต้องการซื้อศิลาไม้สวรรค์ แต่ยังมีผู้ฝึกยุทธอีกมากที่มารอชม ทว่า ณ จุดนี้เองที่คำพูดนั้นแพร่กระจายออกไปว่า สามีและภรรยาที่กำลังดูแลลูก ๆ ….
พวกเขาหายไปกับสายลมแล้ว

-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 180 หายไปกับสายลม!

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 180 หายไปกับสายลม!

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้