ข้าผู้มีสายเลือด 12 สัตว์เทพที่แข็งแกร่งที่สุด

หลังจากที่หลงหยุนเขานั้นได้ทำการทะลวงระดับพลังของเขามาถึง 2 ระดับด้วยกันกลายเป็นกำเนิดลมปราณระดับที่ 5 แล้วนั่นเอง ตอนนี้เขารู้สึกได้ว่าร่างกายของเขานั้นมีความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากและพลังในร่างกายของเขาก็เพิ่มขึ้นสูง

" เอาล่ะถึงเวลาที่ต้องเดินทางแล้วสินะ"

หลงหยุนเขาได้ทำการ ลุกขึ้นมาจากการฝึกฝนเรียบร้อยส่วนหลานหยูหลังจาก เธอนั้นได้เห็นว่าหลงหยุน เขานั้นได้ทำการเลิกฝึกฝนแล้วเธอนั้นก็ได้ทำการเดินมาหาเขาในทันทีส่วนทางด้านของหลงหยุน เขานั้นได้เห็นว่าหลานหยูเธอนั้นกำลัง เดินมาหาเขานั้นเอง เขานั้นก็ได้ทำการเตรียมตัวรอเธออยู่ และหลานหยู เธอนั้น ก็ได้ทำการเดินเข้ามาใกล้ๆหลงหยุนตรงหน้าเขา นั้นเอง

" เอาล่ะเจ้า บอกข้ามาซะทำไมเจ้าถึงสามารถทะลวงมาได้ถึง 2 ระดับด้วยกันทั้งที่มันไม่น่าจะเป็นไปได้ที่เจ้านั้นจะสามารถทะลวงระดับพลังได้ไวขนาดนี้"

แล้วเมื่อตัวของหลงหยุนเท่านั้นได้เห็นว่าหลานหยูเธอนั้นต้องการรู้คำตอบจากตัวของเขานั้นให้ได้เขานั้นก็ไม่รู้จะตอบอย่างไรดีจะบอกว่าเขานั้นได้ทำการฆ่างูอัสนีหนองน้ำ ไปงั้นหรอหรือนั้นเธอคงไม่เชื่ออย่างแน่นอน เขานั้นก็ได้พยายามคิดจะหลบหนีจากการตอบแต่ว่าเมื่อเขาได้เห็นสีหน้าของหลานหยู ที่จ้องมองเขาด้วยสีหน้าจริงจังเป็นอย่างมาก เขานั้นก็ได้พยายามคิดที่จะ ตอบกลับ ไปทันทีจนสามารถคิดได้ อยู่วิธีหนึ่งนั้นเอง

" เออพอดี ข้ารวบรวมพลังได้มานานแล้วข้าได้ทำการ ดูดซับพลังของแก่นอสูรมาก มายมาน่ะข้าเลยสามารถทะลวงพลังมาได้ "

ทางด้านหลานหยูเมื่อเธอได้ยินแบบนั้นเธอก็ไม่เชื่อเด็ดขาดว่าหลงหยุน จะสามารถรวบรวมพลังในการทะลวงพลังได้ขนาดนั้น เพราะเธอนั้นได้อยู่กับเขามาตลอดเวลาต้องรู้อยู่แล้วว่าหลงหยุนตั้งแต่มานี้นั้นเขาได้ ทะลวงพลังไปแล้วกี่รอบนั้นเองเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะทะลวงพลังได้อีกถ้าไม่มีของช่วยมากขนาดนั้นแล้วอีกอย่างถึงเขาจะใช้แก่นอสูรระดับที่ 9 ก็ยังไม่สามารถทะลวงระดับพลังได้มากขนาดนี้แน่นอนแต่ที่มากก็คือต้องเป็นเพราะว่าเขาต้องมีความลับอะไรบางอย่างที่ไม่บอกเธออย่างแน่นอน

" ข้าไม่เชื่อหรอกเจ้าจงบอกความจริงข้ามาซะถ้าเจ้าไม่บอกแล้วก็เจ้าเจอดีแน่นอนเจ้าต้องรีบออกข้ามาเดี๋ยวนี้นะ"

แล้วทางหลงหยุน หลังจากเขานั้นได้เห็นว่าถึงเขาจะบอกอย่างนี้กับหลานหยูไปอย่างไรเธอก็คงไม่เชื่ออย่างแน่นอนเขาก็ได้ต้องบอกความจริงไปอย่างนั้นแต่คงไม่เป็นไรหรอกเพราะว่าอย่างไรหลานหยูคงไม่มีทางเชื่อเขาอย่างแน่นอนว่าเขาสามารถฆ่างูอัสนีหนองน้ำได้ที่เป็นสัตว์อสูรระดับหลอมรวมขั้นกลางนั้นเอง

" พอดี ข้านั้นได้จัดการ เจ้างูอัสนีหนองน้ำไปเรียบร้อยแล้วนะข้าเลยได้ แก่นอสูรของมันมาทำให้ข้านั้นสามารถดูดซับพลังของมันเพื่อใช้ในการทะลวงระดับพลังได้นั้นเองแต่ตอนนี้นั้นข้านั้นได้ทำการใช้แก่นอสูรของมันไปหมดเรียบร้อยแล้วจนสามารถทำให้ข้านั้น สามารถทะลวง พลังระดับมาได้ 2 ขั้นด้วยกันเมื่อคืนนั้นเอง นี่คือความจริงนะส่วนที่เหลือเจ้าจะเชื่อหรือเปล่าก็แล้วแต่"

หลานหยู หลังจากนั้นเธอก็ได้ทำการเดินเข้ามาหาหลงหยุนที่ตอนนี้นั้นกำลัง รอดูเธออยู่นั้นเองว่าเธอนั้นจะเชื่อหรือไม่ เธอนั้นได้เข้ามาใกล้หลงหยุนแล้วทำการกล่าวกับเขาในทันที

"ข้าขอเชื่อในตัวของเจ้า"

เมื่อคำกล่าวของหลานหยูออกมาทำให้หลง หยุนนั้นตกใจเป็นอย่างมาก ที่ หลานหยูนั้น ได้เชื่อเขาอย่างนั้นอีกเพราะแทบติดเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีคนมาเชื่อเรื่องแบบนี้แต่กลับหลานหยูเชื่อใจเขาซะงั้น

" นี่เจ้าเชื่อใจข้าอย่างนั้นหรอทำไมล่ะทั้งที่ข้าไม่สามารถชนะเจ้าหนอนใต้ดินได้ที่เป็นระดับขั้นกลางของระดับหลอมรวมเหมือนกับเจ้างูอัสนีหนองน้ำเหมือนกันแท้ๆ"

เมื่อหลานหยูเธอได้แบบนั้นก็ได้ยิ้มกล่าว ตอบกลับ หลงหยุน ในทันที นั้นเอง เพราะที่เธอเชื่อนั้น หลงหยุนได้กล่าวด้วยสีหน้าจริงจังโดยไม่ได้โกหกเธอเลยสักนิดเดียวเธอนั้นสามารถรู้สึกได้เช่นกัน

" ก็ข้าเชื่อเจ้าไงล่ะอีกอย่างนะเอาสามัญสำนึกมาใช้กับเจ้าคงไม่ได้หรอกเรารีบถามเรื่องนี้แล้วรีบกลับนิกายกันเถอะแล้วอีกอย่างนะเจ้าคงต้องหาซื้ออาวุธที่เหมาะกับตัวเจ้าบ้างได้แล้วล่ะ เพราะข้านั้นยังไม่เห็นเจ้าเลยว่าเจ้าจะมีอาวุธอะไรที่เหมาะกับเจ้านอกจากเจ้านั้นใช้กรงเล็บของเจ้ากลับ หาง ของเจ้าถึงจะสามารถสู้กับ สัตว์อสูรระดับหลอมรวม แต่ตอนนี้เจ้าคงต้องเลือก แล้วว่าจะเจ้าจะหาอาวุธอะไรทั้งดาบหรือเอาเป็นธนูกระบอง แล้วอะไรอีกล่ะ ทวนอย่างนั้นหรอเจ้าต้องคิดได้แล้วนะว่าเจ้าจะเอาอาวุธอะไรหลังจาก ที่เจ้านั้นได้กลับไปที่นิกายแล้ว"

แล้วเมื่อทางหลงหยุนเขาได้เห็นว่าหลานหยูแนะนำให้เขาให้มีอาวุธเป็นของตัวเองได้แล้วเขานั้นก็ได้ลองคิดดูว่าเอาอะไรนั้นที่จะเหมาะกับเขานั้นเอง

" อาวุธที่เหมาะกับข้าอย่างนั้นหรอ ข้าควรจะเอาอะไรดีแต่ตอนนี้อย่าเพิ่งคิดดีกว่าไปกันเถอะหลานหยูเรารีบกลับนิกายกันเถอะเดี๋ยวอีกไม่นาน เราก็จะได้คะแนนในการแลกของแล้ว "

หลานหยู เมื่อเธอนั้นได้เห็นว่าหลงหยุนตอนนี้เขาอยากได้รีบกลับนิกายแล้วทั้งสองคนก็ได้เตรียมในการเดินทางทันที

" เอาล่ะไปกันเถอะ"

หลังจากนั้นหลงหยุนและหลานหยูทั้งสองคนก็ได้ทำการในการเดินทางเพื่อกลับนิกายมังกรฟ้าของพวกเขานั้นเอง ดูที่ทั้งสองคนนั้นได้เร่งความเร็วสุดขีดทั้งหลงหยุนและก็หลานหยู ได้โคจรพลังทั้งหมดในร่างกายเพื่อจะได้กลับไปให้ไวที่สุดนั้นเอง

ตัดมาที่ฝั่ง ของนิกายมังกรฟ้าในตอนนี้มีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังนั่งฝึกฝนวิชาอยู่ในห้องคนๆนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนนางก็คือหลินซีนั้นเองหลังจากที่นางนั้นได้แลกวิชากับหลงหยุนทำให้นางนั้นตื่นเต้นอย่างมากที่จะได้ลองฝึกวิชาใหม่ของนาง นั้นเอง ก็ได้ทำการค่อยๆยกมือขึ้นแล้วเมื่อเธอได้ ทำการค่อยๆยกมือขึ้นนั้นไปทันใดนั้นก็ได้มีเปลวเพลิง ได้มาล้อมรอบตัวเธอ จำนวนมากเขาบอกไว้ก่อน เพลิง อัคคี ที่แห่งนี้นั้นไปที่ร้อนมาก เพราะ เปลวเพลิงอัคคี เธอ นั้นเป็นเปลวเพลิงของมังกรอัคคีที่อยู่ในสายเลือดของเธอ นั้นเองเธอนั้น ย่อมรู้ดีเปลวไฟดีมีอานุภาพร้ายแรงแค่ไหนถ้าคนอื่นโดนแล้วก็ต่อให้เป็นระดับนภาต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอนวิชาระดับนภาที่ หลงหยุน นั้นได้ให้เธอนั้นเป็นวิชาที่ทรงพลังอย่างมากนั้นเองถึงเธอนั้นจะเคยได้ฝึก วิชาระดับนภาอย่างอื่นมาแล้วก็ตามแต่ไม่ได้อานุภาพทรงพลังเท่าวิชาที่หลงหยุนนั้นได้มอบให้แก่เธอนั้นเอง

" ไม่นึกว่าวิชาที่ข้าได้แลกกับเจ้าเด็กนั้นจะมีอานุภาพมากมายขนาดนี้ ขนาด ข้าฝึก วิชาเดียวข้าก็รู้สึกได้เลยว่า ตัวข้าในตอนนี้นั้นรู้สึกแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนมากเลยในตอนนี้เนี่ยถ้าข้าสามารถฝึกฝนวิชาอีกวิชาหนึ่งของที่แลกเปลี่ยนมาได้และก็ข้าไม่อยากจะคิดเลยว่าข้าจะแข็งแกร่งขึ้นมามากขนาดไหนสมแล้วล่ะที่เป็นวิชาของระดับนภาระดับสูง"

หลินซี หลังจากเธอนั้นได้เห็นว่าตัวเธอแต่ตอนนี้แข็งแกร่งขนาดไหนทำให้เธอนั้นรู้สึกดีเป็นอย่างมากนั้นเองเธอเชื่อว่าเธอไม่แน่อาจจะสามารถสู้กับหลานชิงได้ง่ายกว่าเดิม แต่ถ้าเธอจะให้สูสีกับเธอ หลานชิง ต้องไปหาวิชาที่เทียบเท่ากับระดับของเธออย่างระดับนภาระดับสูงมาให้ได้

ก๊อกๆ แต่แล้วทันใดนั้นก็ได้มี เสียงเคาะประตูมาจากห้องของเธอทำให้เธอนั้นต้องเลิกสนใจฝึกวิชาไปก่อนแล้วหันไปสนใจ

" มีอะไรเจ้ามารบกวนข้าในตอนฝึกวิชา"

" ศิษย์พี่หลินซีค่ะหลงหยุนได้กลับมาแล้วกับหลานหยูค่ะตอนนี้กำลังเดินเข้ามาในนิกายอยู่หน้าประตูแล้ว"

ในตอนนี้เมื่อหลินซีเธอนั้นได้ยินว่าหลงหยุนนั้นได้ทำการกลับมาแล้วทำให้เธอนั้นสนใจในการเลิกฝึกวิชาในทันทีเพราะเธอนั้นตอนนี้อยากเจอหลงหยุนเป็นอย่างมากนั้นเองแล้วทันใดนั้นเธอก็ได้ทำการเปิดประตูออกไป

" ศิษย์พี่จะไปไหนหรอค่ะ"

"แน่นอนข้าจะไปหาหลงหยุน"

หลังจากนั้น หลินซีเธอก็ได้ทำการออกไปจากห้องของเธอในทันทีส่วนทางพวกหลงหยุน ตอนนี้ได้มาถึงหน้าประตู นิกายของพวกเขานั้นเอง

" ในที่สุดเราก็มาถึงจนได้รีบเข้าไปข้างในกันเถอะหลานหยู"

ตัวของหลานหยูเธอก็ได้ทำการพยักหน้าให้กับหลงหยุนแล้วทั้งสองคนนั้นก็ได้ทำการเดินกลับเข้าไปที่หน้าประตูนิกายในทันทีแต่แล้วทันใดนั้นก็ได้มี ชาย 2 คนมา ปรากฏตัวต่อ หน้าพวกเขานั้นเอง ส่วนทางหลงหยุนหลังจากได้เห็นว่าทั้งสองคนมี การปรากฏตัวขึ้นมาเขาก็เลยรีบทำการถามในทันที

" พวกเจ้ามีธุระอะไรกันถึงมา ปรากฏต่อหน้า พวกข้า เช่นนี้"

ชาย 2 คนนั้นก็ได้ทำการ ตอบกลับ หลงหยุน ในทันที

" ข้าแค่อยากมาทดสอบดูนะว่าคนที่ได้อันดับ 1 ในการทดสอบนิกายจะแข็งแกร่งขนาดไหนกัน"

เมื่อหลงหยุนเขาได้ยินแบบนี้ก็รู้แล้วว่าพวกนี้มันมาทำอะไรกันนั้นเอง

" อ้าๆๆ เอาอีกแล้วหรอที่ข้าต้องตบตัวประกอบอย่างพวกเจ้าเนี่ย คงไม่เบื่อเลยสินะ"