"พายยังไม่มาหรอ"คีรินถามขี้นเมื่อเห็นเพื่อนๆในกลุ่มมากันครบแล้วเขามาก่อนสักพักแล้วก็ยังไม่เห็นเธอ หรือว่าจะไม่สบายรึป่าวเขาครุ่นคิดด้วยความแปลกใจ
"แหม๋ๆมาถึงก็ถามหาทันทีเลยนะ คิดแค่เพื่อนจริงรึป่าวเนี่ย" เฌอพูดแซวอย่างขำๆเนื่องจากพวกผู้หญิงรู้กันอยู่แล้วแต่พวกผู้ชายน่าจะเอะใจบ้างเื่ของคู่นี้ที่สนิทกันพิเศษแต่คีรินก็เคยตอบไปแล้วว่าเป็แค่เพื่อน
"ก็บอกว่าเพื่อนกันแกนี่เพ้อเจ้อว่ะ" คีรินตอบหน้านิ่งแบบไม่ได้ซีเรียดอะไร
"อ๋อชะนีน้อยเดินไปอ่อยผู้แถวสถาปัตย์อยู่ค่ะ" เอมมี่พูดขึ้นแบบเติมสีตีไข่เข้าไปทันทีแล้วหัวเราะออกมาตามหลัง คีรินเลิกคิ้วสงสัยทันที
"แหม นั่นอะสันดานแกค่ะอย่าเอานิสัยแกมามาพูดย่ะ " มินิทพูดจิกกัดขึ้นบ้างเพราะเธอเดาออกว่านางพระพายน่าจะไปซื้อโกโก้
"มาแล้วๆแกนินทาอะไรฉันยะยัยกะเทย อุตส่าห์แบกมาให้กินถึงที่แล้ว ยังแว้งกัดฉันอีกเอามาเลยค่าน้ำ 50 ค่าส่ง50 100พอดี"เธอเอ่ยด้วยความหมั่นไส้อยากแกล้งต่อ
"ชะนีแกจะอาฆาตแค้นอะไรฉันพูดเล่นเฉยๆ อะๆเอาไป 50 พอ กับเพื่อนยังจะรีดไถอีก"
"หรอทีกับผู้เนี่ยเทหมดหน้าตักเลยนะยะ 2 มาตรฐานชัดๆ"
“แล้วนินทาฉันเื่อะไร”เธอถามขึ้นแบบไม่ได้สนใจนักแล้วดูดน้ำต่ออย่างเอร็ดอร่อย
“ ก็คีรินมันถามหาแกฉันก็เลยแซวเฉยๆแต่ยัยเอมมี่ดันใส่ไฟต่อว่าแกไปอ่อยผู้แถวสถาปัตย์ ”
“ว้าว ถามหาฉันคิดถึงฉันหรอ” เธอเอ่ยถามเขา พร้อมเอียงคอทำหน้าทะเล้นใส่ได้หยอดวันละนิดก็ยังดี
“หึหลงตัวเองนะเธออ่ะ” เขาตอบกลับไปแบบสีหน้าเอ็นดูแล้วใช้นิ้วชี้ดันหน้าผากผลักออกไปให้ถอยห่าง เพราะเขาก็เริ่มรู้สึกร้อนๆที่หน้าขึ้นมาทันที ไม่ได้ชอบเธอสักหน่อย จะเขินทำไมวะ
“อะไร ยังไง คู่นี้ทำทีเล่น ทีจริง เดี๋ยวได้กันเองกูจะขำให้ แกก็เหมือนกันพระพาย่นี้ดูรุกหนักนะกูดูอยู่ 555” เมลพูดแซวขึ้นตามที่เห็นส่วนภีมก็แค่ หึ ในลำคอแล้วยิ้มมุมปากอย่างรู้ทัน แต่เขาก็ไม่พูดอะไรเพราะไม่ชอบยุ่งเื่คนอื่นอยู่แล้ว
พระพายทำตัวลอยเหนือความสงสัยเพราะก็จริงอย่างที่พวกมันพูด จะไปเถียงอะไรล่ะดีซะอีกเธอจะได้จีบแบบเปิดเผยไปเลย “พวกแก อย่าเพ้อเจ้อให้มันมาก เลิกพูดได้ละ” คีรินพูดขึ้นเสียงเข้ม
“ค๊าบ ๆกูจะรอดูว่าคนปากแข็งจะมีจุดจบยังไง” เมลเอ่ยปิดท้ายเพื่อจบการสนทนา
“ว่าแต่งานคู่ที่อาจารย์สั่งตกลงเอาชายหญิงตามที่เคยพูดกันไว้เนอะ จะได้ช่วยๆลากกันให้งานเสร็จ ตกลงใครจะคู่ใคร”เฌอพูดเป็งานเป็การขึ้นมาทันที
“ฉันจองคู่กับภีมเนอะๆภีมเนอะ” มินิทรีบจับคู่ทันที ไม่ให้โอกาสภีมได้ปฏิเสธ
“เดี๋ยวๆแกจะไม่คู่ฉันหรอไงยัยน้องบ้า”
“ก็ไม่ได้สำคัญขนาดนั้นไม่อยากคู่ด้วยย่ะ อีกอย่างแกก็ไม่ช่วยงานฉันแน่ๆ ปล่อยให้ฉันทำคนเดียวอีก”แล้วเธอก็แลบลิ้นกวนตีนใส่เขา ส่วนเขามองด้วยความแค้นใจปนหมั่นไส้ที่มันทิ้งเขาที่เป็พี่แท้ๆ ไปเลือกผู้ชายอื่น แล้วเขาจะทำอะไรได้ได้แต่ฮึดฮัดอยู่ในใจ
“ฉันคู่กับคีรินนะคอนโดอยู่ไม่ไกลกัน สะดวกดี” เธอเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มๆ
“ย่ะพวกฉันไม่รู้เลยว่าแกคิดอะไร -_-” เอมมี่เอ่ยอย่างรู้ทัน
“งั้นเฌอคู่กับอชิละกันส่วนไอ้เมลคู่กับกะเทยเนอะพวกแกอยู่ไม่ไกลกันมากนัก”
เอมมี่: กูจะร้อง -_- ไอ้เมลถ้ามึงไม่ช่วยกูทำงาน กูไม่ใส่ชื่อมึงไปในเล่มแน่ๆ
เมล: อะไรวะ มองกูในแง่ดีบ้างกูช่วยอยู่นะเว้ย
มินิท: ใช่ มันช่วย ช่วยรวมเล่มให้อะนะโชคดีนะกะเทย 555
เมื่อตกลงจับคู่กันได้แล้วทุกคนก็เดินตามกันไปเข้าเรียนในคาบแรก ที่ตึกคณะวิศวะชั้น2
เมื่อจบคลาสทุกคนก็เตรียมเก็บของกลับห้องกันวันนี้พระพายไม่ได้เอารถมาเลยว่าจะลองเอ่ยถามคีดูว่าติดรถไปด้วยได้มั้ยซึ่งปกติเขาก็ไปส่งเธอ ทุกครั้งอยู่แล้วไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเธอเลยเดินไปที่เขาแต่เห็นว่าเขาพิมพ์ข้อความอยู่ในโทรศัพท์เลยยืนรอสักพักเขาก็เงยหน้าขึ้นมองเธอ
“เอ่อวันนี้ขอติดรถไปด้วยได้ป่าว” เธอเอ่ยอย่างประหม่าทั้งๆที่ขอกลับกับเขาบ่อย แต่ก็ไม่ชินสักที “ก็กลับอยู่ประจำยังจะขออีก แต่ว่าไม่ได้แวะพาหาอะไรกินนะ พอดีวันนี้รีบ มีธุระน่ะ” เธอตกลงพร้อมพยักหน้าให้เขา และเดินตามเขาไปอย่างสงสัยว่า่นี้เขามีธุระบ่อยจัง หรือเข้าไปช่วยทำงานที่บ้านนะ
เมื่อขึ้นมาบนรถแล้วเธอก็ทำการเปิดเพลงอย่างเคยชินแต่ขับไปสักพักโทรศัพท์เขามีสายเข้า เธอเลยเบาเสียงเพลงเพื่อให้เขาได้คุยสะดวกเธอไม่ค่อยได้ยินเสียงคนในสายว่าพูดว่าอะไร แต่เหมือนจะเป็เสียงผู้หญิง
“ครับ เดี๋ยวคีไปรับไม่เกิน 20 นาที”
เขาแทนตัวเองว่าคีน่าจะเป็คนสนิทสนม ขนาดเธอเขายังไม่เคยพูดเพราะขนาดนี้เลยอีกทั้งกับเธอเขายังแทนตัวเองว่าฉันอีก เริ่มกลิ่นไม่ดีละ เธอต้องรีบขยับความสัมพันธ์กับเขาให้เร็วกว่านี้