พลิกชะตาฟ้า คว้าบัลลังก์เซียน

บทที่ 58 ข่าวคราวของหลี่เฟย

ในสายตาของชายหนุ่มปรากฏร่างของหวงหลิงเอ๋อกำลังวิ่งมายังตน ด้วยท่าทีเร่งรีบ

ไม่นานหญิงสาวก็ได้มาอยู่เบื้องหน้า พร้อมกับยื่นแผ่นกระดาษในมือให้ชายหนุ่ม

ชายหนุ่มที่ได้รับกระดาษแผ่นนั้นมา ก็แสดงสีหน้างุนงงในทันที

“นี่มันกระดาษเปล่าไม่ใช่รึ หรือว่ามันจะมีวิธีเฉพาะในการอ่านอยู่”

ชายหนุ่มเอ่ยออกมาพร้อมมองไปที่หวงหลิงเอ๋อ

ในด้านของหญิงสาวที่เห็นเช่นนั้น จึงอดไม่ได้ที่จะมองชายหนุ่มด้วยสีหน้าโง่งม

“นี่เจ้าอย่าบอกนะว่า เจ้าไม่รู้จักกระดาษสารลับ นี่เจ้าเติบโตมาได้อย่างไรกัน”

หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยสีหน้ายากจะเชื่อ

“กระดาษสารลับงั้นรึ?”

สิ้นเสียงชายหนุ่มได้จ้องมองไปยังหญิงสาวเพื่อรอคำตอบ

หญิงสาวที่เห็นเช่นนั้น จึงถอนหายใจยาวพร้อมเอ่ย

“เฮ้อ…ข้าละอยากรู้จริงๆ ว่าที่ที่เจ้าเติบโตมามันเป็นสถานที่แบบใดกัน แม้แต่สิ่งของทั่วไปอย่างกระดาษสารลับก็ยังไม่รู้จัก”

“สิ่งนี้คือกระดาษสารลับ ที่ใช้สำหรับส่งข้อมูลต่างๆ แบบใช้ครั้งเดียว การจะใช้งานมันนั้นเจ้าแค่โคจรพลังปราณของเจ้าใส่ลงไปในกระดาษและข้อมูลด้านในนั้นจะปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของเจ้า”

“แต่เมื่อเจ้าอ่านจบและดึงพลังปราณออกมา กระดาษสารลับก็จะสลายหายไปในไม่กี่ลมหายใจ”

“สิ่งนี้ก็เพื่อรักษาผลกำไร ที่จะสามารถขายข้อมูลนั้นๆ ให้กับผู้อื่นอีกในอนาคต นี่เป็นเรื่องปกติที่บรรดานักขายข้อมูลเหล่านั้นทำกัน เหตุใดเรื่องแค่นี้เจ้าจึงไม่รู้กันนะ ทั้งๆที่เจ้าแข็งแกร่งมากขนาดนั้นแท้ๆ”

เอ่ยถึงตรงนี้นางได้จ้องมองไปที่กระดาษในมือของชายหนุ่ม พร้อมมองหน้าชายหนุ่มอีกครั้ง

“นี่…เจ้ารีบเปิดดูเร็วว่าสมาคมการค้าสวรรค์ส่งข้อมูลอันใดมาให้เจ้า”

หวงหลิงเอ๋อเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น

ชายหนุ่มที่เห็นการแสดงออกของหญิงสาว ได้แต่ส่ายหัวให้กับนาง

“แล้วเหตุใดข้าต้องบอกเจ้าด้วย นี่มันไม่เกี่ยวอันใดกับเจ้าเสียหน่อย”

สิ้นเสียงชายหนุ่มได้ดีดไปที่หน้าผากของหญิงสาว พร้อมกับโคจรพลังปราณเข้าไปในแผ่นกระดาษและอ่านสิ่งที่เขียนอยู่ด้านใน

“สวัสดีเจ้าหนูแซ่หลิน เมื่อวานนี้ข้าลืมบอกนามของข้า ชายชราผู้นี้มีนามว่า ตี้เฟยเจิน”

อ่านถึงตรงนี้ ชายหนุ่มถึงกับต้องหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง

“แซ่ตี้งั้นรึ ผู้อาวุโสท่านนี้เกี่ยวข้องอะไรกับแม่นางตี้ซินอี้กัน”

แม้จะสงสัยแต่ชายหนุ่มก็เก็บความสงสัยนี้ไว้ในใจ พร้อมกับอ่านข้อความในกระดาษต่อ

“หลังจากที่เจ้าให้ลักษณะเด่นและข้อมูลของแต่ละคนมา ข้าได้ผสานให้สมาคมการค้าสวรรค์ทุกสาขาในมหาทวีปฟ้านิรันดร์ออกสืบหาแล้ว แต่ด้วยพื้นที่ที่กว้างใหญ่ของมหาทวีปฟ้านิรันดร์จึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะหา คนไม่กี่คนให้เจอโดยไว”

“ถึงจะเป็นเช่นนั้นก็ยังคงมีเรื่องโชคดีอยู่ หนึ่งในสาขาของเราได้พบเจอหญิงสาวผู้หนึ่งที่มีลักษณะตรงตามที่เจ้าบอกมา หากเจ้าต้องการไปดูด้วยตนเอง เจ้าสามารถไปที่สมาคมการค้าสวรรค์ สาขาดินแดนคมวายุได้ คนของสมาคมกำลังจับตาดูนางอยู่ห่างๆ”

“และนามของนางก็คือ หลี่เฟย ไม่ว่าจะชื่อหรือลักษณะต่างๆ ล้วนตรงกับที่เจ้าให้ข้ามา ข้าคิดว่ามีโอกาสสูงที่แม่นางคนนี้ จะเป็นหลี่เฟยหนึ่งในคนที่เจ้าตามหา”

เมื่ออ่านถึงตรงนี้ ใบหน้าของสตรีที่ตนเคยช่วยชีวิตไว้ ก็ผุดขึ้นมาในโสตประสาทของชายหนุ่ม

แต่เมื่ออ่านต่อไปสีหน้าของชายหนุ่ม ก็ได้จริงจังขึ้นมาในทันที

“แต่ข้าขอแนะนำให้เจ้า รีบไปที่นั่นจะดีกว่า หากนั่นคือคนของเจ้าจริง ตอนนี้สถานการณ์ของนางก็ไม่ค่อยดีนัก”

เมื่อชายหนุ่มอ่านเนื้อหาข้างในจนจบและถอนพลังปราณออกมา กระดาษใบนั้นจึงได้สลายหายไปภายในไม่กี่ลมหายใจ

เห็นเช่นนั้น หวงหลิงเอ๋อที่อยากรู้อยากเห็นจึงเอ่ยปากจะถามชายหนุ่มถึงเนื้อหาข้างใน แต่เมื่อนางเห็นสีหน้าที่จริงจังของชายหนุ่มในตอนนี้นางจึงทำได้เพียงเก็บคำถามของนางกลับไป

ในตอนนั้นเอง ชายหนุ่มได้พุ่งตัวออกไปจากเขตสำนัก และมุ่งตรงไปยังสมาคมการค้าสวรรค์อย่างรวดเร็ว

เพียงครู่เดียวชายหนุ่มได้มาถึงสมาคมการค้าสวรรค์และมุ่งตรงขึ้นสู่ชั้นเจ็ดของตำหนัก พร้อมกับสาวเท้าเข้าหาชายชราที่กำลังนั่งจิบชา อยู่บนพื้นด้วยท่าทีสงบ

เสี่ยวเอ้อร์ที่ตามมาเพื่อจะห้ามชายหนุ่มก็ได้ถูกหยุดไว้ด้วยเสียงของ ชายชราผู้ดูแล

ไม่นานทั้งชั้นนี้จึงเหลือแค่หนึ่งชายหนุ่มหนึ่งชายชรา

 ชายหนุ่มไม่รอช้า นั่งลงกับพื้นแบบเดียวกับชายชราพร้อมเอ่ยขึ้น

“ผู้อาวุโส ช่วยบอกรายละเอียดของดินแดนคมวายุให้ข้าได้หรือไม่ และข้าจะไปยังดินแดนคมวายุได้อย่างไร แล้วหลี่เฟยนางยังปลอดภัยหรือไม่”

ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงร้อนรน

เมื่อเห็นท่าทีร้อนรนของชายหนุ่ม ชายชราจึงยกชามาจิบพร้อมเอ่ย

“รายละเอียดต่างๆ เจ้าสามารถไปสอบถามที่สมาคมการค้าสวรรค์สาขาดินแดนคมวายุได้ด้วยตนเอง ตอนเจ้าไปถึงก็อย่าลืมถ่ายทอดคำพูดของอาจารย์เจ้าให้ผู้ดูแลสาขาด้วยล่ะ”

“ส่วนการจะไปยังที่แห่งนั้นข้าว่าเจ้าควรให้สำนักสยบมังกรช่วยจะดีกว่านะ นั่นจะทำให้เจ้าไปถึงที่นั่นเร็วที่สุด”

“ส่วนเรื่องความปลอดภัยของแม่นางผู้นั้น ตอนนี้นางยังปลอดภัยดีแต่ก็คงจะอีกไม่นานมากนัก เจ้าไปถึงแล้วเจ้าก็จะรู้เอง”

“และเรื่องสำคัญเจ้าอย่าได้เปิดเผยตัวตนออกมาง่ายๆ ล่ะ เพราะที่ดินแดนคมวายุ ขุมอำนาจส่วนใหญ่ล้วนเป็นศัตรูกับตระกูลของเจ้า แม้ในระดับราชันย์ยุทธ์เจ้าจะแข็งแกร่งมาก แต่เหล่าศัตรูของตระกูลเจ้านั้นล้วนแต่มีตัวตนสูงกว่าราชันย์ยุทธ์ อยู่ทุกขุมอำนาจ”

“ถึงสมาคมการค้าสวรรค์จะช่วยเจ้า แต่ก็ทำได้เพียงปกป้องเจ้าในอาณาเขตของสมาคมเท่านั้น พวกข้าไม่สามารถกำจัดใครให้เจ้าได้ ไม่งั้นความสัมพันธ์ของตัวตนระดับสูงอาจจะมีปัญหาได้ ฉะนั้นเจ้าระวังตัวและอย่าได้เผยตัวตนที่แท้จริงโดยไม่จำเป็นล่ะ”

เมื่อฟังสิ่งที่ชายชราเอ่ยจบชายหนุ่ม จึงคำนับไปที่ชายชรา

“ขอบคุณผู้อาวุโสที่ช่วยเหลือข้า ในอนาคตข้าแซ่หลินจะไม่ลืมบุญคุณในวันนี้ ไว้ข้ากลับมาข้าจะมาสนทนากับท่านอีกครั้ง”

สิ้นเสียงชายหนุ่มจึงยืนขึ้นพร้อมหันหลังเดินออกจากห้องนี้ไป

เมื่อชายหนุ่มออกมาจากตำหนักของสมาคมการค้าสวรรค์ ปรากฏหญิงสาวทั้งสองด้านหน้าตำหนักที่กำลังแสดงสีหน้ากังวลใจพร้อมจ้องมองมาทางตน

“หวงเซียนเซียน หวงหลิงเอ๋อ พวกเจ้ามาทำอะไรที่นี่รึ”

ชายหนุ่มเอ่ยถามพร้อมมองไปที่หญิงสาวทั้งสอง

หวงเซียนเซียนที่ได้ยินเช่นนั้นจึงเอ่ยตอบ

“หวงหลิงเอ๋อ นางบอกว่าหลังจากที่เจ้าอ่านจดหมายที่สมาคมการค้าสวรรค์ส่งมา เจ้าก็มีสีหน้าจริงจังและมุ่งหน้ามายังที่นี่อย่างรวดเร็ว”

“นางมาบอกเรื่องนี้แก่ข้า พวกข้าจึงรู้สึกเป็นห่วงเจ้า เลยรีบตามมาทันที”

“สรุปแล้วมันเกิดเรื่องอันใดขึ้นรึ”

ชายหนุ่มที่ได้ยินคำถามและเห็นสีหน้าเป็นห่วงตนของทั้งสอง จึงเล่าเรื่องราวที่ตนให้สมาคมการค้าสวรรค์ตามหาคน จนถึงเรื่องราวที่ชายหนุ่มพึ่งรับรู้มาทั้งหมด

“เช่นนี้นี่เอง ข้าจะบอกผู้อาวุโสใหญ่ให้เปิดใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายส่งเจ้าไปยังสถานที่ที่ใกล้ดินแดนคมวายุ ที่สุดเอง”

“ว่าแต่พวกข้าขอตามเจ้าไปด้วยได้หรือไม่”

หวงเซียนเซียนเอ่ยออกมา พร้อมกับจ้องมองไปที่ชายหนุ่ม

“ไม่ได้” ชายหนุ่มเอ่ยออกมาพลางส่ายหัว

“ข้าต้องปิดบังตัวตนของข้า ข้าไม่รู้ว่าขุมอำนาจที่เป็นศัตรูกับตระกูลข้าเคยเห็นรูปลักษณ์ของข้าหรือไม่หากพวกเจ้าไปด้วยมีหวังข้าได้กลายเป็นจุดสนใจจนความแตกแน่ๆ”

หญิงสาวทั้งสองที่ได้ยินเช่นนั้น ความผิดหวังได้ปรากฏบนใบหน้าอย่างปิดไม่มิด

“ข้าเข้าใจ พวกเราไปหาผู้อาวุโสสูงสุดกันเถอะ”

ในระหว่างที่กำลังมุ่งหน้าไปยังสำนักสยบมังกรอยู่นี่เอง หวงหลิงเอ๋อจึงอดที่จะเอ่ยถามออกมาไม่ได้

“หลินตง แล้วเจ้าคงหมิงล่ะข้าไม่เห็นเจ้านั่นเลยตั้งแต่เรากลับมาจากสมาคมการค้าสวรรค์ในครั้งนั้น”

ชายหนุ่มที่ได้ยินคำถามจึงยกยิ้มฝืนๆ

“ข้าก็ไม่รู้เช่นกัน เจ้านั่นแค่บอกว่าจะไปหาอาหารสักพักแล้วก็หายไปเลย”

ชายหนุ่มเอ่ยออกมาพร้อมกับส่ายศีรษะ

ผ่านไปไม่นานทั้งสามได้มาถึงสำนักสยบมังกรและมาหยุดอยู่หน้าตำหนักผู้อาวุโส

“เข้าไปกันเถอะ”

สิ้นเสียงชายหนุ่มจึงก้าวเท้าเข้าสู่ตำหนักผู้อาวุโสในทันที

จากผู้เขียน: ขออภัยที่ลงช้านะขอรับ ไรต์ติดธุระสำคัญจึงขอเลื่อนมาลง จันทร์ อังคาร นะครับ สัปดาห์หน้าลงเหมือนเดิมครับ เพื่อเป็นการชดเชยที่ลงช้าไรต์จะเปิดตอนที่58-59 ให้อ่านฟรีหนึ่งอาทิตย์นะครับ

ติดตามนิยายเสียงได้ที่ Novel time studio