บทที่ 78
แผนการพัฒนาศักยภาพ
[ ชื่อจางหยวน อายุ 18 ปี เพศชาย ]
[ สิทธิ์ตำแหน่งร้านค้า: เศรษฐี ]
[จำนวนเงิน : 8231ตำลึง 0 อีแปะ ]
[ กระเป๋ามิติน้ำหนัก 100\20 กิโลกรัม ]
[ ร้านค้าทั่วไปขั้นสูง]
[ ร้านค้าลึกลับขั้นสูง]
[ ร้านค้าบรรพกาลขั้นสูง]
“ นี่คือเงินที่เรามีเหลืออยู่ในตอนนี้หลังจากที่ใช้เงินไปกับของต่างๆมากมายตอนนี้สามารถใช้เงินเหล่านั้นสร้างรากฐานไปก็ถือว่าไม่เลว”
“ เหลืออยู่แปดพันตำลึงสามารถใช้สื่อของได้อีกมากแต่ว่ามันก็เป็นเงินที่จำเป็นจะต้องกันเอาไว้เพื่อใช้ในการซื้อขายและก็รับรองเรื่องราวหลายๆอย่าง”
“ ในตอนนี้ธุรกิจของเรากำลังเติบโตและเจริญก้าวหน้ามันจำเป็นจะต้องใช้เงินทุนเป็นตัวสนับสนุน ”
“ มองดูแล้วเงินที่สามารถนำเอามาใช้กลับภายในร้านพวกนี้ได้ก็น่าจะมีสักประมาณสามพันตำลึง ”
“ แต่ว่านั่นเองก็น่าจะเพียงพอแล้วสำหรับเงินสามพันตำลึง”
“ เอาล่ะไหนลองมาดูเจ้าพวกร้านค้าหน่อยว่ามีอะไรมั้ง”
“ หลังจากพัฒนาระดับกลายเป็นเศรษฐีสิทธิประโยชน์ภายในร้านค้ามันก็จะเพิ่มขึ้น”
[ รายการของที่ตั้งขายในร้านค้าทั่วไป]
[ น้ำวิญญาณสามถังราคา 1 ตำลึง ]
[ ปุ๋ยวิญญาณสามกระสอบราคา 1 ตำลึง ]
[ ยาฟื้นฟูความเหนื่อยล้าสามเม็ดราคา 100 อีแปะ ]
“ ร้านค้าทั่วไปไม่มีอะไรพิเศษส่วนใหญ่ร้านค้านี้หลังจากที่ลองสังเกตุมาแล้ว ”
“ มันเองก็จะมีพวกของธรรมดาทั่วไปที่ปรากฏออกมาเป็นของที่ไม่แปลกตานักแต่สิ่งที่มันจะเพิ่มมากขึ้นก็คือเมื่อร้านค้าและมีสิทธิในการใช้ประโยชน์มากขึ้น”
“ เราจะสามารถซื้อของเหล่านี้ในราคาที่มันถูกลงได้”
“ ในตอนแรกเราใช้เงินหนึ่งตำลึงในการซื้อปุ๋ยวิญญาณหนึ่งกระสอบ”
“ แต่ในตอนนี้เมื่อระดับของเราเพิ่มขึ้นมันก็ทำให้เราสามารถซื้อพวกมันได้ในราคาหนึ่งตำลึงสามกระสอบ”
“ ถือว่าเป็นสิทธิประโยชน์ที่ดีเยี่ยม ”
“ สวนอย่างต่อไป ”
[ รายการของที่ตั้งขายในร้านค้าลึกลับเวลารีเซ็ตของภายในร้านอีก 5 ชั่วโมง]
[ ไม้เซียนหนึ่งต้นราคา 1ตำลึง ]
[ เมล็ดสมุนไพรระดับสูง[แบบสุ่ม]หนึ่งถุง 1 ตำลึง ]
[ ยาฟื้นฟูความเหนื่อยล้ายี่สิบเม็ดราคา 100 อีแปะ ]
[ อาหารสัตว์หนึ่งถุง ราคา 50 อีแปะ]
[ ชุดเกราะหนังวิญญาณราคา 10 ตำลึง ]
จางหยวนใช้ดวงตาของตนเองจ้องมองดูเขามองเห็นบางอย่างที่น่าสนใจ “ ไม้เซียน? ”
“ อธิบายหน่อยได้หรือเปล่าว่าเจ้าสิ่งที่มันเรียกว่าไม้เซียนมันคืออะไรหมายถึงต้นไม้อย่างงั้นรึ?”
“ คือท่อนไม้เจ้าคะจะสามารถอธิบายให้ท่านลูกค้าเข้าใจได้ง่ายๆก็คือเป็นท่อนไม้หนึ่งต้น ”
“ ไม้เซียนมีคุณสมบัติพิเศษมันเป็นต้นไม้ที่มีความแข็งแกร่งเป็นอย่างมากตัวของมันสามารถทนน้ำและทนไฟได้แถมยังไม่บุบสลาย ”
“ มีคุณสมบัติเบาเหมือนกับต้นไม้ธรรมดาทั่วไปแต่กลับแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า”
“ ข้อควรแนะนำสามารถนำเอามันมาทำเป็นบ้านหรือที่พักอาศัยได้”
“ มันจะทำให้ที่อยู่ของท่านแข็งแรงและก็ปลอดภัย”
จางหยวนหลังจากที่ได้ยินนั้นเขาก็ทำความเข้าใจได้ในทันที
“ เยี่ยมไปเลยไม่ใช่เหรอถ้ามันเป็นไม้ที่มีคุณสมบัติพิเศษที่สามารถทนน้ำทนไฟและก็สามารถป้องกันอันตรายต่างๆได้ก็เหมาะสมกับการนำเอามาทำเป็นบ้าน”
“ ไม่สิสร้างเป็นสิ่งก่อสร้างก็ดีมันเป็นของที่มีประโยชน์หลายๆอย่างเลยสินะ”
“ ถ้าแบบนั้นซื้อเก็บเอาไว้ก่อนก็น่าจะดีกว่าเพราะที่ผ่านมาไม่เคยเห็นมันปรากฏภายในร้านค้าลึกลับเลย” จางหยวนเริ่มปรากฏความคิดอยากจะซื้อเจ้าของสิ่งนี้มันเก็บเอาไว้
“ ส่วนชิ้นต่อไปที่ไม่เคยเห็นปรากฏภายในร้านค้าก็เป็นชุดเกราะหนังวิญญาณ”
“ เรียนท่านลูกค้าของชิ้นนี้เป็นชุดเกราะพิเศษทำขึ้นมาจากหนังสัตว์วิญญาณระดับสูงมีความแข็งแกร่งทนทานเป็นอย่างมาก”
“ เมื่อใส่แล้วสามารถทนคมอาวุธไม่ว่าจะเป็นดาบหรือกระบี่ที่โจมตีใส่มาได้อย่างง่ายดาย”
“ ผู้ที่สวมใส่มันแม้ว่ากระบี่จะรุมแทงรุมฟันมาสักสิบกระบี่ก็ไม่สามารถพุ่งทะลวงผ่านชุดเกราะนี้มาได้”
“ ยกเว้นเสียแต่ว่าคนผู้นั้นจะเป็นผู้ฝึกฝนกระบี่และผู้ฝึกฝนพลังวิญญาณ”
จางหยวนมองเห็นประโยชน์เกี่ยวกับมัน “ถ้าแบบนั้นก็ดีเยี่ยมไปเลย ”
“ ส่วนต่อไป”
[ รายการของที่ตั้งขายในร้านค้าบบรรพกาล]
[ โอสถหล่อเลี้ยงพลังวิญญาณราคา 1 ตำลึง ]
[ โอสถเสริมความแข็งแกร่งสิบเม็ดราคา 1 ตำลึง ]
[ โอสถปลุกพลังวิญญาณราคา 1 ตำลึง ]
จางหยวนมองสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าของตนเองในตอนนี้อย่างจริงจัง“ ตัวของเราคิดมาสักพักแล้วเกี่ยวกับเรื่อง ”
“ สิ่งที่ถูกขายอยู่ภายในนี้ล้วนแล้วเป็นพวกโอสถฝึกฝนพลังวิญญาณระดับสูง”
“ ถ้าเรานำเอาของพวกนี้ซื้อออกมาแล้วก็รับผู้คนมากมายมาอยู่ภายใต้สังกัดน้ำยาพวกนี้ฝึกฝนพวกเขาก็จะปรากฏยอดฝีมือขึ้น ”
“ กลายเป็นกองกำลัง…ไม่สิมันต้องกลายเป็นกองทัพผู้ฝึกฝนพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งอย่างแน่นอน ”
จางหยวนมองเห็นบางอย่างปรากฏขึ้นกับสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าของตนเองใน
ไม่ว่าจะคิดในมุมใดพวกยาฝึกฝนเหล่านี้ก็ล้วนแล้วเป็นของที่มีประโยชน์ทั้งสิ้น
ถ้านำพวกมันมาใช้ในการฝึกฝนให้กับผู้คนก็คงจะสามารถพัฒนาความสามารถได้อย่างรวดเร็วเสียแต่ว่าตัวของจางหยวนเองในตอนนี้ไม่สามารถฝึกฝนวรยุทธ์
หลังจากที่ฟื้นทำการรวบรวมพลังวิญญาณซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่สามารถปลุกพลังวิญญาณภายในร่างกายของตนเองขึ้นมาได้
จึงทำให้เขานั้นล้มเลิกความคิดในการฝึกฝนพลังวิญญาณไปชั่วขณะนึง
คิดว่าตนเองนั้นจะเอาดีในด้านการเป็นเศรษฐีและเป็นผู้ร่ำรวยแทนแต่จนถึงทุกวันนี้แม้ว่าจะลองพยายามเริ่มกลับมาฝึกฝนลมปราณภายในร่างกายของตนเอง
แต่ก็ไม่สามารถปลุกพลังวิญญาณขึ้นมาได้อยู่ดี
จางหยวนกลับมีความคิดบางอย่างปรากฏขึ้นถ้าเขานำเอาพวกโอสถเหล่านี้ไปให้ผู้คนฝึกฝน มันเกิดขึ้นมาคงจะมีผู้ที่ฝึกฝนพลังวิญญาณก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็ว
จางหยวนในขณะที่ปรากฏความคิดแบบนั้นเขาก็ส่ายหัวของตนเองไป “ไม่ได้สิแบบนั้นไม่ได้ ”
“ ไม่สามารถรับผู้คนอย่างมั่วซั่วเพราะถ้านำเอาของเหล่านี้ไปมอบให้กับพวกเขาและให้พวกเขาฝึกฝน ”
“ ถ้าคนเหล่านั้นมีสภาพจิตใจที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อตัวของเราสิ่งที่ได้กลับมาคงจะมีแต่ผลร้ายอย่างแน่นอน”
“ กระนั้นก็จำเป็นจะต้องคัดเลือกคนที่มีความสามารถในการช่วยให้พวกเขาสามารถพัฒนาวรยุทย์ของตนเองให้รวดเร็วและก็กลายมาเป็นคนติดตามของเรา”
“ เสียผู้ฝึกฝนพลังวิญญาณหรือผู้ฝึกฝนวรยุทธก็เป็นสิ่งจำเป็นในตอนนี้ตัวของเรามีเงินทองแล้วแต่ก็จำเป็นจะต้องมีผู้ฝึกฝนวรยุทธเป็นกำลังอีก”
“ พวกตระกูลใหญ่ๆก็มีกองกำลังเป็นของตนเองเพราะว่าพวกเขาต้องการจะป้องกันอันตรายที่จะเข้าใกล้ตนเอง”
“ เอาล่ะคิดออกแล้วถ้าเช่นนั้นก็แผนการพัฒนาศักยภาพมนุษย์”
“ อย่างน้อยก็เริ่มจากเหล่าทาสภายในตระกูลหงก่อนเลย”
จางหยวนตอนนี้ปรากฏความคิดบางอย่างขึ้นมาภายในหัวเขามีแผนการจะพัฒนาศักยภาพของผู้ติดตามของตนเองให้มีศักยภาพร่างกายที่สูงมากขึ้น
….
วันถัดมา
จางหยวนเริ่มทำการรวบรวมคนภายในตระกูลหงที่เขาทำการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับคนพวกนั้น
มองดูคนที่พอจะมีความสามารถภายในตระกูลก็พบเจอว่าภายในตระกูลนี้แม้แต่จะเป็นพวกคนรับใช้ก็เป็นคนที่มีความสามารถที่ถูกคัดเลือกมาเป็น
เหล่าผู้คุ้มกันภายในจวนที่ถูกขายออกมาเป็นทาสพวกเขาก็เป็นผู้ฝึกฝนพลังวิญญาณขั้นต้น
หลังจากที่ใช้เวลาเก็บรวบรวมข้อมูลและวางแผนประมาณหนึ่งวันเต็มๆ
จางหยวนเริ่มลงมือในวันถัดไปอย่างรวดเร็ว
เขาเรียกคนตระกูลหงเหล่าบุรุษที่ทำงานอยู่ภายในฟาร์มของหย่งคัง
พวกเขาเหล่านี้มารวมตัวกันบริเวณด้านหน้า มองดูจากจำนวนโดยสายตามีประมาณสี่สิบถึงห้าสิบคนที่เป็นบุรุษฉกรรจ์ที่เขาคัดเลือก
จางหยวนกวาดสายตามองพวกที่อยู่บริเวณด้านหน้าอย่างพึงพอใจ
หย่งคังที่อยู่ข้างกายเต็มไปด้วยความสงสัยถามขึ้นมาอย่างรวดเร็ว“ จางหยวนเรียกคนเหล่านี้มารวมตัวกันเจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่? ”
จางหยวนยกยิ้มก่อนที่จะหันไปมองด้านหลัง “ข้าจะพัฒนาความสามารถของพวกเขาขอรับ ”
จบบท