หมานผิงแอบฟังอยู่ก็ยิ้มออกมา เชนเม่ยอิงเห็นเพื่อนของแม่เงี่ยหูฟังที่ประตูห้องของพ่อกับแม่จึงยื่นหน้าออกมาดู เมื่อหมานผิงหันมาเจอก็เมินหน้าใส่ก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องที่เธอพักอยู่
สามวันแล้วที่สองสามีภรรยาไม่พูดคุยกัน เวลานอนก็จะนอนตะแคงหันหลังให้กัน หมานผิงเห็นจึงยิ้มอยู่ในใจในที่สุดวันของเธอก็ใกล้เข้ามาทุกที
คืนนี้หมานผิงมองดูนาฬิกาเมื่อเห็นว่าได้เวลาแล้ว เธอก็พาตัวเองเดินเข้าไปในห้องน้ำ สำรวจชุดนอนของตัวเองว่าเซ็กซี่ได้ใจหรือยัง เธอยืนรออยู่ในนั้นจนมีเสียงกริ๊กที่ประตู เมื่อประตูเปิดออกเชนอันยูก็ใที่เห็นคนอยู่ในห้องน้ำ เขาทำท่าจะเดินออกไป แต่หมานผิงรีบเข้ามากอดรอบเอวของเขาไว้และซบหน้าลงตรงแผ่นหลัง
“อย่าพึ่งไปสิคะ”
เชนอันยูยืนนิ่ง สับสนในหัวไม่รู้ว่าจะทำยังไง แต่เมื่อมืองามของเพื่อนเมียลูบไล้ขึ้นลงตรงหน้าอกและเลื่อนลงไปเรื่อยจนถึงหน้าท้อง เขาก็แขม่วท้องเกร็งไปทั่วทั้งตัว หัวใจของเชนอันยูเต้นแรงจนหมานผิงได้ยิน เธอก็ยิ่งรุกหนักขึ้น ค่อยๆ ขยับตัวไปยืนหันหน้าเข้าหาเขา เธอใช้มือปิดและล็อกประตูห้องน้ำ จากนั้นก็โอบกอดรอบคอของฝ่ายชายและจับมือของเขาให้ขึ้นมาลูบคลำที่หน้าอกของเธอ เชนอันยูยังยั้งมือเอาไว้
“บีบแรงๆ สิคะ” เสียงหวานกระซิบและใช้ลิ้นเลียที่ใบหูของเขา เพื่อให้ความเป็ชายของเชนอันยูตื่น เชนอันยูก็เผลอตัวทำตามที่ฝ่ายหญิงบอก มือของเขาบีบเคล้นเต้านั้นซึ่งเต่งตึงกว่าของเมียตัวเอง จะไม่ให้เต่งตึงกว่าได้ยังไงในเมื่อคนหนึ่งเดินเข้าออกร้านนวดและร้านเสริมสวยเป็ว่าเล่น ทุกครั้งที่หมานผิงเข้าร้านนวดเธอจะบอกให้พนักงานนวดหน้าอกให้ด้วย จึงทำให้เต้าของเธอยังคงเต่งตึงอยู่เสมอ หมานผิงเลื่อนมือลงมาลูบไล้เล่นกับน้องชายของเขา
“ถอดชุดฉันออกสิคะ จะได้สะดวก” เธอกระซิบบอกเขาอีก ซึ่งเขาก็ทำตามอย่างว่าง่าย เมื่อชุดบางเบานั้นกองไปอยู่บนพื้นก็เผยให้เห็นหน้าอกขาวนวลเนียน ยอดถันชูเด่นเหมือนหน้าอกสาวแรกรุ่นยังไงยังงั้น เธอจับศีรษะของเขาให้หันมาจมอยู่ระหว่างสองเต้าของเธอทันที เชนอันยูที่ไม่ได้ััอกงามอย่างนี้มานานแล้วจึงลูบคลำและดูดเลียอย่างหิวโหย หมานผิงพอใจยิ่งนักเพราะหน้าอกหน้าใจของเธอก็โหยหาลิ้นสากของเพศตรงข้ามมานานแล้วเช่นกัน
เธอเงยหน้าขึ้นมือทั้งสองก็ขยี้ผมและศีรษะของสามีเพื่อน ทั้งเขาและเธอผู้หิวโหยต่างปล่อยน้ำแฉะออกมาทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ทำอะไรมาก
“โอ้ว น้องชายของคุณดูเหมือนจะได้ที่แล้วนะคะ” หมานผิงพูดขึ้นขณะที่มือก็ยังรูดเ้าแท่งนั้นขึ้นลง
“แล้วน้องสาวของคุณละครับ”
“ไม่รู้สิคะ คงต้องรบกวนให้คุณตรวจดูให้หน่อยค่ะว่าฉันพร้อมหรือยัง”
“ได้เลยครับ” เชนอันยูจึงใช้มือแตะ “ดูเหมือนว่าน้องสาวของคุณก็พร้อมเหมือนกันนะครับ” แล้วก็ใช้นิ้วบี้ติ่งสยิวของเพื่อนเมียเล่นมากกว่าเดิม
หมานผิงทนไม่ไหวถึงกับครางออกมา “อ๊ะ อา” เสียวจังเลยค่ะ ดูเหมือนว่าน้ำของฉันมันจะล้นนิ้วของคุณแล้วนะคะ” เชนอันยูยิ้มอย่างก็พอใจ
“แสดงว่าคุณพร้อมที่จะรับเ้าหัวจรวดของผมแล้วนะครับ”
“อ๊ะ พะ อา พร้อมแล้วค่ะ”
เชนอันยูจัดการสอดเ้าหัวจรวดนั้นเข้าในตัวของหมานผิงทันที คนทั้งคู่ผู้มากประสบการณ์ไม่จำเป็ต้องทำอย่างระมัดระวังเพราะกลัวว่าฝ่ายหญิงจะเจ็บ ฝ่ายชายจึงสอบสะโพกเข้าออกอย่างแรงและเร็ว เหมือนกับอดอยากนักหนาและที่สำคัญมันทำให้เขารู้สึกเหมือนกลับไปเป็หนุ่มอีกครั้งที่ได้พูดจาหยาบโลน และทุกประโยคที่เพื่อนเมียพูดหรือตอบกลับก็ชวนให้เขาเสียวสยิวทุกครั้ง เมื่อทั้งสองเสร็จกิจก็จูบปากกันก่อนที่จะแยกย้าย
“เดี๋ยวก่อนค่ะ”
“มีอะไรหรือครับ”
“ฉันเผอิญได้ยินว่าคุณซื้อเสื้อผ้าและน้ำหอมให้เฟยหลิง แต่เธออยากให้คุณเอาไปคืน ฉันคิดว่าทางร้านคงไม่ให้คืนแน่ๆ ค่ะ”
“ผมก็คิดเหมือนคุณ”
“หากคุณไม่ว่าอะไร ฉันขอน้ำหอมนั้นได้ไหมคะ”
“ได้สิครับทำไมจะไม่ได้ ผมดีใจที่มีคนอยากได้”
หมานผิงเดินเข้ามาแนบชิดฝ่ายชายอีกครั้งและกระซิบว่า “ฉัน้าทุกอย่างที่เป็คุณและของของคุณค่ะ พรุ่งนี้ฉันจะฉีดให้คุณได้ดมฉันทั้งวันเลย” แล้วก็จุ๊บเข้าที่แก้มของเขาอีกครั้ง “ราตรีสวัสดิ์ค่ะ แล้วอย่าลืมฝันถึงฉันนะคะ” เธอพูดและยิ้มอย่างมีเลศนัย
ตอนเช้าเชนเม่ยอิงสังเกตเห็นว่าวันนี้พ่อของเธอรู้สึกจะอารมณ์ดีเป็พิเศษ ยิ้มแย้มแจ่มใส ภรรยาก็คิดว่าสามีคงหายโกรธแล้วจึงถามขึ้นว่า
"วันนี้ดูคุณอารมณ์ดีจังเลยนะคะ"
เชนอันยูได้ยินสีหน้าก็เปลี่ยนไป เยว่เฟยหลิงเห็นอย่างนั้นก็หน้าเจื่อนนิดหน่อยเพราะคิดว่าสามียังโกรธนางอยู่ แต่ความจริงแล้วเชนอันยูรู้สึกผิดเกี่ยวกับเื่เมื่อคืนนี้ จึงรีบพูดออกมาว่า
"กินข้าวกันเถอะ วันนี้อาการดี" ภรรยาและลูกมองออกไปนอกหน้าต่างที่อากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝนสงสัยพ่อยังคงง่วงนอน
ระหว่างทานข้าวเช้าพ่อพยายามทำหน้าขรึม บางครั้งก็กระตุกเพราะมีบางอย่างใต้โต๊ะคอยกวนหน้าขาของพ่อ หมานผิงใช้เท้าขึ้นไปเขี่ยขาของเชนอันยูเล่น
“วันนี้คุณพ่อเป็อะไรคะ ถึงเดี๋ยวขรึมเดี๋ยวกระตุก” เชนเม่ยอิงถามขึ้น
“มะ ไม่มีอะไร อิ่มกันหรือยัง เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ” เชนอันยูเอ่ยขึัน หมานผิงลุกขึ้นเดินถามว่ามีใคร้าข้าวเพิ่มไหม จนมาถึงเชนอันยูเธอก้มลงเล็กน้อย
"คุณ้าข้าวเพิ่มไหมคะ" เชนอันยูหันหน้าขึ้นมามองหมานผิงยิ้มให้เขา
เชนอันยูพยายามทำหน้าเรียบเฉยปนขรึมบอกว่า "ไม่ละครับเดี๋ยวไปทำงานสาย"
หมานผิงยิ้มให้เขาอีกครั้งก่อนจะพูดว่า งั้นเอาไว้ตอนเย็นแล้วกันนะคะฉันจะตักใส่จานให้คุณจนอิ่มเลย" แล้วก็เดินไปถามคนที่เหลือ เชนเม่ยอิงสังเกตรู้สึกว่าพ่อของเธอกับเพื่อนแม่ดูจะสนิทสนมกันมากขึ้น แม่ของเธอก็มอง เชนเม่ยอิงอยากรู้นักว่าแม่คิดอะไร แต่ไม่กล้าถาม
เมื่อเด็กๆ เดินออกจากบ้านแล้ว ก่อนที่เชนอันยูจะเดินออกไป หมานผิงทำเป็เดินมาชะเง้อคอเรียกลูกสาว
"ลี่ฮุย วันนี้ลืมอะไรไหม" แล้วก็หันมาหาเชนอันยูและพูดเบาๆ ว่า
"ได้กลิ่นน้ำหอมไหมคะ ฉันชอบมากๆ เลยค่ะ” เชนอันยูจึงสูดดมกลิ่นนั้นเข้าปอดแล้วก็ยิ้มก่อนที่จะเดินออกไป ในขณะที่ภรรยาของเขากำลังเก็บจานบนโต๊ะอาหาร