รสรักสองแม่ลูก

        แพรวตื่นนนอนขึ้นมาด้วยหน้าตาที่สดใส เธอรีบลุกออกจากเตียงเข้าห้องน้ำเพื่อไปรีบอาบน้ำทันที ก่อนจะออกมายืนยิ้มอยู่คนเดียวขณะตอนเลือกชุด เพราะวันนี้เธอจะได้เจอคนที่เธอรอคอยมาตลอดสองวันแล้ว

        แพรวในตอนนี้แต่งตัวเสร็จแล้วอยู่ในชุดเสื้อแขนกุดกับกางเกงขาสั้นเข้าเซ็ทสีครีม โดยมีเสื้อเชิ๊ตสีขาวบางตัวโคร่งคลุมตัวเธออีกที ก็กำลังเดินลากกระเป๋าเดินทางลงจากบ้านตรงไปยังรถของเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้มที่บ่งบอกว่าเธอกำลังมีความสุขมากสุดๆ หลังจากที่แพรวขนของขึ้นรถเสร็จแล้ว เธอก็ไม่รีรอที่จะสตาร์ทรถขับออกไปยังจุดหมายที่เธอปักหมุดไว้ทันที

        เวลาผ่านไปประมาณ 2 ชั่วโมงกว่า จนตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสองโมง แพรวก็ได้พาตัวเองมาถึงจุดหมายที่ไนท์อยู่เป็นที่เรียบร้อย ที่เธอมั่นใจอย่างร้อยเปอร์เซ็นท์ก็เพราะว่าเห็นรถของทางมหาวิทยาลัยที่ไนท์เรียนจอดอยู่ที่โรงแรมนี้ด้วย แพรวที่เห็นอย่างนั้นก็รีบลงจากรถเดินลากกระเป๋าเข้าโรงแรมไปเช็คอินทันที

        “สวัสดีค่ะคุณลูกค้า” เสียงพนักงานต้อนรับเอ่ยทักทายคนที่เดินมาใหม่อย่างนอบน้อมทันที

        “สวัสดีค่ะ เช็คอินห้องค่ะ” แพรวตอบกลับไปอย่างเป็นมารยาทก่อนจะแจ้งชื่อให้พนักงานเช็คในระบบว่าเธอจองผ่านทางแอพลิเคชันมา หลังจากที่พนักงานเช็คในระบบเรียบร้อยก็บอกเลขห้องกับยื่นคีการ์ดให้เธอทันที

        “คุณลูกค้าโชคดีมากเลยนะคะ ตอนที่คุณจองมาห้องเหลืออยู่ห้องเดียวพอดีเลย เพราะว่ามีกลุ่มนักศึกษามาทำกิจกรรมที่นี่แล้วก็เข้าพักหลายห้องเลยค่ะ” พนักงานพูดออกมาอย่างยินดี

        “ขอบคุณนะคะ….แล้วกลุ่มนักศึกษานั้นเขาทำกิจกรรมตรงไหนหรอคะ”

        “อ๋อ ตรงริมชายหาดแถวๆห้องของคุณลูกค้าหนะค่ะ พอดีห้องที่คุณลูกค้าจองมามันอยู่ด้านในสุดคนเลยไม่ค่อยจองเท่าไหร่ เขาเลยไปทำกิจกรรมกันตรงนั้น อาจจะเสียงดังนิดหน่อยนะคะ”

        “ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ” แพรวยิ้มออกมาก่อนจะเดินไปที่ห้องของเธอ เธอไม่ได้ซีเรียสเรื่องเสียงดังเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะแค่เธอได้มาเจอไนท์ก็ถือว่าคุ้มแล้ว

        แพรวเดินมาถึงห้องพักก็พบว่าห้องของเธอเป็นห้องกึ่งๆบ้านเสียมากกว่าห้องแบบโรงแรมทั่วไป มีระเบียงยื่นออกไปใกล้กับริมชายหาดซึ่งแพรวก็รู้สึกโชคดีซะมากกว่าเพราะมีความเป็นส่วนตัวห้องไม่ได้ไปติดกับใครดี แพรวเข้ามาในห้องพักของเธอก่อนจะจัดข้าวจัดของในกระเป๋าของเธอให้เข้าที่ ทั้งจัดเสื้อผ้าใส่ตู้ วางเครื่องสำอางลงบนโต๊ะหน้ากระจก ก็นึกไปถึงคำพูดของพนักงานว่านักศึกษาทำกิจกรรมริมชายหาดแถวห้องเธอ เมื่อนึกได้อย่างนั้นเธอก็เดินออกไปนอกระเบียงก็เห็นกลับกลุ่มนักศึกษาประมาณ 20 คนกำลังช่วยกันยกข้าวยกของอยู่

        แพรวนั่งลงบนเก้าอี้ชายหาดที่ทางโรงแรมจัดเอาไว้ให้นั่งมองวิวทะเล แต่เธอกลับไม่ได้สนใจทะเลเลยด้วยซ้ำ สายตาของเธอกำลังสาดส่องหาร่างของชายหนุ่มที่เธอตั้งใจมาหา ก่อนจะไปสะดุดกับชายหนุ่มคนนึงกำลังยกขวดน้ำขึ้นมาดื่มอยู่ ซึ่งแพรวก็จำได้อย่างดีว่านั่นคือลูกชายสุดหล่อของเธอ

        “หล่อจัง” แพรวนั่งไขว่ห้างยกมือขึ้นมาท้าวคางตั้งใจมองไนท์อย่างไม่กระพริบตาพร้อมกับพูดกับตัวเองอย่างพร่ำเพ้อ

        แพรวที่นั่งมองไนท์ในทุกอิริยาบทก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากะว่าจะทักไปบอกไนท์ให้หันมาทางระเบียงห้องเธอ แต่ก็คิดว่าไนท์ก็คงยังไม่ได้อ่านแชทเธอเร็วๆนี้แน่เพราะเขาทำกิจกรรมอยู่ กับเพื่อนๆอยู่ เลยกะว่าค่อยไปเซอร์ไพรส์ไนท์ตอนมืดดีกว่า ซึ่งระหว่างนั้นแพรวก็ยังคงนั่งเท้าคางยิ้มมองไนท์ที่ระเบียงอย่างโหยหา

        แพรวที่นั่งมองไนท์ไปมาอย่างกับคนเลื่อนลอยอยู่นานสองนานมารู้ตัวอีกทีก็เกือบจะมืดแล้ว

        “นี่เรานั่งมองไนท์ตั้งแต่มาถึงจนจะมืดเลยหรอเนี่ย” แพรวบ่นพึมพำกับตัวเองพร้อมกับส่ายหัว หัวเราะออกมาเพราะเธอทำตัวเหมือนกับสต๊อกเกอร์ไม่มีผิด ก่อนจะเดินเข้าห้องไปสั่งอาหารจากรูมเซอร์วิส เพราะตั้งแต่มาถึงเธอยังไม่ได้กินอะไรเลย เพราะมัวแต่มานั่งเหม่อมองไนท์

        หลังจากที่แพรวทานข้าวกับอาบน้ำใหม่เสร็จ ก็ออกมาเดินเล่นริมทะเลรอเวลาจะไปเซอร์ไพรส์ไนท์ ทั้งบรรยากาศของทะเลตอนค่ำรวมถึงอากาศที่เย็นจากลมทะเลและเสียงคลื่นมันทำให้รู้สึกผ่อนคลายเหมือนที่ไนท์ออกจริงๆ แถมชายหาดแถวนี้คนไม่ค่อยพลุกพล่านด้วย

        ระหว่างที่แพรวเดินผมปลิวรับลมทะเลอยู่นั้น เสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น พบว่าเป็นสายวีดีโอคอลจากลูกชายสุดที่รักของเธอ แพรวเลิ่กลั่กขึ้นมาทันที เพราะว่าถ้าเธอกดรับสายไนท์ก็รู้นะสิว่าเธออยู่ไหน อดเซอร์ไพรส์กันพอดี แพรวตัดสินใจกดตัดสายไป เพราะตั้งใจว่าจะไปนั่งรอตรงหน้าล็อบบี้ ถ้าไนท์เดินมาจะต้องเห็นเธอแน่นอน

        ทางฝั่งของไนท์ที่ทำกิจกรรมเสร็จ อาจารย์ปล่อยให้พักผ่อนตามอัธยาศัย ก็ได้เข้าห้องไปอาบน้ำก่อนจะออกมาเดินเล่น เขายกโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรไปหาคุณแม่คนสวยที่เขาคิดถึงอยู่ทั้งวัน แต่ก็ต้องแสดงสีหน้างงงวยออกมา เพราะคุณแม่คนสวยกดตัดสายของเขา ไนท์กดโทรไปอีกครั้งแต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิมถูกคุณแม่คนสวยตัดสายทิ้งอีกอยู่ดี

        ไนท์ที่ออกมาเดินด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แต่ตอนนี้ใบหน้าของเขาดูเศร้าสร้อยผิดกับตอนแรกอย่างสิ้นเชิง เขามาหยุดอยู่ที่โขดหินใหญ่ริมชายฝั่งทะเล พลางยืนนิ่งสายตามองออกไปที่ทะเลกว้างอย่างว่างเปล่า

        ‘ทำไมถึงตัดสายทิ้งละ แม่ไม่ว่างหรอ…แต่ถ้าไม่ว่างก็น่าจะพิมมาบอกสักหน่อยสิ ทำไมถึงตัดสายทิ้งตั้งสองรอบแล้วก็เงียบไปเลย’ ไนท์พูดกับตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมาขณะที่ยังจ้องมองทะเลกว้างนั้นอยู่

         ระหว่างที่ไนท์ยืนเหม่อลอยมองนิ่งมองทะเล หน้าเศร้าอยู่คนเดียวนั้น เป็นจังหวะเดียวกันกับที่แพรวเดินเล่นกำลังจะเดินเรียบชายหาดมุ่งหน้าไปที่ล็อบบี้โรงแรม สายตาเธอเข้าไปสะดุดกับผู้ชายคนนึงที่ยืนนิ่งอยู่ที่ทะเล แพรวรู้สึกคุ้นกับรูปร่างของเขาเหลือเกิน เธอหยุดเดินตั้งใจมองก็พบว่าคนที่ยืนอยู่นั้นคือลูกชายสุดหล่อของเธอนี่เอง แพรวที่เห็นอย่างนั้นก็คิดว่าไม่จำเป็นต้องไปล็อบบี้แล้วละ เพราะคนที่เธอตามหาเขายืนอยู่ตรงหน้าเธอไม่ไกลแล้ว

        แพรวค่อยๆย่องเดินเข้าไปเพื่อไม่ให้คนที่ยืนนิ่งเหม่อนั้นรู้ตัว ไม่นานเธอก็ได้พาตัวเองมายืนอยู่ข้างๆเขาแล้ว

        “อะแฮ่ม…แค่แพรวไม่รับสาย ถึงกับต้องมายืนหงอยอยู่คนเดียวแบบนี้เลยหรอคะ”

        ไนท์ที่ยืนเหม่อใจเลื่อนลอย อยู่ดีๆเขาก็ได้ยินเสียงกระแอมอยู่ข้างๆตัว เขาหันหน้าไปมองก็ตกใจตัวแข็งทื่อทันที เพราะไม่คิดว่าเสียงนั้นจะมาจากคุณแม่คนสวยที่มายืนอยู่ข้างเขาตอนนี้

        “แพรว!!!!!!!”

        “ค่ะ แพรวเอง…ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นคะ แพรวไม่ใช่ผีนะ” แพรวที่เห็นไนท์ยืนค้างนิ่งอย่างตกใจก็พูดเตือนสติเขาทันที

        “อะ เอ่อออ…….แพรวมาได้ยังไงครับ” ไนท์สบัดหน้าไปมาอย่างไม่เชื่อสายตาว่าคนตรงหน้าจะเป็นคนที่เขาพึ่งกดโทรไปหา ก่อนที่เขาจะได้สติก็เอ่ยถามคนตรงหน้าเขาทันที

        “แพรวขับรถมาค่ะ” แพรวตอบอย่างติดตลกก่อนจะหัวเราะออกมา

        “ไม่ใช่อย่างนั้นสิครับ ผมหมายถึงทำไมถึงมาได้ละครับ”

        “ก็แพรวคิดถึงนิคะ ไม่มีไนท์นอนกอด แพรวนอนไม่หลับเลยค่ะ….ว้ายยย”

        ไนท์ที่ได้ยินคุณแม่คนสวยบอกว่าคิดถึงก็ยกเธอขึ้นมาอุ้ม ณ เดี๋ยวนั้นจนแพรวร้องอย่างตกใจ

        “ที่รักคะ อุ้มแพรวทำไม เดี๋ยวคนเห็น”

        “เห็นก็เห็นไปสิครับ ผมอุ้มที่รักของผมนิ” ไนท์ยิ้มตอบออกมาอย่างมั่นใจ พลางอุ้มแพรวหมุนไปมา เพราะเขาในตอนนี้ดีใจเหลือเกิน ความฟุ้งซ่านที่อยู่ในหัวตอนที่ถูกแพรวกดตัดสายมันหายลงทะเลไปหมดแล้ว ก่อนที่จะค่อยๆปล่อยเธอลง

        “แล้วแพรวมาถึงตั้งแต่ตอนไหนครับ ทำไมไม่ทักมาบอกผมละ” ระหว่างที่ทั้งคู่เดินเล่นกันอยู่ริมทะเลไนท์ก็เอ่ยถามออกมาอย่างอยากรู้

         “ตั้งแต่ตอนกลางวันแล้วค่ะ ตอนแรกก็ว่าจะบอกแต่อยากเซอร์ไพรส์ไนท์มากกว่าค่ะ”

        “แล้วแพรวพักที่ไหนครับ หรือว่าจะกลับเลย” ไนท์ถามอย่างลุ้นในคำตอบ เพราะเขาอยากจะให้คุณแม่คนนสวยพักอยู่ที่นี่จังเลย เขาจะได้แอบไปนอนด้วย

        “แพรวพักที่เดียวกับไนท์นั่นแหละค่ะ ตอนแพรวจองเหลือห้องสุดท้ายพอดี…..ไปนอนกับแพรวมั้ยคะ”

        เหมือนโชคชะตาเข้าข้าง เพราะสิ่งที่ไนท์อยากให้เป็นมันออกมาจากคำตอบของแพรวหมดแล้ว

        “เยสสสสส!!” ไนท์ตะโกนอย่างดีใจ ก่อนจะจับใบหน้าแพรวให้เงยขึ้นมา ก่อนจะกดย้ำจูบไปที่ของปากแพรวซ้ำๆอย่างดีใจ

        “เดี๋ยวผมโทรบอกเพื่อนก่อนนะครับ ว่าวันนี้ไม่นอนที่ห้อง”

        หลังจากที่ไนท์โทรบอกเพื่อนเสร็จเรียบร้อย ก็ได้พาแพรวมานั่งรออยู่ที่หน้าล็อบบี้โรงแรม เพราะเขากำลังจะออกไปที่ร้านสะดวกซื้อใกล้ๆโรงแรม แพรวที่สงสัยว่าไนท์จะไปซื้ออะไรก็ถามออกมาทันที

        “ที่รักจะออกไปไหนคะ”

        “เดี๋ยวไปร้านสะดวกซิ้อแปปนึงครับ จะไปซื้อของมาฉลอง” ไนท์ที่พูดจบก็เดินออกไปทันที ปล่อยให้แพรวนั่งงอยู่ว่าฉลองอะไร

        ไม่นานไนท์ก็เดินเข้ามาพร้อมกับถุงที่ใส่เบียร์สำหรับตัวเอง และเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์กลิ่นผลไม้สำหรับคุณแม่คนสวยก่อนจะพากันเดินไปที่ห้องของแพรวที่อยู่ริมด้านในสุด หลังจากที่เข้ามาในห้องเรียบร้อย ไนท์กับแพรวก็ได้มานั่งอยู่ด้วยกันตรงโซฟาขนาดเล็กหน้าทีวี ก่อนที่จะหยิบเครื่องดื่มออกมายื่นให้คุณแม่คนสวย

        “ที่บอกว่าออกไปซื้อของมาฉลองคือนี่นะหรอคะ” แพรวที่รับเครื่องดื่มมาจากไนท์ก็หันไปถามเขาที่กำลังเปิดเครื่องดื่มให้ตัวเขาเอง

        “ก็วันนี้ผมมีความสุขนิครับ ก็เลยต้องฉลองสักหน่อย” ไนท์พูดก่อนจะก้มลงไปจุ๊บที่แก้มของคุณแม่คนสวยของเขาที่นั่งยิ้มอยู่ข้างๆ จนเธอเขินแก้มแดง