วันนี้ทั้งวันณิชชาและกานดาสำรวจโรงแรมและเลาะชมตลาดในตัวเมือง และหาซื้อของที่จำเป็เข้าห้อง แถมด้วยอาหารเย็นกว่าจะถึงห้องก็ปาเข้าห้าโมงเย็น
"เห้ออออ ถึงห้องสักที ปวดขาเดินทั้งวันเลย"กานดาพูดพร้อมกับนวดขาตัวเอง ณิชขาเก็บของเสร็จก็มานั่งพักเหมือนกัน
"นิ แกว่าคุณนาตาลีมาทำอะไรแถวโรงแรมนั่น" กานดาคิดได้จึงถาม
"ไม่รู้สิ คงมาเที่ยวมั่ง"ณิชชาตอบแบบไม่สนใจ
"แล้วแกว่าน่าจะมากับใคร" กานดาถามต่อ
ณิชชาชะงัก นั่นสิ สงสัยเขาคงจะมาเวยกัน
"อ้าว แล้วนิจะไปรู้รึเปล่า เราอยู่ด้วยกันตลอด ดาก็ถามอะไรแปลกๆ"
"เออใช่ 555 ก็มันสงสัยยิ่ง่นี้ดวงเรากับคุณนาตาลีกำลังสมพงษ์กัน ไปไหนก็เจอ"กานดาอดหัวเราไม่ได้
"ลุกมากินข้าวได้แล้ว" ณิชชาชวนกานดามากินข้าว สองสาวช่วยกันจัดโต๊ะอาหาร วันนี้ลองชิมอาหารใต้ดู ณิชชาซื้อทั้งคั่วกลิ้งแกงไตปลา ผัดสะตอกุ้ง และผัดผักรวม
"โห้!!! อะไรจะเผ็ดขนาดนี้"กานดากินแกงไตปลา ดื่มน้ำั้แ่คำแรกที่กิน
"นี้กินผัดผักจะได้ไม่เผ็ดมาก" ณิชชาบอกเพื่อนแต่ทั้งสองคนก็ชิมทุกอย่าง ทั้งเผ็ดทั้งกินน้ำ ชนิดข้าวคำน้ำคำ ปากแดงหมด
"ไม่ไหวแล้วแก แสบถึงไส้เลย"กานดาบอกและลุกหาผลไม้มากิน
ไม่นานก็อิ่มแปล้กันทั้งสองคน
"เดี๋ยววันหลังที่ว่างเราชวนพจน์มากินกัน เอ่อแล้วนัทโทรมาบอกยัง เป็ไงบ้างยังไม่ได้ทักถามข่าวเลย" กานดาถาม
"ถึงแล้วเห็นบอกว่าวันนี้ก็ไปดูที่ฝึกงานเหมือนกัน" ณิชชาบอกกานดา
หลังกินข้าวเสร็จก็พากันอาบน้ำนอนพรุ่งนี้พร้อมลุยงาน
บรรยากาศยามเช้าที่สดชื่น ทั้งสองตื่นแต่เช้าเพราะต้องไปรายงานตัวฝึก
ดีนะที่ที่พักอยู่ใกล้ๆกับโรงแรมที่จริงทางโรงแรมมีห้องพักพนักงานให้ด้วยแต่ตอนติดต่อมาห้องเต็มเลยต้องมาเช่าข้างนอกและหาที่ใกล้ๆจะได้เดินไปทำงานได้
ทั้งสองคนมาถึงโรงแรมก่อนเจ็ดโมงครึ่งยื่นเอกสารส่งฝึกงานเสร็จ ก็ต้องเข้าห้องรอรับการอบรมและชี้แจงเื่ต่างๆในโรงแรมรวมถึงการแต่งกาย ซึ่งต้องใส่ชุดของทางโรงแรมเป็เสื้อผ้าไทยแขนยาวและผ้าถุงสีม่วง
"อยู่ที่นี้เราอยู่กันแบบพี่แบบน้อง แต่ก็ต้องทำตามกฎระเบียบของโรงแรม ซึ่งสิ่งที่สำคัญของที่นี้คือ'ลูกค้าสำคัญที่สุด'ดังนั้นเราต้องทำให้แขกที่มาพักที่โรงแรมของเราประทับใจในเื่บริการและทุกอย่างั้แ่ครั้งแรกที่มาหากไม่เข้าใจตรงไหนให้ถาม" หัวหน้าฝ่ายบุคคลอธิบายกฎระเบียบหลายอย่างรวมถึงมารยาทต่างๆในขณะที่อยู่ที่นี้ด้วย
ณิชชาและกานดาฟังด้วยความตั้งใจกว่าจะอบรมเสร็จก็เกือบเที่ยง สองคนจึงได้พักกินข้าวก่อน ก่อนที่จะไปทำงาน ณิชชาอยู่แผนกต้อนรับส่วนการดาได้ไปอยู่ที่ประชาสัมพันธ์แต่ก็อยู่ในส่วนด้านหน้าเหมือนกัน
ขนาดเพิ่งประจำตำแหน่งงานแขกก็ทะยอยมาเรื่อยๆ ส่วนมากเป็ชาวต่างชาติ ทั้งสองคนสนุกกับการทำงาน ถึงจะเหนื่อยหน่อยก็ตาม
กว่าจะได้เลิกก็หกโมงเย็นทั้งสองเปลี่ยนชุดเตรียมตัวกลับห้องพัก
"พักแถวไหน ให้ไปส่งไหมครับ"ก้องถามเมื่อเห็นทั้งสองคนเดินออกมาทางด้านหลังของโรงแรม
"ไม่เป็ไรจ้า ห้องพักอยู่ด้านหน้าแถวๆนี้เอง"ณิชชาตอบก้อง่ ซึ่งรู้จักก้องวันนี้
ก้องเป็พนักงานประจำทำงานอยู่ทีนี้ทำงานอยู่โรงแรมนี้ได้3 ปีและก็เป็คนในจังหวัดนี้ ก้องเป็คนน่ารัก คุยสนุกและชอบช่วยเหลืองานณิชชาและกานดาจึงถูกชะตาและกล้านคุยด้วย
งั้นขอเดินไปส่งจะได้รูจักห้องพักเผื่อมีอะไรจะได้ช่วย
"เคจ้า" ณิชชาตอบ พร้อมเดินคุยกันกลับ
"อีก 2 อาทิตย์ เราก็ต้องเตรียมต้อนรับท่านประทานใหญ่ท่านจะลงมาตรวจงานเอง พวกเราคงวุ่นวายช่วยกันเตรียมงาน" ก้องพูด
"แล้วท่านประธานเป็คนยังไง ดุไหม น่ากลัวไหม" กานดาถาม
"ท่านเป็คนใจดี แต่ก็น่าเกรงขาม ไม่ค่อยพูด ทำงานเก่งคนที่โรงแรมถึงเกรงใจ กลัวและเคารพนับถือมาก
"เดี๋ยวไม่นานก็ได้เจอแล้ว"ก้องสรุปอีกที
"ฟังจากสรรพคุณ ไม่ค่อยอยากจะเจอเลย"ดาบอกมาอีกที
"ท่านไม่น่ากลัวอย่างที่คิดหรอก"ก้องเสริม
"จะรอดไหมเรา" เมื่อถึงที่เวลานั้นจริงๆ
ก้องไปกินน้ำก่อนกลับไหม
"ก็ดีเหมือนกัน"
แล้วทั้งหมดก็ขึ้นไปห้องพัก ก้องอยู่ไม่นานก็ขอตัวกลับเพราะดูท่าทางทั้งสองคาคงจะเพลีย
"ขอบใจที่มาส่งนะ พรุ่งนี้เจอกันจ้า"ณิชชาบอกก่อนที่ก้องจะลงไป ชายหนุ่มยิ้มรับ
*********
129
