บทที่ 21 ทำน้ำแข็งไส
เวลาเดียวหันที่เมืองฟ้าหมื่นแผนกำลังสั่งงานคนของมันอยู่ลูกน้องคนสนิทของหมื่นแผนมีอยู่สองคนพวกนี้เป็ลูกน้องที่ติดตามเขามาั้แ่ยังเล็กชื่อของมันคนแรกชื่อหยดเป็ชายร่างผอมหน้าตาเ้าเล่ห์ผิวคล้ำขอบตาของมันดำราวกับคนอดนอนแต่งตัวเหมือนพวกโจรสลัด ส่วนอีกคนชื่อไอ้ม่วงจริงๆ มันชื่อมะม่วงแต่มันคิดว่าไม่น่ากลัวเลยให้คนเรียกม่วงเฉยๆ ร่างกายกำยำมีพลังเหนือคนมาั้แ่เด็กหน้าขึงขังหัวฟูแต่เป็คนสะอาดสิ่งที่มันกลัวมากที่สุดคือแม่ของมัน
ม่วง “ท่านหมื่นจะกลับเลยไม่ของรับ” แผนกลอกตา
แผน “กลับรึกลับแน่เพียงแต่ต้องหาสมบัติของให้บุญคำให้เจอก่อน” หยดถูมือ
หยด” ถ้างั้นตัวประกันพวกนั้น “แผนยิ้มออกมา
แผน” แน่นอนว่าต้องทรมานพวกมันจนกว่าที่มันจะบอกที่ซ่อนเงินของไอ้บุญคำ “หยดยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย
หยด “งั้นให้กระผมไปเอาตัวนักโทษมาดีหรือไม่ขอรับ” แผนยิ้มร้ายๆ
แผน “ไม่ต้องเราจะไปดูการสืบสวนของพวกมันเลย” หยดพยักหน้าจากนั้นพวกมันก็พากันเดินไปที่คุกที่กำลังสอบปากคำกันอยู่ ทหารกำลังสอบสวนกันอยู่ในคุกเสียงกรีดร้องดังไม่หยุด ยามหน้าประตูเห็นคนเดินมาก็ทัก
“ท่านหมื่นมาเองเลยหรือขอรับที่แบบนี้ไม่เหมาะกับท่านกระมัง” แผนยิ้มออกมา
แผน “ข้าอยากดูหน่อยว่าพวกเ้าได้อะไรจากพวกแล้วมันบ้าง” ทหารหน้าประตูทางเข้าไปจึงเปิดทางให้ เมื่อทุกคนเห็นหมื่นแผนก็ลุกขึ้น
แผน “ตามสบายข้าก็แค่มาดู” มีคนจัดเก้าอี้ให้แผนนั่งดูการสอบสวน
“บอกมาว่าพวกเขายังมีคนซ่อนที่ไหนอีกทำไมผู้หญิงและเงินถึงหายไปหมดเราพบว่าก่อนหน้านี้พวกแกปล้นและจีบผู้หญิงไปเกือบยี่สิบคนไม่ใช่หรือพวกนางอยู่ที่ไหน” มันปิดปากแน่นทุกคนโดนทรมานพร้อมกันว่าสิบคนทว่าไม่มีใครตอบมันเอาแต่สาปแช่งหมื่นแผนสังเกตทุกอย่างจึงสั่งออกมา
แผน” เดี๋ยว “ทุกคนจึงหันไปมอง
แผน “ข้าขอลองสอบสวนหน่อยเอาไอ้คนนั้นมา” ทหารจับร่างคนที่สงบที่สุดออกมาแล้วพาดบนโต๊ะ
แผน “เอ็งรู้ใช่หรือไม่ว่าของอยู่ที่ไหนเป็ไปไม่ได้ที่ค่ายโจรจะไม่มีผู้หญิงเลยอย่างน้อยๆ ก็ต้องมีเมียพวกเอ็งอยู่” มันยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย
” กูไม่บอก “หมื่นแผนยิ้มออกมา
แผน” ไอ้ม่วงจับหน้ามันเงยขึ้นมา “ม่วงถูกมือกับกางเกงก่อนจะเดินมาจับหน้าของมันเงยขึ้นมา
แผน” มึงจะลองดีกับกูใช่ไหม “เขาเอาเหล็กแหลมเสียบไปในลูกตาข้างขวาของมัน สวบบบ เืทะลักออกมาทันที
” อ๊ากกกกก ไอ้สารเลวไอ้ชั่ว” แผนยิ้มออกมา
แผน “ถ้าเอ็งยังไม่พูดอะไรที่เป็ประโยชน์นอกจากคำด่าตาอีกมือของมึงอาจจะไม่มีให้ใช้กินข้าวแล้ว” เขาหันไปหาไอ้หยด
“จับมือมันพวกกับโต๊ะกางนิ้วมันออกมา” ทหารอีกสองคนช่วยกันจับจากนั้นแผนเอาตะปูออกมาแล้วตอกลงไปที่นิ้วของมันยึดกับโต๊ะ ปัง ปัง ปัง ทั้งห้านิ้วถูกต้องจนยึดติดกับโต๊ะ เสียงมันร้องโหยหวนมาก
แผน” จะบอกข้าได้หรือยัง “มันยังใจแข็ง
แผน” ดีข้าชอบคนใจแข็งอย่างแก “เขาใช้มีดกรีดไปบนแขนของมันเป็ทางยาวแล้วเอากล่องไม้ที่มีการสลักอาคมออกมา
แผน” รู้ไหมว่าไอ้นี่หายากมากนะข้าลงทุนกับแกเลยนะเนี่ย “ข้างในเป็หนอนสีดำที่มีไอพลังชั่วร้ายกระจายออกมาในกล่องเล็กๆ นั่นมีหนอนถึงสิบตัวแผนใช้ไม้คีบมันออกมาแล้วส่งเข้าไปในแผลที่กรีดไว้เมื่อครู่จากนั้นความทรมานก็ถมเข้าใส่ชายคนนี้ทันที เสียงกรีดร้องดังไม่หยุดจนมันทนไม่ไหว
“บอกแล้วข้าบอกแล้ว” แผนยิ้มออกมาจากนั้นเขาก็ท่องมนต์บางอย่างทำให้ทุกคนรอบตัวของเขาหยุดนิ่งยกเว้นโจรคนนี้ จากนั้นมันก็พูดบางอย่างออกมาแผนยิ้มออกมาอย่างพอใจ พรืบบบ ทุกคนกลับมาขยับได้อีกครั้ง แผนท่องคาถาอีกบทหนอนในร่างของนักโทษตายทันที พรวดดด แผนเองก็พ่นเืออกมา ทุกคนใมาก
” ท่านหมื่น “แผนยกมือขึ้น
แผน” ไม่เป็ไรดูเหมือนว่าเมื่อคืนข้าโดนไอ้บุญคำเล่นงานหนักไปหน่อยพวกเ้าทำงานกันต่อเถอะ “ม่วงและหยดจึงพยุงร่างของนายมันออกไป
หยด” ท่านหมื่นไม่เป็ไรนะขอรับ” มันส่ายหน้า
“ข้าใช่คาถาหยุดชะงักนานไปหน่อยเท่านั้น” คาถาหยุดชะงักหรือมหาจังงังสามารถทำให้ทุกคนในรัศมีนั้นหยุดชะงักไม่เพียงแค่นั้นแต่ประสาทการรับรู้ทั้ง 5 ยังถูกดับไปด้วยโดยมากจะใช้กับเป้าหมายเดียวแต่หมื่นแผนมีพลังอาคมเยอะมากๆ จึงทำให้ทุกคนหยุดชะงักในรัศมีที่เขากำหนดได้มากสุดสิบเมตรแต่นั้นเขาก็าเ็ด้วย
“ไปจัดคนของเราไปที่” เขาสั่งการออกมา ทั้งสองเผยยิ้มออกมาแน่นอนภารกิจนี้ต้องเงียบที่สุดพวกเขา้าแค่เงินเท่านั้นเมื่อได้เงินมาแล้วค่อยให้เบาะแสกับทางการเมืองฟ้าไปช่วยผู้หญิงออกมาแบบนี้เขาก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องแล้ว
กลับมาที่นินซึ่งตอนนี้ก็มืดมากแล้วทว่าเขาก็ได้ดูฟาร์มหมูไปสองแห่งแล้วเขาตัดสินใจซื้อขนหมูของฟาร์มนายพวกเพราะฟาร์มของเขาสะอาดมากแถมราคายังดีมากด้วยก็นะใครจะมาซื้อขนแบบเขากัน
“แน่ใจหรือว่าจะเอาแค่ขนของมัน” นินพยักหน้า
นิน “แต่น้าช่วยแยกด้วยนะว่าส่วนไหนเป็ส่วนไหนเพาะขนแต่ละตำแหน่งอ่อนหนุ่มไม่เท่ากัน” น้าพวกตบหน้าอกรับคำ
“ได้” นินยิ้ม
นิน “งั้นทำสัญญากันเถอะ” ทั้งสองลงนามสัญญาเท่านี้ก็เรียบร้อยจากนั้นพวกเขาก็ดื่มกันจนดึกในเช้าวันถัดมาน้าพวงก็นำขนหมูจำนวนหนึ่งมาให้นินได้ไปทดสอบดูก่อนว่าจะซื่อตรงส่วนไหนเป็พิเศษอันที่จริงใช้ได้หมดนั่นแหละนินมีวิธีทำให้มันอ่อนนุ่มขนชุดแรกนี้เขาจะนำไปลองทำหลายๆ แบบเพื่อทดลองใช้ดูก่อนนินซื้อผลไม้ไปฟากทุกคนอีกเพียบ
นิน “ถึงบ้านพวกพี่ก็เอาแตงโมไปคนละสองลูกนะฝากเด็กๆ” ทั้งสองไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว
แสน” ขอบใจเอ็งมาก “นินกลอกตา
นิน” ขอบใจอะไรกันเขาเคยร่วมรบกันมาแล้วเื่แค่นี้สบาย “ทั้งสองหัวเราะจากนั้นก็ออกจากบ้านตลาดขวัญ ที่บ้านท่านเ้าคุณวันนี้เขาไม่ได้ไปทำงานแต่กำลังตรวจสอบรายการสินค้าจากต่างประเทศที่กำลังจะเดินทางมาในไม่ช้า เพื่อให้รายการทั้งสองตรงกันไม่ผิดพลาดเขาจึงต้องตรวจละเอียดมีบ่อยครั้งที่รายการของไม่ตรงกันเพราะมีคนจงใจที่จะหลีกเลี่ยงการตรวจสอบแน่นอนว่าของพวกนั้นย่อมเป็ของผิดกฎหมาย ไหมแก่วเดินมาหาท่านเ้าคุณแล้วยื่นแผนกระดาษให้
“อะไรหรือ” ไหมแก้วยิ้ม
ไหมแก้ว “ฤกษ์หมั้นสิเ้าค่ะ” ท่านเ้าคุณมองก็พยักหน้า
“วันที่เก้าธันวาคมไม่เลว” ไหมแก้วพยักหน้า
ไหมแล้ว “เลขเก้าเป็เลขที่ดีเลยเ้าค่ะ” ท่านเ้าคุณมองไปข้างนอก
“แล้วแม่พิมไม่พูดอะไรเลยจริงๆ หรือหลังจากวันนั้น “ไหาแก้วยิ้ม
ไหมแก้ว” คุณพี่ก็คิดว่าแปลกใช่ไหมเ้าค่ะ “ท่านเ้าคุณพยักหน้า
” ใช่…ลูกไม่มาพูดกับข้าเลยแม้แต่จะถามเื่ของเ้านิน “ไหมแก้วยิ้ม
ไหมแก้ว” ก็ดีแล้วนี่เ้าคะ “ท่านเ้าคุณพยักหน้าแล้วกระซิบ
” เป็ไปได้ไหมว่าแม่พิมก็คิดว่าเ้านินเป็คนใช้ได้ “ไหมแก้วหัวเราะ
ไหมแก้ว” ก็มีส่วนแต่ไม่ใช่ทั้งหมดเ้าค่ะแม่พิมน่ะข้าคิดว่า้าเอาชนะพ่อนิน “ท่านเ้าคุณสงสัย
” ยังไงรึ “ไปมแก้วยิ้ม
ไหมแก้ว “ก็นินเอาแต่คอยแต่จะถอนหมั้นคงทำให้พิมรู้สึกอย่างเอาชนะแต่ไหนมามีแต่คนเข้าหาเอาใจไม่ใช่หรือเ้าคะ” ท่านเ้าคุณไม่เข้าใจเื่แบบนี้หรอกเขานวดขมับ
“เหตุผลอะไรกันเนี่ยช่างเถอะเตรียมงานให้ดีก็พอ” ไหมแก้วหัวเราะแล้วเดินออกไป ส่วนพิมที่กำลังโดนขัดตัวทั้งแขนซ้ายแขนขวาโดยน้องสาวและบ่าวสีหน้าดูเจ็บนัก
ภา “วันที่เก้าเ้าค่ะน้องไปแอบถามคุณแม่มาแล้ว” พิมพยักหน้าเบาๆ
“อืม” ลินทำหน้าประหลาดใจ
ลิน “อืมหรือเ้าไม่มีอะไรจะพูดแล้วหรือเ้าคะ “พิมมองน้องสาว
พิม “พูดอะไรพี่ต้องพูดด้วยหรือ “ทั้งสองมองหน้ากันส่วนบ่าวก็ยิ้ม สามวันต่อมานินกลับมาถึงเมืองในตอนเช้าแล้วตอนเข้าเมืองเขาก็แวะไปซื้อดินประสิวไปจำนวนหนึ่งและเกลือเม็ดด้วย
แสน” เอ็งจะเอาไปทำอะไรวะ “นินยิ้มออกมา
นิน” ทดลองทำน้ำแข็งไง” ทั้งสองประหลาดใจ
ทอง” น้ำแข็งน่ะส่งมาจากประเทศจีนโน่นเราจะมีน้ำแข็งได้ไงถึงประเทศเราจะหนาวแต่ก็ไม่ถึงขั้นนั้นนะโว้ยน้ำแข็งไส นินกลอกตา
นิน “พี่ไม่เข้าใจคำว่าวิทยาศาสตร์หรอกอีกหน่อยผ่านไปห้าสิบปีพี่จะเข้าใจเองว่าผมพูดถึงอะไร “ทั้งสองหัวเราะ
แสน” ถึงตอนนั้นข้าอายุแปดสิบแล้วกระมังข้ายังจะจำเื่นี้ได้อยู่ไหมก็ไม่รู้” นินกลอกตา
นิน “ช่างเถอะถ้าทำสำเร็จผมจะส่งคนไปตามพวกพี่กับลูกๆ กลับมาที่บ้านท่านเ้าคุณตกลงไหม” ทั้งสองพยักหน้า
แสน “เอ็งจะไม่ให้ข้าพักเลยหรือ” นินกลอกตา
นิน “ผมเรียกมากินน้ำแข็งไสพี่ไม่มาก็แล้วไปสิ” ทั้งสองประหลาดใจแต่ก็ชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง จากนั้นรถม้าก็มาถึงเรือนท่านเ้าคุณในตอนเที่ยงวัน
แสน “พวกเอ็งน่ะมาช่วยขนของหน่อยท่านเขยซื้อผลไม้มาฝากพวกเอ็งด้วย” ทุกคนที่อยู่รอบๆ ก็เข้ามาช่วยกันขนของ นินดึงบ่าวมาคนหนึ่ง
นิน “พี่ช่วยเอาของตามนี้มาให้หน่อย” บ่าวพยักหน้าแล้วเข้าไปที่ครัว ท่านเ้าคุณเดินออกมาดูว่าเสียงโวยวายอะไรก็เห็นนินและบ่าวกำลังยกของลงจากรถม้า
“เอ็งเอาอะไรมาเยอะแยะวะ” นินยิ้มออกมา
นิน “ของฝากน่ะลุง” จากนั้นทุกคนก็ยกของขึ้นเรือนไป ส่วนนินก็มาอยู่ที่ศาลาพักผ่อนที่พวกผู้หญิงมังจะมาร้อยมาลัย ท่านเ้าคุณเดินตามมาตลอดก็ขมวดคิ้ว
“นั่นเอ็งจะทำอะไรวะ” นินยิ้ม จากนั้นบ่าวที่นินสั่งงานก็เดินตามมา
นิน “ทำน้ำแข็งไง “ท่านเ้าคุณสนใจนั่งยองๆ มองนินที่กำลังให้บ่าวเทน้ำลงในอ้างจากนั้นเขาก็ใส่ดินประสิวลงไปไม่นานมันก็ทำปฏิกิริยาเคมีคือการดูดความร้อน ปกติมันสามารถลดความร้อนลงได้ถึง 30-40 องศาเลยทีเดียว อย่างไรก็ตามในโลกที่นินอยู่นี่นั้นเอามาตรฐานเดิมมาวัดไม่ได้เพราะดินประสิวนี้มีประสิทธิภาพมากว่าถึงสองถึงสามเท่าเลยไม่ถึงครึ่งนาทีน้ำก็จับตัวเป็เกล็ดน้ำแข็งแล้วและเมื่อนินเติมเกลือลงไปมันก็ทำให้น้ำแข็งจับตัวเป็ก่อน นินรีบให้บ่าวเติมน้ำเข้าไปแล้วขนมันช้าๆ เพื่อไม่ให้มันจับตัวเป็ก่อนจากนั้นเขาก็เขากระมังสังกะสีบางๆ วางซ่อนลงไปแล้วเติมน้ำสะอาดลงไปในกระมังสังกะสีก็ค่อยๆ น้ำข้างในกลายเป็น้ำแข็งด้วยความเร็วที่เห็นด้วยตาเปล่า ท่านเ้าคุณและพวกบ่าวตาโต
นิน” เชี่ยทำได้จริงๆ ด้วย “ท่านเ้าคนยังไม่อยากจะเชื่อเอามือไปจับก็พบว่าเย็นจริงๆ
” เอ็งทำได้อย่างไร “นินหัวเราะ
นิน” มันแน่นอนอยู่แล้วว่าผมฉลาด “ท่านเ้าคุณมองเข้าไปในตานินทำเอาเขาต้องหัวเราะออกมา
นิน” ไม่มีอะไรหรอกครั้งหนึ่งตอนผมเด็กๆพวกอังวะบุกมาที่หมู่บ้านหลวงตาทำดินปืนใช้เองทว่าผมซนจนไปเตะดินประสิวลงไปในแก้วน้ำหลวงตาผมกลัวโดยตีจึงจะเอามันไปเททิ้งพบว่ามันเย็นมากก็เท่านั้นเอง “ท่านเ้าคุณพยักหน้า
” แบบนี้ค่อยมีเหตุผลฟังขึ้นหน่อยแล้วทำไมอยู่เอ็งถึงทำน้ำแข็งล่ะ” นินอธิบายเื่ที่ทองบอกเกี่ยวกับการส่งเนื้อระยะทางไกลเขาจึงคิดวิธีนี้ขึ้นมา
ท่านเ้าคุณตาโตคิดว่านี่มีประโยชน์มากต่อประเทศเขามองหน้านินแล้วถามออกมาตรงๆ อย่างตื่นเต้น
“ข้าเอาเื่นี้กราบทูลฝ่าาได้หรือไม่” นินพยักหน้า
นิน “แน่นอนสิก็แค่ทำน้ำแข็งเอง” ท่านเ้าคุณไม่พอใจที่นินคิดว่าสิ่งที่เขาทำไม่มีค่า
” ไอ้นี่เอ็งไม่รู้คุณค่าของสิ่งที่เอ็งทำซะแล้วเราจะประหยัดเงินได้มากขนาดไหนถ้าไม่ต้องซื้อน้ำแข็งจากจีน “นินขมวดคิ้ว
นิน” ทำไมต้องซื้อน้ำแข็งด้วยเล่าประเทศเราก็ไม่ได้หนาวนี่ “ท่านเ้าคุณจนใจ
“ก็มันเป็สินค้าของชนชั้นสูงน่ะสิ “นินจะเป็ลมพวกขุนนางนี่น่ะช่างใช้ชีวิตจริงๆ แต่ก็นั่นแหละกินน้ำเปล่ากับน้ำเปล่าใส่น้ำแข็งมันต่างกันจริงๆ
“เอ็งคิดอะไรอยู่มันสามารถใช้ทางการแพทย์ได้ด้วยนะ โดยหลักๆ คือประคบเย็นลดอาการบวม อักเสบ ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ เอ็งคงไม่รู้ว่าทหารนั้นเวลาฝึกจะมีอาการพวกนี้เป็ปนะจำและมันช่วยได้มากอีกอย่างวิธีเก็บเนื้อของเอ็งก็มีประโยชน์มากด้วย “นินเข้าใจขึ้นมาเขาหันไปหาบ่าวคนหนึ่ง
นิน” พวกพี่ไปบอกแม่ครัวที่ให้ทำน้ำกะทิสลิ่มให้ผมทีแล้วก็ทำน้ำหวานมาเยอะๆ เลยนะเราจะกินน้ำแข็งไสกัน ทุกคนสับสนแต่ก็ทำตาม
นิน “อ้อใครก็ได้ไปตามพี่ทองพี่แสนให้หน่อย” มีคนอาสาวิ่งออกไป จากนั้นไหมแก้วและพิมก็มาหลังจากนินตรวจสอบน้ำแข็งแล้วก็พบว่ามันแข็งใช้ได้เลยเหมาะแกการทำน้ำแข็งไสมากที่โลกนี้ดูเหมือนของจากธรรมชาติจะมีคุณสมบัติสูงมาพลังในการทำความเย็นของมันยิ่งกว่าตู้แช่แข็งแบบเร็วเสียอีกเขาจึงให้คนทำที่ไสน้ำแข็งก็ทำง่ายๆ แต่ต่อตั่งไม้ง่ายๆ มาเจาะรูตรงกลางแล้วใส่ใบมีดในองศาที่เหมาะสมก็พอแล้ว ไหมแก้วและพิมพ์ก็เดินมาเพราะเสียงเอะอะ
พิม “ทำอะไรกันเ้าคะ” ท่านเ้าคุณไม่ได้งั้นไปมองแล้วตอบ
“น้ำแข็งน่ะสิ” ทุกคนจึงมองไปยังอ่างน้ำและกระมังลินร้องออกมา
ลิน” น้ำแข็งจริงด้วย “นินหยิบใส่มือของลิน
นิน” ใช่เย็นไหมล่ะ “ลินสัมผัดความเย็นก็รองออกมา จากนั้นทุกคนก็สนใจแล้วให้นินสาธิตการทำน้ำแข็งให้ดูไม่นานคนจากครัวก็ยกของมาให้นินเขาก็จัดการไสน้ำแข็งให้ทุกคนได้ลองชิม ไหมแก้วสนใจมากเพราะเธอชอบทำอาหารนินไสน้ำแข็งลงในถ้วยเล็กๆ แล้วตักน้ำเชื่อมลาดตามด้วยเนื้อแตงโมหั่นชินเล็กๆ ส่งให้ไหมแก้วชิม
นิน” คุณป้าเป็ผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารลองวิจารณ์หน่อยว่าอร่อยไหม “ไหมแก้วตักขึ้นมากินคำเล็กๆ ตอนนี้ทุกคนกลืนน้ำลายแล้ว ความหวานและความเย็นละลายในปากบวกกับเนื้อผลไม้ยิ่งทำให้อร่อยขึ้นไปอีก
ไหมแก้ว “อืมอร่อยมากป้าไม่เคยกินอะไรที่อร่อยแบบนี้มาก่อนเลย” นินยิ้มออกมา
นิน “ยังไม่หมดนะครับ” นินเอาน้ำกะทิสลิ่มมาหนึ่งถ้วยแล้วใส่น้ำแข็งลงไป
นิน “ป้าลองชิมครับว่าอร่อยขึ้นไหม” ไหมแก้วส่งถ้วยน้ำแข็งให้บ่าวแต่ท่านเ้าคุณแย่งไปเสียก่อนแล้วลองชิมตาเขาก็เป็ประกาย
” ไอ้นินแทนที่เอ็งจะส่งให้ข้าบ้างของอร่อยเช่นนี้เอ็งข้ามข้าได้อย่างไร “นินกลอกตาแล้วสั่งบ่าวให้ทำแจกทุกคนส่วนเขาทำส่งน้ำกะทิสลิ่มให้พิมถ้วยหนึ่ง
พิม” ขอบคุณ “สองแม่ลูกตาเป็ประกายแล้วพูดพร้อมกัน
“อร่อย” นินหัวเราะมันแน่อยู่แล้วว่าอร่อยเขาเองชอบกินมากๆ
ภา” อร่อยมากพี่นิน “ลินพยักหน้า
ลิน” ใช่ๆ “นินหัวเราะ
นิน” ต้องทำโรงครัวที่ทำขนมอร่อยมากกว่าพี่ก็แค่ใส่น้ำแข็ง “ทุกคนหัวเราะ
นิน “ลอดช่องก็ใส่น้ำแข็งได้นะครับถ้าเป็น้ำแข็งไสผมว่าทำมันเชื่อมหรือวุ้นใส่ไปก็น่าจะเข้ากันไม่ก็มะพร้าวอ่อนก็ได้ “ไหมแก้วได้ยินก็ดวงตาเป็ประกายไม่นานแสนและทองก็พาลูกๆ มานินให้บ่าวทำแจกทุกคนเสียงหัวเราะดังขึ้นในเรือน ลูกของแสนและทองกินจนเลียช้อนเลยทีเดียว
นิน” น้ำเชื่อมหมดแล้วเด็กๆ กลับไปให้พ่อทำให้กินนะ “เขาสอนแสนและทองทำน้ำแข็ง
นิน” อ้ออย่ากินมากเกินไปนะมันจะปวดท้องได้ “ไหมแก้วมองนินลูกเขยคนนี้ยิ่งมองก็ยิ่งถูกใจแล้วสิ
ไหมแก้ว “น้ำแข็งเอาไปทำอะไรได้อีกหรือพ่อนิน” นิดคิดสักพัก
นิน “ใส่สุรากินก็น่าจะได้นะครับคุณป้า” ท่านเ้าคุณตาโตหันไปทางทอง
“เอ็งไปเอาของมา” ทองเลียริมฝีปาก
ทอง” ขอรับ “เขาหันไปมองลูกๆ
ทอง “พวกเอ็งไปเล่นที่บ้านอาแสนก่อนท่านเ้าคุณมีเื่ให้พ่อและอาแสนไปทำ” ทั้งสองคนพยักหน้าลูกแสนพาเพื่อนไปเล่นที่บ้านแน่นอนว่าคุยเื่น้ำแข็งไส แสนกับทองก็ไปเตรียมของกันแล้ว
ไหมแก้ว “ป้าหมายถึงอาหารหรือขนมน่ะ” นินเกาหัวและคิดถึงขนมไทยสมัยนี้ว่าอะไรเอามาใช้ได้บ้าง
นิน “ลูกตาลเชื่อมหรือผลไม้ลอยแก้วได้ทั้งหมดครับ หรือจะทำวุ้นกะทิก็ได้นะครับผมเห็นที่ตลาดขายเอาน้ำแข็งใส่ก็น่าจะอร่อยอ้ออีกอย่างขาดไม่ได้น้ำผลไม้ถ้าใส่น้ำแข็งก็สดชื่นสุดๆ” พิมถาม
พิม” นายเคยกินหรือ “เขาอยากจะบอกว่าเคยทว่าเขาเพิ่งทดลองทำน้ำแข็งเป็ครั้งแรกนี่นะ
นิน” แน่นอนว่าไม่แต่ลองทำดูได้นี่ “พิมคิดว่ามีเหตุผล
ภา” หนูว่าลูกจะเปิดร้านขนมแบบนี้ดีเ้าคะ “ไหมแก้วคิดว่าไม่เลวเลยแต่มีปัญหาอยู่นิดหน่อย
ไหมแล้ว” แต่ว่าน้ำแข็งนี่พ่อเ้าจะทูลรายงานต่อไปทุกคนต้องทำได้แน่ๆ “นินหัวเราะ
นิน” น้ำแข็งอาจจะเหมือนกันทว่าฝีมือทำขนมจะมีใครเกินคุณป้าอีกหรือขอรับ “ไหมแก้วได้ยินก็หน้าบานลูกเขยคนนนี้ปากหวานจริงๆ
นิน” ความจริงผมมีอีกอย่างที่อยากลองทำ “ทุกคนมองเขา
ไหมแก้ว “อะไรหรือ” นินกระซิบ
นิน “ไอศกรีม” ทุกคนไม่เคยได้ยินชื่อนี้นินยิ้ม
นิน” นี่เป็สูตรลับที่ผมรวบรวมมาจากชาวตะวันตกเชียวนะ “แน่นอนว่านินโม้ผสมกับเื่จริง หมู่บ้านบางเพลงเป็แหล่งรวบรวมสมุนไพรและสัตว์ป่าดังนั้นหมอจีนและหมอฝรั่งต่างมาที่หมู่บ้านของเขาเพื่อหาพวกมันเ้าของร่างเดิมที่สามารถนั่งสมาธิเห็นภาพนิมิตของโลกที่ทันสมัยเขาจึงมีทฤษฎีมากมายถามพวกนั้นไม่รู้จบนี่เป็โอกาสที่ให้เขาใช้เป็ข้ออ้างได้เป็อย่างดี…