เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!

เจ้านายจอมโหด กำลังโกรธอะไรฉันอยู่นะ!

ตอนพิเศษ 5

Happy Ending

..................................

"ฮึก ๆ ฮือออ คุงแม่ค้าบ!"

ตึก ตึก ตึก!

"น้องกองพล มาหาพ่อเดี๋ยวนี้เลยนะ!" ขุนพลในชุดเจ้าบ่าวสุดเนี้ยบตอนนี้กำลังวิ่งกวดลูกชายตัวน้อยอย่างเอาเป็นเอาตาย

"คุงแม่! ฮึกๆ ฮืออ" เด็กตัวน้อยร้องจ้าวิ่งเข้ามาเกาะขาคนเป็นแม่ที่กำลังแต่งตัวด้วยน้ำตานองหน้า

หมับ

"น้องกองพลเป็นอะไรลูก" น้ำขิงเอ่ยถามพลางเช็ดคราบน้ำตาใสที่ข้างแก้ม ก่อนที่ขุนพลที่วิ่งกระหืดกระหอบจะเข้ามาสมทบในเวลาต่อมา

"แฮ่ก ๆ ๆ ๆ!" ขุนพลหอบหายใจแรง เพราะเจ้าลูกชายตัวแสบวิ่งไวเสียเหลือเกิน

"มีอะไรกันคะ ทั้งพ่อ ทั้งลูกเลย?" น้ำขิงสืบสาวหาความ ว่าเพราะอะไรสองพ่อลูกถึงเป็นแบบนี้

"ก็เจ้าตัวแสบน่ะสิ แอบมาขโมยแหวนไป" ขุนพลเอ่ยน้ำเสียงเหนื่อยหอบ ซึ่งต้นเหตุของเรื่องก็มาจาก แฝดชายตัวน้อย ที่มีนามว่ากองพล ได้ทำการขโมยแหวนแต่งงานที่ต้องใช้ในการทำพิธีวันนี้ไป

"น้องกองพลขโมยแหวนจากคุณพ่อมาหรอครับ" น้ำขิงเอ่ยถามลูกชายตัวน้อยด้วยความใจเย็น ซึ่งเด็กน้อยก็พยักหน้ารับ เห็นดังนั้นน้ำขิงก็คลี่ยิ้มบาง ๆ ออกมา ก่อนที่จะอุ้มลูกขึ้นมานั่งบนตักตัวเอง

"ทำไมถึงขโมยไปล่ะครับ รู้มั้ยว่าต้องใช้แหวนในการทำพิธีวันนี้น่ะ"

"ก็...ก็เป๊าะ ฮึก ๆ กองปงไม่อยากให้คุงพ่อแต่งงานกับคุงแม่" เด็กชายตัวน้อยบอกเหตุผลด้วยน้ำตานองหน้า

"ทำไมล่ะครับ ไหนลองบอกให้แม่ฟังสิครับคนเก่ง"

"ก็เป๊าะ ฮึก ๆ ๆ ขนาดยังไม่แต่งงานกัง"

"คุงพ่อก็เอาแต่ยึดคุงแม่ไว้คงเดียว มะ ไม่ยอมให้คุงแม่มานอนกับกองปงเลยนี่นา" เด็กน้อยที่ยังพูดไม่ชัด เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้น

"ก็แม่เป็นเมียของพ่อนี่"

"เมียพ่อก็ต้องนอนกับพ่อสิ" ขุนพลเอ่ย ก่อนจะยักคิ้วใส่ลูกชายอย่างกวน ๆ เห็นดังนั้น เด็กชายตัวน้อยก็ร้องไห้ขึ้นมาอีก

เพี้ยะ!

น้ำขิงฟาดมือไปที่แขนของขุนพลที่เอาแต่แหย่ลูกไม่เลิก

"แง! กองปงไม่ให้คุงแม่แต่งงาน ฮึก ๆ ๆ ฮืออออ (ㄒ□ㄒ) "

"โอ๋ ๆ ไม่ร้องนะครับ"

"ถ้าแม่สัญญาว่าจะไปนอนอ่านนิทานให้กองพลฟังทุกคืนเลย"

"กองพลจะยอมคืนแหวนให้คุณพ่อ แล้วก็ยอมให้แม่แต่งงานได้มั้ย (^_^) "

"ฮึก ๆ ๆ คุงแม่พูดจริงนะกั๊ป"

"จริงครับ แม่สัญญา" น้ำขิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนจะหอมแก้มลูกชายที่ฉีกยิ้มกว้างฟอดใหญ่ด้วยความมันเขี้ยว

" (╰︿╯) " และนี้ก็คือใบหน้าของคุณพ่อขี้อิจฉาที่กำลังมองสองแม่ลูกหยอกล้อกันอยู่ในตอนนี้ ก่อนที่ชายเสื้อจะถูกกระตุกด้วยมือน้อย ๆ ของใครบางคน

จึก ๆ

"น้องน้ำเหนือ" ขุนพลพึมพำชื่อลูกสาวอีกคน ก่อนจะอุ้มเด็กหญิงขึ้นมากอดไว้แนบอก

"คุงพ่อขา น้ำเหนือห้ามน้องแล้วนะก๊ะ"

"แต่น้องไม่ฟังเยย คุงพ่อเสียใจมากมั้ยก๊ะ" เด็กหญิงเอ่ย ก่อนจะซบหน้าลงบนไหล่คนเป็นพ่ออย่างออดอ้อน เพียงแค่นั้นก็ทำเอาหัวใจคนเป็นพ่ออ่อนระทวย

"ถ้าน้ำเหนือหอมแก้มคุณพ่อสองข้าง คุณพ่ออาจจะหายเสียใจก็ได้ครับ (^_^) "

จุ๊บ ๆ ๆ ๆ

เด็กหญิงหอมแก้มซ้าย แก้มขวา ก่อนจะหอมหน้าผากคนเป็นพ่ออย่างเอาใจ เพียงเท่านั้น บรรยากาศในห้องก็ดูสดใสขึ้นมาทันตา

09.00 น.

ได้เวลาเริ่มพิธีการ งานแต่งถูกจัดขึ้นในสวนกว้าง เพราะน้ำขิงต้องการบรรยากาศที่ปลอดโปร่งไม่อึดอัด ภายในงานถูกประดับด้วยดอกไม้นานาชนิดที่ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลตลอดทั้งงาน

กึก! ๆ ๆ ๆ ๆ

เจ้าบ่าวที่กำลังยืนรอเจ้าสาวอยู่ที่เวทีกัดฟันตัวเองไม่หยุดเพราะความตื่นเต้น

ตึก

ตึก

ตึก.....

น้ำขิงในชุดเจ้าสาวที่กำลังเดินมาทำเอาหัวใจของขุนพลราวกับจะหยุดเต้น เพราะว่าวันนี้ เธอช่างดูสวยกว่าทุก ๆ วัน ถึงแม้ในสายตาขุนพล ทุกวันน้ำขิงจะสวยสำหรับเขาอยู่แล้วก็ตาม

ตึก

ตึก

ตึก.....

ตุ้บ! ๆ ๆ ๆๆ ๆๆๆ

หัวใจแกร่งสั่นระรัว เขารู้สึกราวกับว่าน้ำขิงช่างเดินช้าเสียเหลือเกิน จนเท้าของเขาเองเผลอก้าวเดินเข้าไปหาน้ำขิงอย่างลืมตัว

ตึก ตึก ตึก ตึก

หมับ!

" (⊙_⊙;) " น้ำขิงตกใจเล็กน้อยกับเหตุการณ์ไม่คาดคิด

"เฮ้ย! เจ้าบ่าว ผิดคิวแล้ว" เสียงตะโกนดังขึ้นเมื่อขุนพลผิดคิวโดยการเดินเข้าไปหาน้ำขิง และอุ้มร่างบางเอาไว้ในท่าอุ้มเจ้าสาว

"น้ำขิง.....คุณจะรับผมเป็นสามีของคุณมั้ย" ขุนพลเอ่ยถามเจ้าสาวของเขาในอ้อมแขน

"ถ้าน้ำขิงบอกว่าไม่รับล่ะคะ" น้ำขิงหยอกเย้า

"คุณก็รู้ว่าผมเผด็จการ"

"ไม่รับความเห็นต่างอยู่แล้ว (^_^) "

"ถ้างั้นก็ข้ามไปขั้นตอนจูบสาบานเลยค่ะ (^_^) "

"จัดไปครับ"

จุ๊บ

สิ้นคำ คู่บ่าวสาวก็โน้มใบหน้าเข้าหากัน และจูบกันอย่างดูดดื่มท่ามกลางความสับสนและงุนงงของแขกในงาน ไม่ต้องมีคำสัญญา ไม่ต้องมีคำสาบาน ทั้งสองก็จะรัก และดูแลกันตลอดไปตราบเท่าที่พวกเขายังคงหายใจอยู่ ตราบนานเท่านาน.....

THE END