ตอนที่ 175
“ว่าไงนะตามคุณสตีฟไปเนี่ยนะ เด็กพวกนั้นคิดอะไรอยู่คุณสตีฟไม่ได้จะเก็บเลเวลแถวๆชายฝั่งนะเขาจะออกไปไกลหลายกิโล !!” ชีน่าหลังจากได้ฟังสิ่งที่ซาช่ามาบอกก็ของขึ้นทันที
“ขอโทษด้วยค่ะเพราะหนูไม่ดูพวกเธอให้ดีเอง” ซาช่าขอโทษ
“ช่างเถอะเราตามไปตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วเพราะไม่รู้ว่าคุณสตีฟออกไปไกลแค่ไหนและมุ่งหน้าไปทิศไหนแล้วหนูแอนนาล่ะ” ชีน่าถาม
“น่าจะยังนอ....”
ฟุ่บ !! ซาช่าพูดยังไม่ทันจบก็พุ่งออกจากรถบ้านของชีน่ากลับไปดูที่รถบ้านของเธอทันทีไม่ถึงนาทีซาช่าก็กลับมาพร้อมสีหน้าตื่นๆ
“แย่แล้วค่ะดูเหมือนหนูแอนนาก็ตามไปด้วยเธอไม่อยู่บนที่นอนค่ะ ในห้องน้ำก็ไม่อยู่” ซาช่าพูด
“บ้าจริงถึงจะไม่น่าเป็นห่วงเรื่องหนูแอนนาเพราะคงไม่มีตัวอะไรทำให้เธอบาดเจ็บได้แต่ถ้าหนูแอนนายังมีนิสัยแบบนี้ในอนาคตนี่น่าเป็นห่วงจริงๆ” ชีน่าพูดเสียงเครียดๆ
“เอายังไงดีคะ” ซาช่าถาม
“คงต้องรออยู่ที่นี่เพราะคุณสตีฟบอกว่าจะกลับมาในสามวัน” ชีน่าบอกเธอนั้นไม่อยากให้ซาช่าออกลงไปตามหาสองแฝดและสตีฟเพราะเธอเองก็ไม่รู้ว่าสตีฟจะมุ่งไปทิศทางไหน
ในทะเล
“ว้าวคุณลุงนี่สุดยอดเหมือนเดิมเลย ไม่ถึงสามนาทีออกห่างจากฝั่งไปตั้งเกือบสิบกิโลแล้ว” ไอวี่พูด
“ไอวี่รีบเร่งความเร็วขึ้นอีกเดี๋ยวตามคุณลุงไม่ทัน” ไอรี่หันมาบอกฝาแฝดของเธอ
“อืม..” ไอวี่พยักหน้าก่อนจะออกแรงตีขาให้มากขึ้นเพื่อตามสตีฟให้ทัน
ส่วนทางสตีฟนั้นก็กำลังมุ่งหน้าไกลออกจากฝั่งไปเรื่อยๆ
“ปลาแถวนี้เนื้อน่าจะแน่นตัวใหญ่ดีจริงๆเอาไว้ขากลับจัดการมันเก็บเอาไว้ทำกับข้าวสักหน่อยก็คงดี แต่เราต้องออกไปไกลขนาดไหนกันนะถึงจะเจอพวกเลเวลเกินสามร้อย” สตีฟพูดออกมาเขาว่ายน้ำอยู่เกือบชั่วโมงในที่สุดเขาก็เจอสัตว์กลายพันธ์เลเวลที่เหมาะกับเขา
หน้าต่างบล็อบฟิช Level : 347ว่ากันว่าเป็นปลาที่น่าเกลียดที่สุดในโลกแต่เนื้อของมันถูกเล่าขานกันต่อๆมาว่าเป็นเนื้อที่อร่อยที่สุดในหมู่มวลสัตว์น้ำ
“ให้ตายเถอะนี่มันปลาจริงดิ ตรูจะฝันร้ายมั้ยหว่าแล้วคำอธิบายบอกว่าเนื้อมันอร่อยที่สุดเชื่อได้มั้ยล่ะนั่น” สตีฟมองดูเจ้าปลาตรงหน้าที่หน้าตาสุดแสนจะน่าเกลียดร่างของเจ้าปลานี่ใหญ่ประมาณเกือบสิบเมตรจากที่สตีฟเห็นมันน่าจะหนักราวๆหกหรือเจ็ดตัน
อี๋ !!!!! เสียงได้ยินเหมือนเสียงคนร้องอี๋ออกมาเขารีบหันไปมองแต่ก็ไม่เห็นใคร
“สงสัยจะหูฝาด” สตีฟพูดกับตัวเองก่อนจะมองดูเจ้าปลาบล็อบฟิชนี่ที่กำลังว่ายไปว่ายมา
“ถึงคำอธิบายจะบอกว่าอร่อยแต่ตรูไม่ขอเอาเอ็งมาทำอาหารแล้วกันนะ เพราะหน้าตาเอ็งไม่น่ากินสักนิด” สตีฟหยิบมีดของเขาออกมาก่อนจะพุ่งเข้าไปจัดการเจ้าปลานี่ทันที
ฉัวะ !! สตีฟฟันเข้าไปที่ร่างของบล็อบฟิช
เนื้อแน่นมาก !! สตีฟอุทานอยู่ในใจเพราะทันทีที่เขาใช้มีดฟันเข้าไปเขานึกว่าจะผ่าร่างมันเป็นสองซีกเสียอีกแต่ที่ไหนได้มีดของเขาดันเข้าเนื้อมันไม่ถึงนิ้วเลย
ทันทีที่เจ้าบล็อบฟิชถูกโจมตีร่างของมันก็เปลี่ยนกลายเป็นสีแดงทันที
มันหันมาก่อนจะเจอสตีฟที่ถือมีดอยู่มันรู้ทันทีว่าสตีฟเป็นคนทำร้ายมัน
วู !!!!!!!!! บล็อบฟิชร้องออกมา
“เสียงร้องน่าขนลุกสุดๆไปเลย” สตีฟพูดก่อนจะเข้าโจมตีมันอีกครั้งคราวนี้สตีฟเข้าไปโจมตีมันด้วยมือเปล่าเพราะเขาคิดว่าผิวของมันคงหนามากดังนั้นจึงคิดจะทำให้มันตายด้วยการช้ำในตายจากการต่อย
ตู้ม !! สตีฟต่อยเข้าไปเต็มแรงหวังจัดการมันซึ่งมันก็ได้ผลเพราะเจ้าบล็อบฟิชปลิวไปตามแรงหมัดของสตีฟและตายทันที
อ๊าก !! แต่หลังจากจัดการมันได้จู่ๆสตีฟก็ร้องออกมา
สตีฟยกมือขึ้นมาดูก่อนจะเห็นว่ามือตัวเองนั้นเต็มไปด้วยเมือกเหนียวๆ
“โคตรแหยงเลยเมือกอะไรฟระเนี่ย” สตีฟพูดพลางสะบัดเมือกนั่นออกไปจากมือแต่ไม่ว่าสตีฟจะพยายามสะบัดเท่าไหร่เมือกที่ติดมือก็ไม่ยอมออกสักทีพอสตีฟเอามือไปเช็ดกับกางเกงเมือกนั่นก็ไปติดกางเกงของเขาอีก
“อะไรกันฟระเนี่ยเมือกหรือกาวกันแน่ ทำยังไงก็ไม่ออกตรูล่ะไม่อยากจะคิดเลยว่ากลิ่นมันจะเหม็นขนาดไหนนี่ดีนะที่ใส่หน้ากากดำน้ำอยู่” สตีฟพูดก่อนจะเลิกสนใจมันเพราะเขาคิดว่าทำยังไงก็คงเอาเจ้าเมือกนี่ออกจากมือไม่ได้แล้ว
“เฮ้อเอาล่ะลุยต่อเลยแล้วกัน” สตีฟถอนหายใจออกมาก่อนจะว่ายน้ำลุยต่อไปข้างหน้าโดยไม่ได้สนใจจะไปเก็บศพเจ้าบล็อบฟิชสักนิด
อีกด้านหนึ่ง
“ปลานั่นน่าเกลียดสุดๆไปเลยเนอะไอวี่” ไอรี่พูดกับแฝดของเธอ
“นั่นสิเป็นปลาที่น่าเกลียดที่สุดในชีวิตที่เคยเห็นมา ทำไงดีอ่ะไอรี่ฉันว่าคืนนี้จะต้องฝันร้ายแน่ๆเลย” ไอวี่พูดจากนั้นทั้งคู่ก็รีบว่ายน้ำตามสตีฟไปหลังจากเห็นว่าสตีฟเริ่มออกล่าอีกครั้ง
ไอวี่และไอรี่ตามสตีฟอยู่เกือบสองชั่วโมงในที่สุดทั้งคู่ก็สังเกตุเห็นอะไรบางอย่างที่แปลกไป
“นี่เธอว่าสัตว์กลายพันธ์มันเยอะขึ้นหรือเปล่า” ไอวี่ถาม
“นั่นสินี่ก็เกือบสี่สิบตัวแล้ว ทั้งๆที่พึ่งจะผ่านมาแค่ห้านาทีเอง” ไอรี่เองก็สังเกตุเห็นว่าสัตว์กลายพันธ์ที่สตีฟเจอมันเยอะขึ้น
ตอนนั้นเองจู่ๆไอรี่และไอวี่ก็ได้ยินเสียงผู้หญิงจากด้านหลัง
“องค์หญิงแอบหนีมาอยู่กันที่นี่เอง แล้วนี่พวกท่านเอาอะไรมาครอบหัว !!” เสียงผู้หญิงพูดอยู่ข้างหลังทั้งคู่
ควับ !! ไอรี่และไอวี่รีบหันกลับไปมองก่อนจะเห็นว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังพูดกับพวกเธอ
ไอรี่และไอวี่มองผู้หญิงคนนี้อย่างแปลกใจเพราะผู้หญิงคนนี้ไม่ใส่เสื้อผ้าหรือแม้กระทั่งชุดชั้นในที่สำคัญผู้หญิงคนนี้ไม่ใส่หมวกสำหรับดำน้ำพวกเธอรีบตรวจสอบผู้หญิงคนนี้ทันที
หน้าต่างจัสมิน Level : 457แม่ทัพใหญ่แห่งเผ่านางเงือก
“นะ นะ นางเงือก !!” ไอรี่อุทานออกมาพลางมองดูท่อนล่างของผู้หญิงที่ชื่อจัสมินนี่
“มาเร็วเข้าองค์หญิงถอดเจ้าที่ครอบหัวนี่ออกได้แล้วรีบกลับวังก่อนองค์ราชีนีจะกริ้วไปมากกว่านี้นี่ท่านคิดอะไรอยู่ถึงหนีงานหมั้นแบบนี้” เงือกแม่ทัพสาวที่ชื่อจัสมินพูดก่อนจะเอื้อมมือมาถอดหมวกทั้งคู่อย่างรวดเร็ว
อ๊อก !!x2 ทันทีที่ถูกถอดหมวกดำน้ำออกไปไอรี่และไอวี่ก็รู้สึกอึดอัดจากแรงดันน้ำทันที
ไม่กี่วินาทีต่อมาไอรี่และไอวี่ก็หมดสติไปทันทีก่อนหมดสติไปทั้งคู่พยายามยื่นมือออกไปเพื่อจะขอความช่วยเหลือจากสตีฟที่อยู่ห่างไปไกลเป็นกิโล แต่เนื่องจากนี่มันอยู่ใต้ทะเลแรงดันจากใต้น้ำจึงสูงมากถึงแม้พวกเธอจะมีร่างกายที่แข็งแกร่งมากแต่ก็ไม่สามารถต้านแรงดันน้ำได้อยู่ดี
“องค์หญิง !!!” แม่ทัพเงือกอุทานอย่างตกใจหลังจากเห็นว่าองค์หญิงของเธอหมดสติไปเธอรีบคว้าร่างของไอรี่และไอวี่มาหนีบเอาไว้ก่อนจะรีบว่ายน้ำกลับไปทันที
กลับมาที่สตีฟ
ควับ !! สตีฟหันกลับมามองด้านหลังเพราะรู้สึกเหมือนมีใครเรียกเขาอยู่แต่ทว่าเนื่องจากระยะมันไกลเกินไปแถมนางเงือกที่พาไอรี่และไอวี่ไปนั้นก็ว่ายน้ำได้เร็วมากๆ
“คิดไปเองงั้นเหรอ” สตีฟพูดออกมาเบาๆก่อนจะเลิกสนใจและออกลุยเก็บเลเวลต่อ
จ๊อก !!! จู่ๆสตีฟก็ได้ยินเสียงท้องตัวเองร้องขึ้นมาเขารีบก้มมองดูท้องตัวเองก่อนจะทำสีหน้าฉงน
“ตะกี้เสียงท้องร้องเรางั้นเหรอ แปลกจริงทำไมไม่รู้สึกหิวเลย” สตีฟพูดอย่างไม่เข้าใจร่างกายตัวเอง
“งือคุณลุงหนูหิวจังเลยค่ะ” ตอนนั้นเองสตีฟก็ได้ยินเสียงแอนนา
“เหมือนได้ยินเสียงหนูแอนนาเลยแฮะ หูเราแว่วไปงั้นเหรอ” สตีฟพูดทันใดนั้นเองจู่ๆก็มีมือเล็กๆโผล่ออกมาเกาะไหล่สตีฟ
ว๊าก !!!!!! สตีฟร้องออกมาอย่างตกใจเพราะจู่ๆก็มีมือโผล่ออกมาจากด้านหลัง
“อะนันตะปัดชะเย อะปัดติเถ..........................” สตีฟเริ่มท่องบทสวดมนต์ทันที
อย่ามาหลอกมาหลอนตรูเลยใต้น้ำยังมามาหลอกมาหลอนตรูอีกงั้นเหรอ สตีฟคิดในใจ
“คุณลุงคะหนูหิวแล้ว หาอะไรให้กินหน่อย” แอนนากระซิบเบาๆที่ข้างหูสตีฟ
หือนี่มันเสียงหนูแอนนานี่ อย่าบอกนะว่า !!! สตีฟคิดในใจก่อนจะค่อยๆหันหลังไปดู
“หนูแอนนา !!!!!!!” สตีฟอุทานอย่างตกใจหลังจากเห็นว่ามีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเกาะหลังเขาอยู่ซึ่งนั่นก็คือหนูแอนนานั่นเอง
“แฮร่ๆ” หนูแอนนายิ้มออกมาแห้งๆ
“อย่าบอกนะว่าตามมาตั้งแต่แรกแล้ว !!” สตีฟถามเธอ
“อือหนูอยากไปด้วย” แอนนาพยักหน้า
“แต่ว่ามันอันตร...”
“คุณลุงคะ คุณลุงก็รู้ว่าด้วยสกิลและค่าสถานะของหนูไม่มีตัวอะไรทำร้ายหนูได้หรอกค่ะ” แอนนาพูดเธอนั้นตั้งแต่มาอยู่กับพวกสองแฝดและซาช่าพวกนั้นก็สอนอะไรเธอมากมายถึงเรื่องระบบ สกิลและค่าสถานะของเธอ
สตีฟที่ได้ยินแอนนาพูดอย่างนั้นก็พูดไม่ออกเพราะมันเป็นเรื่องจริงซึ่งตอนนี้เขาเองก็ไม่รู้ว่าแอนนามีค่าพลังกายสูงไปถึงขนาดไหนแล้วแต่จากที่เด็กๆทั้งสามคนนั้นเลเวลขึ้นมาขนาดนี้ เขาคิดว่าค่าพลังกายของแอนนานั้นคงเกินหมื่นไปแล้วแน่ๆ
ให้ตายเถอะเอาไงดีเนี่ย ว่ายกลับฝั่งเอาหนูแอนนาไปคืนก่อนดีมั้ยหว่า สตีฟคิดเพราะถ้าให้เขาว่ายกลับฝั่งตอนนี้คงใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมง
“คุณลุงจะพาหนูกลับไปส่งใช่มั้ยคะ ให้หนูไปด้วยไม่ได้เหรอหนูไม่เจอคุณลุงมาตั้งนานแล้วนะ” แอนนาเหมือนจะรู้ว่าสตีฟคิดจะพาเธอไปส่งบนฝั่งจึงพูดดักคอเอาไว้ก่อน
“แต่หนูแอนนาคุณลุงไม่ได้มาเที่ยวเล่นนะ ลุงมาเก็บเลเวลอีกวันสองวันลุงก็ต้องกลับขึ้นฝั่งอยู่ดี” สตีฟพูด
“ก็หนูคิดถึงคุณลุงนี่นาให้หนูไปด้วยนะๆ หนูสัญญาว่าจะไม่ดื้อไม่ซน” แอนนาพูด
“เฮ้อ...” สตีฟมองหนูแอนนาก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาตอนนั้นเองก็มีปลาทูน่ากลายพันธ์ขนาดใหญ่ตัวหนึ่งกำลังว่ายน้ำมาหาสตีฟ
“เหยือมาอีกแล้วขอจัดการตรงนี้ก่อนแล้วค่อยขึ้นไปบนผิวน้ำเพื่อหาอะไรให้กินนะ” สตีฟยิ้มออกมาพลางพูดกับแอนนาก่อนจะพุ่งเข้าไปจัดการทันที
ตู้ม !! ตู้ม !! ซู่ม !! การต่อสู้ของสตีฟนั้นค่อนข้างรุนแรงพอสมควร
“เจ้าทูน่านี่อึดดีจริงๆ เราเองก็ไม่อยากลงมือหนักด้วยสิกลัวเนื้อมันช้ำ” สตีฟพูด
ตู้ม !! สตีฟชกเข้าไปที่ท้องของมันจนร่างของปลาทูน่ากลายพันธ์ถึงกับงอ
กรี๊ด !!!!!x2 สตีฟได้ยินเสียงกรี๊ดดังออกมาจากปากของเจ้าปลาทูน่ากลายพันธ์ตัวนี้
“ปลามันกรี๊ด ???” สตีฟอุทานอย่างแปลกใจเพราะถ้าหูเขาไม่ได้ฝาดเขาได้ยินเสียงกรี๊ดดังมาจากเจ้าปลาทูน่ากลายพันธ์นี่จริงๆทันใดนั้นเองก็มีบางอย่างถูกคายออกมาจากปากของเจ้าปลาทูน่ากลายพันธ์
พรวด !! สิ่งที่ถูกคายออกมานั้นมีลักษณะครึ่งบนเป็นมนุษย์ส่วนครึ่งล่างนั้นเป็นปลาแถมยังมีถึงสองไม่ใช่แค่หนึ่ง
“คุณลุงคะนี่คือนางเงือกหรือเปล่า” แอนนาถามหลังจากเห็นสิ่งที่เจ้าปลาทูน่านี่คายออกมานางเงือกทั้งสองนั้นกำลังหมดสติอยู่
“คิดว่าน่าจะใช่ล่ะมั้ง” สตีฟเองก็ไม่แน่ใจสิ่งที่คาดว่าจะเป็นนางเงือกเขามองดูเจ้าปลาทูน่าที่แน่นิ่งไปแล้วก่อนจะเก็บมันเข้ากระเป๋ามิติก่อนจะค่อยๆว่ายไปหานางเงือกทั้งสองและตรวจสอบทั้งคู่ดู
หน้าต่างไอรีน Level : 372องค์หญิงคนโตแห่งเผ่านางเงือก
หน้าต่างไอวีน่า Level : 365องค์หญิงคนเล็กแห่งเผ่านางเงือก
“นางเงือกจริงๆด้วยแถมเลเวลเองก็ไม่ธรรมดาเกือบสี่ร้อยแหนะ แต่ดูแล้วน่าจะยังเด็กอยู่นะ” สตีฟพูดก่อนจะค่อยๆพลิกร่างของทั้งสองขึ้นมาเพื่อจะได้ดูหน้าได้ชัดๆและเมื่อสตีฟกับแอนนาเห็นหน้าขององค์หญิงเงือกทั้งสองนั้น สตีฟและแอนนาก็อดตกใจไม่ได้
“ไอรี่...ไอวี่/พวกพี่สาว !!” สตีฟและแอนนาอุทานออกมาเพราะนึกไม่ถึงว่าหน้าตาขององค์หญิงเงือกทั้งสองนั้นจะเหมือนไอรี่และไอวี่ยังกับเป็นคนๆเดียวกัน
จบ...