บทที่ 35 แนวคิดจักรวาลวัฏจักร
ใช่แล้ว เจียงเจ๋อไม่กล้าพูดออกมาจริง ๆ เพราะนี่คือสถานีโทรทัศน์ของรัฐ เขาจึงไม่กล้าโฆษณาหรือเผยแพร่สิ่งที่ชาวบ้านธรรมดาทั่วไปไม่สามารถมองเห็น หรือเรื่องราวลี้ลับอื่น ๆ แต่ยิ่งเหลิ่งเฟยพูดแบบนั้น ผู้ชมก็ยิ่งเกิดความสงสัยมากขึ้นไปอีก
ภายในห้องประชุมผู้บริหาร
หวังกั๋วเซิ่งมองไปที่จ้าวหมิงและหวังหลินด้วยสีหน้ามึนงง “ตกลงมันคือเรื่องอะไรกันแน่?"
จ้าวหมิงรีบส่ายหน้า "มองผมทำไม ผมจะไปรู้ได้ยังไงครับ?"
ท้ายที่สุด เซียวสืออีและคนอื่น ๆ ต่างก็หันไปมองหวังหลินเพื่อพยายามหาคำตอบ แต่หวังหลินกลับส่ายหน้าเบา ๆ "เลิกมองผมเถอะครับ ในห้องไลฟ์สดมีคนตอบให้แล้ว"
จากนั้น ทุกคนในที่แห่งนั้นต่างหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดห้องไลฟ์ และจ้องมองข้อความยาวเหยียดของเหลิ่งเฟย
[คอมเมนต์ : คุณเหลิ่งเฟยผู้ยิ่งใหญ่ก็อยู่ด้วย แบบนี้ศาสตราจารย์เฝิงก็น่าจะดูไลฟ์อยู่ด้วยใช่ไหม?]
[คอมเมนต์ : เอ๊ะ? ทำไมล่ะ?]
[คอมเมนต์ : นั่นสิ ทำไมถึงผิดกฎล่ะ?]
[เหลิ่งเฟย : จริง ๆ แล้วสิ่งที่เขาพูดนั้นถูกต้อง ทุกสรรพสิ่งล้วนมีข้อมูล และล้วนมี 'ข้อมูลรากเหง้า' ซึ่งข้อมูลเหล่านั้นจะไม่สูญสลายไปจนหมดสิ้น
ข้อมูลมีคุณสมบัติไม่สูญสลาย กล่าวคือ ไม่ว่าข้อมูลใดก็ตามเมื่อเกิดขึ้นแล้ว ข้อมูลนั้นจะไม่หายไปเพียงเพราะการเปลี่ยนตัวกลางหรือการถูกทำลาย ไม่ว่าข้อมูลจะดำรงอยู่ในรูปแบบใด เช่น ตัวอักษร รูปภาพ เสียง และอื่น ๆ และการเปลี่ยนแปลงหรือการถูกทำลายของตัวกลางจะไม่ส่งผลกระทบต่อเนื้อหาของข้อมูลนั้น ๆ
ตัวอย่างเช่น หลังจากหนังสือ 'แฮมเล็ต' เล่มหนึ่งถูกเผาทำลาย แม้กระดาษจะไม่มีอยู่อีกต่อไปแต่ข้อมูลที่บันทึกไว้ในหนังสือยังคงรักษาไว้ได้ผ่านวิธีอื่น เช่น ความทรงจำของผู้คน การคัดลอกโดยมนุษย์
ในวิชากลศาสตร์ควอนตัมที่ผมเรียนก็สนับสนุนทัศนะที่ว่าข้อมูลไม่มีวันสูญสลายเช่นกัน พวกเรานักวิชาการด้านกลศาสตร์ควอนตัมต่างเห็นตรงกันว่า ทุกสิ่งในจักรวาลโดยเนื้อแท้แล้วประกอบขึ้นจากข้อมูลและพลังงาน ซึ่งสิ่งเหล่านี้ไม่มีวันสูญสลาย การตายของมนุษย์เป็นเพียงการดับสูญของร่างกายในทางกายภาพ ไม่ใช่การสูญสลายของข้อมูล
ยกตัวอย่างเช่น ตัวเราจริง ๆ แล้วคือกลุ่มก้อนของข้อมูล ข้อมูลจิตสำนึกของเรามารวมตัวกันอยู่ในสมอง ซึ่งข้อมูลจิตสำนึกของเราจริง ๆ แล้วคือ 'ข้อมูลควอนตัม' (ตรงนี้ผมจะไม่ขออธิบายเพิ่มเติม) นั่นคือเราจะไม่ทำให้ข้อมูลรากเหง้าสลายไปเพียงเพราะร่างกายหายไป และอะตอมทั้งหมดที่ประกอบเป็นตัวเราจะไม่หายไปจากจักรวาล พวกมันจะกลับไปรวมตัวกันเป็นสิ่งอื่นอีกครั้ง
อาจารย์เจียงเขาไม่กล้าพูดออกมาตรง ๆ แต่สำหรับผมแล้วไม่มีปัญหา จิตสำนึกของเราในระดับหนึ่งสามารถมองว่าเป็นข้อมูลได้ ดังนั้นหากมองตามทัศนะของกลศาสตร์ควอนตัม หลังจากร่างกายมนุษย์ดับสูญ จิตสำนึกมีโอกาสสูงมากที่จะยังคงดำรงอยู่ต่อไป
สรุปคือข้อมูลจะไม่สูญสลายจนหมดสิ้น มันจะดำรงอยู่ในจักรวาลในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง แม้ว่าเราอาจจะไม่สามารถอ่านหรือรับรู้ข้อมูลเหล่านั้นได้โดยตรงก็ตาม]
ข้อความยาวเหยียดจากนักวิชาการผู้เชี่ยวชาญ ทำให้ผู้ชมจำนวนมหาศาลจดจ่ออยู่กับการอ่านเพื่อทำความเข้าใจ จนในที่สุดข้อความในห้องไลฟ์พลันเงียบหายไปเหลือเพียงความสงัด
ทุกคนที่ได้เห็นคำพูดของเหลิ่งเฟยผู้ทำงานด้านกลศาสตร์ควอนตัม ราวกับได้เห็นสัจธรรมบางอย่างของชีวิต นั่นคือความรู้ทางวิชาการที่ประชาชนทั่วไปไม่มีวันได้เข้าใจในชาตินี้!
เมื่อทุกคนเห็นคำอธิบายของเหลิ่งเฟย พวกเขาไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหรือตกใจอย่างที่คิด แต่กลับมีความรู้สึกปล่อยวางเหมือนคนที่หายจากโรคเรื้อรังมานาน ความรู้สึกนี้ช่างมหัศจรรย์ยิ่งนัก!
[คอมเมนต์ : หมายความว่ามนุษย์เราจะไม่มีวันตายอย่างแท้จริงเหรอ?]
[คอมเมนต์ : ไม่ใช่แค่พวกเรามนุษย์ แต่คือทุกสรรพสิ่งจะไม่ถึงจุดจบแบบความตายที่เราจินตนาการไว้!]
[คอมเมนต์ : เฮือก นี่คือข้อมูลที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของเจียงเจ๋อ หมายความว่า ในท้ายที่สุด พวกเราทุกคนจะต้องกลับไปอยู่ใน 'หลุมดำหมายเลข 1' ใช่ไหม?]
[คอมเมนต์ : โอ้โห ผมรู้แล้วว่าเจียงเจ๋อจะทำอะไร!]
"..."
หลังจากที่เหลิ่งเฟยอธิบาย ผู้ชมส่วนใหญ่ก็เริ่มตระหนักถึงการกระทำขั้นต่อไปของเจียงเจ๋อ เขาบอกทุกคนเป็นนัยก่อนว่า ‘ข้อมูลไม่มีวันสูญสลาย’ หากข้อมูลของทุกสรรพสิ่งไม่มีวันสูญสลาย ในท้ายที่สุดย่อมต้องกลับคืนสู่ 'หลุมดำหมายเลข 1'
เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า ไม่ใช่ว่า 'หลุมดำหมายเลข 1' จะรวบรวมข้อมูลทั้งหมดในจักรวาล หรือแม้แต่ข้อมูลของสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาในจักรวาลทั้งหมดเอาไว้หรอกหรือ?
แล้ววันหนึ่ง เมื่อหลุมดำหมายเลข 1 ถึงจุดอิ่มตัว มันจะเกิดการระเบิดพ่นออกมาอีกครั้งใช่ไหม?
ในขณะที่จ้าวหมิง หวังกั๋วเซิ่ง เซียวสืออี และคนอื่น ๆ กำลังเชื่อมโยงความคิดอยู่นั้น ในหน้าจอขนาดใหญ่ คำถามถัดไปของเจียงเจ๋อก็ทำให้ทุกคนกระจ่างแจ้งทันที
"เมื่อเงื่อนไขการทำลายล้างจักรวาลในจินตนาการของเราบรรลุผล! ในตอนนั้น 'หลุมดำหมายเลข 1' ย่อมดูดซับข้อมูลทั้งหมดของจักรวาลไปโดยธรรมชาติ และเมื่อ 'หลุมดำหมายเลข 1' ถึงจุดอิ่มตัวแล้ว 'หลุมดำหมายเลข 1' นี้จะเกิดอะไรขึ้นต่อไปครับ?"
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เขาขยิบตาเบา ๆ เป็นสัญญาณบอกประชาชนว่าคำตอบนั้นอยู่ในใจของพวกคุณอยู่แล้ว ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมาทั้งผู้ชม ผู้บริหาร และผู้เชี่ยวชาญทุกคนต่างตกตะลึงจนอ้าปากค้าง เพราะประโยคนี้ไม่ต่างจากการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ลงในหัวของทุกคน ซึ่งกำลังจะระเบิดออก
ในวินาทีนี้ พวกเขาถึงเพิ่งจะเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า ทำไมเจียงเจ๋อถึงบอกพวกเขาเป็นนัยเกี่ยวกับทฤษฎี 'ข้อมูลไม่มีวันสูญสลาย' ก่อนที่จะอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำกับจักรวาล
ข้อมูลไม่มีวันสูญสลาย ดังนั้นข้อมูลย่อมต้องผ่านความพลิกผันนับพันหมื่นครั้ง และในที่สุดจะกลับคืนสู่ 'หลุมดำหมายเลข 1' ซึ่งก็คือจุดเริ่มต้นของจักรวาล
บางที… ในเวลาที่ผู้คนยากจะจินตนาการ จักรวาลอาจจะไม่มีสิ่งที่เรียกว่า 'หลุมดำยุคดึกดำบรรพ์' มาตั้งแต่แรก มีเพียงกระบวนการทั้งหมดของการระเบิดครั้งใหญ่ของหลุมดำและการรวบรวมครั้งใหญ่ของหลุมดำเท่านั้น
ทุกคนตกอยู่ในภวังค์ชั่วขณะ จากนั้นข้อความในห้องไลฟ์ก็ระเบิดขึ้นทันที
[คอมเมนต์ : บ้า บ้า บ้า!]
[คอมเมนต์ : วัฏจักร วัฏจักร นี่มันคือการเวียนซ้ำ!]
[คอมเมนต์ : นี่ไม่ใช่หัวใจสำคัญของปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำ ที่เจียงเจ๋อต้องการอธิบายหรอกเหรอ การเวียนซ้ำ!]
[คอมเมนต์ : เดี๋ยวนะ ฉันยังไม่ค่อยเข้าใจ ตกลงมันหมายความว่ายังไงกันแน่?]
[คอมเมนต์ : ไม่ต้องคิดมาก แค่รู้ไว้ว่าหลังจาก 'หลุมดำหมายเลข 1' ดูดซับข้อมูลทั้งหมดในจักรวาลแล้ว ในที่สุดมันจะระเบิดและก่อให้เกิดบิ๊กแบง มันดูดซับข้อมูลทั้งหมดในจักรวาลไป แล้วผ่านไปอีกหลายปีก็พ่นมันออกมา ขอเพียงผ่านการพัฒนาในช่วงเวลาที่ยาวนาน ทางช้างเผือก ระบบสุริยะ โลกของเราจะกลับมาอีกครั้งในอนาคตแน่นอน!]
[คอมเมนต์ : โอ้โห หมายความว่าต่อให้จักรวาลล่มสลาย มนุษย์เราหายไป ขอเพียงผ่านเวลาที่ยาวนานพอ โลกของเรา เผ่าพันธุ์มนุษย์ของเรา จะต้องกลับมาอีกครั้งในอนาคตอย่างแน่นอน?]
[คอมเมนต์ : ใช่แล้ว ไม่ใช่แค่พวกเรามนุษย์ แต่รวมถึงไดโนเสาร์และสิ่งมีชีวิตโบราณเหล่านั้น จะได้กลับมาเดินตามประวัติศาสตร์โลกอีกรอบด้วย!]
[คอมเมนต์ : ซี้ด~~ แบบนี้มันเริ่มจะแฟนตาซีเกินไปแล้วนะ!]
[คอมเมนต์ : ไม่เลย ไม่แฟนตาซี นี่แหละคือวิทยาศาสตร์!]
"..."
จนถึงวินาทีนี้ ผู้ชมทุกคนถึงได้รู้ว่าเจียงเจ๋อกำลังวางแผนอะไรอยู่ ที่เขาพิสูจน์มาตั้งนาน ความจริงแล้วเขาพยายามพิสูจน์หลักการข้อหนึ่ง ‘แนวคิดจักรวาลวัฏจักร’
ต้องพิสูจน์ 'แนวคิดจักรวาลวัฏจักร' ให้ได้ก่อนจึงจะสามารถพิสูจน์การเวียนซ้ำของ 'ปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำ' ได้!
ในวินาทีนี้ ผู้ชมทุกคนล้วนถูกเจียงเจ๋อสยบได้อย่างราบคาบ โดยไม่ทันรู้ตัว จำนวนคนในห้องไลฟ์นี้เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง จนถึง 400,000 คน และของขวัญที่ส่งมาก็มีมากมายจนนับไม่ถ้วน!
...
ภายในหอพักของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์โมตู
ศาสตราจารย์หลี่มีสีหน้าตื่นตระหนกและยังคงอยู่ในอาการตกใจไม่หาย ในฐานะผู้เชี่ยวชาญแน่นอนว่าเขาย่อมเข้าใจเรื่องเหล่านี้มากกว่าคนส่วนใหญ่
"ข้อมูลไม่มีวันสูญสลาย ข้อมูลถูกดูดซับ ผ่านไปหลายปี ข้อมูลถูกพ่นออกมา... นี่เป็นเพียงความคิดหนึ่งของเจียงเจ๋อ แต่ขอบฟ้าเหตุการณ์ของหลุมดำจะไม่ระเบิดออกก่อนหรือ?"
ความหมายของเขาคือ ขอบฟ้าเหตุการณ์ของ 'หลุมดำหมายเลข 1' จะไม่ระเบิดออกก่อนในขณะที่ดูดซับข้อมูลของทั้งจักรวาลหรอกหรือ ทำไมต้องรอให้ดูดซับจนหมดก่อนแล้วค่อยพ่นออกมา?
ขอเพียง 'หลุมดำหมายเลข 1' ระเบิดข้อมูลออกมาก่อน ก็จะไม่เกิด 'แนวคิดจักรวาลวัฏจักร' ตามที่เจียงเจ๋อพูด
ในตอนนั้นศาสตราจารย์สายวิทยาศาสตร์อีกท่านหนึ่งตอบกลับด้วยสีหน้าครุ่นคิด "ไม่จำเป็นต้องให้เจียงเจ๋อเป็นคนตอบ ผมก็ตอบได้"
ศาสตราจารย์หลี่มองไปที่ศาสตราจารย์ท่านนั้นทันที
เขาพูดว่า "ขอเพียง 'หลุมดำหมายเลข 1' ใหญ่ถึงระดับหนึ่ง ก็สามารถดึงดูดข้อมูลทั้งหมดในจักรวาลได้ ความหมายของผมคือหลุมดำที่เราสังเกตเห็นได้ในปัจจุบันยังห่างไกลจากขีดจำกัดมาก พวกเรายังไม่ค้นพบเลยด้วยซ้ำว่า 'หลุมดำหมายเลข 1' ในยุคเริ่มต้นของจักรวาลนั้นใหญ่แค่ไหน!"
เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา ศาสตราจารย์หลี่ก็ทอดถอนใจ "นั่นสินะ ต้องใหญ่ถึงระดับหนึ่งแน่ ๆ และปัจจุบันมีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์พิสูจน์แล้ว ขอเพียงค่อย ๆ สรุปตามตรรกะก็จะพบว่ามีหลุมดำขนาดมหึมาตั้งอยู่ในจักรวาลนั้นจริง ๆ บางทีอาจจะอยู่ที่ศูนย์กลางของจักรวาลที่สังเกตได้ หรือไม่ก็อยู่ที่ขอบของจักรวาลที่สังเกตได้!"
"แต่ปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำก็ยังไม่ถูกแก้ไขอยู่ดี!"
ศาสตราจารย์ท่านนั้นกล่าวว่า "ไม่ต้องรีบ เรตติ้งและจำนวนคนดูออนไลน์สูงขนาดนี้ มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะให้เจียงเจ๋อเลิกไลฟ์ตอนนี้"