พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

ตอนที่หกสิบหก วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด7

“สำหรับข้าแล้วสงครามเป็นการต่อสู้ระยยาวนานไม่ใช่ระยะเวลาสั้นต่อให้พ่ายแพ้บาดเจ็บหากยังสามารถรักษาชีวิตสืบไปยังคงสามารถมีวันที่หวนกลับมาใหม่”

แน่นอนไม่ใช่ทุกคนที่จะมีกำลังใจขนาดแพ้หลายครั้งก็ยังสู้ต่อได้อย่างเล่าปี่

“ข้าเชื่อจากใจว่าหากวันนั้นฌ้อป้าอ๋องมิเชือดคอตนเองที่ริมแม่น้ำแม้ข้าจะไม่สามารถยืนยันได้ว่าใครจะชนะในสงครามฉู่-ฮั่น แต่ข้าสามารถประกาศได้ว่าบัลลังก์ของท่านฮั่นโกโจเล่าปังมิสามารถนั่งได้อย่างมั่นคงอย่างแน่นอน”

กาเซี่ยงพยักหน้าและฝืนยิ้มกล่าวว่า

“หนทางนั้นยากลำบากมิใช่ทุกคนที่สามารถลุกขึ้นมาใหม่ได้ แม้รอดชีวิตมาอาจจะพิการไม่สามารถทำการรบต่อไปได้”

กาเว่ยงกล่าวตามนิอสัยคนมองโลกในแง่ร้ายหรืออาจจะกล่าวได้ว่านี่คือนิสัยเฉพาะตัวของเขาที่มองแต่ปัญหาที่จะเกิดขึ้นเอาไว้ก่อนทำให้เพื่อนร่วมงานไม่ชอบมากนัก

แต่นี่คือนิสัยที่ตั๋งฮวงที่อ่านพิชัยสงครามของนายพลหมาบ้าชอบ

ว่าเราควรจะตั้งคณะทำงานที่มองเห็นและพยายามแก้ไขความผิดพลาดของเรา

“แม้ไม่สามารถรบโดยตรงแต่สามารถสนับสนุนการรบในส่วนที่เราสามารถทำได้ข้าพยายามจะไม่มองว่าใครคนไหนไร้คุณค่า แม้สิ่งที่ดูไร้ประโยชน์ก็อาจจะกลับกลายเป็นมีประโยชน์คนขชาพิการสามารถนั่งรถเข็นได้ แขนพิการข้ายังสามารถสร้างแขนเทียมให้พวกเขาใช้ตาบอดข้ายังสามารถใช้งานประสาทหูของพวกเขาที่เป็นเลิศด้านการได้ยินสรปุแล้วพวกทหารที่บาเจ็บหรือพิการยังต้องทำงานให้ข้าต่อไป แม้จะไม่ใช่หน้าที่รบโดยตรงก็ตามข้าเรียกสิ่งนี้ว่า หน่วยสนับสนุนการรบ ไม่ใช่เพียงแค่การรบซึ่งหน้าแต่เราจะรบกับฝ่ายตรงข้ามทุกที่ทุกเวลาแม้ก่อนที่หอกทวนจะปะทะหรือธนูดอกแรกยังมิได้ยิงออก สงครามก็เริ่มขึ้นแล้ว”

ตั๋งฮวงยื่นแผนผังหน่วยทางการทหารให้กับกาเซี่ยงดู

“ข้าคิดว่าหน่วยแพทย์และหน่วยขนส่งพลาธิการและการเกษตร กับปศุสัตว์ ทหารช่าง เราสามารถฝึกฝนขึ้นมาได้ทันทีแม้จะอยู่ในสภาวะปรกติก็ตาม เราก็สามารถฝึกซ้อมการรบของเราได้แม้จะอยู่ในภาวะสันติโดยไม่ส่งผลกระทบต่อชาวบ้านในภาพรวม”

ประมุขหม่านับเป็นอัจฉริยะผู้หนึ่งที่ทำให้การขนส่งของเขาบีบอเมซอนของเม่ยกั๋วจนต้องทำให้คนงานของอเมซอนแทบจะไม่ได้กินข้าวหรือเข้าห้องน้ำเพื่อที่จะแข่งขันกับกิจการของท่านประมุขหม่าให้ได้

ที่เขาทำก็เพียงแค่ลงทุนและพร้อมที่จะขาดทุน

ลั่วหยางคือศูนย์กลางการค้าและประชากรแห่งแผ่นดิน

หากเราเริ่มจากที่แห่งนี้และพร้อมที่จะขาดทุนไม่สามารถมีตระกูลเศรษฐีที่ไหนในแผ่นดินนี้ที่จะสามารถแข่งขันกับการโครงสร้างการขนส่งของเราได้อย่างแน่นอน

“ฮั่นหวู่ตี้ปราบปรามชนเผ่านอกด่านปัญหาอยู่ที่การขนส่งอาหารและเสบียงข้าเชื่อว่าหากเราปรับปรุงการขนส่งอาหารและเสบียงต่างๆได้ทหารของชนชาวฮั่นเราจะไม่ตายกลางทะเลทรายอย่างแน่นอน”