"เพราะอะไรกัน?!"
.
"เธอถึงหักหลังฉันแบบนี้!"
.
"ถ้ามีโอกาสอีกสักครั้งล่ะก็...."
.
"ฉัน! จะ! ฆ่าพวกแกให้ได้!"
...
ลีจินซอง อายุ 20 ปี ใบหน้าคมเข้ารูป รูปร่างสูง ผิวสวยเหมือนกับผู้หญิง นอนอยู่ที่พื้นไม่นานนัก แสงไฟได้สาดส่องกระทบกับสายตาของเขาเมื่อเขาลืมตาตื่นขึ้น ภาพตรงหน้าคือห้องโถงใหญ่ที่สามารถบรรจุคนได้เป็พันๆคน และผู้คนก็ได้เริ่มตื่นและลุกขึ้นพร้อมกับเสียงพูดที่เริ่มดังออกมา
“ที่นี่มันที่ไหนวะเนี่ย!?”
“ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!!?”
“เอ๋ นี่ฉันไม่ได้นอนอยู่ที่บ้านหรอกหรอ?”
“ฮึก ฮึก…แม่ค้าบบ”
จู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังก้องขึ้นมา
"ยินดีต้อนรับผู้ถูกเลือกทั้งหลาย ข้ามีนามว่า ‘ผู้สร้าง’ พวกเ้าคงจะสงสัยว่าเหตุใดพวกเ้าถึงมาอยู่ที่นี่”
“นับจากนี้5ปี! โลกของพวกเ้าจะถูกปีศาจมากมายรุกราน ข้ามาที่นี่เพื่อช่วยเหลือพวกเ้า”
ฮือฮา
“ก่อนอื่น ลองสังเกตที่หลังฝ่ามือของพวกเ้า"
ได้ยินแบบนั้นทุกคนจึงพลิกหลังฝ่ามือขึ้นมาดู ลำแสงพุ่งออกมาจากผลึกสีเขียวที่อยู่หลังฝ่ามือของพวกเขา เผยให้เห็นหน้าต่างค่าสเตตัสต่างๆและแล้วเสียงของ ‘ผู้สร้าง’ ก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“ที่นี่คือ ‘Spirit Soul’ สถานที่ที่พวกเ้าทุกคนจะต้องทำภารกิจหรือก็คือดันเจี้ยนเพื่อผ่านขึ้นไปชั้นที่สูงขึ้น”
.
“ที่นี่มีทั้งหมด 100 ชั้น และพวกเ้าจะต้องเลือก ‘อาชีพ’ ของตัวเอง”
.
“นักดาบ นักเวทย์ และนักธนู แต่ละอาชีพจะมีความสามารถ ทักษะและอาวุธเฉพาะตัว”
.
“มีเวลากำหนด 3 นาที หลังจากนี้หน้าต่างอาชีพปรากฎขึ้นต่อหน้าพวกเ้า ทุกอย่างต่อจากนี้ขึ้นอยู่กับสิ่งที่เ้าเลือก”
.
ทุกคนในห้องโถงต่างสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ทว่าทุกคนก็ยอมทำตามที่ ‘ผู้สร้าง’ นั่นพูดแต่โดยดี หลังจากที่ทุกคนได้ทยอยเลือกอาชีพของตัวเองเครื่องแต่งกายและอาวุธตามอาชีพได้ถูกสวมใส่ให้ในทันที! แต่เมื่อมองไปรอบๆกลับพบว่ามีบางคนที่แต่งชุดแตกต่างออกไปจากคนอื่นอย่างชัดเจน
.
“สำหรับผู้ที่ได้อาชีพพิเศษหรือ ‘อาชีพยูนีค’ ค่าสเตตัสและสกิลพิเศษของพวกเ้าจะมากกว่าอาชีพทั่วไป คือเริ่มจาก10 ในขณะที่อาชีพทั่วไปจะเริ่มที่1”
.
“อาชีพยูนีคจะขึ้นอยู่กับบุคลิก สภาพร่างกายและจิตใจของพวกเ้า”
.
วาบ...!
ลำแสงทั้ง 8 สายพุ่งลงมาที่บุคคลทั้ง 8 ผู้คนต่างมองกันอย่างใจจดใจจ่อ เสียงก่อนหน้าดังก้องขึ้นอีกครั้ง!
"ยูนีค ดาบศักดิ์สิทธิ์ มินแทซอก! "
"ยูนีค แม่มดแห่งการทำลายล้าง จองยุนอา!"
"ยูนีค สายลับนินจา ซอแชรยอง!"
"ยูนีค หมัดเทพสงฆ์ คิมมินแจ! "
"ยูนีค หมัดเทพสงฆ์ คิมจีซอง! "
"ยูนีค ผู้ควบคุมสรรพสัตว์ จางกียอน!"
"ยูนีค ผู้รักษา คังแทยอน!"
"ยูนีค นักแม่นปืน ปาร์คมินจี !"
ลำแสงนั้นค่อยๆสลายไปพร้อมกับออร่าอันทรงพลังได้แผ่ออกมาจากร่างของพวกเขา ฝูงชนรอบข้างพวกเขาต่างมองด้วยความตกตะลึง ความสับสนและความอิจฉาปะปนกันไปหมด ภายใต้ความเป็จุดสนใจของบุคคลทั้ง 8 นั้น กลับมีบุคคลหนึ่งที่ยังคงเลือกอาชีพอยู่ ลีจินซองได้ครุ่นคิดเกี่ยวกับอาชีพที่เขาจะเลือกจนเวลาล่วงเลยมาถึง 10 วินาทีสุดท้ายของการเลือกอาชีพ และเสียงนั้นดังขึ้นภายในห้องโถงอีกครั้ง
"10"
"9"
"8"
"7"
"6"
"5"
"4"
"3"
"2"
"1"
"สิ้นสุดการเลือกอาชีพ"
ลีจินซองเขาไม่ได้เลือกอาชีพใดๆและไร้ซึ่งอุปกรณ์ หน้าต่างสเตตัสแสดงผลต่อหน้าเขา
"ไร้อาชีพ....สำเร็จเงื่อนไขแล้วงั้นหรอ?"
ลีจินซองพูดออกมาแต่สายตาของเขาพลันไปเห็นค่าสเตตัสของตัวเอง
Spirit Soul level 1
Spirit Soul 0/100
สถานะ : ไร้อาชีพ
Spirit Soul 0
พลังชีวิต 10
ความรู้ 10
ความแข็งแกร่ง 10
ความคล่องแคล่ว 10
ความอดทน 10
เวทมนตร์ 10
ประสาทัั 10
สกิล : เติบโต 100%
"ค่าสเตตัสเริ่มที่ 10 ทุกอัน? อาชีพเอ็กซ์ตร้าจริงๆ?"
ลีจินซองพูดกับตัวเองเบาๆ ในความทรงจำของเขาการที่จะได้อาชีพเอ็กซ์ตร้านั้นเป็เื่ยากมากมีเพียง 1 ในล้านคนเท่านั้นที่จะได้อาชีพนี้ เขารู้แค่ว่าวิธีการรับอาชีพเอ็กซ์ตร้าจะต้องทำตามเงื่อนไขของอาชีพเอ็กซ์ตร้าเท่านั้น แต่เงื่อนไขการได้รับอาชีพนี้ยังเป็ความลับ หากมีผู้รู้เงื่อนไขเพียงเล็กน้อยผู้คนจำนวนมากพร้อมจะจ่ายเงินจำนวนมหาศาลเพื่อให้ได้ข้อมูลนี้และชื่ออาชีพเอ็กซ์ตร้า 1 ชื่อจะมีผู้ได้เพียงคนเดียวเท่านั้น
"แค่เริ่มต้น ค่าความอดทนก็เริ่มที่ 10 เลยแหะแต่น่าเสียดายที่ค่าอื่นๆแค่ 1 เอง เฮ้อ"
เสียงชายร่างสูงใหญ่ หน้าตาหล่อเหลาเหมือนดาราคนนึง ร่างของ ‘มินแทซอก’ สวมชุดเกราะหนักสีทองขอบแดงชุดเกราะนักรบผู้สูงศักดิ์ และเขาได้ถือดาบใหญ่ความยาวเท่ากับตัวของเขาอยู่ในมือ
"'แสดงว่าพวกเรา ค่าสเตตัสจะมากกว่าคนอื่นๆ แล้วแต่อาชีพตัวเองสินะเพราะค่าเวทมนตร์ของฉันเริ่มที่ 10 เหมือนกัน พวก...."
‘จองยุนอา’ พูดด้วยหน้าตาสุขม ใบหน้าของเธอคมสวย ผิวขาวเหมือนไข่มุก รูปร่างสุดเซ็กซี่ ผมสีดำยาว ก่อนที่เธอจะพูดจบร่างของเธอและคนอื่นๆก็เริ่มวาร์ปหายไปทีละคน จนถึงคราวของลีจินซองร่างของเขาค่อยๆวาร์ปหายไป....
วิสัยทัศน์ตรงหน้าของลีจินซองนั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ท้องฟ้ามืดครึ้ม มีพายุโหมกระหน่ำพร้อมกับพบปราสาทหลังใหญ่ลอยอยู่สูงจากพื้นดินประมาณ 100 เมตร รอบตัวของเขามีคนอีกประมาณ 29 คน และด้านล่างของประสาทมีตึกรามบ้านช่องที่พังทลายอยู่ๆรอบ
"ที่นี่มันที่ไหนกัน?"
"จู่ๆพวกเรามาโผล่ที่นี่ได้ยังไงเนี่ย" ชายร่างอ้วนอัปลักษณ์กล่าว
ไม่นานนักเสียงระฆังได้ดังขึ้นแล้วประตูปราสาทก็ค่อยๆเปิดออก เสียงหายใจของสัตว์ร้ายใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ร่างกายของลีจินซองเย็นวูบ...สิ่งมีชีวิตที่กำลังจะพ้นประตูมานั้นน่ากลัวมาก ด้วยสเตตัสการรับรู้ระดับ 10 ก็พอทำให้เขารู้ได้ว่าสิ่งที่อยู่ข้างในไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่จะประมาทได้
ฟึบ!
เพียงพริบตาชายร่างอ้วนที่กำลังโวยวายเมื่อครู่กลับเงียบลงในทันที ภาพที่ทุกคนเห็นคือเืของเขาที่สาดกระจายไปทั่วบริเวณ คอของชายร่างอ้วนถูกเขี้ยวอันแหลมคมขย้ำและบดขยี้คอหอยของเขาจนแหลกละเอียด สายตาของเขามองไปที่ลีจินซองก่อนที่จะสิ้นใจ ทุกคนที่เห็นภาพนั้นได้แต่หน้าซีดและยืนนิ่งราวกับจู่ๆก็เป็อัมพาตซะอย่างนั้น สายตาของทุกคนจับจ้องไปยังสัตว์ร้ายตนนี้ และชื่อของสัตว์ร้ายได้ปรากฎขึ้น....
"หมาป่าดำ"
รูปร่างของหมาป่าดำตัวใหญ่กว่าหมีเกือบ 3 เท่า แต่ขนาดของมันก็ไม่ได้เป็ปัญหาต่อความเร็ว เพราะความเร็วของมันเร็วจนคนปกติมองเห็นมันแทบไม่ทัน
"ระวัง!!"
เสียงลีจินซองดังขึ้น แต่ไม่ทันสิ้นเสียงหมาป่าดำกวาดกรงเล็บเพียงครั้งเดียวสามารถทำให้ร่างคน 15 คน ขาดเป็ 3 ท่อนได้ในทันที เพียงแค่พริบตากลุ่มของลีจินซองก็เสียชีวิตไปครึ่งนึงแล้ว
"ทุกคนใจเย็นก่อน นักดาบไปอยู่ข้างหน้า นักเวทย์และนักธนูคอยคุ้มกันอยู่ด้านหลัง!"
เสียงของชายคนนึง ช่วยเรียกสติของทุกคนกลับมาอีกครั้งเพื่อเตรียมการต่อสู้กับหมาป่าดำที่อยู่ตรงหน้า นักดาบ 7 คนได้ล้อมรอบหมาป่าดำและเข้าโจมตีมัน คมดาบได้ฟันไปที่ร่างของหมาป่าดำหลายครั้ง แต่ก็เหมือนฟันกับแท่งเหล็กขนาดใหญ่ที่ไม่แม้แต่จะสร้างรอยขีดข่วนให้มันได้
"ไฟบอล!"
เหล่านักเวทย์ที่ทำได้เพียงร่ายเวทย์พื้นฐานเท่านั้น หรือก็คือไฟบอลเพียงคาถาเดียว ไฟบอล 5 ลูกพุ่งตรงไปยังหมาป่าดำ
ตู้ม!
ไฟบอลพวกนั้นสามารถทำให้ผิวของหมาป่าดำเกิดรอยไหม้ได้ แต่นั่นก็ทำให้หมาป่าดำพุ่งเป้าไปทางเหล่านักเวทย์แทน เหล่านักดาบในกลุ่มพยายามสกัดหมาป่าดำไว้แต่ก็ไม่เป็ผล ด้วยเรี่ยวแรงอันมหาศาลและร่างกายที่ใหญ่โตของมัน นักดาบทั้ง 7 คน กระเด็นไปคนละทิศคนละทางและได้รับาเ็ เหล่านักเวทย์กลัวจนตัวสั่นไม่สามารถขยับตัวได้ บางคนถึงกับฉี่ราดออกมา พลังอันมหาศาลทำให้พวกเขาต่างหวาดกลัว หมาป่าดำใช้เท้าหน้าของมันเหยียบลงบนกลุ่มนักเวทย์เหมือนบดขยี้หนอนแมลง ร่างอันไร้ิญญาของเหล่านักเวทย์นอนจมกองเือยู่ที่พื้น
ตึก
ตึก
เสียงเท้าเดินเข้ามาหาชายคนที่เรียกสติผู้คนก่อนหน้านี้
"ขอยืมดาบหน่อยได้หรือเปล่า?"
ลีจินซองกล่าวพร้อมเดินไปหยิบดาบข้างๆชายคนนั้น
"อะ...เอ่อ..ได้"
ชายคนนั้นกล่าวพร้อมมองแผ่นหลังของลีจินซองด้วยความสงสัย
‘ทำไมถึงรู้สึกว่าพึ่งพาเขาได้กันนะ?’ ชายคนนั้นคิด
ลีจินซองเผชิญหน้ากับหมาป่าดำ เขากำดาบในมือไว้แน่นและเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วไปอยู่ข้างหลังหมาป่าดำด้วยความคล่องแคล่วระดับ 10 ของเขา แต่ความเร็วระดับนี้หมาป่าดำกลับตามทันได้ไม่ยาก มันฟาดหางไปที่ลีจินซอง ในเสี้ยววินาทีก่อนที่หางของหมาป่าดำจะถึงตัวของเขา ดาบที่อยู่ในมือของลีจินซองตวัดขึ้น หางของหมาป่าดำขาดสะบั้น มันร้องด้วยความทรมานเหมือนแขนข้างนึงถูกตัดออกจากร่าง ไม่ทันสิ้นเสียงร้องนั่น ลีจินซองะโขึ้นไปบนหลังของมันพร้อมกับกำดาบด้วย 2 มือไว้แน่นและแทงดาบนั้นเข้าที่หลังของหมาป่าดำจนมิดด้าม
ฉึก!
เสียงดาบที่เสียบทะลุชั้นกล้ามเนื้อไปยังกระดูกสันหลังของของหมาป่าดำพอที่จะให้ผู้คนรอบข้างได้ยิน กระดูกสันหลังของหมาป่าดำถูกตัดขาด ร่างของมันค่อยๆล้มลง ลีจินซองได้ลงมาตรงหน้าหมาป่าดำที่ไม่สามารถขยับตัวได้…
"แกจะให้ soul กับฉันเท่าไหร่กันนะหมาป่าดำ...." เมื่อพูดจบ ลีจินซองฟันดาบใส่หมาป่าดำอีกครั้งโดยไร้ความปราณี
ฟึบ!
หมาป่าดำตายลงพร้อมกับร่างกายของมันที่ค่อยๆสลายไปกลายเป็คลื่นพลังงานเข้าสู่ร่างของลีจินซอง
Spirit Soul level 1
Spirit Soul 0/100
Spirit Soul 0+6400 (ผ่านเติบโต100%เรียบร้อยแล้ว)
"ได้ 3200 soul จากหมาป่าดำ...? น้อยกว่าที่คิดแหะ น่าจะแค่ระดับ D สินะ"
ผู้ที่จะได้รับคลื่นพลังที่ไหลออกจากพวกสปิริตหรือสัตว์ประหลาดคือผู้ที่สังหารมันเป็คนสุดท้ายเท่านั้นและคลื่นพลังนั้นถูกเรียกว่า ‘spirit soul’ หรือ ‘soul’ (โซล) สามารถใช้เพิ่มค่าสเตตัสได้
หลังจากที่ร่างของมันสลายและคลื่นพลังได้เข้าไปในร่างของลีจินซองก็มีก้อนแสงสีเขียวลอยอยู่ตรงจุดที่มันตาย ในความทรงจำของลีจินซอง เขารู้ได้ว่าสิ่งนี้ก็คือไอเท็มแรงค์ D อย่างแน่นอน ไอเท็มถูกแบ่งเป็ สีขาว,เขียว,ฟ้า,ม่วง,เหลือง,แดง แบ่งระดับได้เป็ E,D,C,B,A และ S ตามลำดับ
ลีจินซองเก็บมันขึ้นมา หน้าต่างไอเท็มปรากฎขึ้นและแสดงสิ่งที่ได้รับคือ ‘รองเท้าหมาป่าดำ’ สามารถเพิ่มความเร็วให้ผู้สวมใส่ 20% เห็นอย่างนั้นเขาจึงได้ทำการสวมใส่อุปกรณ์ แล้วเสียงของคนอื่นๆก็ดังขึ้น
"พวกเรารอดแล้วหรอ?"
"55555 พวกเรารอดแล้ว!"
ผู้คนที่เหลือรอดพากันดีใจยกใหญ่ เพราะพวกเขาคิดว่าตัวเองคงไม่มีวันพรุ่งนี้อีกต่อไปแล้ว จนมีชายตรงหน้าช่วยพวกเขาไว้ และแล้วชายผู้เรียกสติผู้คนเดินไปหาลีจินซอง
"สวัสดีครับ ผมชเวซูฮยอน" พร้อมยื่นมือไปหาลีจินซอง
"ผมลีจินซอง" เขาไม่จับมือกับชเวซูฮยอน แต่มองไปยังทางเข้าปราสาท พร้อมพูดต่อ…
"มันยังไม่จบ"
…
.
หมายเหตุ :
พลังชีวิต = พลังชีวิตของสิ่งมีชีวิต
ความรู้ = ค่าเวทมนตร์หรือค่ามานาในร่างกายและการเรียนรู้ต่อเวทมนตร์
ความแข็งแกร่ง = พลังโจมตีกายภายด้วยพลังกายและกล้ามเนื้อ
ความคล่องแคล่ว = ความรวดเร็วในการโจมตีและหลบหลีก
ความอดทน = เรี่ยวแรงในร่างสามารถใช้อุปกรณ์ที่มีน้ำหนักสูง ขนสัมภาระที่มีน้ำหนักสูง และโจมตีได้ถี่ขึ้น
เวทมนตร์ = พลังโจมตีของเวทมนตร์
ประสาทัั = การรับรู้กว้างขึ้นและประสาทััคมขึ้น
สกิล : เติบโต (สามารถเพิ่มได้)
2K
