ตอน คุณนาวา
เจนนิสมายืนอยู่ในห้องอาหารหลังจากที่ช่วยคนใช้ทำกับข้าวเย็นเสร็จ
เธอช่วยสาวใช้ยกอาหารจากห้องครัวมาวางเรียงรายอยู่บนโต๊ะไม้สักทองตัวยาวที่มีเก้าอี้ล้อมรอบ
"ไม่ต้องค่ะเจนนิส คุณจัดแจงโต๊ะให้สวยก็พอค่ะ" รุ่นพี่วัยกลางคนบอก
"ไม่เป็ไรค่ะหนูช่วยเอง" เจนนิสกลับถือถาดอาหารวิ่งเข้าวิ่งออกโรงครัวมาวางบนโต๊ะแทนที่เธอจะจัดวางจานชามและแจกันดอกไม้
หิ! ๆ ๆ ๆ คุณท่านแอบมองจากชั้นสามลงมาและหัวเราะชอบใจที่เห็นเจนนิสขยันขันเเข็ง
พอจัดอาหารเสร็จเสียงนาฬิกาโบราณในบ้านก็ดังเป๊ง เป็เวลาหนึ่งทุ่มพอดี
คนรับใช้ในครัวสองคนยืนเรียงข้างๆ โต๊ะเพราะพวกเธอต้องยืนเฝ้าเ้านายกินอาหารและช่วยหยิบข้าวของที่พวกเขา้า
เจนนิสยืนอยู่หัวโต๊ะเอามือกุมประสานและรอบรรดาเ้านายลงมา
สักพักคนรับใช้ก็เข็นรถเข็นพาคุณท่านก็ลงมาก่อน อีกสี่หนุ่มตามมาติดๆ ทุกคนนั่งซ้ายสองขวาสองและคุณท่านนั่งหัวโต๊ะ
"เชิญค่ะคุณท่าน" เจนนิสเลื่อนโต๊ะและประคองเ้านายใหญ่นั่งลงอย่างรู้งาน
หิ! ๆ ๆ พสุธานั่งยิ้มให้เจนนิสจนเธอต้องหันหน้าหนีด้วยความอาย
พอหันมาอีกด้านของโต๊ะเจนนิสก็เจอวารีส่งยิ้มยิงฟันสเน่ห์เขี้ยวแหลมๆ ให้
ขวับ! เธอรีบก้มมองพื้นจ้องรองเท้าคัตชูของตัวเองและไม่กล้าเงยหน้าขึ้น
"เอา กินเลย" คุณท่านบอกลูกชายทั้งสี่
แต่ละคนก็ก้มหน้าก้มตากินอาหารและคุยเื่สัพเพเหระกันเสียงดัง
คุณท่านผลัดคุยกับลูกๆ แต่ละคน เจนนิสฟังด้วย เธอได้ยินพสุธาคุยกับพ่อเขาเื่ซื้อรถหรูคลาสสิคหลักล้าน
วารีคุยกับพ่อเขาเื่ภาพวาดที่เอาไปวางขายเพื่อนำเงินไปช่วยเด็กกำพร้า
เจนนิสแอบปลื้มวารีมาก เธอยืนยิ้มเงยหน้ามองเหม่อที่เขาอย่างไม่รู้ตัว
ส่วนนาวาคุยเื่การไปสำรวจป่าและนำของไปแจกเด็กบนเขา เขาทำเจนนิสแอบปลื้มไปอีกคน
อัคคีคุยเื่จัดแข่งฟุตบอลที่โรงเรียนดัง เพื่อเอาเงินบริจาคไปช่วยเป็ทุนการศึกษาให้เด็กยากไร้
นี่ทุกคนเป็เทพบุตรหรือแข่งกันทำดีอวดพ่อกันนะ!
เจนนิสคิดอย่างฉงนใจ
ซู๊ดดด! คุณท่านซดน้ำแกงเขียวหวานที่เจนนิสอาสาทำแทนแม่ครัว
"เอ๋ วันนี้ใครทำแกงเขียวหวาน" คุณท่านหันมามองคนรับใช้
ทั้งสองคนหันขวับมาที่เจนนิสซึ่งเป็หัวหน้าแม่บ้าน
"เอ่อ หนูทำเองค่ะ" เจนนิสทำหน้ากลัวและยกมือขึ้น
เอิ่ม! คุณนาวาทำเสียงคล้ายๆ อยากจะพูด
"หนูขอโทษค่ะ หนูไม่รู้ว่ามันไม่ถูกปากคุณท่าน หนูจะไม่ทำอีกแล้วนะคะ" เจนนิสก้มหน้าคุยกับรองเท้าตัวเองอีกแล้ว
555555 สี่หนุ่มหัวเราะลั่นเมื่อเห็นความประหม่า เด๋อๆ ของเจนนิส
คนรับใช้อีกสองคนหน้าซีดเผือดพวกเธอมองตากันเลิ่กลั่กราวกับกลัวจะโดนไล่ออกจากบ้าน
"อร่อยมาก ๆ วันหลังรบกวนหนูทำให้กินบ่อยๆ นะ" คุณท่านบอก
ห๊ะ! เจนนิสเงยหน้าขึ้นมาอ้าปากค้าง
ปั่งงง! "ผมอดรอคุณพ่อชมอยู่ตั้งนาน นี่ถ้าไม่เกรงใจผมชมเธอไปก่อนแล้วนะ5555" คุณนาวาที่เป็หนุ่มนักผจญภัยอารมณ์ดีเอามือตบโต๊ะและชมตามอย่างร่าเริง
แฮร่! ๆ ๆ เจนนิสหัวเราะตามเขา ฟังๆ เขาพูดต่อเธอพบว่าคุณนาวาชอบทำอาหารอีกด้วย
"งั้นเดี๋ยวสอนผมทีนะ คุณรีบกลับไปพักไหมเจนนิส" นาวาหันมาถาม
เขาเล่นจ้องตารอเอาคำตอบแบบที่เจนนิสปฏิเสธไม่ได้
"ได้ค่ะคุณนาวา" เจนนิสตอบและกลับมายืนชิดผนังอย่างสำรวม
"นี่หนู เ้านาวานี่พ่อครัวหัวป่าก์เลยนะ ยังไงก็แลกเปลี่ยนวิชากันดู" คุณท่านถึงกับเหลียวหลังมาบอกเจนนิส
เธอแอบสำรวจคุณนาวาพบว่าเขาหล่อเข้มคิ้วดก เขาไว้ผมรากไซรและหนวดเคราดูหล่อแบบเซอร์ๆ ผิวเข้มบาดใจ
พอทุกคนลุกกลับก็เป็หน้าที่ของสาวใช้เก็บจานชาม เจนนิสมารอคุณนาวาที่ครัวและเตรียมวัตถุดิบทำอาหาร
"อื้ม มาแล้ว" นาวาเดินเข้ามายืนด้านหลังเจนนิส
"ทำให้ดูเลยครับ ผมจดไว้เอง" คุณนาวาถือสมุดโน๊ตและก้มมองเจนนิสทำอาหาร
เขามายืนด้านหลังก้มมองในหม้อใกล้ๆ ผ่านไหล่ของเจนนิสเพื่อไม่ให้รบกวนเธอ
ทว่าลมหายใจอันร้อนผ่าวของเขากำลังรดต้นคอของเจนนิสจนเธอเสียวซ่านขุนลุกไปทั้งตัว
คุณนาวาตั้งอกตั้งใจมาก เขาดูเป็สุภาพบุรุษและอารมณ์ดีที่สุดในบ้าน
"เสร็จแล้วค่ะ ชิมเลยไหมคะ" เจนนิสหันมาเงยหน้ายิ้มให้คุณนาวาที่ตัวผอมสูงสง่าหล่อเข้มมาดเซอร์
อ้าาา! คุณนาวากลับถือสมุดปากกาและอ้าปากรอเจนนิสป้อน
ฟู่ว! ๆ ๆ เจนนิสเอาช้อนตักแกงเขียวหวานร้อนๆ ขึ้นมาเป่าแล้วป้อนเข้าปากของคุณนาวา
เขาสบตาเธอและเคี้ยวง่ำ ๆ ๆ
เจนนิสโดนหน้าหล่อๆ ของเขาก้มมองจนเธอใจคอไม่ดีหายใจกระเส่า
อีกแค่ไม่กี่เซนหน้าของเขาก็จะชนหน้าเธออยู่แล้ว
หัวใจดวงน้อยสั่นระรัวราวกับลูกะเิในสนามรบ แววตาของคุณนาวาดูโอบอ้อมและอบอุ่นอย่างน่าประหลาดใจ
ตุบบบ! เจนนิสเดินถอยหลังจนตูดพิงกับโต๊ะทำอาหาร เพื่อหนีระยะทำการของแววตาคุณนาวาที่กำลังทำให้เธอหวั่นไหว
"ทำไมคุณนาวาต้องฝึกทำอาหารด้วยคะ" เจนนิสหลุดปากถามเพราะเธอเห็นว่าเขารวยล้นฟ้าแถมยังทำอาหารเก่งจนไม่น่าจะมาเรียนจากเธอ
คุณนาวากลับเดินเข้ามาจนหน้าอกของเขาชนเข้ากับหน้าขาวๆ ของเจนนิสเพราะว่าเธอเตี้ยกว่า
งั่ม! ๆ ๆ ๆ ซู๊ดดด! เขาโอบเเขนผ่านร่างบางๆ ของเธอและตักแกงมาซดกินหน้าตาเฉย
"เด็กบนดอยน่ะ ผมชอบที่สุดเลยเวลาที่ได้เห็นพวกเขากินของอร่อยๆ" คุณนาวาถอยหลังและยืนก้มสบตาบอกเจนนิสอย่างร่าเริง
"ทีนี้ผมเอาแม่ครัวเข้าป่าไปผจญภัยด้วยไม่ได้ใช่ไหม ผมเลยต้องฝึกทำอาหารทุกชนิดให้อร่อย อย่างน้อยผมก็ได้ส่งความสุขให้กับพวกเขา" คุณนาวาเอ่ยต่อ
เจนนิสถึงกับโดนยึดพื้นที่ในหัวใจไปโดยหนุ่มหล่อมาดเซอร์ที่อยู่ตรงหน้า
เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังยืนยิ้มยิงฟันให้กับเขาอยู่
แววตาเขาโอบอ้อมอารี เขาอบอุ่นจัง! เจนนิสคิดในใจ
ฟุ่บบบ! คุณนาวาอุ้มเจนนิสขึ้นมานั่งบนโต๊ะทำอาหารโดยที่เธอสมยอม
เขาเสยผมยาวๆ ของเธอเหน็บหูและก้มมองใบหน้าสวยๆ ของเธออยู่ชั่วครู่
เจนนิสหลับตาและทำปากจู๋เพราะรู้ว่าจะต้องโดนนาวาจูบ แต่ว่าเธอไม่กล้าสบตาเขา
จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ นาวาก้มลงมาบดจูบเจนนิสอย่างแ่เบานุ่มลึก
จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ อ๊ะ! ๆ ๆ เจนนิสบดจูบตอบนาวาและครางกระเส่าเสียวใจหวามๆ
หมับ! ๆ ๆ ๆ คุณนาวาเอามือลูบขาเจนนิสและสอดเข้ามาลูบขาอ่อนของเธอใต้กระโปรง
อื้อ! ๆ ๆ จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสกลับเอาสองมือดึงแก้มของเขามาบดจูบอย่างโหยหา
เธอเพิ่งรู้อย่างชัดเเจ้งว่าจูบของผู้ชายแต่ละคนให้รสชาติที่แตกต่างกัน
หมับ! ๆ ๆ มือสากๆ ของนาวาลูบเข้ามาถึงขาอ่อนด้านในของเจนนิส
อร๊าา! ๆ ๆ เจนนิสร้องครางเมื่อมือของคุณนาวาล้วงมาเกือบถึงเป้ากางเกงใน
เธอเสียววาบๆ ที่ร่องสาว น้ำเสียวก็ไหลนองกางเกงในตัวเล็กจนเปียกแฉะ
หัวใจของเจนนิสเต้นตูมๆ ราวกับอกจะแตกออกมา ปากเธอก็รุกจูบคุณนาวาและดันลิ้นเข้าใส่เขาเสียเอง
อร๊ายยย! เพล้งงงง! คนรับใช้เดินเข้าครัวมาเจอเ้านายกำลังยืนจูบเจนนิส เธอร้องลั่นและทำจานหลุดมือตกแตกเกลื่อนพื้น
"ไว้มาจูบกันอีกนะ หิ! ๆ ๆ " คุณนาวาถอยออกและบอกเจนนิส
ตุบ! ๆ ๆ ๆ เขาเดินตัวปลิวออกไปปล่อยให้เจนนิสนั่งห้อยขาอยู่บนโต๊ะทำอาหาร
นี่ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย! เจนนิสหยิกขาตัวเอง เธอเพิ่งได้สติสตังกลับมา
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนเจนนิสไม่เชื่อตัวเองว่าเป็ฝ่ายรุกจูบเขา
ตุบ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสกระโจนลงพื้นแล้ววิ่งมาช่วยพี่คนใช้เก็บจานและถูพื้น
"ไม่ต้องค่ะเจนนิส พี่ไม่บอกใครหรอกค่ะ" คนรับใช้รุ่นพี่บอก
"ไม่ใช่ค่ะ หนูเป็คนใช้เราต้องช่วยกันทำงานสิคะ" เจนนิสกลับแย่งไม้ถูมาถูห้องครัว
เจนนิสทำเอาเหล่าคนรับใช้รุ่นพี่รักเธอมากยิ่งขึ้นไปอีก
ในเมื่อหัวหน้าคนใหม่น่ารักขนาดนี้มีหรือที่พวกเธอจะไม่เชียร์ให้เจนนิสได้กับเ้านาย
368
