เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสาม ตอนกำเนิดจ้าวสวรรค์

จากนั้นจึงเชิญให้ท่านเจียงจื่อหยา นั่งรถม้ากลับเมืองซีฉี แต่ว่า ท่านเจียงจื่อหยา

บอกว่ามต้องไปรับลูกสาวที่บนเขามาด้วย จีฟาโอรส จึงอาสาไปรับอี้เจียงมาด้วยตนเอง ทำให้ไม่มีม้าลากรถ  จักรพรรดิจีซางจึงอาสาลากรถให้เจียงจื่อหยา ลงจากเขาเข้าไปในเมืองเอง โดยลากไปได้เพียง 808 เก้าเชือกก็ขาด

เจี่ยงจื่อหยาเลยบอกว่า

“ ท่านสามารถลากรถม้ามาได้ไกลเท่านี้ ก็แสดงว่า ราชวงศ์โจวของท่านจะยืนยาวไปถึง 808 ปีอย่างแน่นอน”

พอท่านจักรพรรดิจีซางได้ฟังเช่นนั้น ก็คิดว่า ถ้าลากท่านเจียงไปไกลเท่าไร ราชวงศ์ของเรา ของมีอายุยืนยาวมากเท่านั้น จึงหยิบเชือกผูกรถม้าที่ขาดมาผูกกับลำตัวเอาไหว้ แล้วพยายามออกแรงให้ก้าวไปให้ไกลกว่านี้ แต่ไม่ว่าจะทำเช่นไร

ออกแรงอีกเท่าใด ใช้ปากคาบเชือกก็แล้ว สุดท้ายก็ไม่สามารถเลื่อนรถลากออกไปได้อีก

“ สวรรค์ได้กำหนดชะตาราชวงศ์โจวเอาไว้แล้ว ไม่มีใครสามารถฝืนได้” เจียงจื่อหยาพูดออกมาเช่นนี้ จักรพรรดิจีซาง ถึงได้หยุดการกระทำดังกล่าว

จากนั้นท่านเจียงจื่อหยา ก็ได้รับตำแหน่งเป็นไท่กง ของจักรพรรดิ มีหลักฐานมั่นคง นางหม่าจู ทราบเรื่องว่าอดีตสามี มาเป็นใหญ่เป็นโตที่เมืองซีฉี ก็เลยมาขอคืนดี เจอท่านเจียจื่อหยา    ตักน้ำสาดลงไปที่พื้นต่อหน้า นางหม่าจู แล้วบอกว่า

“ หากเจ้าเก็บน้ำที่ข้าสาดลงไปที่พื้นกลับมาได้ ข้าจะยอมรับการกลับมาของเจ้า”

นางหม่าจูถึงกับคุกเข่าร้องไห้ คิดได้ทันทีว่า ท่านเจียงจื่อหยาไม่ยอมกลับมาคืนดีด้วยแน่ คืนนั้น จึงไปคว้าเชือกจูงม้า นำมาผูกคอตายหน้า คฤหาสน์เจียงไท่กง

รุ่งเช้าทุกคนแห่งกันมามุงดูกันเป็นจำนวนมาก  เจียงไท่กง มาเห็นภาพแบบนี้ ก็ถึงกับน้ำตาไหลริน คิดถึงวันเวลาที่ได้ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกันมา แต่ว่าโชคชะตาของเขาต่อไปนี้เป็นต้นไป จะต้องมีภารกิจอันยิ่งใหญ่ ดังนั้น จึงไม่สามารถนำนางหม่าจูที่ใจดำ เห็นแก่ได้ ขี้เกียจสันหลังยาว ประพฤติตนไม่เหมาะสม มาเป็นภรรยาได้อีก

จึงได้แต่นำศพของนางบรรจุฝังอย่างดี เพราะไม่ว่าอย่างไร ก็ยังเป็นแม่ของอี้เจียงบุตรสาวของตนเอง หลังจากนั้นไม่นาน  องค์ชายจีฟา ก็ได้สู่ขออี้เจียง ลูกสาวท่านเจียงจื่อหยา วันพิธี จักรพรรดิจีซางเกิดล้มป่วยรู้ว่าตัวเองถึงเวลาตายแล้ว

ทุกคนเข้ามาหาดูใจทั้งหมด แต่สุดท้ายจักรพรรดิจีซางไล่ทุกคนไปให้หมดเหลือเพียงเจียงไท่กงเท่านั้น แล้วพระองค์ก็คุกเข้าต่อหน้าเจียงจื่อหยาทันที

“ ข้าคงไม่รอดคืนนี้แน่ ข้าขอฝากเมืองซีฉี ไว้กับท่าน หากน้องชายของข้าขัดขวางจีฟา ก็ประหารเสีย หากจีฟาไม่เอาไหน ใช้การไม่ได้ท่านก็ฆ่าทิ้งซะแล้วท่านเจียงไท่กง ก็ได้โปรดดูแล ราษฏรแทนเขาด้วย”  เจียงไท่กงต้องเข้ามารีบพยุงให้ จักรพรรดิลุกขึ้นเตียงทันที

“ ท่านอย่าได้กังวลหากข้ายังมีชีวิตอยู่ ปณิธานของท่านข้าจะสานต่อ และจะสนับสนุนองค์ชายจีฟา ให้เป็นกษัตริย์องค์ต่อไปอย่างแน่นอน”  พอได้ยินคำพูดออกจากปากเจียงไท่กง กษัตริย์จีซางก็หลับตาด้วยรอยยิ้ม จากไปอย่างสงบทันที

จากนั้นก็มีภาพท่านเจียงจื่อหยา เป็นแม่ทัพใหญ่ มีผู้ช่วยอยู่หลายคนมีทั้งหลี่จิ้ง นาจา มู่จา จินจา เหลยเจี้ยนจื่อ วิหคสายฟ้า หยางเจี่ยน  และองค์จักรพรรดิจีฟา

มีภาพทหารหลายแสนนายอยู่ด้านหลัง  ด้านหน้ามีเมืองหลวงเฉาเกอ มีแม่ทัพใหญ่เจ้ากวงหมิงนำกำลัง เกือบล้านคนวางกำลังไว้ทั่ว ทั้งสองฝ่ายเตรียมปะทะกันเป็นครั้งสุดท้าย  

เสียงกลองรบดังลั่นทั้งสองฝ่ายต่างก็ข้าห้ำหั่นกันทันที โดยเจียงจื่อหยางมือขวาถือ กระบองเหล็ก มือขวาถือธงบัญชาการ สั่งให้หยางเจี่ยน กับเหลยเจี้ยนจื่อ เข้าตีกระหนาบขวา แล้วให้ ตระกูลหลี่เข้าตีกระหนาบซ้าย ส่วนทัพหลวงจักรพรรดิจีฟา กับ เจียงจื่อหยาเข้าบุกตรงกลาง  แต่พอกองทัพของซีฉี บุกเข้าไปปะทะก็เกิดมีพายุฝุ่นพัดเข้ามาในกองทัพทำให้กองทัพฝ่ายซีฉี มองอะไรไม่เห็น

พอฝุ่นจางทุกคนก็พบว่า แม่ทัพใหญ่เจียงจื่อหยากลับ จักรพรรดิจีฟา ตกไปอยู่ในค่ายกล สวรรค์เก้าทิศของ เจ้ากวงหมิงเป็นที่เรียบร้อยไม่สามารถหนีออกมาได้

ไม่ว่าจะทำอย่างไร ตกอยู่ในม่านหมอกไม่สามารถหนีออกมาได้  ส่วน กองทัพที่ขนาบซ้ายขวา ก็ถูกโอบล้อมอีกชั้นหนึ่งจากกองกำลังทาสที่ออกจากในเมืองเฉาเกอมาช่วย โดยกองมีเสิ่นกงเป้า กับ พญาไก่เก้าหัว ออกมาเสริมทัพอีกแรง  ทำให้ทั้งหมดต้องถอยออกมา แต่ว่าเวลานี้ทั้งแม่ทัพใหญ่

เจียงจื่อหยา กับ จักรพรรดิจีฟา ถูกกักตัวเอาไว้ในค่ายกลของฝ่ายตรงข้ามเรียบร้อยแล้ว เวลานี้ หลี่จิ้ง จึงต้องสั่งเรียกทุกคนมาประชุมโดยด่วน

“ ทำอย่างไรดี เวลานี้ทั้งแม่ทัพใหญ่ และ องค์จักรพรรดิจีฟาล้วนถูกขัง ในค่ายกลสวรรค์เก้าทิศ หากพวกเราไม่มีใครนำทัพ ศึกครั้งนี้พวกเราแพ้แน่”

หลี่จิ้งเป็นผู้อาวุโสสูงสุดเอ่ยด้วยความเครียด

“ ข้าขออาสาไปช่วย ท่านเจียงไท่กง กับ จักรพรรดิจีฟาเอง”  หยางเจี่ยนรีบเอ่ยขึ้นมาทันที โดยมีเห่าฟ้าหรือเสี่ยวไป๋ ยืนอยู่ด้านข้างไม่ห่างไปไหน นาจา เหลยเจี้ยนจื่อก็อาสาด้วยเช่นกัน

“ ขนาดท่านเจียงจื่อหยา ยังออกมาจากค่ายกลสวรรค์เก้าทิศไม่ได้เลย แล้วพวกเจ้าเข้าไปโดยไม่มีความรู้  ไม่ติดกับดักจนหมดเลยหรือ” หลี่จิ้งเห็นว่าพวกเขาไม่มีความรู้ค่ายกลแบบนี้สู้ไม่ได้แน่

“ ข้ามีอีกวิธี”  หยางเจี่ยนรีบเอ่ยต่อหน้าทุกๆคน

“อะไร”

“ ข้าจะเรียกอาจารย์ของข้าให้มาช่วย”  หยางเจี่ยนจะเรียกเทียนให้มาช่วย

“ อาจารย์ของเจ้าคือ”  นาจาเริ่มสงสัย

“ อาจารย์ข้าชื่อหลี่เทียน เป็นคนสอนยุทธ์ให้ข้า ท่านเป็นคนสอนค่ายกล 5 ธาตุ ให้ข้า ท่านอาจารย์ต้องมีวิธีจัดการกับ ค่ายกลสวรรค์เก้าทิศนี่เป็นแน่”

“ หรือว่าจะเป็นอาเทียน”  หลี่จิ้งหันมามองกับบุตรชายทั้งสี่คน  ทุกคนต่างพยักหน้า  

“ ถ้าอาเทียนมา อาจมีวิธีช่วยท่านจักรพรรดิจีฟา กับท่านเจียงจื่อหยาด้วยก็ได้”

นาจาออกความเห็น

“ แล้วเจ้าจะเชิญอาจารย์ของเจ้ามาได้อย่างไร”  หลี่จิ้งเอ่ยถามหยางเจี่ยน

“ ก่อนที่อาจารย์จะจากไป เขาได้สอนข้า ถึงวิธีตั้งแท่นอัญเชิญเทพเซียน ข้าว่าวิธีนี้น่าจะเชิญอาจารย์มาได้”   ทุกคนเลยรีบจัดการตั้งแท่นอัญเชิญเทพเซียน

พอตั้งเสร็จ หยางเจี่ยน ก็จุดธูป 99 ดอกแบบเดียวกับที่เทียนใช้อัญเทพอัสนีโดยเฉพาะ  แล้วจุดเทียน แล้วเผายันต์อัญเชิญ  ไม่นานก็เกิดฟ้าร้อง แล้วก็ฟ้าแลบแปล๊บ ๆ  เทียนที่อยู่อีกโลกหนึ่ง ก็ถูกดูดเข้ามายังโลกที่หยางเจี่ยนอัญเชิญมาทันที

“ ศิษย์หยางเจี่ยนคารวะอาจารย์”  หยางเจี่ยนเห็นเทียนมายืนอยู่ตรงหน้าก็คุกเข่าคารวะอาจารย์ทันที    เทียนมองเห็นหยางเจี่ยนที่โตเป็นหนุ่มแล้ว แต่ว่าตัวเขาเพิ่งจะสิบสี่เอง  

“ ลุกขึ้นเถอะ ”

“ นี่เจ้าคือเด็กน้อยหลี่เทียนใช่ไหม”

“ ใช่แล้ว ท่านลุงหลี่นี่เอง ท่านนาจา มู่จา จินจามากันหมดเลย”

“ อาจารย์หลี่”  เหลยเจี้ยนจื่อจำเทียนได้ เพราะเคยถูกเทียนใช้ฝ่ามือยูไลตบไปสองที่พักฟื้นไปเป็นเดือน

“ เอาละ ข้าพอรู้เรื่องแล้ว ทุกคนไม่ต้องห่วง ข้าจะจัดการเรื่องนี้เอง”

เทียนมองไปที่กลางสนามรบ มองเห็นค่ายกลสวรรค์เก้าประตู ที่คนเข้าไปได้เก้าประตู แต่หาประตูทางออกไม่ได้ แถมข้างในยังมีหมอกควันหนาแน่น ด้านทางออกก็มีเพลิงอัคคีที่ร้อนแรง คอยแผดเผาใส่อีก ท่านเจียงไท่กง ได้แต่ใช้ธงสะบัด ปัดเอาไว้ไม่ให้ใครเข้ามาทำอันตรายได้

แต่ก็ไม่สามารถหนีออกมาได้ ขืนเป็นเช่นนี้ ทัพซีฉีได้แตกแน่  

“ ลุงหลี่ช่วยจัดกองกำลังซุ่มเอาไว้ทางซ้ายขวา ทั้งสองข้าง   คอยโจมตีกองทัพจ้าวกวงหมิง    พอข้าทำลายค่ายกลสวรรค์เก้าทิศแล้ว พวกมันจะบุกเข้าแนวตรงกลางอย่างแน่นอน จากนั้นรอข้าให้สัญญาณ บุกเข้าโจมตีตัดกลางกองทัพพวกมัน

แล้วท่านเจียงจื่อหยา ถ้าได้เห็นสัญญาณ ท่านจะรู้เองว่าควรทำอย่างไร”

เทียนบอกให้พวกเขาเตรียมตัว เทียนหยิบธนูยิงตะวัน  ออกมา พร้อมกับลูกศร

พอเห็นทุกคนเข้าประจำที่แล้ว เทียนยิงธนูเข้าใส่ทันที ฟิ้ว  ธนูที่ปล่อยออกไป 1 ดอก แยกออกไปเป็นเก้าดอก มุ่งสู่ค่ายกลสวรรค์ทั้งเก้าประตู  พอถูกลูกธนูยิงใส่

ค่ายกลระเบิด ออกทั้งเก้าทิศ ทำให้หมอกที่ปกคลุม กองทัพท่านเจียงจื่อหยากับท่านจักรพรรดิจีฟา เปิดขึ้น มองเห็นทางออกจึงรีบถอยกลับมาที่กองทัพซีฉีทันที

แม่ทัพจ้าวกวงหมิงเห็นนั้นก็ขี่ม้า ยิงธนูเข้าใส่กองทหารของจักรพรรดิจีฟากับเจียงจื่อหยา  แต่ว่าช้าไปแล้ว เทียนส่งสัญญาณออกไป คือให้ฟ้าผ่าลงมาเปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ทหารฝ่ายซีฉีพุ่งเข้าตัดกลางทัพ ปล่อยให้แม่ทัพเจ้ากวงหมิง  ออกมาอยู่อย่างโดดเดี่ยว  เจียงจื่อหยาเห็นเหตุการณ์ดังนั้น       ก็ถอยกลับเข้าปะทะ กับแม่ทัพจ้าวกวงหมิงทันที เทียนเห็นแท่นที่หยางเจี่ยนตั้งไว้ ก็เลยอัญเชิญ พลังสายฟ้าลงมา เป็นจำนวนมาก เข้าฟาดฟันกองทัพจ้าวกวงหมิง จนกระเด็นกระดอนไปทั่วสนามรบ ใครที่ฝีมืออ่อนด้อย ก็ถูกฟ้าผ่าตาย ใครก้มลงยอมแพ้ก็รอด  

หยางเจี่ยนเข้าไปปะทะกับ เสิ่นกงเป้า ส่วนนาจาไปจัดการกับ พญาไก่เก้าหัว

เทียนเห็น เจียงจื่อหยา   สู้กับจ้าวกวงหมิง    ด้วยความยากลำบาก           เพราะ จ้าวกวงหมิงมีเสือดำยักษ์ ข้างกาย  เทียนปล่อยพลังฝ่ามือยูไล ลงมาจากฟากฟ้า เข้ากระแทกใส่ เสือดำยักษ์ จนร่างแบนติดดิน ตายอนาถ  แล้ว ใช้ฝ่ามือยูไลเข้ากระแทกใส่ จ้าวกวงหมิงที่ยังตกตะลึงอยู่ไม่ทันได้ตั้งตัว จึงโดนตบไปหนึ่งฝ่ามือ

เจียงจื่อหยา รอซ้ำอยู่แล้ว เลยฟาดกระบอง เข้ากลางศรีษะ จ้าวกวงหมิงจนหัวแบะ ถูกฆ่าตายกลางสนามรบ เหล่าทหารนับล้านคน ล้วนไม่ตายก็ยอมจำนน

เสิ่นกงเป้า ถูกหยางเจี่ยนไล่ตีด้วยทวนมังกรสามแฉก จนกระเด็นไปทั่ว จึงพยายามใช้กระจกวิเศษ ปล่อยแสงออกมา พุ่งเข้าใส่หยางเจี่ยน จนกระเด็น เทียนเลยเรียกสายฟ้า ให้ฟาดเข้าใส่เสิ่นกงเป้าเข้ากลางศรีษะ จนมันเซไปเซมา จนหยางเจี่ยนได้จังหวะ จึงฟาดด้วยทวนมังกร เข้าที่ลำคอถึงกับทรุด แล้วก็ถูก เจ้าเห่าฟ้ากระโดดกัดคอจนขาดสิ้นใจตายไปอีกคน ส่วนพญาไก่ 9 หัวก็ถูกนาจา ใช้ล้อเพลิงตัดหัวออกมาทั้งเก้าหัวสิ้นใจ ทันที

จากนั้นกองกำลังซีฉีบุกเข้าเมือง  จักรพรรดิซางโจ้ว สั่งเผาแท่นลู่ไถที่เคยเป็นสถานที่สร้างบ่อสุรา  เอาไว้พาสาวๆ มาเล่นน้ำด้วยกัน ถูกเพลิงเผาไหม้วอดวายเต็มไปหมด พร้อมกับชักดาบเชือดคอตัวเองตาย ไม่ยอมให้ใครมาสังหารตัวเองได้

พอเจียงจื่อหยางมาถึงด้วยความแค้นฝังอก กระโดดเข้าไปฟันคอจักรพรรดิซางโจ้วจนขาดกระเด็นออกจากกัน แล้วนั่งคุกเข่าน้ำตาไหลพราก แล้วเอ่ยออกมาว่า

“ท่านพ่อ ท่านแม่ พี่น้องเก้าชนเผ่าตงอี๋ ข้าแก้แค้นให้พวกท่านแล้ว”

เทียนเห็นท่านเจียงจื่อหยาในวัย 90 ปีผู้นี้ คงจะเก็บความแค้นนี้ไว้มานานแล้ว

จากนั้นก็ได้ยินเสียงหัวเราะของผู้หญิงคนหนึ่งดังออกมาจากท้องพระโรง เทียนหายวับไปดูทันที เพราะว่าเสียงนี้เป็นเสียงที่เทียนคุ้นเคยมาตลอดชีวิตตั้งแต่เขาเกิดมา  พอเข้ามาถึง ก็พบว่า ทั้งหยางเจี่ยน นาจา หลี่จิ้ง เหลยเจี้ยนจื่อ ถูกหางของจิ้งจอกเก้าหางฟาดกระเด็นกระดอนไปคนละทิศละทาง เทียนพอเห็นหน้าจิ้งจอกต๋าจีเป็นครั้งที่สอง ก็ตกใจยิ่ง  

“ แม่เจน เหมือนแม่เจนจริงๆ”  ไม่ทันทีจะคิดอะไร ก็มีหางจิ้งจอกที่มีหนามแหลมคมพุ่งเข้าใส่เทียนอย่างรวดเร็ว  แต่ว่าหน้าแปลก พอหางที่แหลมคมจะเข้าใกล้เทียน  ก็กลับกลายเป็น ขนอันอ่อนนุ่ม ทำอะไรเทียนไม่ได้ ทำให้ปีศาจจิ้งจอกต๋าจีตกใจยิ่งนัก

“ เจ้าเป็นใครกัน”  จิ้งจอกต๋าจีไม่เคยเห็นหน้าเทียนมาก่อน  

“ ข้าชื่อหลี่เทียน”  เทียนเอ่ยชื่อไปตามจริง แล้วยกมือบอกทุกคนว่า ศึกครั้งนี้เขาขอจัดการเอง หยางเจี่ยนกับเพื่อนๆ เลยถอยออกมาอยู่ข้างหลังเทียนจนหมด

สำหรับเทียน เป็นเรื่องยากที่สุดในชีวิตที่จะฆ่าคนที่เป็นแม่เจน ในอดีตชาติ แล้วเราจะทำอย่างไรดี  สวรรค์คงไม่ยอม ทุกคนที่นี่ก็คงไม่ยอมเช่นกันที่จะปล่อยให้จิ้งจอกต๋าจี มีชีวิตอยู่รอด

“ ข้ามาจากอนาคต อีกสามพันปี ท่านได้มาเกิดใหม่เป็นแม่ของข้า”

เทียนส่งจิตไปบอกกับซูต๋าจี จิ้งจอกเก้าหาง

“ ข้าจะเชื่อเจ้าได้อย่างไร ว่าเจ้าพูดเรื่องจริง”

“ เทียนเอามือถือ ที่มีรูปถ่ายแม่เจนที่ถ่ายกับเทียนมากมายหลายรูปให้ซูต๋าจีได้ดู”

“ นี่มัน ช่างเหมือนข้ายิ่งนัก กลิ่นอายเจ้านั่นก็เป็นกลิ่นอายตัวข้าครึ่งหนึ่งจริงๆ

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ในที่สุดข้าก็ให้กำเนิดทายาทจริงๆหรือนี่”  ไม่รู้ซูต๋าจีจะดีใจทำไม

“ ข้าจะช่วยท่านไปจากที่นี่”  เทียนได้ตัดสินใจแล้ว ไม่ยอมให้ใครทำอะไรซูต๋าจี

แน่ ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่แม่ลูกกันจริงๆ ก็ตาม

“ ไม่ต้อง ข้าถูกพระแม่หนี่วาสั่งให้อยู่บนโลกนี้ ห้ามขึ้นสวรรค์อีกต่อไป มันเหมือนสั่งให้ข้าต้องตายอยู่แล้ว ในตัวของเจ้ามีผนึกเซียนของข้าได้อย่างไร”

“ ท่านผนึกพลังเซียนของท่านเอาไว้ แล้วให้จิ้งจอกมรกตเฝ้าดูแล พอข้าไปพบจิ้งจอกมรกตก็เป็นคนนำมาให้ข้าเอง”  เทียนกล่าวตามตรง

“ ฟ้าลิขิตมาเช่นนี้ ข้าก็ไม่มีอะไรจะพูดอีก อาเทียนข้าขอกอดเจ้าได้ไหม”

เทียนสะบัดมือทีเดียว ภายในท้องพระโรงกลายเป็น ภาพมายา มีการต่อสู้ระหว่าง

เทียนกับ จิ้งจอกเก้าหางกันอย่างดุเดือดเลือดพล่าน พอเทียนสร้างภาพมายาเสร็จ

ก็เดินเข้าไปหา ซูต๋าจี ให้นางกอดเทียนอย่างเต็มที่ เทียนรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นเหมือนของแม่เจนไม่มีผิดเลย เทียนกอดซูต๋าจี ด้วยเช่นกัน บรรยากาศค้างอยู่สักพัก ซูต๋าจีเรียกจิ้งจอกมรกตมาใกล้ แล้วสั่งเสียทันที จากนั้นก็หันมาหาเทียน

“ ข้าดีใจยิ่งที่ชาตินี้ข้าได้กอดลูกชายของข้าทายาทของข้า ลาก่อนอีก สามพันปีเราจะได้พบกันใหม่อีกครั้ง”  จากนั้นซูต๋าจีก็ทำลายหัวใจตนเอง สูญสิ้นชีวิตทันที เทียนได้แต่ถอนใจ แล้วเทียนในโลกมายาก็สังหารจิ้งจอกเก้าหาง แล้วเผาร่างปีศาจจนไม่เหลือเศษซากอะไรให้เห็น แต่ร่างจริงถูกจิ้งจอกมรกตนำไปเก็บไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว...