แม่เลี้ยงจอมร่านในบ้านหลังใหญ่

    ดอกไม้หลากสีสันร่วงโรยไปตามทางเดินในสวนหญ้าที่เขียวขจีริมทะเลสาบ

    เรือนร่างอวบสวยถูกปกคลุมด้วยชุดขาวลายลูกไม้ยาวคลุมข้อเท้าที่บางเบาและกำลังปลิวไสวอยู่ท่ามกลางสายลมโชย

    ชุดขาวบางเว้าคอลงลึกจนเผยให้เห็นร่องนมที่เบียดแน่นอยู่ในชุดจนสะดุดตา

    ด้านหลังของชุดลายลูกไม้ก็เว้าจนเห็นแผ่นหลังที่เนียนขาว

    ผมสั้นสีน้ำตาลแดงสะท้อนแสงแดดในยามเช้าจนสว่างสวย

    ใบหน้ารูปไข่ที่อิ่มอูมสวยสดเนียนงามละมุนละไมไร้ซึ่งตำหนิใดกำลังทอแสงแดดจนสว่างจ้าเฉิดฉาย

    หน้าที่ไร้การแต้มแต่งด้วยเครื่องประทินผิวกำลังแต้มแต่งตัวเองด้วยรอยยิ้มจากริมฝีปากเรียวบางสีชมพูระเรื่อ

    อีกทั้งจมูกที่ขาวและโด่งเชิดขึ้นยังเด่นด้วยดวงตาโตกลมแป๋วเบื้องล่างขนตาที่ยาวงอนงาม

    ดวงตานับร้อยคู่ที่อยู่ด้านซ้ายและขวาทางเดินดอกไม้จ้องมองมาที่เธออย่างละสายตามิได้

    ทุกชีวิตกำลังลืมหายใจ

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ เท้าขาวๆประทับลงบนพื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า 

    สายตาหวานก้มมองลงพื้นอย่างสำรวม สองมือขาวๆของเธอกำลังกุมซึ่งกันและกันแล้วทัดอยู่ตรงหน้าท้องที่แบนราบ

    ฝ่าเท้าเปลือยเปล่าย่ำเหยียบลงบนกลีบดอกไม้ที่ร่วงหล่นลงมาบนพื้นดินเพื่อเป็นทางให้เธอเดิน

    มีสาวน้อยตัวขาวผอมสวมแว่นกำลังเดินตามหลังเธอและถือชายกระโปรงที่ยาวเฟื้อยจนลากบนพื้นขึ้นแล้วเดินตามเจ้าของชุดไปทีละก้าว ๆ ราวกับเธอเป็นองค์หญิง

    หัวใจดวงหนึ่งกำลังเต้นระรัวดัง ตึกตัก! ๆ ๆ 

    ดังเสียจนเจ้าของเรือนร่างแสนสวยได้ยินเสียงหัวใจของตัวเอง

    ระยะทางช่างไกลสำหรับเธอเหลือเกิน ไกลจนเธอหวั่นไหวว่าจะมีแรงพอที่จะเดินไปให้ถึงปลายทางหรือไม่

    แต่เธอยอมแลกด้วยชีวิตเพื่อจะไปให้ถึงซึ่งจุดหมายเมื่อเผอิญเผลอเหลือบขึ้นไปมองยังปลายอุโมงค์แห่งชีวิต

    ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำตัวสูงใหญ่กำลังจ้องมองมาที่เธอ เขาช่างดูสง่างามและแข็งแกร่งในเวลาเดียวกัน

    ชุดสูทสีดำฟิตแน่นจนเห็นสัดส่วนที่กำยำจนน่าเกรงขาม 

    ใบหน้าคมเข้มช่างหล่อเหลาบาดใจเธอเหลือเกิน เขายิ้มอยู่ที่มุมริมฝีปากที่หนาแดงแต่กลับกระแทกเข้ามาที่หัวใจเธอ

    มันทำให้แต่ละก้าวยากขึ้น ๆ เมื่อเข้าไปใกล้ตัวเขา

    ภายใต้แสงอาทิตย์ยามเช้าที่สาดส่อง มันเริ่มระอุกลายเป็นเปลวเพลิงแผดเผาเรือนร่างที่ขาวสวย

    หยาดเหงื่อเริ่มออกมาปกคลุมผิวที่ขาวเนียนจนมันทอแสงแดดระยิบระยับบนเรือนร่างของเธอ

    ชุดที่คับแน่นจนทำให้เห็นเรือนร่างที่อวบอิ่มได้รูปสวยกำลังบีบรัดตัวเธอจนหายใจลำบาก

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ แต่ละก้าวช้าลง ๆ และหนักขึ้น ๆ จนเธอหวาดหวั่นว่าจะไปไม่ถึงอ้อมกอดของชายสุดที่รัก

    "หากฉันหากฉันไม่คู่ควรกับเขาขอให้ฉันหมดแรงและล้มลง แต่ถ้าหากว่าฉันคู่ควรกับเขาขอให้ฉันเดินไปถึงตัวเขาด้วยเถอะ" เธออฐิษฐานในใจ

    ใกล้เข้า ๆ ๆ แต่ยิ่งดูเหมือนว่ามันไกลขึ้นไปอีกเรื่อยๆ 

    ปลายทางที่มองเห็นมันช่างไกลกว่าที่คิดเหลือเกิน

    ทุกดวงตาก้มมองเรียวขาที่กำลังย่างไปข้างหน้าอย่างลุ้นแทบขาดใจ

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ

    นานแสนนาน

    และอีกไม่กี่ก้าวเธอจะถึงปลายทางเมื่อเธอชำเลืองเห็นพื้นเวทีไม้สีขาวโดยไม่ต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง

    เธอค่อยๆเยื้องย่างลงไปบนบันใดไม้ทีละก้าว ทีละก้าว เพื่อจะขึ้นไปหาเทพบุตรบนสรวงสวรรค์

    และแล้วเธอก็ขึ้นไปยืนอยู่ตรงหน้าเจ้าของร่างกายที่สูงใหญ่และหล่อเหลา

    เธอไม่อาจจะชำเลืองขึ้นไปมองสบตาเขา

    หมับบบ! ชายหนุ่มใช้มือที่หนาใหญ่จับปลายคางขาวๆที่มนโค้งแล้วดึงขึ้น

    "ผมเคยบอกแล้วว่าจะทำให้คุณรักผมจนหมดใจ" 

    เสียงแผ่วเบากังวาลก้องเข้าไปกระแทกภายในหัวใจของเธอจนตื้อตัน

    ชายใดจะกล้ากล่าววาจาสิทธิ์ได้เพียงนี้

    น้ำตาแห่งความสุขไหลเอ่อล้นดวงตากลมโตออกมาพาดผ่านแก้มขาวๆที่อูมอิ่ม

    น้ำใสๆหยดรินรดถาถมลงบนพื้นไม้ดังแปะ! ๆ ๆ ๆ 

    ใบหน้างามสวยของเธอกำลังเงยขึ้นและดวงตาทั้งคู่กำลังประสานกัน

    แววตาคมดุดำขลับกำลังแผดเผาดวงตาคู่นึงที่กำลังแดงก่ำให้มอดไม้จนแทบจะระเหยกลายเป็นไอไปต่อหน้าเขา

    แต่ไฟในตาเขามันกลับทำให้เธออบอุ่นเหลือเกินเมื่อเธอเห็นร่างน้อยๆของตัวเองอาศัยอยู่ในดวงตาคู่นั้น

    ชายหนุ่มสะเทือนใจเมื่อเห็นรอยยิ้มบนคราบน้ำตาของเธอ เขาทรมานเหลือเกินที่เห็นดวงตากลมโตที่เขาอยู่ในนั้นต้องแดงช้ำ

     เขาไม่อาจทนเห็นเธอในสภาพนี้ได้อีกต่อไป

     จุ๊บบบ! ๆ ๆ ๆ เขาก้มหน้าลงแล้วประทับปากจุมพิตลงไปที่ริมฝีปากเล็กๆสีชมพูที่คุ้นเคยท่ามกลางทุกชีวิตที่เงียบงัน 

     โลกนี้มีเพียงเขาและเธอหรือ?

     ตุบ! ๆ ๆ ๆ ชายหนุ่มร่วมสายเลือดสองคนเดินมายื่นแหวนเพชรและสร้อยทองคำขาวที่กำลังสะท้อนแสงไปไกลหลายกิโลเมตรให้ชายหนุ่มสูทดำเมื่อเขาหมดแรงจุมพิตเธอแล้ว

    ชายผู้น้องคนรองของเขาอุ้มเด็กชายทารกตัวดำผอมกระหร่องทายาทของเขามาร่วมเป็นสักขีพยานรักในครั้งนี้ด้วย

     สวบ! เขาสวมใส่สร้อยคอสีเงินขาวให้เธอ

    ฟุ่บบบ! ชายหนุ่มสูทดำล้มตัวลงไปคุกเข่าและจับมือน้อยๆดึงขึ้นมาที่ใบหน้าเขา

    เขาเงยหน้ามองเจ้าของมือที่เรียวเล็กและทั้งคู่ก็ส่งยิ้มให้กันและกัน

    สวบบบ! เขาสวมแหวนเพชรวงน้อยเข้าไปในนิ้วนางที่เรียวเล็กได้ประจวบเหมาะพอดิบพอดี

    แปะ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ มือนับร้อยคู่กระทบกันเสียงดังหลายครั้งหลายครายาวอยู่อย่างนั้นโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

    แชะ! ๆ ๆ ๆ ๆ ภาพวินาทีแห่งความประทับใจถูกชัตเตอร์ยิงรัวเพื่อบันทึกเก็บไว้ให้คงอยู่ตลอดไป

    หลายคนร้องห่มร้องไห้ตื้นตันไปกับเจ้าบ่าวและเจ้าสาว จนงานแต่งงานครั้งนี้ช่างเป็นงานแต่งที่เปลืองน้ำตาที่สุด

    ฟุ่บบบ! เจ้าของสูทดำที่สวยหรูลุกยืนแล้วเข้ามาชิดหญิงสาวที่เขารักที่สุดในชีวิต 

    หมับบ! ทั้งคู่กำลังกุมสองมือจับกันและกันแล้วสบประสานสายตา

    บาทหลวงเดินเข้ามากล่าวพิธีและให้ทั้งคู่สาบานต่อกัน

    "ฉันจะรักและซื่อสัตย์และมีแต่คุณคนเดียวตลอดไป" เสียงหวานใสเปล่งวาจาเสียงดังก้องจนผู้คนในพิธีรู้สึกถึงความรักที่เธอมี

    "ผมจะดูแลหัวใจของคุณและร่างกายไปตลอดวันตายเฉกเช่นตัวผมเอง"  

    วาจาสิทธิ์ถูกเปล่งประกาศอีกครั้งแต่ไม่ใช่แค่ต่อหน้าคนที่เขารัก แต่เสียงของเขาดังก้องไปทั่วบริเวณต่อหน้าสักขีพยานนับร้อยคน

    ทุกคนต่างรู้สึกขนลุกขนพองและปลื้มปิติยินดี

    หมับบบ! พอจบสิ้นคำสาบานรักเจ้าบ่าวก็จูงมือเจ้าสาวไปนั่งลงกับพื้นดินและคุยกันสองคนอยู่ที่ริมทะเลสาบ

    ทั้งสองคุยอะไรกันก็ไม่มีใครอาจจะทราบได้ 

    เธอชื่ออิงฟ้า และเขาชื่อเจมส์