ล่าผ่าแดนทมิฬ

ฉึก!คิมที่ได้ยินเสียงตะโกนของเชนหันขวับไปมองอย่างตื่นตัว แต่ก็ช้าไป..เขาเหมือนโดนอะไรบางอย่างพุ่งเข้าปะทะในตำแหน่งหน้าอกอย่างแรงจนร่างสะท้านไปทั้งร่าง! แรงปะทะนี้ทำเอาเขาต้องกระเด็นในท่ายืนไปเบื้องหลังแล้วล้มหงายไปกับพื้นอย่างไม่อาจฝืนตัวได้!"คิม!"ไกด์หวีดร้องพร้อมพุ่งเข้าไปหาคิมที่นอนหงายอยู่กับพื้นและกำลังครวญครางอย่างเจ็บปวด เธอตกใจสุดขีดปากสั่นมือสั่นไปหมดเชนพุ่งตัวเข้าไปดูอาการคิมในทันที ตอนนี้ในตำแหน่งกลางหน้าอกของคิมมีลูกดอกปักตรึงอยู่!"ของดีใช่ไหมล่ะ"ชายหัวโล้นพูดขึ้นพร้อมเดินเข้ามาหาพวกเชน พร้อมยกของในมือที่เหมือนเป็นหน้าไม้ขนาดเล็กขึ้น "นี่น่ะได้แรงบันดาลใจจากปืนที่พวกไม่มีพลังนิยมใช้กันเลยนะ ปืนที่พวกไม่มีพลังใช้น่ะถึงแม้จะเบาจนยิงแม้แต่อสูรขั้นสามัญ ระดับชั้นสองไม่เข้า แต่ที่น่าสนใจคือความเร็วในการใช้ ฉันเลยเอามาดัดแปลงนิดหน่อยไว้ใช้ยามฉุกเฉิน หึหึ""พวกแก.."เชนขมวดคิ้วแน่นอย่างเคร่งเครียด ลางสังหรณ์ของเขาเป็นจริง! ที่ทุกอย่างผ่านไปอย่างราบรื่นเพราะพวกมันรอจังหวะนี้อยู่!ถ้าเป็นในเวลาปกติคิมคงสามารถหลบอาวุธลับนี้ได้ไม่ยาก แต่เมื่อถูกลอบกัดในยามที่คิดว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้วก็ยากนักที่จะหลบอาวุธลับเช่นนี้ได้ทัน!"ฆ่า! "ชายหัวโล้นทิ้งหน้าไม้ขนาดเล็กในมือพร้อมสะบัดมือให้สัญญาณกับลูกน้องทั้งสามคน!ลูกน้องของมันทั้งสามเมื่อได้สัญญาณก็พุ่งตัวเข้าใส่กลุ่มของเชนที่ตอนนี้ไม่พร้อมสู้ในทันที สองในสามที่ไม่มีอาวุธพวกมันคนหนึ่งทำการหวดหมัดใส่ไกด์ที่กำลังคุกเข่าดูอาการของคิม ส่วนอีกคนก็พุ่งไปยังคิมแล้วหวดหมัดใส่โดยหวังจะจัดการคนที่ระดับสูงที่สุดเสียก่อนแม้จะได้รับบาดเจ็บสาหัสไปแล้วก็ตาม!ก่อนที่หมัดจะปะทะใส่ไกด์และคิม เชนที่เห็นก็พุ่งเข้าไปหาหมัดทั้งสองนั้นพร้อมกับกำหมัดทั้งซ้ายและขวาต่อยสวนออกไปปะทะกับทั้งสองหมัด..เขาจะรับทั้งสองหมัดด้วยตัวคนเดียว!เชนกำหมัดทั้งสองข้างแน่นจนเส้นเอ็นผุดขึ้นตามแขนทั้งสองข้าง!"หมัดสามประสาน! "เชนคำรามพร้อมกับปล่อยหมัดทั้งซ้ายขวาออกไปต้านรับ!ตูม!!เสียงปะทะดังสะท้านกึกก้อง! และไม่ใช่เสียงปะทะเพียงครั้งเดียวแต่ดังขึ้นถึงสามครั้ง!ชายทั้งสองกระเด็นถอยหลังจากแรงปะทะไปร่วมสิบก้าวจึงหยุดลง ส่วนแขนของพวกมันที่ปะทะกับเชนถึงกับสั่นสะท้านไปทั้งแขน! เมื่อสามารถตั้งหลักได้ทั้งสองก็มองไปยังเชนอย่างไม่อยากเชื่อสายตาเชนเองก็ไม่ใช่จะไร้ความเสียหายเขากระเด็นถอยหลังจากแรงปะทะไปร่วมห้าก้าว! ตอนนี้แขนทั้งสองของเขาสั่นสะท้านไปทั้งแขนจากแรงปะทะและแรงสะท้อนจากใช้ท่าหมัดสามประสาน ทำเอาเขาปวดร้าวไปทั้งแขนจนต้องกัดฟันกรอด แต่ด้วยระดับที่ห่างกันถึงหนึ่งระดับชั้นแต่สามารถโจมตีสองผู้อยู่ระดับชั้นห้าให้ถอยกระเด็นไปได้..ใครมาเห็นจะเชื่อสายตา!ไม่มีเวลาให้เชนได้หยุดพักหายใจ ลูกน้องของชายหัวโล้นอีกคนถือดาบพุ่งเข้าไปใส่เบสที่นอนบาดเจ็บอยู่ พวกมันเล็งแต่คนที่มีระดับสูงก่อน เพื่อนสาวของเบสในนาทีฉุกละหุกไม่อาจจับอาวุธที่ตั้งไว้ข้างตัวได้ทัน เธอจึงตัดสินใจพุ่งตัวออกไปบังวิถีดาบของชายคนนั้นเพื่อปกป้องเบส!เชนเห็นเช่นนั้นก็ยกแขนที่สั่นสะท้านขึ้นพร้อมเอื้อมไปจับดาบที่สะพายไว้ที่หลัง เมื่อดาบมาอยู่ในมือเขาก็พุ่งตัวผ่านร่างเพื่อนสาวของเบสแล้วหวดดาบในมือปะทะใส่ดาบของมันเต็มแรง!เสียงปะทะของดาบดังสนั่น! แต่ผลลัพธ์กลับเป็นเชนที่ไม่อาจต้านรับแรงปะทะอันมหาศาลจากผู้อยู่ระดับชั้นห้าได้ เขาถึงกับหงายหลังในท่ายืนจากแรงปะทะ! แต่ในตอนที่หลังของเขาจะสัมผัสพื้นเชนกลับพลิกตัวเอาดาบค้ำยันพื้นไว้แล้วถีบใส่ชายคนนั้นในท่าเหลียวหลังไปเต็มแรง!ตูม!เสียงปะทะระหว่างเท้าของเชนกับยอดอกของชายคนนั้นดังสะเทือนจนฝุ่นปลิวกระจาย ร่างของชายคนนั้นราวกับสายป่านขาดปลิวกระเด็นจากแรงปะทะไปไกลเกือบสิบเมตร! ชายคนนั้นกลิ้งไปกับพื้นหลายตลบจึงจะตั้งหลักได้ มันค้ำยันพื้นมองเชนอย่างคาดไม่ถึง แต่ก็พอดูออกว่ามันไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรมากนัก..ยังไงซะเชนกับพวกมันก็ต่างกันถึงหนึ่งระดับชั้น แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธเรื่องที่เชนเพียงคนเดียวสามารถหยุดชายทั้งสามที่มีระดับชั้นห้าไว้ได้!"แฮ่กๆ ..พี่ไกด์"ไกด์เมื่อได้ยินเสียงของเชนก็เงยหน้าขึ้นมองเชนด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา"พะ..เพราะพี่..เพราะพี่ไม่เชื่อเธอ""พี่ไกด์ตั้งสติ! ..พี่ต้องพาพี่คิมหนีไปเดี๋ยวนี้! "เชนลุกขึ้นพร้อมเดินมาอยู่เบื้องหน้าของกลุ่ม สถานการณ์ตอนนี้พลิกผันไปแล้วที่พวกเขาสามารถลงมือจับพวกมันเป็นตัวประกันได้เพราะได้วางแผนกันมาก่อน แต่ถ้าให้สู้ต่อหน้าโอกาสน้อยนักที่จะชนะได้ และยิ่งตอนนี้ที่คิมได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัสก็ไม่ต้องพูดถึง ส่วนพวกของชายหัวโล้นเองก็ไม่ได้บุกเข้ามา หลังจากปะทะกับเชนไปเมื่อครู่พวกมันก็ไม่กล้าบุ่มบ่ามบุกเข้ามาอีก"่รีบไป..ผมจะถ่วงเวลาพวกมันให้เอง""ตะ..แต่"ไกด์ที่ยังสั่นไปทั้งตัวพูดขึ้นพร้อมมองเชนที่ยืนอยู่เบื้องหน้าขวางพวกชายหัวโล้นไว้"เร็ว! ชีวิตของพี่คิมอยู่ในมือพี่แล้ว! "เชนเปลี่ยนเป็นตะคอกโดยไม่หันมามอง จนไกด์ที่ได้ยินต้องสะดุ้ง"ขะ..เข้าใจแล้ว"ไกด์พยุงร่างของคิมที่ตอนนี้หมดสติไปแล้วขึ้นมาพร้อมมองไปยังเชน"แต่ยังไง..นี่ก็ความผิดพี่ให้พี่..""ไม่ต้องพูดแล้ว รีบไปครับ!"เชนพูดขัดพร้อมเหลือบตาไปมองเบสและเพื่อนสาว"เธอก็รีบไปซะ""ฉันก็จะสู้.."เพื่อนสาวของเบสเห็นสถานการณ์ก็กัดฟันหยิบดาบจะขอสู้ด้วย"ไป! "เชนที่ยืนหันหลังให้ตะคอกมาอีกครั้งทำเอาพวกเธอสะดุ้ง เสียงนี้เป็นเสียงเข้มห้วนดุดันที่ทำเอาพวกเธอถึงกับตัวสั่นเมื่อได้ยินเพื่อนสาวของเบสเข้าใจสถานการณ์ เธอกัดฟันพยุงร่างของเบสขึ้นแล้วโค้งศีรษะให้เชน เธอมองแผ่นหลังนั้นด้วยสายตาซาบซึ้งขอบคุณแล้วก็พุ่งตัวไปยังแนวป่าเบื้องหลังเพื่อหลบหนีไกด์เองก็มองเชนอยู่ครู่ ในดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตานั้นแฝงไว้ด้วยความสำนึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง ถ้าไม่ใช่เพราะเธอยืนกรานจะให้ปล่อยพวกมันไปแล้วทำตามที่เชนบอกทุกอย่างคงไม่จบลงเช่นนี้ เธอก้มหน้าลงอย่างไม่อาจสู้หน้าพร้อมกัดฟันพาร่างของคิมไปยังแนวป่าอีกทางเพื่อหลบหนี ก่อนไปยังพูดด้วยเสียงสั่นๆ พอให้เชนได้ยิน"ฮึก..พี่ขอโทษนะเชน"เชนในตอนนี้ยืนนิ่งเผชิญหน้ากับพวกมันเพียงลำพัง ใบหน้าของเขาสงบนิ่งจ้องมองไปที่พวกมันเขม็งไม่ทราบกำลังคิดสิ่งใดอยู่"ประเมินสถานการณ์ได้ดีนี่ แต่.."ชายหัวโล้นพูดขึ้นพร้อมมองไปยังทางที่พวกไกด์หนีไป แล้วหันมามองเชนอีกครั้ง"หึ เดี๋ยวฉันฆ่าแกเสร็จจะตามพวกนั้นไป ผู้ชายฉันจะสับให้เละแล้วเอาไปให้เป็นอาหารหมา ส่วนผู้หญิงฉันจะตัดเอ็นแขนขาแล้วเอาไปเล่นสนุกให้สุดเหวี่ยงไปเลย! แค่คิดก็สนุกแล้ว ฮ่าๆ! ""..."เชนได้ยินสิ่งที่ชายหัวโล้นพูดก็ไม่ได้พูดตอบโต้อะไร เขาเงยหน้ามองไปยังบนฟ้าเหมือนจะคิดและตัดสินใจบางอย่างในตอนนี้อากาศเบื้องบนที่ตอนแรกแจ่มใส อยู่ๆ กลับเริ่มมีเมฆดำลอยปกคลุมไปทั่วอย่างกะทันหันทำให้พิภพเบื้องล่างมืดขึ้นจากร่มเงาของมันที่บดบังแสงจากดวงอาทิตย์ และแล้วเม็ดฝนก็ค่อยๆ โปรยปรายลงย้อมพื้นดินที่เชนและพวกมันทั้งสี่ยืนอยู่ให้เปียกชุ่มขึ้นเรื่อยๆ เสียงเม็ดฝนเหล่านั้นกระทบพื้นค่อยๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ ราวกับเสียงดนตรีจากสวรรค์ซ่าๆๆเชนมองไปยังเบื้องบนแบบที่เขาชอบทำเวลาครุ่นคิดแล้วค่อยๆ หลับตาลง เม็ดฝนมากมายตกกระทบลงบนร่างของเขาจนเปียกชุ่มไปทั้งตัว'รีบแก้ซะล่ะ..โลกใบนี้..มันโหดร้าย..กว่าที่นายคิด'เสียงของหมินดังขึ้นในห้วงความคิด ทำให้เชนก้มหน้าลงมาจากเบื้องบนแล้วค่อยๆ เปิดตามองไปยังเบื้องหน้าที่พวกมันสี่คนยืนอยู่ ดวงตาของเชนที่แต่เดิมสีดำสดใสธรรมชาติแต่ในตอนนี้กลับเปลี่ยนเป็นสีดำทมิฬที่ราวกับจะดูดกลืนทุกสรรพสิ่ง! ดวงตาเช่นนี้เป็นดวงตาแบบเดียวกับตอนที่เขาสู้กับหมินในครานั้นไม่ผิดเพี้ยน นี่คือผลลัพธ์จากการเปิดใช้ยมทูตทมิฬ แต่ที่ต่างออกไปจากครานั้นคือในดวงตาสีดำทมิฬของเชนในครั้งนี้กลับแฝงไว้ด้วยความเย็นชาไร้ใจราวกับจะแช่แข็งสายฝนที่โปรยปรายรอบตัวเขาเหล่านี้...ให้เยือกแข็ง!"เมื่อตัดสินใจก็ต้องทำให้เด็ดขาดสินะ.."เชนที่เปียกชุ่มจากสายฝนไปทั้งตัวใช้สายตาเย็นชานั้นมองไปยังพวกมันพร้อมยกปากพูดช้าๆ"พวกแก...ต้องตาย "

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 47 พวกแก...ต้องตาย

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 47 พวกแก...ต้องตาย

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้