จอมมารหวนคืน

    เมฆาสีทองที่เคยสง่างามเหนือท้องฟ้า หุบเขาไร้เสียง บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานราวกับถูกย้อมด้วยโลหิต รอยแยกมิติจำนวนมหาศาลปริแตกออกพร้อมกันสิบสามจุด ส่งเสียงหวีดหวิวบาดแก้วหูดุจเสียงโหยหวนของวิญญาณอาฆาต รัศมีพลังกดทับที่รุนแรงจนทำให้ต้นไม้โบราณในหุบเขาหักสะบั้นแผ่ซ่านลงมาเบื้องล่าง นี่คือการมาถึงของ "สิบสามขุนพลเทพ" หน่วยสังหารที่ขึ้นตรงต่อจักรพรรดิเทพหลี่เทียนโดยเฉพาะ

เยี่ยฉินยังคงนั่งนิ่งอยู่บนยอดหน้าผา กระบี่เนตรอเวจีบนตักของเขาสั่นระริก ดวงตาสีแดงบนตัวดาบเบิกกว้างจ้องมองขึ้นไปยังรอยแยกเหล่านั้นด้วยความกระหายเลือดยิ่งกว่าครั้งใด

‘ราชันย์นภา ขั้นที่ 9 ถึงสิบสองคน... และกึ่งจักรพรรดิอีกหนึ่งคน’ เยี่ยฉินแค่นยิ้มมุมปาก ‘หลี่เทียน เจ้าช่างทุ่มสุดตัวจริงๆ ขนยอดฝีมือระดับนี้ลงมายังโลกเบื้องล่าง ร่างจำลองของพวกมันคงต้องจ่ายค่าธรรมเนียมด้วยอายุขัยมหาศาลสินะ’

    "เยี่ยฉิน! ออกมารับความตายซะ!" เสียงตะโกนดังกัมปนาทมาจากชายร่างยักษ์ในชุดเกราะหนามสีเงิน เขาคือ "ขุนพลศิลาทลาย" ผู้นำกลุ่มขุนพลเทพในครั้งนี้

เขาสะบัดขวานยักษ์สร้างคลื่นพลังทำลายล้างพุ่งลงมาหมายจะถล่มยอดหน้าผาให้ราบคาบ ทว่าทันทีที่คลื่นพลังเข้าสู่เขตแดนของหุบเขา อักขระสีเลือดของ "ค่ายกลแปดทิศกักวิญญาณ" ก็สว่างวาบขึ้น พลังทำลายล้างเหล่านั้นกลับถูกดูดซับและหายไปในอากาศธาตุราวกับหยดน้ำที่ตกลงในมหาสมุทร

"อะไรกัน!" ขุนพลศิลาทลายเบิกตากว้าง "ค่ายกลระดับนี้... โลกเบื้องล่างไม่ควรจะมีมันอยู่!"

"เจ้าพวกกบในกะลา" เยี่ยฉินลืมตาขึ้นช้าๆ เนตรโลหิตของเขาเปล่งประกายท้าทายแสงสวรรค์ "ในเมื่อมาถึงสุสานของพวกเจ้าแล้ว ก็จงเข้ามาข้างในเถอะ ข้าขี้เกียจแหงนหน้ามองพวกเจ้า"

เยี่ยฉินสะบัดมือ พลิกหมุนกลไกของค่ายกล ทันใดนั้น แรงดึงดูดมหาศาลพุ่งเข้าฉุดกระชากขุนพลเทพทั้งสิบสามลงมาจากท้องฟ้า กระแทกลงสู่ลานหินเบื้องล่างอย่างรุนแรงจนแผ่นดินแยกออกเป็นเสี่ยงๆ

     "ฆ่ามัน!" ขุนพลเทพที่เหลืออีกสิบสองคนพุ่งเข้าหาเยี่ยฉินพร้อมอาวุธระดับเทพในมือ

ทว่าก่อนที่พวกมันจะถึงตัวเยี่ยฉิน เงาสีดำทมิฬสายหนึ่งพุ่งออกมาจากถ้ำด้านข้าง พร้อมกับเสียงคำรามที่ทำให้วิญญาณของขุนพลเทพสั่นสะท้อน ร่างของเด็กชายที่เคยดูบอบบาง บัดนี้ถูกปกคลุมด้วยเกล็ดมังกรสีนิลและมีปีกค้างคาวขนาดยักษ์งอกออกมาจากแผ่นหลัง

    มู่หย่งพุ่งเข้าใส่ขุนพลเทพคนหนึ่งด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสายตา กรงเล็บอสูรที่อาบด้วยปราณมังกรฉีกกระชากเกราะเทพสีขาวจนแตกกระจายประหนึ่งแผ่นกระดาษ

"อ๊ากกกก!" ขุนพลเทพคนนั้นกรีดร้องเมื่อเห็นแขนของตนถูกกระชากหลุดออกมาทั้งยวง มู่หย่งไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น เขาอ้าปากกว้างสูบกลืนวิญญาณที่หลุดลอยออกมาเข้าสู่ร่างกายโดยตรง ตามวิชาที่เยี่ยฉินเพิ่งสอนให้

"ปีศาจ! เด็กนี่มันเป็นปีศาจ!" พวกขุนพลเทพเริ่มเสียขวัญ เมื่อเห็นว่าพลังปราณเทพของตนถูกค่ายกลกดทับจนเหลือเพียงระดับราชันย์นภาขั้นต้นเท่านั้น

     เยี่ยฉินลุกขึ้นยืนช้าๆ กระบี่เนตรอเวจีในมือแผ่ซ่านไอสังหารที่เย็นเฉียบ เขาเดินก้าวผ่านความโกลาหลอย่างสง่างาม ขุนพลเทพสามคนพุ่งเข้ามาขวางทางหมายจะกู้สถานการณ์ แต่เยี่ยฉินเพียงแค่ตวัดดาบเบาๆ เป็นรูปวงกลม

"เพลงกระบี่เนตรอเวจี: ทะเลทุกข์ไร้ขอบเขต"

ภาพมายาแห่งความตายพุ่งเข้าจู่โจมสมองของขุนพลทั้งสาม พวกเขาเห็นภาพตนเองถูกทรมานในขุมนรกนับหมื่นปีในชั่วพริบตา ขณะที่สติหลุดลอย เยี่ยฉินก็สะบัดดาบตัดหัวพวกเขาทั้งสามไปพร้อมกัน เลือดสีทองสาดกระเซ็นอาบก้อนหินในหุบเขา

"ขุนพลศิลาทลาย... เหลือเพียงเจ้าแล้วสินะที่เป็น 'กึ่งจักรพรรดิ'" เยี่ยฉินจ้องมองชายร่างยักษ์ที่บัดนี้ตามตัวเต็มไปด้วยบาดแผลจากฝีมือของมู่หย่งและเสี่ยวรู่ที่แอบโจมตีจากเงามืด

"เยี่ยฉิน... เจ้ามันตัวอันตรายเกินไป... จักรพรรดิเทพจะไม่มีวันปล่อยเจ้าไว้!" ขุนพลศิลาทลายตัดสินใจระเบิดแก่นวิญญาณของตนเพื่อสร้างการโจมตีสุดท้าย "จงพินาศไปพร้อมกับข้าซะ! ระเบิดเทพทำลายปฐพี!"

แสงสว่างจ้าปะทุออกมาจากร่างของเขา ทรงพลังพอจะทำลายล้างทั้งหุบเขาให้กลายเป็นผุยผง

      เยี่ยฉินมองการระเบิดนั้นด้วยสายตาว่างเปล่า เขาไม่ได้หลบหนี แต่กลับยื่นมือซ้ายออกไปข้างหน้า

"ภูตแกนกลางกาลเวลา: สลายสภาวะนิรันดร์!"

เวลาโดยรอบการระเบิดหยุดชะงักลง แสงสว่างที่กำลังขยายตัวกลับถูกบีบอัดให้เล็กลงเรื่อยๆ จนกลายเป็นเพียงลูกแก้วพลังงานขนาดจิ๋วในฝ่ามือของเยี่ยฉิน เขาบีบลูกแก้วนั้นจนแตกละเอียด พลังงานมหาศาลที่ควรจะทำลายล้างโลกกลับกลายเป็นเพียงลมพัดเบาๆ ที่ทำให้เส้นผมของเขาปลิวไสวเท่านั้น

"จบสิ้นแล้ว..." เยี่ยฉินพึมพำ

หุบเขาไร้เสียงบัดนี้เต็มไปด้วยซากศพของสิบสามขุนพลเทพ มู่หย่งและเสี่ยวรู่ยืนอยู่ท่ามกลางกองซากปรักหักพัง พลังของพวกเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดดจากการดูดซับปราณเทพ

      เยี่ยฉินเดินไปหาหลี่เยี่ยนที่ดูเหมือนจะช็อกจนสติแตกไปแล้ว นางมองดูขุนพลเทพที่นางเคยคิดว่าไร้เทียมทานถูกสังหารราวกับหมูในเล้า

"หลี่เยี่ยน... เจ้าเห็นหรือยัง? นี่คือพลังที่พ่อของเจ้าส่งมาปกป้องเจ้า" เยี่ยฉินแค่นยิ้มพลางโยนหัวของขุนพลศิลาทลายลงแทบเท้านาง "ไปบอกหลี่เทียนในจิตสำนึกของเจ้าซะ... ว่าคนต่อไปที่จะถูกข้าสับเป็นชิ้นๆ คือตัวมันเองบนบัลลังก์นั่น!"

เยี่ยฉินเงยหน้ามองท้องฟ้า รอยแยกมิติกำลังจะปิดลงอย่างถาวร แต่เขารู้ดีว่านี่คือการเปิดฉากสงครามที่ยิ่งใหญ่ที่สุด สงครามที่เขาจะเป็นฝ่ายรุกคืบขึ้นสู่ดินแดนเบื้องบนด้วยตนเอง

------------------------------—

เมื่อเจ้าสังหารทูตสวรรค์ เจ้าจะกลายเป็นจอมมารในสายตาโลก แต่หากเจ้าสังหารสวรรค์ทั้งมวล เจ้าจะกลายเป็นกฎเกณฑ์ใหม่เพียงหนึ่งเดียว จอมมารได้ชำระล้างขวากหนามชุดแรกไปเรียบร้อยแล้ว และบัดนี้ เขากำลังเตรียมพร้อมที่จะ "ปีนเขา" สู่สรวงสวรรค์เพื่อทวงคืนทุกสิ่งที่เคยเป็นของเขา

ก้าวต่อไป:

เยี่ยฉินจะเปิดทางมิติขึ้นสู่ดินแดนเบื้องบนได้อย่างไร? และความลับของ "วิญญาณมังกรนิรันดร์" ที่ตื่นขึ้นในตัวมู่หย่งจะส่งผลอย่างไรต่อแผนการขั้นสุดท้าย? การล้างแค้นระดับจักรพรรดิกำลังจะเริ่มขึ้น!