จากเหตุร้ายวันนั้นผ่านมาร่วมสามเดือน
เย็นวันหนึ่งหลังจากกลับจากไปเล่นกับพวกโซเฟียที่โบสถ์หลังเก่า เคนอสถูกเรียกให้พบโดยพ่อของเขา
“ลูกยังจำอาจารย์พิเศษที่พ่อเคยพูดถึงได้มั้ย?” อาเทอร์กล่าวขึ้น
เด็กน้อยครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะทำหน้าเหมือนนึกออก
“สัปดาห์หน้าท่านน่าจะมาถึงแล้วหละ”
“เอ๋ ผมนึกว่าตอนนั้นท่านพ่อหมายถึงท่านอิกนิสซะอีก เขาคือใครหรอครับ” เด็กชายกล่าว ‘อิกนิส’ คือหนึ่งในสามหัวหน้ากองทัพส่วนตัวของอาเทอร์หรือก็คือกองกำลังป้องกันเมืองวาเลนเซียแห่งนี้ คุมกำลังทหารร่วมห้าร้อยคน เป็ถึงอัศวินชั้นสูงที่มีเพียงประมาณสองร้อยกว่าคนของราชอาณาเท่านั้น ครึ่งหนึ่งในนั้นเป็กองอัศวินัทอง กองร้อยพิเศษชื่อก้องที่แข็งแกร่งที่สุดในราชอาณาจักรเทียบเท่ากับกองทหารนับหมื่นนาย ส่วนที่เหลือล้วนกระจายไปเป็แม่ทัพนายกองในกองกำลังต่างๆทั่วอาณาจักร
หลังจากเหตุการณ์ในป่าการาน่าวันนั้นพ่อของเขาก็ให้อิกนิสมาช่วยฝึกให้กับเขาในทุกเช้าเป็เวลาหลายชั่วโมง ตอนนี้เด็กชายเปลี่ยนกิจวัตรประจำใหม่ตอนเช้าเขาจะฝึกพื้นฐานการต่อสู้และการใช้อาวุธกับอิกนิส ตอนบ่ายก็เข้าปราสาทไปอ่านตำราต่างๆในคฤหาส ในขณะที่่ค่ำก็จะฝึกเวทย์มนต์ แลดูเป็กิจวัตรที่น่าเบื่อไม่น้อยสำหรับเด็กน้อยอายุสามขวบกว่า อย่างไรก็ตามเด็กน้อยยังมีวันว่างให้วิ่งเล่นกับเหล่าเพื่อนอยู่อาทิตย์ละวัน ซึ่งแน่นอนว่าไม่เพียงพอสำหรับเด็กวัยนี้ แต่อย่างไรก็ตามเด็กน้อยเป็ตัวตนอันแปลกแยกที่ชื่นชอบการทำสิ่งเหล่านี้และเลือกที่จะทำแบบนี้ด้วยตัวเองดังนั้นเขาจึงมีความสุขกับตารางการฝึกอันบ้าคลั่งของตน
“เอาเป็ว่าเดี๋ยวท่านมาลูกก็จะเข้าใจเอง ที่เรียกมาก็จะบอกลูกว่าให้เริ่มทำใจไว้ก่อนหนะ ท่านค่อนข้างเป็คนแปลกหน่อยนะ” ลอร์ดวัลฟอร์ดครุ่นคิด “พักผ่อนไว้ให้พอนะลูก” พ่อของเขายิ้มแหยเล็กน้อยให้เด็กชาย
ในคืนนั้นหลังจากฝึกเวทย์มนต์เสร็จเด็กชายก็เข้านอนตามปกติ ทุกวันนี้ปริมาณมานาของเขาเพิ่มขึ้นมาจากวันนั้นมหาศาล ยิ่งกว่านั้นมานาที่หมดลงยังไม่ทำให้เขาหมดสติไปทันทีเพียงแต่ทำให้เขาอ่อนล้าลงไปมากก็เท่านั้น อัตราการฟื้นฟูมานาก็เพิ่มขึ้นมหาศาล เด็กน้อยนอนทอดล่างบนเตียงอย่างอ่อนล้า “อาจารย์งั้นหรอ ท่านจะเป็คนยังไงกันนะ พรุ่งนี้ลองถามท่านอิกนิสดูดีกว่าเผื่อจะรู้อะไรบ้าง”
เสียงไม้กระทบกันก้องดัง
ปั๊ก…. ปั๊ก…. ปั๊ก…. ปั๊ก….
ปั๊ก!!!
ปั๊กๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไม้พลองท่อนยาวอยู่ในมือของเด็กชาย ร่างเล็กกระหน่ำฟาดฟันออกไปอย่างดุดัน เสียงปะทะดังถี่ยิบจนนับแทบไม่ทันเด็กน้อย ไม้ท่อนสวยกระหน่ำฟาดใส่ชายร่างกำยำ อย่างไรก็ตามชายร่างหนากลับสามารถรับการโจมตีทั้งหมดอย่างปลอดโปร่งบ่งบอกประสบการณ์การสู้รบที่มีมานานปี พลองไม้ลากยาวจากบนลงล่าง แน่นอนว่าพลาดเป้าแต่ยังไม่จบแค่นั้นเขาพุ่งเข้าไปใกล้ขึ้นโดยไม่ได้พักหายใจปลายไม้ที่กระแทกพื้นถูกสะท้านกลับมาเด็กชายอาศัยแรงสะท้อนงัดไม้ขึ้นฟาดทะแยงออกไปร่างกายหมุนสะบัดฟาดฟันพลองออกไปบน ล่าง ซ้าย ขวา มุมทะแยงสลับแทงไปมา เมื่อพลาดเป้าหรือถูกปัดป้องเขาก็จะอาศัยแรงปะทะ ในการเปลี่ยนทิศทางการโจมตีไปในทิศอื่น โจมตีไม่หยุดยั้งบ้าคลั่งดุจดั่งพายุคลั่ง
ชายชราอิกนิสแม้ภายนอกจะดูเหมือนว่ารับการโจมตีได้อย่างปลอดโปร่ง แต่ในใจกลับอึ้งไม่น้อยจากการพัฒนาของเด็กชาย เขาสอนเด็กคนนี้ทุกวันมาร่วมสามเดือน แต่ก็อดใกับความเร็วในการพัฒนาฝีมือของเด็กชายไม่ได้อยู่ดี ช่องโหว่ที่มีอยู่มากมายในทีแรกหายไปอย่างรวดเร็ว การเคลื่อนไหวมีการสูญเสียน้อยลงไปทุกครั้งที่ฟาดฟัน การโจมตีแม่นยำเฉียบคมขึ้นในทุกๆการโจมตี เทคนิคหลอกล่อก็มีปรากฏให้เห็นอยู่บ้าง กล้ามเนื้อที่พัฒนารวดเร็วอย่างเหลือเชื่อทำให้ความเร็วในการเคลื่อน และพลังโจมตีเพิ่มขึ้นจากวันแรกมหาศาล สิ่งที่หน้าหวาดกลัวที่สุดหนีไม่พ้นประสาทััที่เฉียบคมจนเหลือเชื่อ แม้แต่ตัวอิกนิสเองยังยากที่จะโจมตีเด็กน้อยแล้วในเวลานี้ เด็กน้อยรับการโจมตีได้อย่างมีชั้นเชิง ปัดการโจมตีออกด้านข้างลดแรงปะทะได้อย่างชำนาญการณ์ ชายฉกรรณ์อดคิดไม่ได้ว่าถ้าเป็แบบนี้ต่อไปอีกสักสองถึงสามปีเด็หนุ่มอาจสูสีกับเขาตอนเอาจริงได้แล้วด้วยซ้ำ
หลังจากฝึกร่วมหลายชั่วโมง
“่ท่านอิกนิส ท่านพ่อบอกว่าอาจารย์พิเศษของผมกำลังจะมาถึงในอาทิตย์หนhาแล้ว ท่านอิกนิสพอจะรู้มั้ยว่าเขาเป็ใคร ?” เด็กชายเอ่ยถามอย่างใคร่รู้
“ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่น่าจะเป็คนที่ยิ่งใหญ่ไม่น้อยแน่ๆ”
เขาครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับ เขาเองก็ได้ยินว่าหลังจากนี้จะมีอาจารย์พิเศษมาสอนเด็กชายร่วมกับเขา แต่ถ้าเป็คนที่ลอร์ดวันฟอร์ดเชิญมาเองคงต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
2K
