ลำนำเดียวดาย(จบ)

    หึง

    “ข้าจ้าวจื่อหราน สนมอันดับห้าของฝ่าบาท”ย่อตัวลงช้าๆ ซู่จางสีหน้าผิดหวังเขาไปเพียงไม่กี่ปีโจวเหรินหรง คงคัดสนมนางในมาไว้มากมาย ยิ้มเศร้าๆ "จื่อหราน ขื่อนี้เหมาะกับเจ้าไม่น้อย"เหลือบตามองไปที่ตำหนักเคียงฟ้า เหตุใดนางต้องมาอยู่ที่นี่ที่ซึ่งไม่เหมาะกับนา...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 6.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ