เกิดใหม่ในยุคที่ไม่มีใครรู้ว่า KFC คืออะไร

⭐ บทที่ 40: คำสารภาพยามจันทรา — คืนที่ไม่มีผู้ใดปิดบังหัวใจได้อีก

ลมกลางคืนพัดอ่อนโยน
ดวงจันทร์ลอยเด่นเหนือวังตะวันออก
เงาแสงสีเงินตกกระทบระเบียงหินอ่อนจนดูเหมือนโลกทั้งใบหยุดนิ่ง

ซูอินออกมายืนพักหายใจ
หลังเหตุการณ์หนักหน่วงเมื่อครู่
เธอยังรู้สึกได้ถึงไอน้ำแข็งบาง ๆ ตามผิว
และ…เสียงหัวใจตัวเองที่ยังเต้นแรงไม่หยุด

“ซูอิน”

เสียงคุ้นเคยดังจากด้านหลัง
เสียงทุ้มอุ่นที่เธอจำได้แม่น
เธอหันกลับ—เจอองค์ชายฉีอวิ้นเดินเข้ามาช้า ๆ

แต่ครั้งนี้…ไม่เหมือนทุกครั้ง
เขาไม่ได้คีพลุค “องค์ชายผู้เย็นชา” ไว้อีก
สีหน้าเขาเต็มไปด้วยความห่วงใย
ปนความตัดสินใจบางอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน

⭐ 1) ความเงียบที่ทำให้หัวใจเต้นแรง

องค์ชายหยุดตรงหน้าเธอ
ใกล้พอให้ได้ยินลมหายใจของอีกฝ่าย

“ข้าต้องถามเจ้า”
เสียงเขานุ่ม แต่มีแรงกดดันซ่อนอยู่

ซูอินใจสั่น
“เพคะ…?”

องค์ชายมองลึกเข้าตาเธอ
ลึกจนเหมือนมองทะลุไปถึงอดีตชาติ

“เมื่อครู่…เจ้าบอกว่าเลือกข้าเพราะเป็นหัวใจของชาตินี้
คำพูดนั้น…เป็นความจริงใช่หรือไม่?”

ซูอินเม้มปาก
หน้าแดงขึ้นเรื่อย ๆ

“ข้า… ข้ามิได้โกหกเพคะ”

องค์ชายขยับเข้าใกล้อีกก้าว
จนเธอต้องเงยหน้าเพื่อสบตาเขา

“แล้วหัวใจเจ้าตอนนี้…เต้นเพื่อผู้ใด?”

ซูอินจะถอย
แต่หลังชนกำแพงพอดี
องค์ชายก้มหน้าลง
ใกล้จนปลายจมูกแทบชนกัน

เธอหลับตาแน่น
แต่ยังรู้สึกถึงลมหายใจเขาที่กระทบริมฝีปากเธอ
อุ่น…ลึก…และอันตรายต่อหัวใจมากเกินไป

“ตอบข้า ซูอิน”

เธอแทบหายใจไม่ออก
โน้มตัวหนีไม่ได้
ใจเต้นแรงจนพลังน้ำแข็งสะท้อนเป็นเกล็ดบนอากาศ

“…ท่านเพคะ”

องค์ชาย
“อืม?”

“หัวใจข้า…มันเต้นเพราะท่านเพียงผู้เดียว”

ดวงตาองค์ชายสั่นไหววูบหนึ่ง
ก่อนแข็งแรงขึ้น
เหมือนกำแพงหัวใจที่สร้างมานานพังทลายลง

⭐ 2) คำสารภาพขององค์ชาย — ครั้งแรกและครั้งเดียว

องค์ชายเอามือแตะแก้มเธอเบา ๆ
ฝ่ามือเขาอุ่นจนเธอละลาย

“ข้าจะพูดเพียงครั้งเดียว
จำไว้ให้ดี”

ซูอินเงยหน้า
รอฟัง

องค์ชายเอียงหน้าลง
ริมฝีปากเกือบแตะหูเธอ
เสียงเขานุ่มลงจนแทบเป็นกระซิบ

“ข้ารักเจ้า”

ซูอิน
“—!!”

แขนเธอสั่น
หูร้อนผ่าว
ใจเต้นแรงจนพลังน้ำแข็งแตกประกายในอากาศเหมือนหิมะระยิบระยับ

เธอพึมพำ
“ท่าน…พูดว่าอะไรนะเพคะ…?”

องค์ชายจับคางเธอเบา ๆ
บังคับให้สบตา

“ข้ารักเจ้า ซูอิน
รักแบบที่—
ไม่สนแล้วว่าชาติก่อนเจ้าคู่ภพกับผู้ใด
ไม่สนว่าฟ้าดินจะวาดลิขิตให้เจ้าเป็นของใคร
ข้าจะเป็นคนลิขิตเจ้าเอง”

ซูอินกลืนน้ำลาย
หลับตาเพราะหัวใจเต้นรุนแรงจนแทบเจ็บ

⭐ 3) ฉาก “Almost Kiss” ที่ผู้อ่านรักที่สุด

องค์ชายก้มลง
ช้า
มั่นคง
และเต็มไปด้วยอารมณ์กดทับที่สะสมมานาน

ปลายจมูกเขาสัมผัสแก้มเธอเบา ๆ ก่อน
ซูอินสะดุ้ง
ความเย็นพุ่งออกเป็นละอองน้ำแข็งส่องประกาย

“เจ้าหนาวหรือเขิน?”
องค์ชายถามทั้งที่รู้คำตอบ

ซูอิน
“ขะ…เขินเพคะ!”

องค์ชายหัวเราะแผ่ว
เสียงนั้น…หล่อจนแทบวูบ

เขาเอามือโอบเอวเธอ
ดึงเข้ามาใกล้
ใกล้จนไม่มีช่องว่าง
ลมหายใจเขาอุ่นจนแทบละลายพลังน้ำแข็งของเธอทั้งหมด

ริมฝีปากอยู่ห่างกันไม่ถึงหนึ่งนิ้ว

ซูอินหอบเบา ๆ
ดวงตาสั่นระริก
“องค์ชาย… ข้าจะ—”

ทันใดนั้น
เสียงแตกวืดดดดด!!!

⭐ 4) เด็กผมเงินโผล่มา — และเห็นทุกอย่าง

ประตูพลังเวลาเปิดออก
เด็กผมเงินพุ่งเข้ามา
หน้าแดงเหมือนจะร้องไห้
วิ่งมาทันที่วินาทีที่ทั้งสองแทบจะจูบกัน

“พอแล้ว!!”

องค์ชายหันขวับ
สีหน้าไม่พอใจถึงขีดสุด

ซูอินสะดุ้งผงะ
หน้าเธอแดงยิ่งกว่าไฟ

เด็กผมเงินยืนกำหมัด
ตัวสั่น
เสียงสั่นจนเหมือนเด็กจะร้องไห้

“ข้า…มองไม่ไหวอีกแล้ว…”

องค์ชายแค่นเสียง
“เจ้าเข้ามาขัดใจนางอีกครั้ง?”

เด็กผมเงินตวัดหัน
“ข้าขัดใจ เจ้า ต่างหาก!
เจ้าจะทำให้นางพลังปะทุอีกแล้ว!
นางยังควบคุมพลังไม่ได้!”

ซูอินหน้าแดงเป็นลูกมะเขือเทศ
“พอแล้วววววว!! ข้าเขิน! ข้าไม่ได้จะระเบิดพลังอะไรทั้งนั้น!”

เด็กผมเงิน
“แต่เมื่อกี้—หน้าเจ้าร้อนจนพลังน้ำแข็งกำลังแตกเป็นประกาย
ข้าดูออก!”

องค์ชายกัดฟัน
“เจ้าดูมากไปแล้ว”

เด็กผมเงินจ้ององค์ชาย
“เพราะข้ายังรักนาง!”

ซูอิน
“—!!”

องค์ชาย
“—!!”

เด็กผมเงินเสียงสั่น
“ข้ายอมรับแล้ว…ว่าในชาตินี้
นางชอบเจ้า
แต่ข้ายังรักนางไม่เคยเปลี่ยน
ข้ายังเป็น ‘คู่ภพ’ ของนางในกฎสวรรค์
และข้าจะไม่ถอย”

อากาศเย็นลงวูบ
เพราะพลังเด็กผมเงินเริ่มไหลออก

องค์ชายฉีอวิ้นยื่นมือออก
กันซูอินไว้ข้างหลัง
และประกาศเสียงต่ำลึก

“งั้นเจ้าลองแย่งนางไปจากข้าให้ได้—
ถ้าเจ้าอายุยืนพอ”

ประกายไฟฟ้าแห่งความท้าทายสาดใส่กันในอากาศ

⭐ 5) ซูอินระเบิดอารมณ์ครั้งแรก

ซูอินยกมือขึ้น
น้ำแข็งแตกกระจายทั่วระเบียงเป็นลวดลายสวยงาม
สองชายชะงักทันที

ซูอินตะโกน
“ข้ารักใคร ข้าจะเลือกเอง!
พวกท่านสองคน—เงียบทั้งคู่!”

เธอหอบ
หน้าแดง
จ้องทั้งสองคนนั้นสลับไปมา

“คืนนี้…
ข้าขออยู่คนเดียว
ไม่ใช่เพราะหนาว
แต่เพราะหัวใจข้าร้อนเกินจะหายใจ!”

เด็กผมเงินชะงัก
องค์ชายตะลึง

ซูอินหันหลัง
สาบานได้ว่าใบหูเธอแดงจนเห็นได้ชัดกลางคืน

เธอพูดเบา ๆ ก่อนเดินกลับเข้าห้อง

“…ข้าแค่ยังหายใจไม่ทั่วท้องหลังคำสารภาพเมื่อครู่เพคะ
ขอเวลาข้าหน่อย…องค์ชาย…”

ประตูปิดลงอย่างนุ่มนวล
ทิ้งให้ชายสองคนยืนนิ่งกลางแสงจันทร์

⭐ จบบทที่ 40: คำสารภาพยามจันทรา

✔ องค์ชายสารภาพรักต่อหน้า
✔ ฉาก Almost Kiss สุดหวีด
✔ เด็กผมเงินโผล่มาขัดจังหวะ + สารภาพรัก
✔ ความรักสามเส้าเข้มข้นจนแทบละลาย
✔ ซูอินแสดงพลังน้ำแข็งเพราะความเขิน
✔ ซูอินเริ่มประกาศ “ขอเลือกด้วยตัวเอง”

บทที่ 41: คืนที่สวรรค์ทดสอบหัวใจซูอิน