“เอ๋ คุณระบบครับ ทักษะนี้มีปัญหาอะไรเปล่าครับ” คุโระถามระบบทันที ที่เขาลืมตาขึ้นมา
“ไม่มีปัญหาอะไรเลยค่ะ” ระบบตอบ
“แต่ว่าผมเห็นแมว” คุโระช๊อกที่เห็นแมวแต่ไม่เห็นคนที่ฝึกทักษะนี้เลย
“ค่ะถูกต้องแล้วค่ะมันคือแมว” ระบบตอบ
“แล้วทักษะละครับ” คุโระใหรือเขาต้องโยนทักษะระดับBนี้ทิ้งจริงๆหรอ
“แมวตัวนั้นเป็ผู้ใช้ทักษะค่ะ มันคือทักษะการเคลื่อนไหวที่ทำการลบจิตย่องเข้าไปหาศัตรูโดยที่ศัตรูจะไม่รู้ตัวหรือสังเกตุได้เลย ต่อให้ยืนอยู่ข้างหน้าศัตรู ศัตรูก็จะไม่มีทางเห็นท่านได้เลยค่ะ เหมือนกับท่านไม่มีตัวตนอยู่ในชั่วขณะหนึ่งค่ะ” ระบบอธิบาย
ทันทีที่ได้ยินหัวใจของคุโระก็เต้นถี่ขึ้นทันที
“นี้มันไม่ใช้ทักษะล่องหนงั้นหรอ ฉันสุ่มได้แจ๊กพอตแล้วสิเนี่ย” คุโระอุทานขึ้นพร้อมกับหัวเราะอย่างดีใจ
“ไม่ใช้ล่องหนค่ะ มันคือการลบจิตการคงอยู่ ศัตรูจะไม่เห็นท่านชั่วขณะหนึ่งเท่านั้นค่ะ” ระบบยังคงอธิบาย
“ 555 ครับผมผมเข้าใจแล้ว ต้องลองทักษะนี้ซะหน่อยแล้ว” คุโระอมยิ้มที่มุมปากและเดินเข้าไปในป่าทันที
ห่างออกไป 500เมตร มีหมูป่าตัวหนึ่งกำลังขุดดินอยู่ อยู่ๆมันก็ขนลุกขึ้นมา มันรีบหันหลังไปมองและสำรวจรอบๆทัน แต่มันไม่พบกับใครเลย แต่หารู้ไหมว่าข้างหน้ามันมีมนุษย์กำลังถือกระทะอยู่พร้อมกับมุมปากของเขากำลังยิ้มกริ่มด้วยความชั่วร้าย
“ปัง” เสียงกระแทกของกระดังขึ้น เ้าหมูผู้โชคร้ายน๊อคไปในทันที
“หึ หึ หึ เทศการฟามEXPได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว” คุโระหัวเราะอย่างดีใจและเอาเ้าหมูผู้โชคร้ายเก็บเข้าไปในช่องเก็บของ เสร็จแล้วคุโระก็เดินเข้าไปในป่าอีกครั้ง
ป่าแห่งนี้อยู่บริเวณรอบนอกของมหาป่าแห่งความตายจึงไม่มีมอนเตอร์แรงค์สูงๆอยู่เลย มีเพียงมอนเตร์แรงค์Fทั่วไปเท่านั้น เพราะฉะนั้นคุโระไม่ต้องกลัวที่จะ จ๊ะเอ๋ กับมอนเตอร์แรงค์สูงๆเลย เขาเริ่มออกล่าEXPอย่างเมามันส์เนื่องจากเขามีใบคูณค่าประสบการณ์2เท่าอยู่นั้นเองเขาคิดที่จะล้างบางมอนเตอร์แรงค์Fภายในป่านี้ทันที พวกมอนเตอร์หมูป่าเหมือนจะรู้สึกแปลกๆกันทั่วทั้งฝูง เพราะพวกมันได้แต่ยินเสียงกระทะดัง ปัง แล้วเพื่อนมันก็หายตัวไปเรื่อยๆ จนพวกมันเริ่มวาดระแวง พวกมันเริ่มจะเกาะกลุ่มกันทันที(ประมาณว่าอยู่ด้วยกันระวังหลังให้กันไรประมาณนี้แหละ พวกหมูป่านี้ฉลาดแหะ)
“หืม พวกมันรวมฝูงกันแล้วแหะ ถ้าบุกเข้าไปฉันคงรับมือไม่ไหวแน่” คุโระยืนอยู่บนกิ่งไม้หันไปมองพวกหมูป่าที่กำลังรวมตัวกันอยู่ในทุ่งหญ้า เขาในตอนนี้สามารถลุยเข้าไปจัดการกับฝูงหมูป่าได้แต่ก็คงาเ็สาหัสแน่นอน มันไม่คุ้มที่จะเสียงขนาดนั้น เขาเลยตัดสินใจกลับไปที่รถบ้าน เอ้ย ร้านอาหารเคลื่อนที่
ร้านอาหารเคลื่อนที่ตั้งอยู่ใกล้กับใจกลางของมหาป่าแห่งความตาย พวกมอนสเตอร์ที่ระดับไม่สูงพอจะไม่กล้าเข้าใกล้กับขอบเขตนี้ และพวกมอนสเตอร์สูงก็จะไม่ออกมาจากใจกลางของมหาป่าที่ตรงนี้ก็เหมือนกับจุดปลอดภัยดีๆนี่เอง
คุโระเดินกลับมาถึงรถบ้านเคลื่อนที่ เอ้ย ร้านอาหารเคลื่อนที เขาก็ถามระบบขึ้น
“คุณระบบ ถ้าผมเดินเข้าไปในร้าน เควสจะเริ่มนับเวลาทันทีเลยใช้ไหมครับ”
“ค่ะ ถูกต้องค่ะ” ระบบตอบ
คุโระยืนนิ่งสักพักเขาก็นึกขึ้นได้ เขายังไม่ได้ตรวจสอบสเตตัสของตัวเองหลังจากไปฟาร์มEXP มาเลย เขารีบเปิดหน้าต่างสเตตัสขึ้นมาทันที
[ชื่อ คุโระ]
เผ่า มนุษย์ ( แรงค์F )
เลเวล: 12 (40/1200)
พลังงาน: 120/220
อาชีพ: พ่อครัวฝึกหัด 1 ดาว
อาชีพรอง: นักล่าวัตถุดิบฝึกหัด 1 ดาว
ความแข็งแกร่ง: 17(+23)-โบนัสอุปรณ์
ความเร็ว: 17(+24)-โบนัสอุปกรณ์
ความฉลาด: 22
โชค: 10
ทักษะ: ฝ่ามือเหล็ก แรงค์E ท่าย่องแมวเหมียวไร้เงา แรงค์B
ความสามารถ: ไม่มี
อุปกรณ์สวมใส่พิเศษ: ชุดเกราะเชฟมือใหม่ แรงค์Eเพิ่มพลังความแข็งแกร่ง+13 เพิ่มพลังความเร็ว +4รองเท้าของนักล่ามือใหม่ แรงค์Eเพิ่มพลังความเร็ว+10
อาวุธ: กระทะของเชพมือใหม่ แรงค์Cเพิ่มค่าความแข็งแกร่ง 10 ค่าความเร็ว 10 และเพิ่มค่าต้านทานความร้อน40%เมื่อสวมใส่ พลังการโจมตีเพิ่มขึ้น50%เมื่อใช้โจมตีวัตถุดิบ เพิ่มพลังป้องกัน40%ของดาเมจที่ได้รับเมื่อถูกโจมตี ได้รับสกิลพิเศษ โจมตีสวนกลับ(เมื่อผู้ใช้ถูกโจมตีภายในเวลาที่เปิดใช้ดาเมจทั้งหมดจะถูกสะท้อนกลับไปเพิ่มพลังอีก2เท่าของพลังโจมตีที่โจมตีเข้ามา)
วัตถุดิบ: เนื้อหมูป่าธรรมดา แรงค์F(15ตัว) เนื้อไก่ป่าธรรมดาแรงค์F(10ตัว) เนื้อหมูป่าั์เขี้ยวตัน แรงค์E(1ตัว)
(หมายเหตุ: คุณมีความพยายามดีมากค่ะ กรุณาขยันต่อไปพื่อที่จะได้เป็สุดยอดเชฟที่หน้าภาคภูมิใจด้วยค่ะ)
1K
