Galactic Imperium

ตอนที่หนึ่งร้อยหนึ่ง ส่งจักรพรรดิไปเรียนหนังสือ4

ผมต้องพยายามสูดลมหายใจเพื่อตั้งสติเพื่อเตือนตนเองว่าแม้แต่ครอบครัวของกัปตันพิคาร์ดแห่งสตาร์เทรกก็ทำอาชีพทำไวน์มาหลายชั่วรุ่น

หรือบางครอบครัวก็เป็นพ่อครัวนกัเขียนนิยาย หรืออาชีพต่างๆเช่นกัน

ไม่ได้หมายความวว่าทุกคนต้องทำงานบนยานอวกาศหรือค้นคว้าวิจัยทางวิทยาศาสตร์

ว่าคนที่อยู่บนยานเอ็นเตอร์ไพรซ์ได้ทุกคนนั้นต้องเป็นคนที่

The best of the best

ดีที่สุดของดีที่สุด

ถึงจะได้ทำงานบนยานที่ทันสมัยล้ำยุคที่สุดของสหพันธ์ดวงดาวได้

ไม่ได้แปลว่าทุกคนต้องเป็นนักวิทยาศาสตร์หรือชอบการค้นคว้า

ผมต้องสูดลมหายใจลึกๆอีกครั้งและต้องขยี้ตาเมื่อมองข้อมูลจากระบบที่ผมเชื่อถืออย่างน้อยก็มากกว่าข้อมูลที่บรรดาข้ารับใช้ของผมส่งมาให้

คำตอบคือที่ผมทำเรื่องบ้าบออย่างการสร้างโรงเรียนต่างๆไปเพื่อประชาชนนั้นสรุปได้คำเดียวสั้นๆว่า

ไม่เพียงพอ

ประชากรของผมมีจำนวนมากเกินจนเกินกว่าที่ผมจะไล่สร้างโรงเรียนให้ทุกคนมีการศึกษาสูงมากพอได้

พอที่จะทำตัวมีประโยชน์ในการทำการค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์

ผมก็ต้องกัดฟันยอมรับแม้ในยุคที่ผมจากมา

แม้แต่ชนเผ่าในอเมซอนยังอาจจะรู้จักไมเคิ้ล แจ็กสัน

แต่ไม่ค่อยมีใครจำได้ว่าใครเป็นคนประดิษฐ์ปากกาลูกลื่น

ผมอ่านไปตามโฮโล-เน็ตที่แนวความคิดว่าผมต้องการจะสร้างโซเชี่ยลมีเดียเพื่อเก็บเงินเพิ่มได้นั้นเป็นอันล้มเหลวไป

เพราะจักรวรรดิของผมสื่อบันเทิงนั้นครบครันมาก

ครบครันจนผมต้องเสี่ยงกับการที่แต้มการเมืองลดลงแย่งงบมาจากการที่จะพยายามสร้าง

Entertainment complex

สถานบันเทิง

ที่ใหญ่ระดับดวงดาวที่มีคนสนับสนุนในสภากว่า78 %

ที่ผมพยายามใช้กลยุทธอนุมัติติสิ่งก่อสร้างที่พอจะเป็นประโยชน์กว่าที่ได้รับเสียงสนับสนุนในสภาน้อยกว่าตัดหน้าไปพลางๆ

เพราะผมคิดว่าสถานบันเทินมีเยอะพอแล้วแต่แหล่งการศึกษไม่เพียงพอแต่ท่าทางประชาชนจะไม่ค่อยคิดอย่างนั้น

ผมสอบความรู้พื้นฐานครั้งเดียวผ่านมันง่ายไปหรือเปล่าครับ?

ผมลองไปตั้งกระทู้ล่อเป้าในโฮโลเน็ตช่องทางที่ประชาชนได้รับความนิยมพร้อมกับใช้งบประมาณไปไม่ถึงล้านเครดิตในการให้คนมาตอบคำถามได้เห็นชัดมากที่สุด

บางครั้งความเห็นจากสาธารณชนไม่ใช่ความเห็นที่ถูกต้อง

แต่มันคือ

สภาพความจริงที่ยอมรับกัน

ว่ามันคือความเป็นจริงที่ยอมรับกันในสังคมแม้จากข้อมูลมันจะคนละเรื่องกับที่สังคมคิดเลยก็ตาม

..

ในบรรดาคนที่เล่นโฮโลเน็ตอยู่คนชั้นล่างที่ต้องใช้แรงงานหนัก24 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ได้โดนคำถามนี้กล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว

“เจ้าบ้าเอ๊ย พวกเราต้องทำงานยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อสัปดาห์หนักแทบไม่ต่างกับทาสแล้วนี่จะเอาเวลาที่ไหนมาทำการทดสอบความรู้พื้นฐาน”

“ใช่เสียเวลาให้การเมืองเป็นเรื่องของประชารัฐและชนชั้นสูงไปเถอะ”

“ชั้นต้องเลี้ยงลูกสี่คนให้พวกเขาเข้าโบสถ์ทุกอาทิตย์จะมีเวลาที่ไหน?”

ประชาชนก็ด่ากับคนที่ท่าทางจะเป็นเศรษฐีที่ต้องการมาโทรลประชากรระดับชั้นต่ำของประเทศ

เพราะคนที่ใช้เงินจ่ายยิงโฆษณาได้ให้คนเห็นได้ขนาดนี้คงมีแต่พวกเศรษฐีที่ว่างๆไม่มีอะไรทำเท่านั้น

ทำให้ท่านจักพรรดิโซโลมอนนั้นงงอย่างยิ่งว่ามันเสียเวลาตรงไหน

แค่ค่อยๆทำข้อสอบตามที่กำหนดเวลาไว้ก็สามารถทำได้แล้ว

ทำข้อสอบเวลาอยู่กับบ้านหรือมีเครื่องโฮโลเน็ตรุ่นเก่าก็ทำได้ด้วยซ้ำ?