เมื่อพิธีกร เปิดการประมูลหีบอย่างเป็ทางการแต่ทว่าไม่มีใครเสนอตัวเลขขึ้นมาเพื่อทำการประมูลเลยแม้แต่คนเดียวเพราะผีแม่กลิ่นแก้วได้ดลใจให้ทุกคนรู้สึกถึงความน่ากลัวและพลังอันไม่ชอบมาพากลของหีบใบนี้ ซึ่งการกระทำของผีแม่กลิ่นแก้วมันช่างเข้าทางแม่อลินตาเสียเหลือเกิน จนหญิงสาวอดที่จะเอ่ยชมผีแม่กลิ่นแก้วไม่ได้
“ทำดีมากกกก..”ลากเสียงยาวไปจนถึงหาดใหญ่ได้กระมัง... ที่อลินตาเอ่ยชมก็เพราะแม่กลิ่นแก้วได้ช่วยตัดคู่แข่งหลายคนออกไปอลินตายืนอยู่ข้างๆ คุณจอร์นด้านล่างเวทีกอดอกท่าทีสบายใจแต่ทว่าสบายใจได้ไม่ถึงห้านาที เสียงทุ้มห้าว แฝงด้วยอำนาจก็ดังขึ้นแทรกความเงียบและทำเอาอลินตาหันไปมองทางเสียงนั้นอย่างรวดเร็ว
“ห้าแสน..”น้ำเสียงของเ้าภูแสนเอ่ยขึ้นราบเรียบแต่หนักแน่นอลินตาได้ยินก็รับรู้ได้ในน้ำเสียงนั้นอย่างมีนัยยะสำคัญตามประสาหมอผีที่เชี่ยวชาญทุกศาสตร์แม้กระทั่งศาสตร์แห่งวาจาที่สามารถอ่านทะลุใจเ้าของคำพูดว่าเ้าของน้ำเสียงนั่น ้าประมูลเล่นๆ หาได้คิดอยากหีบใบนั้นไม่ อลินตาพูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์
"ไม่อยากได้หีบแล้วประมูลขึ้นมาทำไมบ้าจริง” ประโยคสุดท้ายแอบสบถนิดหน่อย ไม่ห่างกัน เ้าภูแสนกลับยิ้มละไม ใช่..เขาไม่ได้อยากได้หีบใบนั้นเลยแม้แต่น้อย แต่สิ่งที่เขาอยากได้มันมากกว่านั้น และสิ่งที่เ้าภูแสนทำก็ทำให้สองคนสนิทของเ้าภูแสน รู้สึกประหลาดใจ อวยชัยรีบถามเ้านายตนเองทันที
“เ้าอยากได้หีบใบนั้นไปทำไมครับหีบนั่นไม่มีอะไรนอกจากิญญาที่ฝังแค้นดวงหนึ่งเท่านั้น” ทางด้านชัยยันตร์ก็รีบเสริม
“ที่จริงเ้าควรกลับั้แ่รู้ว่าหีบนั่นไม่ได้เป็ประโยชน์กับเ้าั้แ่แรกแล้วนะครับ”เ้าภูแสนยืนนิ่งสง่างามมองไปทางหีบบนเวที ใช่... เขาไม่ได้้าหีบนั่นแม้แต่น้อยหีบโบราณใบนั้นไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับเขา แม้มันจะเป็ทองคำแท้ทั้งหีบก็ตามแต่... เ้าภูแสนมองนิ่งไปบนเวทีเช่นเดิม โดยไม่มองไปทางอลินตาแม้แต่น้อย
“ใช่ฉันไม่ได้้าหีบ แต่บางที...” เ้าภูแสนหยุดนิ่งก่อนจะพูดขึ้นอย่างไตร่ตรองดีแล้ว
“ฉันน่าจะได้พบกุญแจดอกแรกที่จะช่วยฉันไขปริศนาเื่การตายของแพงอร!!และฉันก็คิดว่าฉันได้พบกับไพ่ใบสำคัญ ที่อาจจะช่วยฉันกำจัดอสูรกายดำให้ออกไปจากคุ้มเ้าหลวงเสียที..!”ทั้งอวยชัยและชัยยันตร์ ต่างพากันแอบเหล่ไปที่อลินตาอย่างพร้อมเพรียงเพราะพวกเขารู้ดีว่าเ้านายตัวเองพูดถึงใครอยู่แต่ชัยยันตร์ก็อดไม่ได้ที่จะทักท้วง
“แต่บางทีผู้หญิงคนนั้นก็แค่คนหน้าเหมือนแม่หญิงแพงอรอาจจะไม่มีอะไรพิเศษเหมือนกับหีบใบนั้นก็ได้นะครับ”คราวนี้เ้าภูแสนหันมามองทางชัยยันตร์ด้วยสายตานิ่งๆแล้วพูดน้ำเสียงนิ่งดุจเดียวกับสายตาคู่นั้น
“ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่คนที่ควรมองผ่าน และไม่ควรประมาทแม้แต่น้อย!” เ้าภูแสนค่อนข้างมั่นใจในสิ่งที่พูดเพราะอลินตาเป็ผู้หญิงคนเดียวและเป็มนุษย์เพียงคนเดียวที่เขาไม่สามารถอ่านใจหรือตรวจสอบอดีตอนาคตของเธอได้เลย..!ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน สิ่งที่เ้าภูแสน้าจะพิสูจน์นั่นคือหากว่าอลินตาไม่ธรรมดาจริงอย่างที่คิด เธอจะต้องทำให้เขาไม่สามารถประมูลหีบใบนี้สำเร็จ...
ขณะเดียวกันผู้หญิงที่เ้าภูแสนกำลังพูดถึงก็กำลังยืนไม่สบอารมณ์เพราะเ้าภูแสนเสนอเงินประมูลขึ้นมาจนได้แต่กระนั้นเ้าตัวก็แสร้งยิ้มเย็น ทั้งที่ใจพร้อมบวกกับทุกคนที่ขวางทาง อลินตามองไปทางเ้าภูแสนก่อนจะเอ่ยขึ้นมาเสียงดังฟังชัด
“หกแสนห้า...”เสียงผู้คนในงานเริ่มฮือฮาขึ้นอีกครั้งเมื่อมีการประมูลแข่งขันกันและครั้งนี้ก็เป็หนุ่มหล่อ และสาวสวยที่สุดของงานเลยก็ว่าได้ ทางด้านิหลังจากที่ปฏิบัติภารกิจบนเวทีเสร็จสิ้นก็เดินงุดๆมาสมทบกับอลินตาและเป๋าเพื่อนรัก หักเหลี่ยมโหด..
แต่เป๋านั้นไม่มีอารมณ์จะแหย่เพื่อนิอีกแล้วเพราะในใจกำลังกังวลกับสิ่งที่อลินตาออกคำสั่งเมื่อสักครู่คุณอลินจะให้ทำอะไรว้า.. หนักกว่าไอ้ินิดหน่อยด้วย ตายๆๆๆแกจะไม่ตายเพราะโดนผีหลอกใช่ไหมนังเป๋า แกยังไม่มีสามีนะยะยังไงก็ต้องสวมิญญาโคถึกล่ะงานนี้ เป๋าคิดไปเรื่อยกับหน้าที่ที่จะได้รับมอบหมายในครั้งนี้และเป๋าเองก็จะไม่ยอมโดนหักสองหมื่นแน่นอน..
การประมูลหีบโบราณดุเดือดขึ้นเรื่อยๆตามเลเวลของเงินที่สูงขึ้น เ้าภูแสนยืนนิ่งก่อนจะค่อยๆเอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงพร้อมรอยยิ้มเยือกเย็น ก่อนเอ่ยขึ้นเสียงดังชนิดกระตุกจิตอลินตาได้ดีทีเดียว
“หนึ่งล้าน...!” อื้อหือ.. อลินตามองสบตาคุณจอร์นทันที เพราะตั้งงบไว้ไม่เกินสองล้านเผลอแป๊บเดียวล้านนึงแล้วเนี่ย นี่คือสิ่งที่อลินตากังวลมากกว่าอาถรรพ์ของหีบเสียอีกคุณจอร์นหันไปมองหีบใบนั้น เขาเองก็ไม่้าให้หีบตกไปอยู่ในมือคนอื่น เพราะไม่ว่าหีบไปอยู่ที่ไหนมันจะกลับมาหาพวกเขาอยู่ดีตอนนี้ที่พึ่งเดียวของคุณจอร์นคืออลินตาเท่านั้น..
เสียงผู้คนที่มาร่วมงานต่างก็ฮือฮาราวผึ้งแตกรังิและเป๋ารับรู้ได้ถึงอารมณ์ขุ่นเคืองของเ้านายสาวเมื่อมองไปที่ใบหน้าของอลินตาทั้งสองก็ผวาถอยออกมาอารมณ์แบบนี้ควรห่างไว้ให้ไกลที่สุด อลินตาตอนนี้หน้างอยิ่งกว่าจวักตักแกงหญิงสาวเข่นเขี้ยวออกมาเบาๆ
“เ้าภูแสน..จะลองดีกับฉันใช่ไหม?” พูดพลางรอยหยักในสมองของอลินตาก็เริ่มกระพือพรึ่บเพื่อหาหนทางเอาหีบมาเป็ของตัวเองให้เร็วที่สุด
แต่เอ๊ะ! ลืมผีแม่กลิ่นแก้วไปแล้วหรือเปล่าผีแม่กลิ่นแก้วที่นั่งหน้าโหดอยู่ในโหมดโดนสะกดิญญาจากแก่นไม้ลงอักขระก็ได้แต่รอเวลาให้อาคมแก่นไม้ลดลงเพื่อตัวเองจะได้มีกำลังอาละวาดและฆ่าทายาทของอ้ายเศรษฐีอุ่นและนังแม่ใหญ่ให้สมแค้นแต่ตอนนี้ ดูเหมือนทุกคนจะลืมเื่ผีไปชั่วขณะแล้วหันมาสนใจในยอดเงินประมูลกันราวกับทำาโลกกันเลยทีเดียว
แต่..ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้หีบไป มันผู้นั้นจะต้องดวงตกชะตาชีวิตอับปางถึงขีดสุดแน่นอน และท้ายสุดทายาทอ้ายเศรษฐีอุ่นก็ต้องตายอยู่ดีแม่กลิ่นแก้วแสยะยิ้มเบาๆ อยู่บนหีบผู้เดียว ภาพทั้งหมดตัดไปที่อลินตา ในที่สุด..หลังจากที่เหล่ามวลสมองคิดวิธีเอาชนะการประมูลได้ รอยยิ้มน้อยๆก็เผยอออกจากปากสีชมพูอิ่มสวยของหญิงสาว อลินตาพูดขึ้นเสียงชัดเจน
“หนึ่งล้านเก้าบาท...!” ผ่างงงงงง..!!เสียงผู้คนในงานเงียบกริบ ทวนคำที่เก้าบาท เป๋ารีบขยับเข้าหาิแล้วกระซิบต่อกัน
“เป็ตัวเลขที่ดูหางอึ่งมาก9 บาทเนี่ยนะ จะเอาชนะหีบโบราณอันเป็ไฮไลท์เลอค่าของงานด้วยเงินห้อยท้ายมาแค่เก้าบาท เหมือนงานต่อยอดกฐินตามวัดป่าเลยอ่ะแก....” ขณะเดียวกันอลินตาต้องทำทุกอย่างแข่งกับเวลาหญิงสาวไม่รอช้ารีบใช้นิ้วก้อยจากมือซ้ายจิ้มไปที่นาฬิกาข้อมือสวยหรูของเธอแล้วพึมพำบางอย่างก่อนจะเป่าพรวดไปที่นาฬิกาเบาๆ สักพักเสียงพิธีกรบนเวทีก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว
“คุณอลินตาเป็ฝ่ายชนะด้วยเงินหนึ่งล้านเก้าบาทครับ...!” โอ๊วว.... ปาฏิหาริย์บังเกิดแม้ทุกคนในงานโดยเฉพาะสตรีทั้งหลายจะส่งเสียงฮือฮา และปรบมือให้กับผู้ชนะ
แต่ลึกๆนั้นไซร้.. ต่างพากันแอบเบ้หน้าหมั่นไส้อลินตาไม่น้อยเก้าพันก็ยังไม่น่าเกลียดเท่า 9 บาท แต่อลินตาไม่แคร์ 9 บาทไม่ใช่เงินเหรอยะหนำซ้ำยังเป็เลขมงคลอีกนะเออ คุณเธอไม่สนใจเสียงกบเสียงอึ่งที่เซ็งแซ่ระงมในใจของพวกขี้อิจฉาหากทว่า.. อลินตาแอบชี้ไปที่ผีแม่กลิ่นแก้วเบาๆ เหมือนทำสัญญาณว่าหีบนั่นเป็ของฉันแล้วย่ะ... แต่ก่อนที่อลินตาจะสมหวังร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มเสียงห้าวทุ้มดังประท้วงขึ้นน้ำเสียงออกจะขุ่นเคืองนิดๆ
2K
![นักบินคนนั้นคือเด็กปี1คลาสฉัน [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1775039493_1213146.webp)
![[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1775308427_81813753.webp)