ตอนที่ 49: มารราคะที่แทรกซึม NC
ความพยายามในการเจาะระบบสัญญาณไร้สายของแอป LUST เวอร์ชัน 4.0 ผ่านโปรแกรมดักฟังข้อมูลของริน กำลังนำพาผลลัพธ์สะท้อนกลับย้อนรอย (Backfire Effect) ที่น่าสะพรึงกลัวกลับมาจู่โจมขั้วประสาทของเขาอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
ข้อมูลดิบแพ็กเกจสัญญาณที่ระบบสเกนดักจับมาได้ไม่ใช่เพียงแค่รหัสเลขอักษรฐานสิบหกของระบบคอมพิวเตอร์ทั่วไป ทว่ามันแฝงไว้ด้วยกระแสพลังตัณหาเข้มข้นที่เชื่อมโยงตรงมาจากบานหน้าต่างแอปพลิเคชันของรัชชา
เมื่อแฮกเกอร์หนุ่มรันโปรแกรมวิเคราะห์ข้อมูล คลื่นเสน่หาสีม่วงอเมทิสต์พลันกระตุกสว่างวาบบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ สาดแสงสะท้อนทาบลงบนใบหน้าคมเข้มของริน ส่งคลื่นความร้อนแผ่ซ่านครอบคลุมเก้าอี้และตัวตนของเขาในทันที
ระบบตรวจสอบหลังบ้านรายงานข้อผิดพลาดสีแดงบนหน้าจอวินโดว์บานเล็ก พัดลมระบายความร้อนของเซิร์ฟเวอร์บอร์ดประมวลผลหมุนจี๋เสียงดังวิ้ง ๆ พ่นลมอุ่นร้อนระอุเป่าปะทะผิวหน้าของเขาจนเม็ดเหงื่อใสผุดซึมตามไรผมกลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นน้ำมันเครื่องจาง ๆ อบอวลทั่วห้องสลัว
ร่างกายของเขาตอบสนองต่อพลังลึกลับนี้ทันควัน เหงื่อใสไหลโซมกายเปียกชุ่มเสื้อยืดสีดำจนชื้นแนบสนิทไปกับหน้าอกแกร่งและหน้าท้องหนาที่มีกล้ามเนื้อตระหง่าน ผิวเนื้อร้อนผ่าวราวกับมีไข้สูง
แก่นกายตัวตนชายหนุ่มใต้ร่มผ้าพองขยายใหญ่ยาวคับกางเกงยีนส์หนา บวมเป่งตึงเปรี๊ยะปวดร้าวรุนแรง รินขบกรามแน่นจนฟันแทบแตกสะกดกลั้นสติและตรรกะเหตุผลไม่ให้ยอมแพ้ต่ออิทธิพลราคะ แต่ความใคร่ดิบกลับทลายด่านป้องกันทางจิตใจลงอย่างราบคาบทีละน้อย
บรรยากาศภายนอกห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์เงียบสงัดสนิท ออฟฟิศขนาดใหญ่ของบริษัทเอเจนซี่การตลาดในเวลาหลังเลิกงานมืดสลัวเกือบหมดแล้ว มีเพียงแสงไฟสีนวลรำไรจากโถงทางเดินส่วนกลางที่ส่องผ่านกระจกห้องแล็บเข้ามาสลัว ๆ
เสียงเคาะประตูดิจิทัลของห้องแล็บส่วนตัวดังขึ้นเบา ๆ สองสามครั้ง ก่อนประตูจะเลื่อนเปิดออกช้า ๆ ปรากฏร่างอรชรของ "นิชา" เพื่อนร่วมงานสาวโปรแกรมเมอร์วัยยี่สิบห้าปี
นิชาเป็นคนรักความสงบและมักจะรวบผมรวบตึงเปนหางม้าลุคเรียบร้อย สวมแว่นสายตาหนาเตอะบดบังใบหน้าจิ้มลิ้มสลวย เธอสวมเสื้อเชิ้ตทำงานสีขาวเนื้อผ้าบางเบาและกระโปรงทรงเอสีดำสั้นกระชับรูปเหนือเข่า เผยเรียวขานวลเนียนและสะโพกผายกลมกลึงดูมีเสน่ห์
เธอถือแท็บเล็ตเดินดุ่มเข้ามาในห้องเพื่อหวังจะเอ่ยถามปัญหาเรื่องบั๊กโค้ดที่รันไม่ผ่านของโปรเจกต์งานหลังบ้าน นิชาแอบเดินลังเลอยู่หน้าประตูครู่หนึ่งก่อนจะเคาะเรียก เพราะลึก ๆ แล้วเธอแอบชื่นชอบความตั้งใจและมาดขรึมยามเขียนโค้ดของรินมานานแล้ว แต่ความเหนียมอายทำให้เธอไม่เคยกล้าพูดคุยเรื่องส่วนตัวเลยสักครั้ง
"พี่รินคะ... บั๊กตัวนี้แก้ไขยังไงก็คอมไพล์ไม่ผ่านสักที" นิชาเอ่ยเสียงเบาพลางก้าวเท้าเข้ามาหยุดยืนข้างโต๊ะทำงานของเขา
"พี่ช่วยดูฟังก์ชันการเชื่อมต่อฐานข้อมูล SQL ตัวนี้ให้หนูหน่อยได้ไหมคะ โค้ดส่งคำสั่ง Connect มันเตือน Syntax Error สีแดงตรงหน้าตาราง Matched_Pairs ตลอดเลยค่ะ หนูพยายามไล่ดูตัวแปรตั้งแต่ช่วงบ่ายจนปวดขมับไปหมดแล้ว"
นิชาพูดพลางยื่นหน้าจอแท็บเล็ตให้รินดู โค้ดบนหน้าจอแสดงข้อความเตือนเด่นหรา:
`ERROR: ambiguous column name in query Users.id, Matched_Pairs.id Users...`
น้ำเสียงของนิชาแผ่วเงียบลงทันควันเมื่อเธอสังเกตเห็นใบหน้าแดงก่ำของริน และภาพกล้องวงจรปิดขนาดใหญ่บนหน้าจอมอนิเตอร์ที่ฉายภาพชายหญิงในคอนโดมิเนียมหรูหรากำลังเปลือยกายรุมล้อมกอดรัดร่วมรัก Orgy กันนัวเนียไร้อาภรณ์
ภาพนายธนาคารและนางแบบสาวเบียดเสียดนวดเฟ้นร่องสวาทกันคาหน้าต่างใสส่งผ่านเสียงครางหอบกระเส่าลอยเด่นสะท้อนสะท้านก้องหู
นิชาตกใจจนตัวแข็งทื่อ สมองของเธอมึนงงไปชั่วขณะ
ทันใดนั้น ละอองฟีโรโมนราคะสีม่วงเข้มข้นที่โชยพัดออกมาจากตู้เคสคอมพิวเตอร์ก็ลอยฟุ้งเข้าสะกิดประสาทสัมผัสของเธออย่างโหดร้าย อุณหภูมิห้องแล็บแปรเปลี่ยนจาก 22 องศาพุ่งสูงทะยานร้อนระอุวูบวาบจนเม็ดเหงื่อไหลซึมผ่านคอปกเสื้อขาวของหญิงสาว
ความกังวลเรื่องโค้ด SQL มลายหายไปในพริบตา ความเงียบสงบในส่วนลึกของจิตใจโปรแกรมเมอร์สาว Introvert พังครืนลง สัญชาตญาณเสน่หากระตุ้นความกระสันอยากที่แอบซ่อนอยู่ให้ระเบิดออก แขนเรียวอ่อนแรงจนแท็บเล็ตในมือร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังเคร้ง
เต้าอวบอัดใหญ่โตคัพ C ซ่อนรูปใต้เสื้อเชิ้ตขาวของเธอขยายตัวตึงแน่น ยอดปทุมถันทั้งสองข้างตื่นตัวชูชันดุนดันเนื้อผ้าบางเบาจนเห็นรอยนูนสีหวานเด่นชัดหราเตะตา ผิวเนื้อนวลตั้งแต่ลำคอลากยาวลงมาเนินอกเปลี่ยนเป็นสีชมพูซ่านสิเน่หาชุ่มเหงื่อ
ช่องทางรักส่วนลึกใต้ร่มผ้าเปียกชื้นฉ่ำแฉะ ขับน้ำหวานสวาทเหนียวเยิ้มซึมเปียกชุ่มกางเกงชั้นในผ้าฝ้ายจนรู้สึกชื้นแฉะตึงร่อง นิชาเผยอริมฝีปากสูดลมหายใจร้อนผ่าวร้องครางแผ่วหวานพิงแผ่นหลังบางกับตู้เอกสารเหล็กส่ายสะโพกกลมกลึงไปมาเพื่อบรรเทาอาการเสียวสะท้านลึกซึ้ง
เธอช้อนตามองริน แววตาหลังเลนส์แว่นแปรเปลี่ยนเป็นประกายม่วงจางฉ่ำหวาน ไร้รอยเคอะเขินหลงเหลืออยู่ มีเพียงตัณหากระหายหนังเนื้อที่แผ่พุ่งครอบงำ
รินจ้องมองสะโพกกลมเหนียวและเนินอกอวบอัดของนิชาด้วยแววตาหิวกระหาย แก่นกายลำเอ็นยักษ์ของชายหนุ่มผงาดแข็งยาวใหญ่คับแน่นจนปวดเปรี๊ยะรวดร้าวสะโพกใต้เสื้อผ้าสั่นสะท้าน
เขาขยับก้าวตรงเข้าหาเรือนร่างบางของเธออย่างรวดเร็ว นิชาไม่ก้าวหนีแต่เอื้อมมือขึ้นถอดแว่นตาหนาทิ้งโยนลงพื้นอย่างไม่ใยดี เผยใบหน้างามหมดจดและแววตาหวานเยิ้มเสน่หา
เธอเอนตัวซบพิงแผงอกแกร่งอาบเหงื่อของแฮกเกอร์หนุ่ม ยางมัดผมสีดำของเธอหลุดลุ่ยปล่อยให้เรือนผมยาวสลวยสยายพาดไหล่ขาวโพลน แขนเรียวยกโอบรอบลำคอหนาลูบไล้เส้นผมท้ายทอยของเขาอย่างอ้อนวอนโหยหา
รินเอื้อมมืออันสั่นเทาไปสลักกดปิดกลอนประตูดิจิทัลของห้องแล็บทันที ตัดขาดระบบรักษาความปลอดภัยภายนอกอย่างเบ็ดเสร็จ นำพาทั้งคู่ก้าวข้ามทุกกฎระเบียบมุ่งตรงสู่โลกแห่งตัณหาราคะ
"พี่ริน... ร่างกายของหนูร้อนเหลือเกิน..." นิชาครางกระเส่าแผ่วหวาน
"ช่วยหนูด้วย... หนูต้องการพี่..."
รินซุกใบหน้าลงไซ้ซอกคอขาวเนียนของนิชาสูดดมกลิ่นคาวรักผสมปนเปฟีโรโมนหอมหวานชื้นเหงื่ออย่างหิวกระหาย มือหนาบีบคั้นสะโพกกลมกลึงแน่นตึงผ่านเนื้อผ้ากระโปรงเอสีดำอย่างแรงจนขึ้นรอยมือ นิชากรีดร้องครางเสียงหวานสั่นสะโพกขยับสรีระบดเบียดเนื้อตัวเข้าหาท่อนเอ็นหนาแข็งชันของรินจนสัมผัสความร้อนระอุลึกซึ้ง
ทั้งคู่สลัดความนึกคิดเรื่องหน้าที่การงานและบั๊กโค้ดทิ้งไปจนสิ้น เหลือเพียงกิเลสเสน่หาดิบป่าเถื่อนที่จะเริงระบำฉากร่วมรักพรากรสสวาทบนโต๊ะทำงานคอมพิวเตอร์ในห้องสลัวนี้
นิชาเอื้อมมือสั่นเทาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตขาวของเธอออกทีละเม็ดจนเสื้อแหวกแยก เผยยกทรงสีชมพูอ่อนลายลูกไม้บางที่โอบอุ้มเต้านมอวบคัพ C ตึงแน่น ยอดอกตึงสู้เนื้อผ้าบางเบา รอยเหงื่ออุ่นซึมผ่านร่องนมขาวผ่อง รินใช้ฝ่ามือแกร่งขยำบีบเค้นเต้านมของนิชาอย่างหนักมือจนหน้าอกเบียดล้นตามร่องนิ้ว
นิชาหลับตาพริ้มซบหน้าแดงระเรื่อกับแผงอกแกร่งของริน ขยับสะโพกส่ายเบียดเสียดแท่งแก่นกายลำเอ็นยักษ์ของรินอย่างถี่รัวลึกซึ้ง ปรารถนาที่จะถูกเสียบสอดทะลวงร่องรักแฉะชื้นอย่างบ้าคลั่งคาห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ในค่ำคืนนี้
รินประคองอุ้มร่างระหงของเธอขึ้นมานั่งพาดสะโพกบนโต๊ะทำงานคอมพิวเตอร์ขัดมัน ปัดแผงคีย์บอร์ดและแผ่นกระดาษรหัสโปรแกรมร่วงกระจายลงพื้นปูนเย็นชืด แสงสีม่วงประกายอเมทิสต์ของหน้าจอยังคงกะพริบไหวจับจ้องเรือนร่างของคนทั้งคู่ ดึงดูดทั้งสองจิตวิญญาณให้จมดิ่งสู่อาณาเขตตัณหาป่าเถื่อนสมบูรณ์แบบ
สะโพกกลมกลึงของนิชาสัมผัสกับขอบโต๊ะทำงานเหล็กที่เย็นเฉียบตัดกับความร้อนรุ่มของร่างกายเธออย่างรุนแรง รินก้มลงบดจูบริมฝีปากอวบอิ่มอย่างตะกรุมตะกราม บดเค้นเรียวลิ้นหวานอย่างดิบเถื่อน มือแกร่งถลกดึงกระโปรงทรงเอสีดำขึ้นไปกองไว้บนเอวคอด เผยกางเกงชั้นในผ้าลูกไม้สีชมพูอ่อนที่ชุ่มเหนียวไปด้วยน้ำหวานสวาทใสจนไหลเยิ้มเปียกหน้าขาขาวเนียน
"พี่ริน... หนูเสียว... นิ้วของพี่ร้อนจังค่ะ..." นิชาครางเรียกชื่อแฮกเกอร์หนุ่มเสียงสั่นเครือ ใบหน้าหวานแหงนหงายซบพิงหน้าจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ที่ยังคงกะพริบไหวระยิบระยับ
"เนี่ยเหรอคนที่เอาแต่นั่งเขียนโค้ดเรียบร้อยทั้งวัน... ร่องรักแฉะจนเปียกนิ้วฉันหมดแล้วนะนิชา..." รินกระซิบเสียงต่ำพลางใช้นิ้วหนาปาดบดบี้ปุ่มกระสันเม็ดสวาทของเธอผ่านเนื้อผ้าลูกไม้บางเบาซ้ำ ๆ ก่อนจะสอดนิ้วเรียวยาวแฉะชื้นลึกลงไปในรูรักที่ตึงแน่นตอดรัดนิ้วของเขาถี่ยิบ เกิดเสียงเฉอะแฉะน่าอายแผ่วเบาดังระงมสู้เสียงพัดลมเซิร์ฟเวอร์
นิชาแอ่นสะโพกเบียดสู้สัมผัส ปลายลิ้นเรียวเล็กเลียริมฝีปากอิ่มที่บวมแดง สองมือบางจิกเกร็งกับบ่าแกร่งของรินแน่นจนเล็บแทรกเข้าเนื้อ ร่างระหงสั่นคลอนไปตามแรงสอดใส่นิ้วที่รัวเร็วขึ้นของชายหนุ่ม เสียงหอบหายใจกระเส่าของทั้งคู่ประสานเสียงสะเทือนของฮาร์ดแวร์รอบกาย กลิ่นอายฟีโรโมนหอมหวานของเนื้อสาวอบอวลเต็มนองห้องแล็บสลัว แสงสีม่วงที่สะท้อนจากจอมอนิเตอร์ฉายส่องทาบลงบนร่างเปลือยเปล่าท่อนบนของทั้งสองคน ยืนยันความพร้อมที่พวกเขาทั้งคู่จะก้าวเข้าสู่การทะลวงร่วมรักป่าเถื่อนในวินาทีถัดไปบนโต๊ะทำงานคอมพิวเตอร์ท่ามกลางความมืดมิดไร้ผู้คนนี้อย่างเต็มตัณหาความต้องการของร่างกาย