หนีสวาทลุงเขยมาเจอพ่อผัวรัวไม่ยั้ง

พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปนานแล้ว บรรยากาศของท้องทุ่งนาสีเขียวขจีสุดลูกหูลูกตาของจังหวัดหนึ่งทางภาคอีสานกลับดูลึกลับน่ากลัวกว่ายามกลางวันยิ่งนัก

สาวน้อยวัยไม่ถึงยี่สิบปีเต็มที่มีนามว่า ชมดาวหรือที่เพื่อน ๆ พี่น้องในโรงงานเรียกสั้น ๆ ว่า ชมกำลังเดินทอดน่องอยู่บนคันนาเล็ก ๆ มุ่งหน้ากลับบ้าน

หลังจากเลิกงานจากการทำโอทีที่โรงงานผลไม้กระป๋อง

เรือนร่างของเธออวบอัดทั้งหน้าอกและสะโพกสมส่วนอย่างที่ไม่ค่อยเห็นในหมู่สาวบ้านนอกทั่วไป บวกกับผิวพรรณที่ขาวผ่องผุดผาดราวกับไม่เคยโดนแดดแรงๆ ของภาคอีสานมาก่อน ทำให้เธอโดดเด่นสะดุดตาใครต่อใครเสมอ

ใบหน้าเรียวรูปไข่รับกับดวงตากลมโตจมูกโด่งรั้นเล็กน้อย และริมฝีปากอิ่มเอิบสีชมพูระเรื่อ

นั่นทำให้เธอคว้ามงกุฎนางงามประจำจังหวัดมาครองได้เมื่อปีที่แล้วแม้จะจบแค่ชั้น ม.6แต่ความงามของเธอก็เป็๲ที่ประจักษ์แก่สายตาคนทั้งจังหวัด

วันนี้ชมดาวใส่เสื้อยืดสีขาวบางๆคอวีที่เผยให้เห็นเนินอกอวบโตเท่าหัวทารกกับกางเกงยีนส์ที่รัดรูปจนเห็นเนินสะโพกกลมกลึงชัดเจน

ทรวงอกอวบอิ่มของเธอสะท้อนแสงไฟจากเสาไฟฟ้าสูงตระหง่านดูเต่งตึงจนแทบจะทะลักออกมาจากเสื้อยืด มันกระเพื่อมไหวกระเด้งดึ๋งดั๋งตามจังหวะก้าวเดินที่เยื้องย่างอย่างนุ่มนวลเนินเนื้อขาวผ่องใต้ร่มผ้าดูราวกับจะเชื้อเชิญให้๼ั๬๶ั๼

“เห้อ เหนื่อยชะมัดเลยวันนี้”

ชมดาวพึมพำกับตัวเองเธอทำงานโอทีจนดึกดื่นเป็๞ประจำเพื่อเก็บเงินส่งให้น้องสาวเรียนหนังสือและช่วยจุนเจือครอบครัว

การเป็๲สาวโรงงานไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดแต่เธอก็อดทนมาตลอด

ขณะที่เธอกำลังก้มลงถอดรองเท้าแตะที่เปรอะเปื้อนโคลนเสียงรถยนต์คันหรูสีดำเงาวับก็แล่นมาจอดเทียบข้าง ๆ

ชายวัยกลางคนรูปร่างท้วม ผู้มีใบหน้าจืดชืดแบบคนจีนแท้แต่แฝงไปด้วยรอยยิ้มเ๽้าเล่ห์ ค่อย ๆ ลดกระจกลง เผยให้เห็นใบหน้าของ คุณสมยศเ๽้าของโรงงานที่เธอทำงานอยู่

“น้องชม ทำไมยังไม่กลับบ้านอีกครับนี่ ดึกดื่นป่านนี้แล้วไม่กลัวอันตรายเหรอ?”

คุณสมยศ เ๽้าของโรงงานที่ชมดาวทำงานอยู่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่แววตาของเขากลับกวาดมองสำรวจเรือนร่างของชมอย่างเปิดเผย โดยเฉพาะบริเวณหน้าอกที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะหายใจของเธอ

ชมเงยหน้าขึ้นยิ้มแหยๆ

“สวัสดีค่ะคุณสมยศพอดีชมเพิ่งเลิกโอทีน่ะค่ะ วันนี้งานเร่งน่ะค่ะ”

‘โอ้โห แม่คุณเอ๊ย ยิ่งมองใกล้ ๆ ยิ่งสวยแถมนมยังอวบอัดเต่งตึงซะขนาดนี้ อยากจับขยำให้เต็มไม้เต็มมือ’

คุณสมยศคิดในใจเขาพยายามเก็บอาการไม่ให้แสดงออกมากนัก แต่สายตาที่จับจ้องอยู่ที่ทรวงอกของชมดาวก็ฟ้องทุกสิ่ง

“ขึ้นรถสิครับ เดี๋ยวผมไปส่งที่บ้าน ดึกๆดื่นๆ แบบนี้มันอันตรายนะ โดยเฉพาะคนสวยๆ แบบน้องชมเนี่ย”

คุณสมยศเสนอด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเอื้อเฟื้อแต่แฝงไปด้วยความปรารถนาอันดำมืดที่ชมดาวยังไม่เข้าใจ

ชมดาวลังเล พลางคิดในใจอย่างซื่อ ๆ ว่า

‘จะดีเหรอ? แต่ถ้าเดินกลับก็อีกไกลกว่าจะถึงบ้านนี่ก็มืดมากแล้ว  คุณสมยศก็ดูใจดีคงจะไม่เป็๞อะไรหรอกมั้ง’

ด้วยความอ่อนล้าและความไร้เดียงสา ชมดาวจึงพยักหน้าตกลงเธอก้าวขึ้นรถคันหรูของเ๯้าของโรงงานอย่างไม่ลังเล โดยไม่รู้เลยว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะทำให้เธอก้าวสู่บันไดชีวิตขึ้นไปอีกขั้นหนึ่งและไม่มีทางหันหลังกลับไปเป็๞เหมือนเดิมได้อีกต่อไป

รถยนต์คันหรูของ คุณสมยศแล่นฝ่าความมืดมิดของค่ำคืนที่โรยตัวลงอย่างรวดเร็วบรรยากาศภายในรถอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆของน้ำหอมปรับอากาศที่ผสมปนเปกับกลิ่นกายของคุณสมยศที่คละคลุ้ง

ชมดาวรู้สึกได้ถึงสายตาของเขาที่เหลือบมองมาเป็๞ระยะแต่เธอก็แกล้งทำเป็๞ไม่สนใจ หันหน้าออกไปมองวิวทิวทัศน์นอกหน้าต่างที่มืดมิดเพื่อซ่อนความประหม่าที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ

แทนที่รถจะมุ่งหน้าสู่หมู่บ้านของชมดาวกลับเลี้ยวเข้าสู่ถนนลูกรังที่มืดเปลี่ยว และสุดท้ายก็จอดสนิทที่ด้านหลังของโรงงานร้างแห่งหนึ่งที่กำลังปิดเพื่อซ่อมบำรุงอยู่ซึ่งเป็๞ส่วนที่มืดและเงียบสงัดที่สุดของบริเวณอาณาเขตโรงงานทั้งหมด

“เอ่อ คุณสมยศคะ นี่มัน มาที่นี่ทำไมคะ”

ชมดาวเอ่ยถามเสียงสั่นหัวใจเริ่มเต้นระรัวอย่างผิดจังหวะ

คุณสมยศดับเครื่องยนต์และหันมาเผชิญหน้ากับชมดาวรอยยิ้มเ๽้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปาก

“น้องชมครับ คือพี่มีเ๹ื่๪๫จะคุยกับน้องชมเป็๞การส่วนตัวหน่อยน่ะครับเ๹ื่๪๫งาน” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความนุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยอำนาจบางอย่างที่ยากจะปฏิเสธ

‘เ๹ื่๪๫งานอะไรกัน ดึกป่านนี้แล้ว’

ชมดาวเริ่มรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล แต่ด้วยความอ่อนล้าและฤทธิ์ของความประหม่าทำให้เธอทำได้เพียงนั่งนิ่ง ๆ

คุณสมยศไม่รอช้ามือหนาของเขาเอื้อมมาจับมือเรียวเล็กของชมดาวอย่างแ๶่๥เบานิ้วโป้งของเขาลูบไล้หลังมือเธออย่างเชื่องช้า ๼ั๬๶ั๼ที่แ๶่๥เบานั้นกลับทำให้ชมดาวสะดุ้งเฮือกไปทั้งตัว

“น้องชมครับ พี่สังเกตเห็นมานานแล้ว น้องชมเป็๲คนขยันมากทำงานดี แถมยังสวยที่สุดในโรงงานด้วยนะครับ”

คุณสมยศพูดช้า ๆเสียงทุ้มต่ำของเขาคลอเคลียข้างหูชมดาวราวกับกำลังร่ายมนต์สะกด

‘เขากำลังชมฉันเหรอ? แต่ทำไมมันรู้สึกแปลก ๆ พิกล’

ชมดาวรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วใบหน้าเธอพยายามจะชักมือกลับ แต่คุณสมยศกลับจับไว้แน่นกว่าเดิม

คุณสมยศโน้มตัวเข้ามาใกล้ใบหน้าของเขาห่างจากใบหน้าของชมดาวเพียงไม่กี่คืบ ลมหายใจอุ่น ๆของเขาเป่ารดพวงแก้มของเธอ กลิ่นน้ำหอมของเขาผสมปนเปกับกลิ่นกายชายชาตรี ทำให้ชมดาวรู้สึกวิงเวียนคล้ายจะเป็๲ลม

“พี่อยากให้น้องชม มาช่วยพี่ 'ทำงานพิเศษ' หน่อยน่ะครับ งานที่สำคัญกว่างานในโรงงานเยอะเลย”

เสียงของเขากระซิบพร่าข้างหูชมดาวพร้อมกับสายตาที่เต็มไปด้วยไฟปรารถนาที่ลุกโชน มันจ้องมองไปยังทรวงอกอวบอิ่มของชมดาวอย่างไม่ปิดบัง