จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

                    การเข้าค่ายเพื่อฝึกความแข็งแกร่งเป็นไปอย่างเข้มข้นจากการชี้นำของเซย์รินเพียงไม่กี่วันเหล่าตัวแทนทั้ง 9 คนที่เหลือต่างก็ถูกยกสภาพจิตใจในระดับที่สูงขึ้นเมื่อพวกมัน ได้พบเจอกับผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงและการต่อสู้เป็นตายภาพเลือดและเนื้อที่ไหลรินจากการถูกบดขยี้โดยฝ่ายตรงข้ามทุกวี่วันจนกลายเป็นภาพที่ชินตา จากความหวาดกลัว จนกลายเป็นความเย็นชา

เมื่อเห็นแขนและขาของตัวเองกระจุยกระจายไม่เป็นชิ้นดี พวกมันทั้ง 9 ทำราวกับนี่ไม่ใช่ร่างกายของพวกมันเองจากแรกเริ่มที่ใช้ยาบรรเทาเจ็บปวดตอนหลังจึงถูกทำให้มันเจือจางลงทีละนิดและทีละนิดสุดท้ายจึงไม่ต้องใช้ยาบรรเทาอาการเจ็บปวดอีกต่อไป สภาพจิตใจของพวกมันในยามนี้เหี้ยมหาญยิ่งกว่าพวกนักเวทระดับสูงเสียอีกสภาพจิตใจถูกยกระดับอย่างสูงสุดเหลือเพียงแค่ยกระดับพลังเวทของตนเองเท่านั้นเรื่องแบบนี้ไม่มีใครช่วยใครได้นอกจากสติปัญญาและความพยายามของตนเอง

ยามที่ผู้อำนวยการริคุเห็นภาพตรงหน้าครั้งแรกตัวมันนั้นถึงกับอึ่งอ่าปากค้าง เจ้าพวกนี้มันไม่ใช่นักเรียนจอมเวทแล้วดูยังไงมันก็เป็นเครื่องจักรสังหารชัดๆที่สามารถทนต่อความเจ็บปวดได้มากมายขนาดนี้หากเป็นตัวมันเองละก็อาจจะมีร้องเสียงหลงเพราะความเจ็บปวด

"ท่านเซย์รินนี่ท่านทำได้อย่างไรกันกับคนพวกนี้เปลี่ยนเด็กธรรมดากลายมาเป็นเครื่องจักรสังหาร

"แล้วท่านพึงพอใจกับผลรับเยี่ยงนี้รึไม่ล่ะเด็กหนุ่มยิ้มรับให้แก่ผู้อำนวยการ

"ยอดเยี่ยมมากนี่คือผลรับที่เกินความคาดหวังของข้าไปไกลนัก แววตาของพวกเขาในยามนี้เหมือนจะเข้าใจโลกมากขึ้นและดูพวกเขาเองก็ดูเหมือนที่จะต้องการที่จะฝึกฝนตัวเองอยู่ตลอดเวลาเพื่อหนทางแห่งความแข็งแกร่ง

ในศึกประลองทั้ง 6 อาณาจักร นี้คงจะมีตัวแทนของเราหลายคนติดลำดับสูงหลายคนเป็นแน่

"ว่าแต่ท่านเซย์ริน หากท่านเรียนจบสนใจจะมาเป็นอาจารย์สอนที่นี่ไหม ฝีมือในการสั่งสอนเหล่าเด็กนักเรียนของท่านนั้นยอดเยี่ยมเกินคำบรรยายเลยถึงวิธีการจะป่าเถื่อนแต่ก็ได้ผลอย่างไร้ที่ติ

"ข้าคงต้องขอปฏิเสธ ในอนาคตของข้ามีเพียงแต่การผจญภัยเท่านั้นอย่างอื่นข้าไม่ได้สนใจ

"น่าเสียดาย น่าเสียดาย

"วันนี้ข้าจะสอนพวกเขาเป็นวันสุดท้ายเท่านั้นเพราะหลักพื้นฐานของการเป็นจอมเวทที่ดีข้าสั่งสอนพวกเขาไปหมดแล้วและข้าเชื่อว่าคนพวกนี้จะสามารถแข็งแกร่งด้วยตัวของตัวเองได้และมากพอที่จะท้าชนกับศึกที่จะถึงนี้ได้อย่างสบาย

"งั้น ก่อนท่านเซย์รินก็กล่าวอะไรกับพวกเขาสักหน่อยเถอะก่อนที่จะให้พวกมันนั้นได้เรียนรู้หนทางของความแข็งแกร่งด้วยตนเอง

"อืม ได้สิท่านผู้นวยการ เดียวข้าจะพูดคุยอะไรกับพวกเขาสักเล็กน้อย

"เอาล่ะ พวกเจ้าหยุดมือกันการข้ามีอะไรจะพูดด้วย

หลังจากนั้นเหล่าตัวแทนจึงหยุดการฝึกแล้วจึงเดินมารวมกลุ่มที่ด้านของเซย์ริน

"วันนี้นั้นเป็นวันสุดท้ายที่ข้านั้นจะฝึกให้แก่พวกเจ้าและหลังจากนี้ภายใน2 เดือนที่เหลือพวกเจ้าจะต้องเรียนรู้หนทางแห่งความแข็งแกร่งด้วยตัวของเจ้าเองที่ข้าจะพูดก็มีเพียงแค่นี้แหละ

"ขอบคุณท่านเซย์รินที่มอบประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมให้แก่พวกข้าที่ทำให้รู้ว่าภายในตอนนี้นั้นพวกข้ายังอ่อนแอเกินไปเมื่อได้พบเจอกับโลกภายนอกคิงเป็นตัวแทนของคนทั้งหมดที่กล่าวคำขอบคุณออกมา

"อืมเจ้าคิดเช่นนั้นก็ดี เอาล่ะหากไม่มีอะไรแล้วข้าขอตัวไปก่อน

"เอ่อ…ท่านเซย์รินตัวท่านนั้นพอที่จะบอกพวกข้าได้รึไม่ว่าแท้จริงแล้วท่านเป็นใครกันแน่

"เด็กหนุ่ม คิดสักพัก ก็ได้รับกวนท่านริคุบอกแทนข้าด้วยและอย่าไปพูดต่อให้ใครฟังอีกเป็นอันขาด

เซย์รินจึงค่อยๆเดินจากไปเมื่อแกรมเบียร์เห็นดังนั้นมันจึงได้รีบวิ่งตามเด็กหนุ่มไปทัน

"ช้า ก่อน มันวิ่งไปดักข้างหน้าของเด็กหนุ่ม

"เจ้ามีอะไรกับข้ารึ พ่อหนุ่มหัวร้อนเซย์รินรู้สึกหัวเราะกับท่าทีแปลกๆของคนตรงหน้า

"ข้าอยากจะขอท่านเป็นข้ารับใช้ได้รึไม่ท่าทางของมันนั้นในตอนนี้เต็มไปด้วยความมุ้งมั่น

"ข้าก็ไม่ได้ว่าอะไรนะแต่เจ้าสามารถทำตามคำสั่งของข้าได้รึป่าว ที่เซย์รินไม่ปฏิเสธนั้นเพราะว่าภายในอนาคตเขาจำเป็นต้องการใช้คนอยู่บ้างอีกอย่างความแข็งแกร่งของเจ้านี่ก็ไม่เลวเลยเหลือเพียงการควบคุมอารมณ์เท่านั้น

"แล้วเพราะเหตุใดเจ้าถึงต้องการติดตามข้า

"เพราะท่านคือแสงสว่างของข้า ที่ทำให้รู้ว่าในตอนนี้ข้านั้นอ่อนแอสักเพียงใดและหนทางที่แท้จริงที่ข้าควรจะเลือกกเดินตามเท้าของท่าน

"ไม่เลว ไม่เลวดีต่อไปนี้เจ้าจะเป็นผู้ติดตามข้า ว่างๆเจ้าก็ไปคุยกับโจว่าสิ่งที่เจ้าควรจะทำในแต่ละวันมันคืออะไรข้าคงต้องขอตัวก่อน พรึบ พรึบ

หลังจากนั้นทางด้านแกรมเบียร์จึงรีบกลับมาที่กลุ่มของตนโดยทันที

ท่านผู้อำนวยการท่านช่วยเล่าเกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของท่านเซย์รินให้พวกข้าฟังหน่อยเพราะข้ารู้นั้นว่าเขาไม่ธรรมดาเป็นอย่างมาก

"เห้อ..ปกติเรื่องนี้จะถูกเก็บเป็นความลับนะ ถ้าเจ้าหนูนั้นอนุญาตข้าคงไม่มีปัญหา

"เจ้าหนูเซย์ริน เป็นคนของอาณาจักร บราเรี่ยนพลังของเขาอยู่ในระดับตำนานขั้นที่ 7 และตอนนี้เป็นคู่หมั่นขององค์หญิงเอลซ่า พร้อมทั้งมีผู้ติดตามสุดแกร่งยูริ นักผจญภัยแรงค์ s ที่มีความแข็งสูงสุดติด 1 ใน 5 ของอาณาจักรแห่งนี้ยังไงล่ะ

                 เหล่าตัวแทนที่ได้รับฟังเรื่องราวต่างก็อ่าปากค้างระดับตำนาน ขั้นที่ 7 เลยรึเนี้ยนี่มันระดับอยู่สูงยิ่งกว่าผู้อำนวยการและราชาแห่งอาณาจักรเสียอีก การที่เป็นคู่หมั่นขององหญิงอย่างงั้นเขาก็คือราชา ในลำดับถัดไปอย่างงั้นรึ

"สมแล้วที่เป็นนายของข้า แกรมเบียร์ถึงกับหลุดยิ้มออกมาด้วยความพรึงพอใจ