เวลาต่อมา...
ร่างสูงใหญ่ใส่เพียงกางเกงบอลสีดำขาสั้นเหมือนเช่นเคย ลุงพลแบกหามตะกร้าผลไม้ในสวนโดยที่มีเด็กหนุ่มเพื่อนสนิทลูกสาวคอยหอบกระติกน้ำเดินตามต้อยๆ ดวงตากลมโตมักชำเลืองมองผ่านช่องระหว่างขาของชายวัยกลางคนเสมอ และดูเหมือนหนุ่มใหญ่ผิวเข้มจะสังเกตอาการเขอะเขินได้หลายหน
ลุงพลขมวดคิ้วเป็ปม เพราะที่เขาจำความได้ เพื่อนชายตัวเล็กหน้าหล่อเหลาคนนี้มักจะชอบจ้องมองด้วยท่าทีแปลกๆเสมอ จากประสบการณ์ที่พบเจอ มันก็เริ่มทำให้ชายวัยกลางคนรับรู้ถึงรสนิยมของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน
“แดดก็ไม่ได้ร้อนนะ ทำไมจิณณ์หน้าแดงขนาดนั้น”
“ป…ปกติครับลุงพล”
“เดี๋ยวยังไงลุงจะให้ค่าจ้างแล้วกัน”
“ไม่เป็ไรครับ ผมเต็มใจช่วย”
“ถ้าไม่เอาเงิน…ลุงขอเลี้ยงเครื่องดื่มได้มั้ย”
“ได้เลยครับ”
รอยยิ้มสวยหวานฉีกกว้าง
เมื่อชายเถื่อนเห็นเช่นนั้นก็เริ่มเดินเข้าไปใกล้ มือหนาสากกร้านจับลงไปบนหัวไหล่และโน้มตัวเข้าไปเหมือนทำทีจะหยิบของ เนื้อหนังของพ่อลูกสามและเด็กหนุ่มหน้าหวานแนบชิดสนิทกันผ่านเหงื่อสดๆ จิณณ์หน้าแดงกว่าเดิม ลมหายใจร้อนๆพ่นระบายออกมาจนเก็บอาการไม่ไหวอีกต่อไป
“โทษที”
“ม…ไม่เป็ไรครับ”
“ดูท่าฝนจะตกนะ ได้ดื่มเบียร์เย็นๆกับบรรยากาศแบบนี้คงหายเหนื่อย”
“ผ…ผมก็ว่าอย่างนั้นครับ”
“งั้นเรารีบทำงานตรงนี้ให้เสร็จดีมั้ย จะได้ไปนั่งพักผ่อน”
“ครับลุงพล”
จิณณ์กลืนน้ำลายลงคือ
เมื่อสักครู่นี้เขาได้กลิ่นเหงื่อดิบๆและกลิ่นกายชายวัยกลางคนชัดเจน กลิ่นนั้นยังคงเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน แม้จะหยาบและมีกลิ่นบุหรี่ผสมอยู่ด้วย แต่มันกลับกระตุ้นตัณหาของผู้สูดดมได้มาก จิณณ์ชำเลืองมองลุงพลกำลังนั่งนับตะกร้าผลไม้ พวงไข่ลูกใหญ่ไร้กางเกงในปลิ้นออกมาจากขากางเกงบานทำเอาตาค้างคาที่!
“จิณณ์”
“….”
“จิณณ์ ได้ยินลุงมั้ย”
“ค…ครับ”
“เหลือแค่ยกตะกร้าพวกนี้เข้าไปในบ้านก็เสร็จแล้ว”
“ได้ครับลุงพล”
ร่างเล็กรีบหันหน้ากลับมา
เมื่อสักครู่นี้เขาพึ่งจะเห็นเงาะพวงใหญ่สีเข้มของพ่อเพื่อนเต็มๆ แม้จะอยู่ไกลพอสมควร แต่ภาพก้อนเนื้ออวบอ้วนก็ชัดแจ๋วยิ่งกว่าภาพ HD ท่าทางของร่างเล็กเปลี่ยนไป จิณณ์ต้องรีบกลับบ้านไปจัดการกับตัวเอง เพราะตอนนี้อารมณ์ของเด็กหนุ่มวัยกลัดมันมันที่ย่างกรายเข้าสู่่วัยเจริญพันธุ์มันเริ่มทำให้เขาขาดสติและยับยั้งตัวเองไม่ไหวอีกต่อไป!
122
![เกิดใหม่ครั้งนี้โดนเนรเทศไม่พอ...ยังมีสามีเป็นสตรีอีกหรือ [มีE-book]]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1746622656_30645617.webp)
