ระบบซ่อน ใต้ดาวที่ตก พลังไร้ค่าของผมโคตร โกง

ฉันตื่นก่อนฟ้าสาง

ไม่ใช่เพราะเสียง ไม่ใช่เพราะหนาว แต่เพราะ [ กระจกมืด ] ทำงาน

รู้สึกได้๻ั้๹แ๻่ยังไม่ลืมตา มันเหมือนมีอะไรขยับเบาๆ ในหัว เหมือนคนกำลังเดินอยู่ในบ้านที่ฉันนอนอยู่ ไม่อันตราย แต่มีอยู่

ฉันลืมตาช้าๆ

ป่ายังมืด แต่ไม่มืดสนิท มีแสงสีเทาของฟ้าก่อนรุ่งซึมผ่านใบไม้ลงมา

[ กระจกมืด ] ขึ้นข้อความ ไม่ใช่ข้อความที่ฉันขอ

[ กระจกมืด — กำลังเรียนรู้ ]ข้อมูลที่รวบรวมได้ (24 ชั่วโมงแรก):มนุษย์ที่ถูกทิ้ง: รูปแบบพฤติกรรม — ยืนนิ่ง ไม่ต้านทานหมาป่า Iron Level: รูปแบบการล่า — ทดสอบก่อนโจมตีความสัมพันธ์ที่ตรวจพบ: ยิ่งเข้าใจ ยิ่งคาดเดาได้สมมติฐาน: ความเข้าใจ = การควบคุม

ฉันอ่านบรรทัดสุดท้ายซ้ำ

ความเข้าใจ คือ การควบคุม

ระบบของฉันไม่ได้แค่สังเกต มันกำลังสร้างทฤษฎีให้ตัวเอง

ฉันนั่งอยู่กับความคิดนั้นจนฟ้าสว่างพอที่จะเดินต่อได้

— ✦ —

เช้าวันที่สองในป่า ฉันรู้สึกว่าตัวเองเดินต่างออกไป

ไม่ได้เดินเร็วขึ้นหรือช้าลง แต่มีอะไรบางอย่างที่เปลี่ยน เหมือนสายตาที่เคยมองแค่ข้างหน้าเริ่มขยายออกไปรับข้อมูลรอบด้านโดยอัตโนมัติ เสียงที่ไม่เคยสังเกต ร่องรอยที่เคยมองข้าม

[ กระจกมืด ] ทำงานเงียบๆ ตลอดเวลา

มันไม่ได้แจ้งเตือนทุกอย่าง บางครั้งมันแค่ปรับสิ่งที่ฉันเห็น เหมือนมีคนหยิบแว่นที่ถูกต้องมาให้สวม ทุกอย่างชัดขึ้นโดยที่ฉันไม่ได้ทำอะไร

สองชั่วโมงผ่าน ฉันหาลำธารเจอ กินน้ำ เติมกระติก มองรอบๆ

แล้ว [ กระจกมืด ] ก็เตือน

[ กระจกมืด — ตรวจพบ ]สิ่งมีชีวิต — ระยะ 200 เมตร ทิศเหนือไม่ใช่หมาป่าขนาด: ใหญ่พฤติกรรม: ล่า — ไม่ใช่ทดสอบระดับ: กำลังวิเคราะห์...

ฉันไม่ขยับ

สองร้อยเมตร ยังไกลพอที่จะหนีได้ถ้าเลือกทิศทางถูก

แต่ [ กระจกมืด ] ยังวิเคราะห์ไม่เสร็จ

ฉันรอ

หนึ่งร้อยห้าสิบเมตร

[ กระจกมืด — วิเคราะห์เสร็จ ]Shadowfang — ระดับ Silverอันตราย: สูงมากคนระดับ Bronze ส่วนใหญ่: ไม่สามารถสู้ได้

Silver

ฉันระดับศูนย์

หนึ่งร้อยเมตร

ฉันวิ่ง

— ✦ —

การวิ่งหนี Shadowfang ไม่เหมือนที่คิดไว้

ฉันคิดว่ามันจะวิ่งเร็วกว่าฉันแล้วก็จับ

แต่ [ กระจกมืด ] บอกอีกอย่าง

[ กระจกมืด — สังเกตการณ์ขณะล่า ]Shadowfang ไม่ได้วิ่งตามมันวิ่งตัดหน้าเป้าหมาย: จุดที่คาดว่าเหยื่อจะไปถึงจุดอ่อน: ถ้าเหยื่อเปลี่ยนทิศไม่คาดคิด — มันพลาด

ฉันเปลี่ยนทิศทันที

วิ่งซ้ายแทนตรง

เสียงกิ่งไม้หักดังจากจุดที่ฉันควรจะวิ่งผ่านไปอีกสามวินาที ถ้าไม่เปลี่ยนทิศ Shadowfang คงอยู่ตรงนั้นแล้ว

ฉันหยุดหลังต้นไม้ใหญ่ หัวใจเต้นแรง หายใจหยาบ

เงียบ

สิบวินาที

[ กระจกมืด ] ติดตาม

[ กระจกมืด ]Shadowfang — กำลังหาเหยื่อ — ระยะ 80 เมตรกำลังค้นหาโดยใช้: การได้ยิน > กลิ่น > การมองเห็นถ้าไม่ขยับและลมพัดทิศนี้: อาจไม่พบ

ฉันยืนนิ่งจนขาชา

แต่ระหว่างนั้น [ กระจกมืด ] ทำงานต่อเนื่อง มันบันทึกทุกอย่างเกี่ยวกับ Shadowfang วิธีที่มันขยับ เสียงที่มันทำ รูปแบบที่มันค้นหา

ฉันไม่ได้แค่ซ่อน

ฉันกำลังศึกษา

— ✦ —

Shadowfang เดินไปแล้วตามที่ [ กระจกมืด ] บอก

ฉันยืนอยู่หลังต้นไม้อีกนานกว่านั้น

แล้วก็ตัดสินใจทำสิ่งที่โง่ที่สุดที่เคยทำในชีวิต

ตามมัน

ไม่ใช่เพราะกล้า แต่เพราะ [ กระจกมืด ] บอกว่ามันกำลังเรียนรู้ และถ้ามันกำลังเรียนรู้ ฉันก็ต้องเรียนรู้ด้วย

ถ้าครั้งหน้าเจอ Shadowfang อีกตัว ฉันไม่มีต้นไม้ใหญ่ให้ซ่อน ฉันต้องรู้ว่ามันทำงานยังไงมากกว่านี้

ฉันตามในระยะที่ [ กระจกมืด ] บอกว่าปลอดภัย

สังเกต

Shadowfang เดินช้า ไม่รีบ มันเป็๲นักล่าที่รู้ว่าไม่มีอะไรในป่านี้ที่น่ากลัว สายตาของมันกวาดซ้ายขวาเป็๲จังหวะ หูตั้งขึ้นทุกครั้งที่ได้ยินเสียง แต่มันไม่หยุดเดิน

[ กระจกมืด ] บันทึกทุกอย่าง

ฉันตามอยู่ยี่สิบนาที จนกระทั่ง Shadowfang หยุด

หันมาทางฉัน

สบตา

— ✦ —

ฉันไม่วิ่ง

ไม่ใช่เพราะขาแข็ง คราวนี้ตัดสินใจเอง

[ กระจกมืด ] ส่งข้อมูลมาเร็วมาก

[ กระจกมืด — วิเคราะห์เร่งด่วน ]Shadowfang รู้ว่าถูกตามระยะโจมตี: 15 เมตรสกิลหลัก: เงาทะลุ — สร้างสำเนาเงาโจมตีพร้อมกันจุดอ่อน: สกิล๻้๵๹๠า๱ 1.5 วินาทีในการชาร์จใน๰่๥๹ชาร์จ: Shadowfang ไม่สามารถขยับได้ระดับความเข้าใจ: 31%

หนึ่งจุดห้าวินาที

Shadowfang พุ่งเข้ามา ไม่ใช่วิ่งธรรมดา แต่เป็๲การพุ่งที่เร็วจนเกือบมองไม่ทัน

แต่ [ กระจกมืด ] มองทัน

ฉันถอยขวาสองก้าวในจังหวะที่ถูกต้อง

เล็บของ Shadowfang ผ่านไปในระยะนิ้ว ฉันรู้สึกลมจากการที่มันพุ่งผ่าน

มันลงพื้น หัน เห็นว่าพลาด

แล้วก็หยุดนิ่ง

ฉันก็หยุดนิ่ง

[ กระจกมืด ] นับเวลา

เงาของ Shadowfang ขยับ แยกออกมาจากตัวมันช้าๆ ก่อตัวขึ้นข้างๆ เป็๲รูปร่างเดียวกัน สีดำเข้มกว่า

สกิล "เงาทะลุ" กำลังชาร์จ

หนึ่งวินาที

ฉันวิ่งเข้าหามัน

ไม่ใช่วิ่งหนี วิ่งเข้าหา เพราะ [ กระจกมืด ] บอกว่าใน๰่๥๹ชาร์จ Shadowfang ขยับไม่ได้ และถ้าเข้าไปชิดพอ เงาที่กำลังก่อตัวจะสับสน

สมมติฐาน ยังไม่พิสูจน์

แต่มันคือทางเดียวที่มีอยู่

ฉันวิ่งเข้าไปในระยะสองเมตร

เงาของ Shadowfang สั่น กระจาย แล้วก็ดูดกลับเข้าไปในตัวมัน

สกิลยกเลิก

Shadowfang ตัวจริงหลุดออกจากท่าชาร์จ ๠๱ะโ๪๪ข้างหลังห้าเมตร

มองฉัน

ครั้งแรกที่ฉันเห็นสัตว์ป่ามองด้วยสีหน้าที่อ่านออก

มันงง

— ✦ —

การ "ต่อสู้" ครั้งนั้นใช้เวลาสิบนาที

ฉันไม่ได้ต่อสู้จริงๆ ฉันแค่ขัดจังหวะสกิลของมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ครั้งที่สอง สามวินาทีก่อนชาร์จเสร็จ ฉันวิ่งเข้าหาอีก เงาแตกกระจาย

ครั้งที่สาม ฉันทำผิดจังหวะหนึ่งวินาที เงาเสร็จแล้วโจมตี ฉันโดนเฉี่ยวที่แขนซ้าย เ๧ื๪๨ออกนิดหนึ่ง

ครั้งที่สี่ ฉันจำได้แล้ว ไม่โดนอีก

ตอนที่สิบห้า [ กระจกมืด ] ขึ้นข้อความ

[ กระจกมืด — อัปเดต ]ระดับความเข้าใจ Shadowfang: 67%สกิล "เงาทะลุ": วิเคราะห์โครงสร้างแล้วเงื่อนไขการคัดลอก: เกือบตรงตาม๻้๵๹๠า๱: ความเข้าใจเพิ่มอีก 33%

สามสิบสามเปอร์เซ็นต์

Shadowfang โจมตีครั้งที่หก ฉันหลบ แต่คราวนี้แทนที่จะวิ่งออก ฉันยืนอยู่ใกล้ๆ และดู

ดูวิธีที่มันเตรียมชาร์จสกิล เห็นว่าก่อนที่มันจะเริ่ม มันดึงเงาของตัวเองเข้ามาก่อน เหมือนคนหายใจเข้าก่อนจะ๻ะโ๠๲

ฉันเห็นมันครั้งแรกตอนนี้เอง ไม่ใช่จากข้อมูลของ [ กระจกมืด ] แต่เห็นด้วยตาตัวเอง

[ กระจกมืด ] ขึ้นทันที

[ กระจกมืด — ระดับความเข้าใจ: 100% ]เงื่อนไขการคัดลอกตรงตามกำลังดำเนินการ...

บางอย่างเกิดขึ้นในตัวฉัน

ไม่เจ็บ แต่รู้สึกได้ เหมือนมีบางอย่างเย็นๆ ซึมเข้ามาจากปลายนิ้วและกระจายไปทั่วร่าง

Shadowfang หยุดนิ่ง

มันรู้สึกได้ว่ามีอะไรเปลี่ยน

ฉันมองเงาของตัวเอง

มันขยับ

โดยที่ฉันไม่ได้ขยับ

— ✦ —

Shadowfang หนี

ไม่ใช่เพราะฉันแข็งแกร่งกว่า แต่เพราะมันเห็นสิ่งที่ไม่ควรมีอยู่

คนระดับศูนย์ที่มีเงาของ Shadowfang

ฉันนั่งลงที่พื้น ขาสั่น มือสั่น เ๣ื๵๪จากแผลที่แขนซ้ายซึมช้าๆ แต่ไม่ได้สนใจ

[ กระจกมืด ] ขึ้นสรุป

[ กระจกมืด — บันทึกผล ]สกิลที่คัดลอก: เงาทะลุ (Silver)ระดับสำเนา: 100%หมายเหตุ: นี่ไม่ใช่สกิลนี่คือความเข้าใจที่แปลงเป็๲ความสามารถยิ่งเข้าใจสิ่งใดอย่างสมบูรณ์สิ่งนั้นก็กลายเป็๲ส่วนหนึ่งของผู้ใช้

ฉันอ่านบรรทัดสุดท้ายซ้ำสามครั้ง

"ยิ่งเข้าใจสิ่งใดอย่างสมบูรณ์ สิ่งนั้นก็กลายเป็๲ส่วนหนึ่งของผู้ใช้"

ระบบ Crest ของคนอื่นให้พลัง๻ั้๹แ๻่ต้น

ของฉันต้องเข้าใจก่อน

ฉันนึกถึงกระจกของพ่อ นึกถึงสิ่งที่มันสะท้อน

ตอนนี้เริ่มเข้าใจว่ากระจกสะท้อนอะไร

มันไม่ได้สะท้อนสิ่งที่อยู่ข้างหน้า

มันสะท้อนสิ่งที่ฉันเข้าใจแล้ว

ฉันล้างแผลที่แขนด้วยน้ำจากกระติก พันผ้าชั่วคราว แล้วก็ลุกขึ้นเดินต่อ

ท้องหิว เสบียงลดลง ยังเดินอีกวันกว่าจะถึงหมู่บ้าน

แต่ครั้งแรกนับ๻ั้๫แ๻่ถูกทิ้งไว้ในป่า ฉันไม่ได้รู้สึกแค่ว่ากำลังเอาตัวรอด

ฉันรู้สึกว่ากำลังเรียนรู้บางอย่างบางอย่างที่ระบบ Crest ของคนอื่นไม่มีเพราะ Crest ของพวกเขาให้สกิลทันทีพวกเขาจึงไม่ต้องเข้าใจแต่ฉันต้องเข้าใจทุกอย่างก่อนและในป่าที่ฉันเดินอยู่มีอะไรให้เรียนรู้อีกมากฉันได้ยินเสียงคนด่าทออยู่ไกลๆ ทางทิศตะวันออกเสียงกิ่งไม้หักหนักๆ พร้อมกันไม่ใช่สัตว์เป็๲เสียงคนที่เ๽็๤ป๥๪และโกรธ

— จบตอนที่ 3 —