ระบบอั่งเปาสะท้านภพ

บทที่64 ฟังก์ชันแอปเถาเป่า

      แน่นอนว่าไท่ไป๋จินซิงผู้นี้จัดอยู่ในพวกจิ้งจอกเจ้าเล่ห์บนสวรรค์

     เขากำความคิดในใจของเย่จื่อเฉินเอาไว้แน่น จากการบีบบังคับ การตอบตกลงย่อมไม่ใช่เรื่องที่เกินความคาดหมายของเขา

      ไท่ไป๋จินซิง : ในเมื่อเจ้าตกลงแล้วถ้าอย่างนั้นเราทั้งสองฝ่ายก็ถือว่าทำข้อตกลงสำเร็จ

     ติ๊ง!

     ข้อความเพิ่งถูกส่งมา ก็มีอั่งเปาซองใหญ่ส่งตามมาติดๆ

      คุณได้รับอั่งเปาของไท่ไป๋จินซิง

      ไอดีเซียน : 1365

      บัตรเซียน : เง็กเซียนนิรนาม (วิทยายุทธ 0ตำแหน่งเซียนระดับหนึ่ง)

      วิหารเซียน : สวนท้อสวรรค์ที่สามสิบเจ็ดหมายเลข 137

      ไท่ไป๋จินซิง : จากนี้ไปสถานะตัวตนของเจ้าในกลุ่มคือเง็กเซียนนิรนามจะบอกให้นะว่าสวนท้อสวรรค์ที่สามสิบเจ็ดเป็นสถานที่ที่ระดับเง็กเซียนเท่านั้นจึงจะอาศัยอยู่ได้ใช้ประโยชน์จากตัวตนของเจ้าให้ดี

     สิ่งที่ไท่ไป๋จินซิงพูดมานั้นค่อนข้างเจ้าเล่ห์แต่บอกตามตรงเลยว่าเย่จื่อเฉินเบ้ปากใส่คำพูดพวกนี้

     ต่อให้เขาต้องไปอยู่กับเจ้าแม่หวังหมู่บนสวรรค์ชั้นที่เก้าสิบเก้าแล้วยังไง?

      คนธรรมดาอย่างเขาสามารถขึ้นไปได้จริงหรือไงกัน!

      พูดให้ชัดๆ ก็คือไม่แคร์หรอก

      เย่จื่อเฉิน : ถ้าท่านจะให้ของพวกนี้กับผมสู้ให้ของที่ผมใช้งานได้หน่อยจะดีกว่านะ

      ไท่ไป๋จินซิง : รอเดี๋ยว

     ติ๊ง!

     อั่งเปาซองใหญ่ปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอโทรศัพท์อีกครั้งเย่จื่อเฉินรีบกดเปิด

      คุณได้รับอั่งเปาของไท่ไป๋จินซิง

      วิทยายุทธ x3,000

      พรูดดด!

     เย่จื่อเฉินแทบจะกระอักเลือดออกมา

     นี่มันอะไรกันเนี่ย บางทีสำหรับเซียนเหล่านี้แล้ว วิทยายุทธอาจจะมีประโยชน์

     แต่มันเกี่ยวอะไรกับเขาเล่า

      เย่จื่อเฉิน : ท่านช่วยให้ของที่มันมีประโยชน์หน่อยได้ไหม?

      ไท่ไป๋จินซิง : อย่าละโมบหากวิทยายุทธสูงก็จะสามารถเลื่อนตำแหน่งบนสวรรค์ได้ สำหรับเจ้าแล้วล้วนมีแต่ประโยชน์ไม่มีอันตรายอีกอย่างสำหรับเจ้านั้นวิทยายุทธนี้มันมีประโยชน์มาก เจ้าไปศึกษาเอาเอง

      เย่จื่อเฉิน : ...

      ไท่ไป๋จินซิง : ไม่ต้องมาทำเป็นพูดไม่ออกเดี๋ยวต่อไปเจ้าจะมาขอให้ข้าส่งวิทยายุทธให้เจ้าอีก จำไว้ว่ารีบบุกเข้าไปในนรก

     ไท่ไป๋จินซิงหายตัวไปอย่างไร้ความรับผิดชอบเย่จื่อเฉินถึงกับจนปัญญา

     ถอนหายใจพร้อมกับเปิดดูบัตรเซียนในหีบสมบัติ

      บัตรเซียน : เง็กเซียนนิรนาม (วิทยายุทธ 3,000 ตำแหน่งเซียนระดับสาม)

     ไอ้นี่มันมีประโยชน์ยังไงเนี่ย!

      เย่จื่อเฉินไม่อยากค่อนขอดแล้วจริงๆ ต่อให้เขาเลื่อนตำแหน่งไปถึงตำแหน่งเซียนระดับร้อยได้แล้วมันจะเป็นยังไง?

      อายุยืนไม่แก่?

      เป็นอมตะ?

      หรือเขาจะมีปีกแล้วกลายเป็นเซียน บินขึ้นไปถึงสวรรค์ได้จริงๆ

     อย่าว่าแต่เขาทำไม่ได้เลย ต่อให้เขาทำได้ เขาก็ไม่อยากไป

     ในขณะที่เขากำลังจะปิดวีแชทด้วยความโมโหอยู่นั้น จู่ๆ เขาก็เห็นว่ามีแถบฟังก์ชันเสริมขึ้นมาอยู่ข้างหีบสมบัติ

      แอปเถาเป่า[1]!

      กดเปิดแอปเถาเป่าด้วยความอยากรู้เต็มที่ เย่จื่อเฉินลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้

     เขาเข้าใจแล้ว

      วิทยายุทธนี้มีประโยชน์กับเขามากจริงๆ

     ในนั้นมีสินค้าละลานตาสิบกว่าอย่างวางอยู่ มูลค่าวิทยายุทธสำหรับที่จะแลกเปลี่ยนแสดงอยู่ข้างหลัง

     กดเปิดดูประเภทเครื่องมือ

     จดหมายรักของนาจาองค์ชายสาม

     หลักฐานลอบคบชู้ของปีศาจกระทิง

     ใบเกรดของเทพเหวินฉูซิง

     ที่น่ากลัวไปกว่านั้นคือ...

     ในนี้ยังมีแพนตี้น้อยของนางฟ้าฉางเอ๋ออยู่ด้วย

     ของที่ดูแล้วเหมือนไม่มีประโยชน์พวกนี้ แต่มูลค่าที่ใช้แลกเปลี่ยนนั้นกลับมีจำนวนมหาศาล

     ประเภทอาหาร!

      เพ็ดดีกรีสวรรค์

     พันธุ์พืชสวรรค์

      พืชผักสวรรค์

     ...

     ทั้งหมดนี้เป็นสินค้าที่มีเครื่องหมายการค้าเป็นคำว่า "สวรรค์" ทั้งหมด มูลค่าที่ใช้แลกเปลี่ยนสิ่งของเหล่านี้ค่อนข้างน้อยลงมาหน่อย

     อย่างน้อยสุดก็แค่สิบกว่า อย่างมากสุดก็ไม่กี่ร้อย

     ด้วยค่าวิทยายุทธของเขาในตอนนี้ก็พอรับไหว

     กดเปิดประเภทกลยุทธ์

     กลยุทธ์เนตรอัคคี (หนึ่งชุด) มูลค่าแลกเปลี่ยน 1,000,000 วิทยายุทธ(ซื้อชุดที่สองได้หลังจากซื้อชุดแรกก่อน)

     กลยุทธ์สะกดร่างกาย (หนึ่งชุด) มูลค่าแลกเปลี่ยน 1,000,000 วิทยายุทธ(ซื้อชุดที่สองได้หลังจากซื้อชุดแรกก่อน)

     กลยุทธ์เจ็ดสิบสองกระบวนท่า (หนึ่งชุด)

     ตำราการแพทย์ของไท่ไป๋จินซิง (หนึ่งเล่ม)

     กลยุทธ์ความจำไม่มีลืมของเทพเหวินฉูซิง

      "จิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์"

     เย่จื่อเฉินอดด่าอีกไม่ได้ ไม่ต้องเดาเลย เนตรอัคคีของเขาจะต้องเป็นตาเฒ่าคนนี้แน่ที่ทำให้มันหมด

     หลังจากนั้นก็เอากลยุทธ์มากมายมากองไว้ตรงนี้ เพื่อให้เขาแลกเปลี่ยน

     สุดยอดจริงๆ

     เย่จื่อเฉินเริ่มชื่นชมตาเฒ่าไท่ไป๋จินซิงคนนี้ขึ้นมาหน่อยๆ แล้ว

     ติ๊ง!

      เวลาทดลองใช้เนตรอัคคี (หนึ่งชุด) ของคุณเหลืออีก 71 ชั่วโมง

     ระบบทำการแจ้งเตือนอีกครั้ง เย่จื่อเฉินกระตุกยิ้มมุมปาก

     อยากเอาเนตรอัคคีของฉันกลับไปนักใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นฉันก็ขอใช้มันก่อนแล้วค่อยว่ากันทีหลัง

     ในเวลาสามวันมานี้ เย่จื่อเฉินพาเซียวอี้เหม่ยไปกวาดเอาแร่หินจากงานประมูลมานับไม่ถ้วนเนื่องจากซื้อมาเป็นจำนวนมากเกินไปในระหว่างนี้จึงได้ไปดึงเอาเงินทุนหมุนเวียนจำนวนร้อยกว่าล้านมาจากเซียวไห่ด้วย

     ถึงจะเป็นจำนวนการซื้อที่มากเกินไป แต่ก้อนหินที่เย่จื่อเฉินซื้อมากลับไม่เคยสูญเปล่าเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

     จากนั้นมา เย่จื่อเฉินจึงได้ฉายาใหม่ในแวดวงการดูหิน

     เทพหินเย่จื่อเฉิน

     ติ๊ง!

      เวลาทดลองใช้งานเนตรอัคคีของคุณหมดแล้ว เรียกคืนทักษะลับ

     เมื่อได้รับข้อความนี้ เย่จื่อเฉินถึงได้เบาใจเนตรอัคคีภายในเวลาเจ็ดสิบกว่าชั่วโมงนี้ไม่ได้เสียเปล่าเลย พลางมองดูเซียวอี้เหม่ยที่อยู่ข้างกาย...

     บอกตามตรงเลยว่า ถึงแม้เซียวอี้เหม่ยจะเป็นผู้หญิงเจ้าเสน่ห์แต่พอทำงานขึ้นมาทีก็กลายเป็นผู้หญิงที่แกร่งมาก

     ตลอดระยะเวลาสามวัน เธอตามเย่จื่อเฉินไปซื้อก้อนหินตลอด

      เย่จื่อเฉินเหนื่อยจนจะตายอยู่แล้วแต่เธอไม่รู้สึกถึงความเหนื่อยล้าเลยสักนิด

      "จื่อเฉิน จะไปที่ไหนต่อ?"

     "ไม่ไปแล้วครับ หยกที่เรามีอยู่ในมือเยอะมากพอแล้ว เหลือโอกาสไว้ให้คนอื่นบ้างดีกว่า"

     เย่จื่อเฉินถอนหายใจอย่างหมดแรง เซียวอี้เหม่ยที่เห็นเขาเหนื่อยล้าจึงกดจูบลงบนริมฝีปากของเขาเล็กน้อย

     "เหนื่อยแย่เลย เธอรีบกลับไปพักผ่อนเถอะ"

      "แล้วคุณล่ะจะทำยังไง?" เย่จื่อเฉินเลิกคิ้วแต่เซียวอี้เหม่ยกลับเม้มปากแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงไว้ด้วยความตื่นเต้น "ฉันจะรีบเอาหยกพวกนี้ไปเจียระไน มีหยกพวกนี้แล้วร้านจิวเวลรี่ของเราต้องขยายตัวได้หลายเท่าแน่นอน"

     เย่จื่อเฉินส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ แล้วพูด

      "หลายวันมานี้คุณก็เหนื่อยมามากเหมือนกัน พักสักหน่อยแล้วค่อยไปก็ได้นี่อีกอย่างแค่เอาหยกไปเจียระไนคุณไม่จำเป็นต้องไปคุมเองหรอก"

     เซียวอี้เหม่ยยื่นมือออกไปโอบรอบคอเย่จื่อเฉิน มุมปากยกยิ้มขึ้น

      "ฉันจะส่งเธอกลับไปพักผ่อน ส่วนฉันเธอไม่ต้องห่วงหรอก โอเคไหม"

     เมื่อเป็นแบบนี้ เย่จื่อเฉินก็ทำได้แค่ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายแล้วพยักหน้าตกลง

     เมื่อมาส่งเย่จื่อเฉินถึงทางเข้าบ้าน เซียวอี้เหม่ยก็รีบบึ่งรถออกไปอย่างเร่งรีบ

     เขาคลึงขมับที่กำลังปวดตุบๆ ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาเมื่อเห็นหน้าจอที่ปรากฏขึ้น เย่จื่อเฉินก็อดที่จะยิ้มขมขื่นออกมาไม่ได้ดูท่าว่าจะพักผ่อนไม่ได้แล้ว

     หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง ณ ร้านอาหารจีนแห่งหนึ่ง

     เดิมทีซูอี้อวิ๋นอยากพาเย่จื่อเฉินเที่ยวคลับเฮาส์ที่ใหญ่กว่านี้หน่อยแต่สภาพของเย่จื่อเฉินในตอนนี้ก็ไม่ได้มีอารมณ์อยากเที่ยวสักเท่าไร ก็เลยพามานั่งที่ร้านอาหารเล็กๆแห่งหนึ่งแทน

      "เย่จื่อ เรื่องปู่ฉัน ฉันขอบใจนายมากจริงๆ นะ"

      ซูอี้อวิ๋นยกแก้วเบียร์ขึ้นมาเย่จื่อเฉินจึงยกแก้วเบียร์ขึ้นชนแก้วกับเขาเล็กน้อยก่อนไหวไหล่แล้วพูด

      "เรื่องเล็กน้อยน่า อาการของคุณปู่ซูช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง?"

     "อย่าพูดเลย อาการดีขึ้นแล้วก็หมดคำจะพูด จริงสิปู่ฉันบอกว่าเดี๋ยวจะเชิญนายไปกินข้าวด้วย ถึงตอนนั้นนายห้ามปฏิเสธเด็ดขาด"

      "ไม่หรอกน่า แต่นายน่ะสิ..." เย่จื่อเฉินกลอกตาพูดอย่างไม่สบอารมณ์ "เรื่องที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเทพธิดาซูเหยียนนี่ปิดฉันไว้มิดเลยนะ"

      "ฮ่าฮ่าฮ่า..."

     ซูอี้อวิ๋นหัวเราะร่าขึ้นมาก่อนจะนิ่งไป สายตาของเขาก็หยุดนิ่งแล้วเลิกคิ้วพูดขึ้น

     "เย่จื่อ นายดูสาวสวยคนนั้นสิ รู้สึกคุ้นตาบ้างไหม?"

___________________________________________________

[1] แอปเถาเป่า หมายถึง แอปซื้อขายสินค้าออนไลน์ของจีน