จอมใจปีศาจทมิฬ [จบ]

    ญาติมิตรพร้อมหน้า

              สายลมยามดึกหนาวเหน็บจนบาดผิวเนื้อ ใบหน้าที่ถูกปกปิดด้วยผ้าดำบวกกับชุดดำที่สวมอำพรางกาย ไม่อาจต้านกระแสความเหน็บหนาวที่จู่โจมเข้ามาระลอกแล้วระลอกเล่าได้แม้เพียงนิด เงาร่างสูงโลดแล่นทะยานกายด้วยวิชาตัวเบาอันล้ำเลิศ ปลายเท้าแตะกระเบื้องหลัง...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ